تشنگی امام حسین(ع) و همراهانش در کربلا

نسخهٔ تاریخ ‏۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۵:۴۲ توسط Shamloo (بحث | مشارکت‌ها)
سؤال

پس از هفتم محرم، وضعیت آب در خیمه‌های امام حسین(ع) چگونه بوده است؟

درگاه‌ها
امام حسین.png


عمر بن‌سعد به دستور ابن‌زیاد، آب را بر امام حسین(ع) و یارانش بست.[۱]

شمر بن ذی‌الجوشن، نامه ابن زیاد را به عمربن‌سعد رسانید که در این نامه آمده بود:‏ ای پسر سعد! با رسیدن نامه، میان حسین و اصحابش و فرات، مانع شده ... چنان‌که با عثمان بن عفان چنین کردند.[۲]

براساس این دستور، عمر بن سعد، عمرو بن حجاج زبیدی را مأمور کرد تا آب فرات را بر حسین(ع) ببندد و پانصد سوار از جنگجویان را نیز تحت امر او قرار داد تا از آب، مراقبت کنند.[۳]

به دست آوردن آب

امام حسین(ع) به پشت خیمه‌های زنان رفت و به فاصله نوزده قدم، زمین را کند، آب گوارا و شیرینی پیدا شد، همگی آب نوشیدند و مشک‌ها را پر کرده، ذخیره نمودند؛ سپس آب فرورفته و دیگر اثری از آن دیده نشد.[۴]

امام در عصر تاسوعا دستور داد که آب برای خیمه‌ها بیاورند. حضرت عباس(ع) با سی نفر سوار و بیست و پنج نفر پیاده، بیست مشک را همراه برده و شبانه به سوی شریعه فرات رهسپار شدند. حضرت عباس پرچم را به دست نافع بن هلال جملی داد و به شریعه نزدیک شدند. در نهایت، پس از درگیری‌هایی، مشک آب به خیمه‌ها رسید.[۵]

جستارهای وابسته

منابع

  1. مقتل ابی مخنف، مؤسسه امام خمینی، قم، ص۱۲۹.
  2. مقتل ابی مخنف، مؤسسه امام خمینی، قم، ص۱۲۹.
  3. مقتل خوارزمی، تحقیق علامه شیخ محمد سماوی، ج۱، ص۳۴۷، چاپ اول، مطبعه مهر، انتشارات انوار الهدی.
  4. مقتل خوارزمی، ج۱، ص۳۴۶.
  5. مقتل ابی مخنف، ص۱۲۹.