پرش به محتوا

عفریت: تفاوت میان نسخه‌ها

Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷
Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
ابرابزار
خط ۴: خط ۴:
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}


'''عفریت''' به معنای شخص قوی‌هیکل و قدرتمند است و برای انسان و [[جن]] کاربرد دارد.<ref name=":0">راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۲، ص۶۱۸؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۸.</ref> [[سید علی‌اکبر قرشی]] در [[تفسیر احسن الحدیث|تفسیر اَحسَنُ الْحَدیث]]، معانی «زیرک» و «کسی که سخنانش پذیرفته می‌شود» را نیزاز معانی عفریت دانسته است.<ref>قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۴۵۵.</ref>  
'''عفریت''' به معنای شخص قوی‌هیکل و قدرتمند است و برای انسان و [[جن]] کاربرد دارد.<ref name=":0">راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۲، ص۶۱۸؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۸.</ref> [[سید علی‌اکبر قرشی]] در [[تفسیر احسن الحدیث|تفسیر اَحسَنُ الْحَدیث]]، معانی «زیرک» و «کسی که سخنانش پذیرفته می‌شود» را نیزاز معانی عفریت دانسته است.<ref>قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۴۵۵.</ref>


واژه عفریت در آیه ۳۹ [[سوره نمل]]، برای جنی در زمان [[حضرت سلیمان(ع)]] به کار رفته است. بر اساس این آیه، در ماجرای حضرت سلیمان و [[ملکه سبا]]، سلیمان از افراد خود پرسید چه کسی می‌تواند تخت ملکه سبا را قبل از اینکه او نزد من بیاید، برایم بیاورد؟ عفریتی از جن پاسخ داد: پیش از آنکه از جای خود بلند شوی تخت را برایت می‌آورم.<ref>نمل: ۳۹.</ref> [[حسین انصاریان]]، روحانی [[شیعه]] و مترجم قرآن، عفریت در این آیه را به کاردان و تیزهوش ترجمه کرده است.<ref>انصاریان، حسین، [https://noorlib.ir/book/view/2070 ترجمه قرآن]، قم، اسوه، ۱۳۸۳ش، ص۳۸۰.</ref>
واژه عفریت در آیه ۳۹ [[سوره نمل]]، برای جنی در زمان [[حضرت سلیمان(ع)]] به کار رفته است. بر اساس این آیه، در ماجرای حضرت سلیمان و [[ملکه سبا]]، سلیمان از افراد خود پرسید چه کسی می‌تواند تخت ملکه سبا را قبل از اینکه او نزد من بیاید، برایم بیاورد؟ عفریتی از جن پاسخ داد: پیش از آنکه از جای خود بلند شوی تخت را برایت می‌آورم.<ref>نمل: ۳۹.</ref> [[حسین انصاریان]]، روحانی [[شیعه]] و مترجم قرآن، عفریت در این آیه را به کاردان و تیزهوش ترجمه کرده است.<ref>انصاریان، حسین، [https://noorlib.ir/book/view/2070 ترجمه قرآن]، قم، اسوه، ۱۳۸۳ش، ص۳۸۰.</ref>


بر اساس لغت‌نامه‌ها، گاهی عفریت به معنای فرد پلید یا زشت‌سیرت نیز، به‌کار می‌رود.<ref name=":0" />
بر اساس لغت‌نامه‌ها، گاهی عفریت به معنای فرد پلید یا زشت‌سیرت نیز، به‌کار می‌رود.<ref name=":0"/>


== آیه ۳۹ سوره نمل ==
== آیه ۳۹ سوره نمل ==
{{قرآن بزرگ|قَالَ عِفْرِيتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آتِيكَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقَامِكَ وَإِنِّي عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ أَمِينٌ
{{قرآن بزرگ|قَالَ عِفْرِیتٌ مِنَ الْجِنِّ أَنَا آتِیکَ بِهِ قَبْلَ أَنْ تَقُومَ مِنْ مَقَامِکَ وَإِنِّی عَلَیْهِ لَقَوِیٌّ أَمِینٌ
| سوره = نمل
| سوره = نمل
| آیه = ۳۹
| آیه = ۳۹

نسخهٔ ‏۲۵ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۲

سؤال
عفریت به چه معنا است؟ مراد از عفریتی که در قرآن آمده چیست؟


عفریت به معنای شخص قوی‌هیکل و قدرتمند است و برای انسان و جن کاربرد دارد.[۱] سید علی‌اکبر قرشی در تفسیر اَحسَنُ الْحَدیث، معانی «زیرک» و «کسی که سخنانش پذیرفته می‌شود» را نیزاز معانی عفریت دانسته است.[۲]

واژه عفریت در آیه ۳۹ سوره نمل، برای جنی در زمان حضرت سلیمان(ع) به کار رفته است. بر اساس این آیه، در ماجرای حضرت سلیمان و ملکه سبا، سلیمان از افراد خود پرسید چه کسی می‌تواند تخت ملکه سبا را قبل از اینکه او نزد من بیاید، برایم بیاورد؟ عفریتی از جن پاسخ داد: پیش از آنکه از جای خود بلند شوی تخت را برایت می‌آورم.[۳] حسین انصاریان، روحانی شیعه و مترجم قرآن، عفریت در این آیه را به کاردان و تیزهوش ترجمه کرده است.[۴]

بر اساس لغت‌نامه‌ها، گاهی عفریت به معنای فرد پلید یا زشت‌سیرت نیز، به‌کار می‌رود.[۱]

آیه ۳۹ سوره نمل


منابع

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ راغب اصفهانی، حسین، ترجمه و تحقیق مفردات الفاظ قرآن با تفسیر لغوی و ادبی قرآن، ترجمه غلامرضا خسروی حسینی، تهران، انتشارات مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج۲، ص۶۱۸؛ قرشی بنابی، علی‌اکبر، قاموس قرآن، تهران، دار الکتب الإسلامیه، چاپ ششم، ۱۳۷۱ش، ج۵، ص۱۸.
  2. ↑ قرشی بنابی، علی‌اکبر، تفسیر احسن الحدیث، تهران، بنیاد بعثت، چاپ دوم، ۱۳۷۵ش، ج۷، ص۴۵۵.
  3. ↑ نمل: ۳۹.
  4. ↑ انصاریان، حسین، ترجمه قرآن، قم، اسوه، ۱۳۸۳ش، ص۳۸۰.