پرش به محتوا

قول سدید: تفاوت میان نسخه‌ها

A.rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
فرج الله عباسی (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{در دست ویرایش|کاربر=A.rezapour }}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
{{سوال}}
قول سدید که در سورهٔ احزاب، آیه ی۷۰ آمده است به چه معنا است، توضیح دهید؟
قول سدید که در سوره احزاب، آیه ۷۰ آمده است به چه معنا است؟
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}سدید به معنای قول محکم، صحیح و درست و به دور از دروغ و باطل و مطابق با واقع و دارای فایده است. خداوند در آیه ۷۰ سوره احزاب به اهل ایمان امر به تقوا و قول سدید می‌کند.
{{پاسخ}}
{{درگاه|واژه‌ها}}
{{مفردات قرآن}}
'''قول سدید''' به معنای گفتار محکم، صحیح و مطابق با واقع و دارای فایده است.<ref>امامى، عبدالنبى، فرهنگ قرآن، اخلاق حميده، قم، مطبوعات دينى، چاپ اول، ۱۳۸۹ش، ج۱، ص۴۴۱.</ref> خداوند در آیه ۷۰ [[سوره احزاب]] به اهل ایمان، دستور داده [[تقوا]] را رعایت کنند و در گفتار، «قول سدید» را بگویند:
{{قرآن بزرگ|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِیدًا|ترجمه=اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا بترسيد و سخن درست بگوييد|سوره=احزاب|آیه=۷۰}}


== متن آیه ==
برای واژه سدید چند معنا گفته شده که این معانی به یکدیگر نزدیک هستند:
{{قرآن بزرگ|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَقُولُوا قَوْلًا سَدِیدًا
# سديد يعنى قول صواب و محكم كه باطل را در آن راهى نيست و از ورود باطل بسته شده است.<ref>قرشى بنايى، على اكبر، قاموس قرآن، تهران، دار الكتب الاسلاميه، چاپ ششم، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۲۴۶.</ref>
| سوره = احزاب
# سدید سخن فایده بخشی است که غیر مشروع نباشد. براساس آیه ۷۰ سوره احزاب، بر مؤمن لازم است که به راستی آنچه می‌گوید مطمئن باشد و نیز گفتار خود را بیازماید، که لغو یا مایه فساد نباشد.<ref>طباطبائی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۶، ص۵۲۳.</ref>
| آیه = ۷۰
# سدید از ماده(سدّ) به معنای محکم، خلل‌ناپذیر، موافق حق و واقع آمده است. سدید را سخنی دانسته‌اند که مانند سد محکم، جلو امواج فساد و باطل را می‌گیرد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۷۳ش، ج۱۷، ص۴۴۷.</ref>
| ترجمه = اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از خدا بترسيد و سخن درست بگوييد.
# قول سدید سخنی درست، استوار و به دور از [[دروغ]] و تباهی. سخنی که از باطل گرایی و بیهوده گویی به دور و قالب و محتوای آن پاک و خالصانه باشد.<ref>طبرسی، فضل بن الحسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مترجم: علی کرمی، تهران، چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چاپ اول، سال ۱۳۸۰ش، ج۱۱، ص۵۸۸.</ref>
}}
 
== قول سدید ==
اهل لغت برای واژه سدید چند معنا در نظر گرفته اند که به همدیگر نزدیک است:
 
الف) کلمهٔ (سدید) از مادهٔ سداد، به معنای اصابت رأی و داشتن رشاد است. و بنابر این، قول سدید، عبارت است از کلامی که هم مطابق با واقع باشد و هم لغو نباشد. سخن فایده بخشی که فایده اش چون سخن چینی و امثال آن، غیر مشروع نباشد. پس بر مؤمن لازم است که به راستی آنچه می‌گوید مطمئن باشد و نیز گفتار خود را بیازماید، که لغو یا مایهٔ فساد نباشد.<ref>طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه تفسیر المیزان، مترجم موسوی همدانی، سید محمد باقر، انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین، چاپخانه دفتر انتشارات، ج۱۶، ص۵۲۳.</ref>
 
ب) (قول سدید) از ماده (سدّ) به معنای محکم و استوار و خلل ناپذیر و موافق حق و واقع است، سخنی که هم چون یک سدّ محکم، جلو امواج فساد و باطل را می‌گیرد و اگر بعضی از مفسران آن را به معنای (صواب) و بعضی به معنای «خالص بودن از کذب و لغو» یا هماهنگ بودن ظاهر و باطن یا صلاح و رشاد و مانند آن تفسیر کرده‌اند، همه به معنای جامع فوق بر می‌گردد.<ref>آیت الله مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ناشر دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، بهار سال ۱۳۷۳، چاپ خانه مدرسه امیر المؤمنین ـ(ع) ـ، ج۱۷، ص۴۴۷.</ref>
 
