دعاهای قرآنی: تفاوت میان نسخهها
A.rezapour (بحث | مشارکتها) |
A.rezapour (بحث | مشارکتها) |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
در قرآن از قول دیگران به خصوص پیامبران دعاهای زیادی نقل شده است. اهتمام اولیاء خداوند و مؤمنان به دعا در قرآن برجسته است و نشانه اهمیت این موضوع میباشد. [[دعاهای حضرت ابراهیم(ع)]]<ref>سوره ممتحنه آیه ۴ و ۵، سوره صافات آیه ۱۰۰، سوره شعراء آیات ۸۳ تا ۸۹، سوره ابراهیم آیات ۳۷، ۴۰، ۴۱، سوره بقره، آیات ۱۲۶، ۱۲۷، ۱۲۸</ref> دعای سپاه طالوت<ref>سوره بقره، آیه ۲۵۰</ref> دعاهای [[زکریا]]<ref>سوره انبیاء آیه ۸۹، آیات ۵ و ۶ سوره مریم، سوره آل عمران، آیات ۳۸ و ۴۱</ref> دعای [[حضرت عیسی(ع)]]<ref>سوره مائده، آیه ۱۱۴</ref> دعای [[حضرت موسی(ع)]]<ref>سوره مائده آیه ۲۵، سوره، سوره اعراف آیات۱۵۱ و ۱۵۵ و ۱۵۶، سوره یونس آیه ۸۸، سوره طه آیات ۲۵ ۲۸ ۲۹ ۳۲، سوره قصص آیات ۱۶ ۲۱ ۲۴،</ref> دعای [[حضرت یوسف(ع)]]<ref>سوره یوسف، آیه ۱۰۱،</ref> و دعاهای [[حضرت محمد(ص)]]<ref>سوره اسراء آیه ۸۰، سوره طه آیه ۱۱۴، سوره انبیاء آیه ۱۱۲، سوره مؤمنون آیه ۱۱۸، سوره مؤمنون آیه ۹۴ ۹۸،</ref> دعای [[حضرت ایوب]]<ref>سوره انبیاء آیه ۸۳،</ref> دعاهای [[حضرت نوح(ع)]]<ref>سوره نوح آیه ۲۶ و ۲۸، سوره قمر آیه ۱۰، سوره مؤمنون آیات ۲۶ ۲۹، سوره شعراء آیه ۱۱۸،</ref> [[حضرت سلیمان]]<ref>سوره ص آیه ۳۵، سوره نمل آیه ۱۹</ref> [[حضرت لوط]]<ref>سوره عنکبوت آیه ۳۰،</ref> در قرآن با بیانات گوناگون آمده است که سرمشق و الگوی دعاکردن برای مؤمنان است و نیز نشاندهنده اینکه دعا کردن امری مهم میان خداوند و بندگان صالحش است. | در قرآن از قول دیگران به خصوص پیامبران دعاهای زیادی نقل شده است. اهتمام اولیاء خداوند و مؤمنان به دعا در قرآن برجسته است و نشانه اهمیت این موضوع میباشد. [[دعاهای حضرت ابراهیم(ع)]]<ref>سوره ممتحنه آیه ۴ و ۵، سوره صافات آیه ۱۰۰، سوره شعراء آیات ۸۳ تا ۸۹، سوره ابراهیم آیات ۳۷، ۴۰، ۴۱، سوره بقره، آیات ۱۲۶، ۱۲۷، ۱۲۸</ref> دعای سپاه طالوت<ref>سوره بقره، آیه ۲۵۰</ref> دعاهای [[زکریا]]<ref>سوره انبیاء آیه ۸۹، آیات ۵ و ۶ سوره مریم، سوره آل عمران، آیات ۳۸ و ۴۱</ref> دعای [[حضرت عیسی(ع)]]<ref>سوره مائده، آیه ۱۱۴</ref> دعای [[حضرت موسی(ع)]]<ref>سوره مائده آیه ۲۵، سوره، سوره اعراف آیات۱۵۱ و ۱۵۵ و ۱۵۶، سوره یونس آیه ۸۸، سوره طه آیات ۲۵ ۲۸ ۲۹ ۳۲، سوره قصص آیات ۱۶ ۲۱ ۲۴،</ref> دعای [[حضرت یوسف(ع)]]<ref>سوره یوسف، آیه ۱۰۱،</ref> و دعاهای [[حضرت محمد(ص)]]<ref>سوره اسراء آیه ۸۰، سوره طه آیه ۱۱۴، سوره انبیاء آیه ۱۱۲، سوره مؤمنون آیه ۱۱۸، سوره مؤمنون آیه ۹۴ ۹۸،</ref> دعای [[حضرت ایوب]]<ref>سوره انبیاء آیه ۸۳،</ref> دعاهای [[حضرت نوح(ع)]]<ref>سوره نوح آیه ۲۶ و ۲۸، سوره قمر آیه ۱۰، سوره مؤمنون آیات ۲۶ ۲۹، سوره شعراء آیه ۱۱۸،</ref> [[حضرت سلیمان]]<ref>سوره ص آیه ۳۵، سوره نمل آیه ۱۹</ref> [[حضرت لوط]]<ref>سوره عنکبوت آیه ۳۰،</ref> در قرآن با بیانات گوناگون آمده است که سرمشق و الگوی دعاکردن برای مؤمنان است و نیز نشاندهنده اینکه دعا کردن امری مهم میان خداوند و بندگان صالحش است. | ||
