پرش به محتوا

دعاهایی که گنج خوانده شدند: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی پاسخ
Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۸: خط ۸:


==محتوای دعای گنج‌العرش==
==محتوای دعای گنج‌العرش==
دعایی گنج‌العرش در برخی کتاب‌های دعای متأخر نقل شده و شامل بر [[تهلیل]] (لا اله الا الله) و [[تسبیح]] (سبحان‌الله) و اسامی و صفات خداوند است. این دعا در مجموعه‌های حدیثی  قدیمی وجود ندارد.
دعایی با نام گنج‌العرش در برخی کتاب‌های دعای متأخر نقل شده و شامل بر [[تهلیل]] (لا اله الا الله) و [[تسبیح]] (سبحان‌الله) و اسامی و صفات خداوند است. این دعا در مجموعه‌های حدیثی  قدیمی وجود ندارد. اشکالاتی نیز بر این دعا ذکر کرده‌اند.


دعای مورد سؤال هم از اشتباهات نحوی آن و هم از چینش کلمات و جملات و نحوه شروع و ختم آن، روشن است که از ناحیه معصومین(ع) صادر نشده ‌است. بنابراین هر متن عربی را نباید به حساب روایت یا دعا آورد و دعای گنج‌العرش از جمله آنها است. هرچند ممکن است محتوای متن عربی قابل استفاده باشد و دچار مشکل نباشد ولی مهم و مشکل آن است که ولو یک متن سنگین و متقن باشد، اگر از معصوم صادر نشده است، نباید به آنها نسبت داد.
==دعاهایی که گنجِ عرش، خوانده شدند==
دعاها، آیات و ذکرهایی در منابع وجود دارد که با تعبیر گنج از آن‌ها یاد شده است:


==دعاهایی که گنجِ عرش، خوانده شده‌اند==
* در [[مهج‌الدعوات]] روایت مفصلی نقل شده که از [[دعای یستشیر]] با تعبیر «كَنْزٌ مِنْ‏ كُنُوزِ الْعَرْش‏» یاد شده<ref>ابن طاووس، سید رضی‌الدین، مهج الدعوات، به نقل بحارالانوار، ج۸۶، ص۳۳۰.</ref>  
دعاها، آیات و ذکرهایی در منابع وجود دارد که با تعبیر گنج از آن‌ها یاد شده است:
* [[دعای يا من أظهر الجميل|دعای يَا مَنْ‏ أَظْهَرَ الْجَمِيل]]‏ در روایات «کلماتی از گنج‌های عرش» خوانده شده ‌است.<ref>حلّی، ابن فهد، عده الداعی، ص۳۱۶، مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۹۲، ص۱۹۸.</ref>
* [[دعای یستشیر]]<ref>عباس، قمی، مفاتیح الجنان.</ref> در [[مهج‌الدعوات]] روایت مفصلی نقل شده که در آن از این دعا به «كَنْزٌ مِنْ‏ كُنُوزِ الْعَرْش‏» تعبیر شده<ref>ابن طاووس، سید رضی‌الدین، مهج الدعوات، به نقل بحارالانوار، ج۸۶، ص۳۳۰.</ref> و نیز درباره دعای «يَا مَنْ‏ أَظْهَرَ الْجَمِيل‏» که در روایات متعددی سفارش به خواندن آن شده است عبارت «کلماتی از گنج‌های عرش» آمده ‌است.<ref>حلّی، ابن فهد، عده الداعی، ص۳۱۶، مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۹۲، ص۱۹۸.</ref>


* در شأن سوره [[فاتحه الکتاب]]، [[آیه الکرسی]] و ختم‌های [[سوره بقره]] آمده‌ است که این آیات گنج‌های (پنهان در) زیر عرش پروردگار متعال‌اند؛<ref>بحارالانوار، همان، ج۸۶، ص۱۲۵، حر عاملی، جواهر السنیه، ص۱۴۳.</ref> به ویژه درباره [[سوره حمد]] فرموده‌اند: این سوره برترین گنج (پنهان در) زیر عرش است.<ref>بحارالانوار، همان، ج۸۹، ص۲۲۷، از تفسیر امام عسکری (ع).</ref>
* در شأن سوره [[فاتحه الکتاب]]، [[آیه الکرسی]] و ختم‌های [[سوره بقره]] آمده‌ است که این آیات گنج‌های (پنهان در) زیر عرش پروردگار متعال‌اند؛<ref>بحارالانوار، همان، ج۸۶، ص۱۲۵، حر عاملی، جواهر السنیه، ص۱۴۳.</ref> به ویژه درباره [[سوره حمد]] فرموده‌اند: این سوره برترین گنج (پنهان در) زیر عرش است.<ref>بحارالانوار، همان، ج۸۹، ص۲۲۷، از تفسیر امام عسکری (ع).</ref>

نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۵۰

سؤال

آیا دعای گنج‌العرش، معتبر و دارای سند است؟

دعای گنج العرش دعایی که بیشتر مشتمل بر تهلیل (لا اله الا الله) و تسبیح (سبحان‌الله) است. این دعا در منابع روایی و دعایی قدیمی وجود ندارد. دعاها و ذکرهایی دیگری در روایات و کتاب‌های دعا وارد شده‌ که آن‌ها را گنج دانسته‌اند. از جمله این آیات و دعاها؛ آیةالکرسی، سوره حمد، دعای یستشیر است.

محتوای دعای گنج‌العرش

دعایی با نام گنج‌العرش در برخی کتاب‌های دعای متأخر نقل شده و شامل بر تهلیل (لا اله الا الله) و تسبیح (سبحان‌الله) و اسامی و صفات خداوند است. این دعا در مجموعه‌های حدیثی قدیمی وجود ندارد. اشکالاتی نیز بر این دعا ذکر کرده‌اند.

دعاهایی که گنجِ عرش، خوانده شدند

دعاها، آیات و ذکرهایی در منابع وجود دارد که با تعبیر گنج از آن‌ها یاد شده است:

  • ذکر شریف «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ» نیز این عبارت در بعضی از نسخ کتاب آمالی صدوق[۵] و نیز در کنزالعمال دیده می‌شود.[۶]


منابع

  1. ↑ ابن طاووس، سید رضی‌الدین، مهج الدعوات، به نقل بحارالانوار، ج۸۶، ص۳۳۰.
  2. ↑ حلّی، ابن فهد، عده الداعی، ص۳۱۶، مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۹۲، ص۱۹۸.
  3. ↑ بحارالانوار، همان، ج۸۶، ص۱۲۵، حر عاملی، جواهر السنیه، ص۱۴۳.
  4. ↑ بحارالانوار، همان، ج۸۹، ص۲۲۷، از تفسیر امام عسکری (ع).
  5. ↑ صدوق، محمد بن علی بن بابویه، آمالی، ص۳۲۴؛ بحارالانوار، ج۹۰، ص۱۸۶ از آن.
  6. ↑ متّقی هندی، کنزالعمال، ج۲، ص۴۹۷، ح۴۵۸۹.