باب‌الحوائج

نسخهٔ تاریخ ‏۱۲ نوامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۷:۵۵ توسط Rezvani (بحث | مشارکت‌ها) (اصلاح)
سؤال

لقب باب الحوائج را چه کسی به باب الحوائجین داده است؟

باب الحوائج، به معنی کسی که برای برآورده شدن نیازها و خواسته‌ها به او متوسل شده و ناامید بر نمی‌گردند. این لقب از القاب امام موسی کاظم(ع) و حضرت عباس(ع) می باشد که در میان مردم به خاطر بر آورده شدن حاجاتشان از سوی ایشان، به این لقب مشهور شده‌اند. در منابع شیعه و اهل سنت به انتساب این لقب برای ایشان تصریح شده است:

  • در کتاب شرح منهاج الکرامه از ابن جوزی در مورد امام موسی کاظم(ع) نقل شده است: ... و هو المعروف بباب الحوائج لانه ما خاب المتوسل به فی قضاء حاجته قطّ. یعنی؛ او (امام کاظم) به باب الحوائج معروف است چون هیچ توسل کننده‌ای در برآورده شدن خواسته‌اش از او نا امید نشده‌است.[۱]
  • در کتاب شرح احقاق الحق از ابن صالحه نیز نقل شده که در مورد امام گفته است:... و یُعرف بالعراق بباب الحوائج الی الله لنحج مطالب المتوسلین الی الله تعالی به. یعنی (امام کاظم) در عراق به باب الحوائج مشهور است به خاطر برآورده شدن خواسته‌های متوسلین به ایشان به سوی خدای تعالی [۲]
  • کتاب شهداء اهل البیت در مورد حضرت عباس آورده است: ... و هو من اکثر القابه شیوعا و انتشاراً بین الناس فقد آمنوا و ایقنوا انّه ما قصده ذو حاجه بنیه خالصه الاّ قضی الله حاجته. یعنی: لقب باب الحوائج از شایع‌ترین و مشهورترین لقب‌های ایشان است بین مردم و به تحقیق می‌دانند و یقین دارند که هیچ حاجتمندی با نیت خالص به ایشان مراجعه نکرده مگر اینکه خدا حاجتش را برآورده کرده است.[۳]



مطالعه بیشتر

  • زندگانی امام کاظم، سید کاظم ارفع.
  • زندگانی قمر بنی هاشم، (چهره درخشان) خلخالی ربانی.


منابع

  1. میلانی، سید علی حسینی، شرح منهاج الکرامه، ص۱۷۰، به نقل از ابن الجوزی.
  2. آیت الله مرعشی، شرح احقاق الحق، چاپ کتابخانه آیت الله مرعشی، قم، ج۱۲، ص۳۰۰، از مطالب السول ابن طلحه.
  3. شاکری، حاج حسین شهداء اهل البیت (قمر بنی هاشم) ص۲۲، چاپ اول ستاره، ۱۴۲۰.