پرش به محتوا

سوار شدن حسنین(ع) بر پشت پیامبر(ص): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی پاسخ
Shamloo (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Shamloo (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
این حدیث در منابع حدیثی شیعه آمده است. متن حدیث چنین است:
این حدیث در منابع حدیثی شیعه آمده است. متن حدیث چنین است:
 
{{عربی بزرگ |عن جابر بن عبدالله قال: دخلت علی النبیّ و هو یمشی علی أربع و الحسن(ع) و الحسین(ع) علی ظهره و هو یَجثُو لهما و یقول نعم الجمل جمَلُکما و نعم العدلان انتما|ترجمه=از جابر بن عبدالله نقل شده که گفت بر پیامبر(ص) وارد شدم و آن حضرت بر چهار دست و پا حرکت می‌کرد و امام حسن(ع) و امام حسین(ع) بر پشت حضرت سوار بودند و پیامبر(ص) برای آن دو خم می‌شد و می‌فرمود: چه خوب شتری است شتر شما و چه خوب سوارکارانی هستید شما.}}
عن جابر بن عبدالله قال: دخلت علی النبیّ و هو یمشی علی أربع و الحسن(ع) و الحسین(ع) علی ظهره و هو یَجثُو لهما و یقول نعم الجمل جمَلُکما و نعم العدلان انتما.
 
از جابر بن عبدالله نقل شده که گفت بر پیامبر(ص) وارد شدم و آن حضرت بر چهار دست و پا حرکت می‌کرد و امام حسن و امام حسین(ع) بر پشت حضرت سوار بودند. و پیامبر(ص) برای آن دو ـ امام حسن و امام حسین (علیه السلام) ـ خم می‌شد و می‌فرمود: چه خوب مرکبی ـ شتری ـ است مرکب شما و چه خوب سوارید شما دو نفر ـ امام حسن و امام حسین(ع).


این حدیث در بحار الانوار،<ref>مجلسی، بحار الانوار، بیروت، وفاء، ۱۴۰۴ ق، ج۴۳، ص۲۸۵.</ref> کشف الیقین،<ref>حلی، کشف الیقین، مؤسسه چاپ و انتشارت، ۱۴۱۱ ق، ص۳۰۷.</ref> کشف الغمه.<ref>اربلی، کشف الغمه، تبریز، مکتبه بنی هاشم، ۱۳۸۱ ق، ج۱، ص۵۲۶.</ref>.. ذکر شده است.
این حدیث در بحار الانوار،<ref>مجلسی، بحار الانوار، بیروت، وفاء، ۱۴۰۴ ق، ج۴۳، ص۲۸۵.</ref> کشف الیقین،<ref>حلی، کشف الیقین، مؤسسه چاپ و انتشارت، ۱۴۱۱ ق، ص۳۰۷.</ref> کشف الغمه.<ref>اربلی، کشف الغمه، تبریز، مکتبه بنی هاشم، ۱۳۸۱ ق، ج۱، ص۵۲۶.</ref>.. ذکر شده است.

نسخهٔ ‏۱۵ مارس ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۴۱

سؤال

معنی و منبع حدیث پیامبر(ص) در خصوص امام حسن(ع) و امام حسین(ع) که فرمودند: «نعم الجمل جملکما و نعم العدلان انتما» چیست؟

این حدیث در منابع حدیثی شیعه آمده است. متن حدیث چنین است:

این حدیث در بحار الانوار،[۱] کشف الیقین،[۲] کشف الغمه.[۳].. ذکر شده است.

لازم است ذکر شود این حدیث با عبارتهای دیگری نیز در بحار الانوار[۴] و… نقل شده است.

این حدیث را سفیان ثوری از ابی الزبیر و او از جابر بن عبدالله انصاری نقل کرده است.

سفیان از اصحاب امام صادق(ع)[۵] و ابی الزبیر نیز از دیگر راویان این حدیث که در کتب رجالی از او نام برده شده بدون جرح و تعدیل و جابر بن عبدالله انصاری از اصحاب رسول خدا، امام علی، امام حسن، امام حسین، امام سجاد و امام باقر(ع) که دارای مقام بزرگی است.

جابر می‌گوید: او دروغ نمی‌گوید.[۶] بنابراین سند این حدیث از اعتبار کافی برخوردار است و هیچ انگیزه ای در جعل این حدیث از سوی راویان آن وجود ندارد.


مطالعه بیشتر

بحار الانوار، علامه مجلسی، ج۴۳.


منابع

  1. ↑ مجلسی، بحار الانوار، بیروت، وفاء، ۱۴۰۴ ق، ج۴۳، ص۲۸۵.
  2. ↑ حلی، کشف الیقین، مؤسسه چاپ و انتشارت، ۱۴۱۱ ق، ص۳۰۷.
  3. ↑ اربلی، کشف الغمه، تبریز، مکتبه بنی هاشم، ۱۳۸۱ ق، ج۱، ص۵۲۶.
  4. ↑ مجلسی، پیشین، ج۴۳، ص۳۰۴.
  5. ↑ شیخ طوسی، رجال، مؤسسه النشر الاسلامی، طبعه الاولی، ۱۴۱۵، ص۲۲۰.
  6. ↑ خوئی، معجم رجال حدیث، بیروت، مدینه العلم، طبعه ثالثه، ۱۳۹۸ ق، ج۴، ص۱۵.