ج) قول سدید: سخنی درست و استوار و به دور از دروغ و تباهی بر زبان آورید، سخنی که از باطل گرایی و بیهوده گویی به دور و قالب و محتوای آن پاک و خالصانه باشد. به باور برخی، منظور از واژهٔ «حسن» این است که سخنبه زبان آوردن صادقانه، لا اله الا الله یا اصل توحید و توحیدگرایی است.<ref>علامه طبرسی، ترجمه تفسیر مجمع البیان، چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چاپ اول، سال ۱۳۸۰، مترجم کرمی، علی، ج۱۱، ص۵۸۸.</ref>
 
'''روایت:'''
 
امام علی(ع) می‌فرماید: راستگو در آستانهٔ نجات و بزرگواری است و دروغگو در لبهٔ پرتگاه و خواری.<ref>محمدی ری شهری، محمد، منتخب میزان الحکمه، ۱ جلدی، تلخیص، حسینی، سید حمید، ناشر سازمان چاپ و نشر دار الحدیث، ص۳۱۵، ح۳۴۷۸.</ref> امام سجاد(ع) می‌فرماید: گفتار نیک، دارایی را زیاد می‌کند و روزی را افزایش می‌دهد و اجل را به تأخیر می‌اندازد و انسان را نزد خانواده محبوب می‌گرداند و (شخص) را به بهشت می‌برد.<ref>همان، ص۴۹۹، حدیث شماره ۵۶۲۰.</ref>{{پایان پاسخ}}
{{مطالعه بیشتر}}
 
== مطالعه بیشتر ==
تفسیر روان جاوید در تفسیر قرآن، آیت الله حاج میرزا محمد ثقفی تهرانی، ج۴
 
تفسیر نور آقای محسن قرائتی، ص۴۰۹ و ۴۱۰، ج۹
{{پایان مطالعه بیشتر}}


== منابع ==
==منابع==
{{پانویس|۲}}
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
{{شاخه
| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
| شاخه فرعی۱ = مفردات قرآن
| شاخه فرعی۱ = مفردات قرآن
| شاخه فرعی۲ =
| شاخه فرعی۲ =  
| شاخه فرعی۳ =
| شاخه فرعی۳ =  
}}
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
| شناسه =
| شناسه = -
| تیترها =
| تیترها = -
| ویرایش =
| ویرایش = شد
| لینک‌دهی =
| لینک‌دهی = شد
| ناوبری =
| ناوبری =  
| نمایه =
| نمایه =  
| تغییر مسیر =
| تغییر مسیر =  
| ارجاعات =
| ارجاعات =  
| بازبینی =
| بازبینی = شد
| تکمیل =
| تکمیل =  
| اولویت =
| اولویت = ج
| کیفیت =
| کیفیت = ب
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۴ ژانویهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۰

سؤال

قول سدید که در سوره احزاب، آیه ۷۰ آمده است به چه معنا است؟

درگاه‌ها


قول سدید به معنای گفتار محکم، صحیح و مطابق با واقع و دارای فایده است.[۱] خداوند در آیه ۷۰ سوره احزاب به اهل ایمان، دستور داده تقوا را رعایت کنند و در گفتار، «قول سدید» را بگویند:

برای واژه سدید چند معنا گفته شده که این معانی به یکدیگر نزدیک هستند:

  1. سديد يعنى قول صواب و محكم كه باطل را در آن راهى نيست و از ورود باطل بسته شده است.[۲]
  2. سدید سخن فایده بخشی است که غیر مشروع نباشد. براساس آیه ۷۰ سوره احزاب، بر مؤمن لازم است که به راستی آنچه می‌گوید مطمئن باشد و نیز گفتار خود را بیازماید، که لغو یا مایه فساد نباشد.[۳]
  3. سدید از ماده(سدّ) به معنای محکم، خلل‌ناپذیر، موافق حق و واقع آمده است. سدید را سخنی دانسته‌اند که مانند سد محکم، جلو امواج فساد و باطل را می‌گیرد.[۴]
  4. قول سدید سخنی درست، استوار و به دور از دروغ و تباهی. سخنی که از باطل گرایی و بیهوده گویی به دور و قالب و محتوای آن پاک و خالصانه باشد.[۵]

منابع

  1. ↑ امامى، عبدالنبى، فرهنگ قرآن، اخلاق حميده، قم، مطبوعات دينى، چاپ اول، ۱۳۸۹ش، ج۱، ص۴۴۱.
  2. ↑ قرشى بنايى، على اكبر، قاموس قرآن، تهران، دار الكتب الاسلاميه، چاپ ششم، ۱۴۱۲ق، ج۳، ص۲۴۶.
  3. ↑ طباطبائی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، انتشارات اسلامی، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۶، ص۵۲۳.
  4. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۷۳ش، ج۱۷، ص۴۴۷.
  5. ↑ طبرسی، فضل بن الحسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، مترجم: علی کرمی، تهران، چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چاپ اول، سال ۱۳۸۰ش، ج۱۱، ص۵۸۸.