عفریت
عفریت به معنای شخص قویهیکل و قدرتمند است و برای انسان و جن کاربرد دارد.[۱] سید علیاکبر قرشی در تفسیر اَحسَنُ الْحَدیث، معانی «زیرک» و «کسی که سخنانش پذیرفته میشود» را نیزاز معانی عفریت دانسته است.[۲]
واژه عفریت در آیه ۳۹ سوره نمل، برای جنی در زمان حضرت سلیمان(ع) به کار رفته است. بر اساس این آیه، در ماجرای حضرت سلیمان و ملکه سبا، سلیمان از افراد خود پرسید چه کسی میتواند تخت ملکه سبا را قبل از اینکه او نزد من بیاید، برایم بیاورد؟ عفریتی از جن پاسخ داد: پیش از آنکه از جای خود بلند شوی تخت را برایت میآورم.[۳] حسین انصاریان، روحانی شیعه و مترجم قرآن، عفریت در این آیه را به کاردان و تیزهوش ترجمه کرده است.[۴]
بر اساس لغتنامهها، گاهی عفریت به معنای فرد پلید یا زشتسیرت نیز، بهکار میرود.[۱]
آیه ۳۹ سوره نمل
| ﴿ | قَالَ عِفْرِيتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقَامِكَ وَإِنِّي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٌ
یکی از جنّیان کاردان و تیزهوش گفت: «من آن را (تخت را) پیش از آنکه از مسند خود برخیزی نزد تو میآورم، و من بر این [کار] توانا و امینم». نمل:۳۹ |
﴾ |
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۲، ص۶۱۸؛ قرشی بنابی، علیاکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۸.
- ↑ قرشی بنابی، علیاکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۴۵۵.
- ↑ نمل: ۳۹.
- ↑ انصاریان، حسین، ترجمه قرآن، قم، اسوه، ۱۳۸۳ش، ص۳۸۰.