کشتن مرتکب کبیره پس از دو بار اجرای حد
کشته شدن مرتکب کبیره پس از دو بار جاری شدن حد، در روایتی از امام رضا(ع) بیان شده است. سلسله سند روایت مورد تایید و وثاقت علمای حدیث هستند.
یونس مشترک بین دو نفر است به نام‌های یونس بن عبد الرحمن و یونس بن یعقوب که هر دو ثقه و مورد اعتماد هستند.
متن حدیث
امام کاظم(ع) فرمود:
| « | أَصْحَابُ الْكَبَائِرِ كُلِّهَا إِذَا أُقِيمَ عَلَيْهِمُ الْحَدُّ مَرَّتَيْنِ قُتِلُوا فِي الثَّالِثَه[۱]
هرگاه براى مرتكبان گناهان كبيره دو مرتبه حد اجرا شد، در مرتبه سوم كشته مى‌شوند. |
» |
سلسله سند روایت و منبع آن
سلسله سند حدیث بدین شکل است: «مُحَمَّدُ بْنُ یَعْقُوب، مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ صَفْوَانَ عَنْ يُونُسَ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلْمَاضِي عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ: ...»[۲] شیخ صدوق این حدیث را به اسناد خودش از صفوان بن یحیی از یونس بن عبدالرحمان، روایت کرده است.[۳] شیخ طوسی نیز با سند خود از یونس نقل کرده است.[۴]
شیخ حر عاملی در کتاب وسایل‌الشیعه به جز این این دو حدیث، دو حدیث دیگر نیز با همین مضمون، نقل کرده است که شراب‌خوار اگر دوبار شلاق بخورد و بار سوم باز شراب بخورد، کشته خواهد شد.[۵]
اعتبار سندی حدیث
- محمد بن یعقوب کلینی، در منابع رجالی شیعه به‌عنوان ثقه و جلیل‌القدر شناخته شده است؛[۶]
- محمد بن یحیی العطار، ثقه و کثیرالحدیث است؛[۷]
- صفوان، ظاهراً مراد صفوان بن مهران است[۱۱] که ثقه بوده است. صفوان بن یحیی نیز از راویان ثقه و معتبر بوده است؛[۱۲]
علامه مجلسی سند حدیث را در کتاب کافی[۱۵] و کتاب تهذیب الاحکام[۱۶] صحیح دانسته است. بنابراین، این حدیث قابل استناد است.
شخصیت‌شناسی یونس
یونس در این حدیث، یونس بن یعقوب است. وی اهل کوفه بوده و در زمان امام رضا(ع) در مدینه فوت کرده است. یونس بن یعقوب یکی از روایان حدیث است و کشی از او روایات زیادی نقل کرده است. از نظر عقیده، در مورد یونس اختلاف است. برخی او را فطحی مذهب دانسته، در مقابل برخی او را امامی مذهب دانسته‌اند.[۱۷] برخی نیز گفته‌اند که از مذهب فطحی برگشت.[۱۸] علماء علم رجال از او توصیف کرده و گفته‌اند، یونس بن یعقوب موثق و عظیم‌الشأن است و از نظر عقیده نیز او را صحیح‌العقیده دانسته‌اند.[۱۹]
اگر مراد از یونس، یونس بن عبدالرحمن باشد، وی هم در زمان امام کاظم(ع) و امام رضا(ع) می‌زیسته[۲۰] و ایشان هم توثیق شده است.[۲۱]
منابع
- ↑ كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۱۹۱ و ص۲۱۹.
- ↑ كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۷، ص۱۹۱ و ص۲۱۹.
- ↑ ابن بابويه، محمد بن على، من لا يحضره الفقيه، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ دوم، ۱۴۱۳ ق، ج۴، ص۷۴.
- ↑ طوسى، محمد بن الحسن، تهذيب الأحكام، تحقيق: خرسان، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۱۰، ص۳۷.
- ↑ حر عاملى، محمد بن حسن، وسائل الشيعه، قم، مؤسسه آل البيت عليهم السلام، چاپ اول، ۱۴۰۹ ق، ج۲۸، ص۲۳۴.
- ↑ بحرالعلوم، سید محمدمهدی، الفوائد الرجالیة، تحقیق محمد صادق بحرالعلوم، تهران، مکتبة الصادق، ۱۳۶۳ش، ج۳، ص۳۲۵.
- ↑ نجاشی، احمد بن علی، رجال النجاشی، قم، مؤسسة نشر الاسلامی، ۱۴۱۶ق، ص۲۵۰.
- ↑ نجاشي، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الاسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ ش، ص۸۲.
- ↑ طوسى، محمد بن الحسن، رجال الطوسي، قم، مؤسسه النشر الاسلامي، چاپ سوم، ۱۳۷۳ ش، ص۳۵۱.
- ↑ حلي، حسن بن عليّ بن داود، الرجال (لابن داود)، تهران، دانشگاه تهران، چاپ اول، ۱۳۴۲ ش، ص۴۳.
- ↑ نجاشی، رجال النجاشی، ص۱۹۸.
- ↑ خویی، ابوالقاسم، معجم رجال الحدیث، قم، مرکز نشر آثار شیعه، ۱۴۱۰ق، ج۹، ص۱۲۶-۱۲۷.
- ↑ طوسی، محمد بن حسن، اختیار معرفه الرجال (رجال کشی)، قم، مؤسسة آل البیت لاحیاء التراث، بی‌تا، ص۳۶۸-۳۴۶.
- ↑ نجاشی، رجال النجاشی، ص۴۴۶؛
- ↑ مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، مرآه العقول في شرح أخبار آل الرسول، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دوم، ۱۴۰۴ ق، ج۲۳، ص۲۹۱.
- ↑ مجلسى، محمد باقر بن محمد تقى، ملاذ الأخيار في فهم تهذيب الأخبار، قم، كتابخانه آيه الله مرعشي نجفي، چاپ اول، ۱۴۰۶ ق، ج۱۶، ص۱۸۷.
- ↑ كشى، محمد بن عمر، رجال الكشي - إختيار معرفه الرجال -، مشهد، مؤسسه نشر دانشگاه مشهد، چاپ اول، ۱۴۰۹ ق، ص۳۸۵.
- ↑ نجاشي، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الاسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ ش، ص۴۴۶.
- ↑ حر عاملی، وسائل الشیعه، بیروت، ج۲۰، ص۳۷۰.
- ↑ نجاشي، احمد بن على، رجال النجاشي، قم، مؤسسه النشر الاسلامي، چاپ ششم، ۱۳۶۵ ش، ص۴۴۶.
- ↑ طوسى، محمد بن الحسن، رجال الطوسي، قم، مؤسسه النشر الاسلامي، چاپ سوم، ۱۳۷۳ ش، ص۳۴۶.