دعاهای مؤمنان<ref>سوره آل عمران آیه ۱۹۱ ۱۹۳ ۱۹۴، سوره فاتحه آیه ۶، سوره بقره آیه ۱۲۹ و ۲۰۱ و ۲۸۶،</ref> ملازمان پیامبران<ref>سوره آل عمران آیه ۱۴۷،</ref> ساحران [[فرعون]]<ref>سوره یونس ۸۵ ۸۶</ref> عبادالله و | دعاهای مؤمنان<ref>سوره آل عمران آیه ۱۹۱ ۱۹۳ ۱۹۴، سوره فاتحه آیه ۶، سوره بقره آیه ۱۲۹ و ۲۰۱ و ۲۸۶،</ref> ملازمان پیامبران<ref>سوره آل عمران آیه ۱۴۷،</ref> ساحران [[فرعون]]<ref>سوره یونس ۸۵ ۸۶</ref> عبادالله و [[عباد الرحمان در قرآن|عبادالرحمان]]<ref>سوره فرقان آیه ۶۵ ۷۴، سوره مؤمنون آیه ۱۰۹، سوره آلعمران آیه ۱۶</ref> [[ملائکه]]<ref>سوره غافر آیه ۷ ۸ ۹،</ref> و دیگران<ref>سوره حشر آیه ۱۰، سوره کهف آیه ۱۰، سوره اعراف آیه ۲۳ ۱۸۹ ۱۲۶، سوره نساء آیه ۷۵، سوره آل عمران آیه ۸ ۵۳ ۱۱۳</ref> از جمله دعاهایی است که در قرآن بیان شده است. | ||
دوری از عذاب دنیا، اعطای صبر و استقامت، پیروزی بر کافران، طلب بخشش و آمرزش گناه و رحمت خداوند، هدایت، طلب فرزند، روزی و ایمنی مردم، قبول طاعات، رفع ظلم و ستم، طلب حسنه در دنیا و آخرت، قرار دادن از شاکران و نمازگزاران و متقین و صالحان، رهایی از قوم کافر، عذاب کفار، هدایت مردم، آمرزیدن همه مؤمنان و پدر و مادر، افزودن علم و حکمت، رفع مشکلات و مصایب، حاجات دنیوی، یاری خواستن، پناه به خداوند از وسوسههای شیطان، توفیق انجام عمل صالح، طلب خیر و نیکی، از مضامین دعا در قرآن است. | دوری از عذاب دنیا، اعطای صبر و استقامت، پیروزی بر کافران، طلب بخشش و آمرزش گناه و رحمت خداوند، هدایت، طلب فرزند، روزی و ایمنی مردم، قبول طاعات، رفع ظلم و ستم، طلب حسنه در دنیا و آخرت، قرار دادن از شاکران و نمازگزاران و متقین و صالحان، رهایی از قوم کافر، عذاب کفار، هدایت مردم، آمرزیدن همه مؤمنان و پدر و مادر، افزودن علم و حکمت، رفع مشکلات و مصایب، حاجات دنیوی، یاری خواستن، پناه به خداوند از وسوسههای شیطان، توفیق انجام عمل صالح، طلب خیر و نیکی، از مضامین دعا در قرآن است. | ||
نسخهٔ ۲۸ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۳:۳۹
 | این مقاله هماکنون به دست A.rezapour در حال ویرایش است. |
چه دعاهایی در قرآن ذکر شده است؟
مضامین دعاهای در قرآن
در قرآن از قول دیگران به خصوص پیامبران دعاهای زیادی نقل شده است. اهتمام اولیاء خداوند و مؤمنان به دعا در قرآن برجسته است و نشانه اهمیت این موضوع میباشد. دعاهای حضرت ابراهیم(ع)[۱] دعای سپاه طالوت[۲] دعاهای زکریا[۳] دعای حضرت عیسی(ع)[۴] دعای حضرت موسی(ع)[۵] دعای حضرت یوسف(ع)[۶] و دعاهای حضرت محمد(ص)[۷] دعای حضرت ایوب[۸] دعاهای حضرت نوح(ع)[۹] حضرت سلیمان[۱۰] حضرت لوط[۱۱] در قرآن با بیانات گوناگون آمده است که سرمشق و الگوی دعاکردن برای مؤمنان است و نیز نشاندهنده اینکه دعا کردن امری مهم میان خداوند و بندگان صالحش است.
دعاهای مؤمنان[۱۲] ملازمان پیامبران[۱۳] ساحران فرعون[۱۴] عبادالله و عبادالرحمان[۱۵] ملائکه[۱۶] و دیگران[۱۷] از جمله دعاهایی است که در قرآن بیان شده است.
