حدیث حزین خواندن قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

    (اصلاح ارقام)
    بدون خلاصۀ ویرایش
    خط ۲: خط ۲:
    {{سوال}}آیا روایتی که به حزین خواندن قرآن سفارش کرده معتبر است؟{{پایان سوال}}
    {{سوال}}آیا روایتی که به حزین خواندن قرآن سفارش کرده معتبر است؟{{پایان سوال}}
    {{پاسخ}}
    {{پاسخ}}
    '''سفارش به حزین خواندن قرآن''' مضمون حدیثی است که در کتاب [[الکافی (کتاب)|کافی]] از [[امام صادق(ع)]] نقل شده<ref name=":0">کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۱۴، بَابُ تَرْتِیلِ الْقُرْآنِ بِالصَّوْتِ الْحَسَنِ‏، حدیث۲.</ref> و از نظر سند [[حدیث مرفوعه|مرفوعه]] است؛ زیرا مشخص نیست ابن ابی‌عُمَیر از روایان این حدیث، از کدام راوی نقل کرده است.{{یادداشت|ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّه}} برخی معتقدند ابن ابی‌عمیر همیشه از افراد [[ثقه]] روایت نقل می‌کند.<ref>مهريزى، مهدى، ميراث حديث شيعه، قم، موسسه علمى فرهنگى دار الحديث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۳۸۰ش، ج۱۶، ص۳۶۲. كلباسى، محمد بن محمدابراهيم، الرسائل الرجالية، قم، موسسه علمى فرهنگى دار الحديث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۴۲۲ق، ج۳، ص۴۴۱. محسنى، محمد آصف، بحوث فى علم الرجال، قم، مركز المصطفى (ص) العالمي للترجمة و النشر، چاپ پنجم، ۱۴۳۲ق، ص۲۳۰.</ref>با این نگرش، سند حدیث [[حدیث معتبر|معتبر]] خواهد بود.
    '''سفارش به حزین خواندن قرآن''' مضمون حدیثی است که در [[اعتبار کتاب کافی|کتاب کافی]] از [[امام صادق(ع)]] نقل شده<ref name=":0">کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۱۴، بَابُ تَرْتِیلِ الْقُرْآنِ بِالصَّوْتِ الْحَسَنِ‏، حدیث۲.</ref> و از نظر سند [[حدیث مرفوعه|مرفوعه]] است؛ زیرا مشخص نیست ابن ابی‌عُمَیر از روایان این حدیث، از کدام راوی نقل کرده است.{{یادداشت|ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّه}} برخی معتقدند ابن ابی‌عمیر همیشه از افراد [[ثقه]] روایت نقل می‌کند.<ref>مهريزى، مهدى، ميراث حديث شيعه، قم، موسسه علمى فرهنگى دار الحديث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۳۸۰ش، ج۱۶، ص۳۶۲. كلباسى، محمد بن محمدابراهيم، الرسائل الرجالية، قم، موسسه علمى فرهنگى دار الحديث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۴۲۲ق، ج۳، ص۴۴۱. محسنى، محمد آصف، بحوث فى علم الرجال، قم، مركز المصطفى (ص) العالمي للترجمة و النشر، چاپ پنجم، ۱۴۳۲ق، ص۲۳۰.</ref>با این نگرش، سند حدیث [[حدیث معتبر|معتبر]] خواهد بود.


    بر اساس این روایت، [[قرآن]] برای اندوه نازل شده است؛ بنابراین سفارش شده با صدای حزین خوانده شود.<ref name=":0" /> برخی مراد از نازل شدن قرآن برای اندوه را تأثیرگذار بودن آن بر انسان‌ها دانسته‌اند.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ترجمه مصطفوی، تهران، اسلامیه، بی‌تا، ج۴، ص۴۱۸۱۱.</ref>
    بر اساس این روایت، [[قرآن]] برای اندوه نازل شده است؛ بنابراین سفارش شده با صدای حزین خوانده شود.<ref name=":0" /> برخی مراد از نازل شدن قرآن برای اندوه را تأثیرگذار بودن آن بر انسان‌ها دانسته‌اند.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ترجمه مصطفوی، تهران، اسلامیه، بی‌تا، ج۴، ص۴۱۸۱۱.</ref>

    نسخهٔ ‏۱۳ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۳۸

    سؤال
    آیا روایتی که به حزین خواندن قرآن سفارش کرده معتبر است؟

    سفارش به حزین خواندن قرآن مضمون حدیثی است که در کتاب کافی از امام صادق(ع) نقل شده[۱] و از نظر سند مرفوعه است؛ زیرا مشخص نیست ابن ابی‌عُمَیر از روایان این حدیث، از کدام راوی نقل کرده است.[یادداشت ۱] برخی معتقدند ابن ابی‌عمیر همیشه از افراد ثقه روایت نقل می‌کند.[۲]با این نگرش، سند حدیث معتبر خواهد بود.

    بر اساس این روایت، قرآن برای اندوه نازل شده است؛ بنابراین سفارش شده با صدای حزین خوانده شود.[۱] برخی مراد از نازل شدن قرآن برای اندوه را تأثیرگذار بودن آن بر انسان‌ها دانسته‌اند.[۳]

    متن و ترجمه

    «عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: إِنَّ الْقُرْآنَ نَزَلَ بِالْحُزْنِ فَاقْرَءُوهُ بِالْحُزْنِ».[۱]


    منابع

    1. پرش به بالا به: ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ کلینی، محمد، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۲، ص۶۱۴، بَابُ تَرْتِیلِ الْقُرْآنِ بِالصَّوْتِ الْحَسَنِ‏، حدیث۲.
    2. مهريزى، مهدى، ميراث حديث شيعه، قم، موسسه علمى فرهنگى دار الحديث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۳۸۰ش، ج۱۶، ص۳۶۲. كلباسى، محمد بن محمدابراهيم، الرسائل الرجالية، قم، موسسه علمى فرهنگى دار الحديث، سازمان چاپ و نشر، چاپ اول، ۱۴۲۲ق، ج۳، ص۴۴۱. محسنى، محمد آصف، بحوث فى علم الرجال، قم، مركز المصطفى (ص) العالمي للترجمة و النشر، چاپ پنجم، ۱۴۳۲ق، ص۲۳۰.
    3. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، ترجمه مصطفوی، تهران، اسلامیه، بی‌تا، ج۴، ص۴۱۸۱۱.

    یادداشت‌ها

    1. ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّه