پرش به محتوا

اللهم: تفاوت میان نسخه‌ها

Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷
Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷
خط ۶: خط ۶:
'''اَللَّهُمَ‏''' در اصل «یا الله» بوده است.<ref>طیب، تفسیر الطیب البیان، تهران، انتشارات اسلام، چاپ دوم، ۱۳۷۴، ج۲، ص۱۵۷.</ref> «یا» از ابتدای آن حذف شده و میم تشدیددار در انتهای کلمه الله آمده است.<ref>طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، انتشارات ناصر خسرو، چاپ اول، ۱۳۶۵ج۱، ص۷۲۵.</ref>  
'''اَللَّهُمَ‏''' در اصل «یا الله» بوده است.<ref>طیب، تفسیر الطیب البیان، تهران، انتشارات اسلام، چاپ دوم، ۱۳۷۴، ج۲، ص۱۵۷.</ref> «یا» از ابتدای آن حذف شده و میم تشدیددار در انتهای کلمه الله آمده است.<ref>طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، انتشارات ناصر خسرو، چاپ اول، ۱۳۶۵ج۱، ص۷۲۵.</ref>  


قول دیگری از فرّاء عالم ادبیات عرب نقل شده که «اللّهم» در اصل «یا الله أمّ بخیرٍ» بوده است. همزه حذف شده و تبدیل به یا اللّهم بخیر شده و سپس تنها کلمه «اللهم» مانده است.<ref>شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، قم، نشر مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۹ ق، ج۲، ص۴۲۸.</ref> البته این نظریه مورد قبول عالمان دیگر واقع نشده است.{{پایان پاسخ}}
قول دیگری از «فرّاء» عالم ادبیات عرب نقل شده که «اللّهم» در اصل «یا الله أمّ بخیرٍ» بوده است. همزه حذف شده و تبدیل به یا اللّهم بخیر شده و سپس تنها کلمه «اللهم» مانده است.<ref>شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، قم، نشر مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۹ ق، ج۲، ص۴۲۸.</ref> البته این نظریه مورد قبول عالمان دیگر واقع نشده است.{{پایان پاسخ}}


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۱۹ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۴

سؤال

کلمه «اللّهم» از چه کلماتی تشکیل شده است؟

اَللَّهُمَ‏ در اصل «یا الله» بوده است.[۱] «یا» از ابتدای آن حذف شده و میم تشدیددار در انتهای کلمه الله آمده است.[۲]

قول دیگری از «فرّاء» عالم ادبیات عرب نقل شده که «اللّهم» در اصل «یا الله أمّ بخیرٍ» بوده است. همزه حذف شده و تبدیل به یا اللّهم بخیر شده و سپس تنها کلمه «اللهم» مانده است.[۳] البته این نظریه مورد قبول عالمان دیگر واقع نشده است.


منابع

  1. ↑ طیب، تفسیر الطیب البیان، تهران، انتشارات اسلام، چاپ دوم، ۱۳۷۴، ج۲، ص۱۵۷.
  2. ↑ طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، انتشارات ناصر خسرو، چاپ اول، ۱۳۶۵ج۱، ص۷۲۵.
  3. ↑ شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، قم، نشر مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۹ ق، ج۲، ص۴۲۸.