دوری از عذاب دنیا، اعطای صبر و استقامت، پیروزی بر کافران، طلب بخشش و آمرزش گناه و رحمت خداوند، هدایت، طلب فرزند، روزی و ایمنی مردم، قبول طاعات، رفع ظلم و ستم، طلب حسنه در دنیا و آخرت، قرار دادن از شاکران و نمازگزاران و متقین و صالحان، رهایی از قوم کافر، عذاب کفار، هدایت مردم، آمرزیدن همه مؤمنان و پدر و مادر، افزودن علم و حکمت، رفع مشکلات و مصایب، حاجات دنیوی، یاری خواستن، پناه به خداوند از وسوسههای شیطان، توفیق انجام عمل صالح، طلب خیر و نیکی، از مضامین دعا در قرآن است.
دعاهای پیامبران در قرآن
...
دعاهای حضرت ابراهیم
آمرزش برای پدر،[۱۸] آمرزش برای خود و وسیله آزمایش نشدن برای کافران،[۱۹] درخواست فرزند صالح،[۲۰] درخواست حکمت و علم، قرار دادن از صالحان، درخواست نام نیک، بهشتی شدن و رسوا نشدن در آخرت،[۲۱] رزق و روزی برای فرزند،[۲۲] برپا داشتن نماز، قبول دعا،[۲۳] آمرزش خود و پدر و مادر و مؤمنان.[۲۴] امن قرار دادن مکه و رزق برای ساکنان مؤمن آن،[۲۵] پذیرش ساخت کعبه،[۲۶] قرار دادن از مسلمین و ذریهاش، پذیرش توبه، نشان دادن عبادت و آداب دینی[۲۷] از دعاهایی است که حضرت ابراهیم(ع) آنها را بر زبان آورده است.
منابع
- ↑ سوره ممتحنه آیه ۴ و ۵، سوره صافات آیه ۱۰۰، سوره شعراء آیات ۸۳ تا ۸۹، سوره ابراهیم آیات ۳۷، ۴۰، ۴۱، سوره بقره، آیات ۱۲۶، ۱۲۷، ۱۲۸
- ↑ سوره بقره، آیه ۲۵۰
- ↑ سوره انبیاء آیه ۸۹، آیات ۵ و ۶ سوره مریم، سوره آل عمران، آیات ۳۸ و ۴۱
- ↑ سوره مائده، آیه ۱۱۴
- ↑ سوره مائده آیه ۲۵، سوره، سوره اعراف آیات۱۵۱ و ۱۵۵ و ۱۵۶، سوره یونس آیه ۸۸، سوره طه آیات ۲۵ ۲۸ ۲۹ ۳۲، سوره قصص آیات ۱۶ ۲۱ ۲۴،
- ↑ سوره یوسف، آیه ۱۰۱،
- ↑ سوره اسراء آیه ۸۰، سوره طه آیه ۱۱۴، سوره انبیاء آیه ۱۱۲، سوره مؤمنون آیه ۱۱۸، سوره مؤمنون آیه ۹۴ ۹۸،
- ↑ سوره انبیاء آیه ۸۳،
- ↑ سوره نوح آیه ۲۶ و ۲۸، سوره قمر آیه ۱۰، سوره مؤمنون آیات ۲۶ ۲۹، سوره شعراء آیه ۱۱۸،
- ↑ سوره ص آیه ۳۵، سوره نمل آیه ۱۹
- ↑ سوره عنکبوت آیه ۳۰،
- ↑ سوره آل عمران آیه ۱۹۱ ۱۹۳ ۱۹۴، سوره فاتحه آیه ۶، سوره بقره آیه ۱۲۹ و ۲۰۱ و ۲۸۶،
- ↑ سوره آل عمران آیه ۱۴۷،
- ↑ سوره یونس ۸۵ ۸۶
- ↑ سوره فرقان آیه ۶۵ ۷۴، سوره مؤمنون آیه ۱۰۹، سوره آلعمران آیه ۱۶
- ↑ سوره غافر آیه ۷ ۸ ۹،
- ↑ سوره حشر آیه ۱۰، سوره کهف آیه ۱۰، سوره اعراف آیه ۲۳ ۱۸۹ ۱۲۶، سوره نساء آیه ۷۵، سوره آل عمران آیه ۸ ۵۳ ۱۱۳
- ↑ سوره ممتحنه، آیه ۴، سوره شعراء، آیه ۸۶.
- ↑ سوره ممتحنه، آیه ۵.
- ↑ سوره صافات، آیه ۱۰۰.
- ↑ سوره شعراء، آیات ۸۳ تا ۸۹.
- ↑ سوره ابراهیم، آیه ۳۷.
- ↑ سوره ابراهیم، آیه ۴۰.
- ↑ سوره ابراهیم، آیه ۴۱.
- ↑ سوره بقره، آیه ۱۲۶.
- ↑ سوره بقره، آیه ۱۲۷.
- ↑ سوره بقره، آیه ۱۲۸.