پرش به محتوا

ترتیب سوره‌های قرآن توسط صحابه: تفاوت میان نسخه‌ها

Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
ابرابزار
Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{در دست ویرایش|کاربر=Rezapour }}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
{{سوال}}
خط ۴: خط ۵:
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
== ترتیب آیات و سوره‌ها زمان پیامبر ==
كاتبان وحي آيات را پي درپي و به ترتيب نزول مي‌نوشتند، هر گاه بسمله‌اي نازل مي‌شد، در مي‌يافتند كه سوره ي قبل پايان يافته و سوره ي ديگري آغاز گشته است.
امام صادق مي‌فرمايد:
كان يعرف انقضاء سوره بنزول بسم الله الرحمن الرحيم ابتداء لأخري؛<ref>علامه مجلسي، بحار الانوار، ج۸۹، ص۲۳۶.</ref> پايان هر سوره‌اي به واسطه‌ي بسم الله الرحمن الرحيم در آغاز سوره‌ي ديگر شناخته مي‌شد.
ابن‌عباس مي‌گويد:
پيامبر با نزول بسم الله الرحمن الرحيم مي‌دانست كه سوره‌ي قبلي پايان يافته و سوره‌ي ديگري آغاز گشته است.<ref>علامه مجلسي، بحار الانوار، ج89، ص236.</ref>
== ترتیب آیه‌های قرآن ==
بنابراين، آيات قرآن بر اساس ترتيب نزول، در قالب سوره‌ها مرتب شدند. گاهي رعايت ترتيب نزول آنها به دستور پيامبر اكرم انجام مي‌گرفت؛ مثلاً حضرت دستور مي‌داد كه يك يا چند آيه را در لابه لاي سوره‌اي قرار دهند كه قبلاً نازل شده و پايان يافته بود. اين‌گونه تنظيم كه خارج از روال طبيعي نزول آيات بود، به تصريح و تعيين پيامبر اكرم نياز داشت و بي‌ترديد در آن، حكمت و مصلحتي بوده است.
ابن‌عباس مي‌گويد:
آخرين آيه‌اي كه نازل شد و اتقوا يوماً ترجعون فيه الي الله بود. جبرئيل به پيامبر اعلام كرد كه آن را آيه‌ي ۲۸۱ سوره‌ي بقره قرار دهد.<ref>ر.ك: حسن بن ابي الحسن ديلمي، ارشاد القلوب، ج۱، ص۳۸.</ref>
ولي با اين حال از توقيفي بودن همه ي آيات نمي‌توان دفاع كرد. به نظر برخي از مفسران مانند: علامه طباطبايي، آيت الله معرفت و... با اين‌كه ترتيب آيات بيش‌تر سوره‌هاي قرآن كريم، توقيفي است، ولي تعداد سوره‌هايي كه تنظيم بعضي از آيات آنها به اجتهاد و رأي صحابه صورت گرفته، كم نيست، و وقوع برخي از آيات كه به صورت متفرق نازل شده، در جايي كه فعلاً قرار دارند، خالي از مداخله ي اجتهادي صحابه نبوده است و اين مسأله از ظاهر روايات جمع در زمان خليفه ي اول به خوبي به دست مي‌آيد.<ref>ر.ك: الميزان في تفسير القرآن، ج۱۲، ص۱۲۷؛ الاتقان في علوم القرآن، ج۱، ص۲۱۴.</ref>
==ترتیب سوره‌های قرآن==
بسیاری از [[تفسیر|مفسران]] و دانشمندان [[علوم قرآنی]] معتقدند، ترتیب سوره‌های قرآن به[[اجتهاد]] و نظر [[صحابه]] بوده است.
بسیاری از [[تفسیر|مفسران]] و دانشمندان [[علوم قرآنی]] معتقدند، ترتیب سوره‌های قرآن به[[اجتهاد]] و نظر [[صحابه]] بوده است.



نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۰۵

سؤال

آیا ترتیب سوره‌های قرآن توسط صحابه صورت گرفته است؟

ترتیب آیات و سوره‌ها زمان پیامبر

كاتبان وحي آيات را پي درپي و به ترتيب نزول مي‌نوشتند، هر گاه بسمله‌اي نازل مي‌شد، در مي‌يافتند كه سوره ي قبل پايان يافته و سوره ي ديگري آغاز گشته است.

امام صادق مي‌فرمايد:

كان يعرف انقضاء سوره بنزول بسم الله الرحمن الرحيم ابتداء لأخري؛[۱] پايان هر سوره‌اي به واسطه‌ي بسم الله الرحمن الرحيم در آغاز سوره‌ي ديگر شناخته مي‌شد.

ابن‌عباس مي‌گويد:

پيامبر با نزول بسم الله الرحمن الرحيم مي‌دانست كه سوره‌ي قبلي پايان يافته و سوره‌ي ديگري آغاز گشته است.[۲]

ترتیب آیه‌های قرآن

بنابراين، آيات قرآن بر اساس ترتيب نزول، در قالب سوره‌ها مرتب شدند. گاهي رعايت ترتيب نزول آنها به دستور پيامبر اكرم انجام مي‌گرفت؛ مثلاً حضرت دستور مي‌داد كه يك يا چند آيه را در لابه لاي سوره‌اي قرار دهند كه قبلاً نازل شده و پايان يافته بود. اين‌گونه تنظيم كه خارج از روال طبيعي نزول آيات بود، به تصريح و تعيين پيامبر اكرم نياز داشت و بي‌ترديد در آن، حكمت و مصلحتي بوده است.

ابن‌عباس مي‌گويد:

آخرين آيه‌اي كه نازل شد و اتقوا يوماً ترجعون فيه الي الله بود. جبرئيل به پيامبر اعلام كرد كه آن را آيه‌ي ۲۸۱ سوره‌ي بقره قرار دهد.[۳]

ولي با اين حال از توقيفي بودن همه ي آيات نمي‌توان دفاع كرد. به نظر برخي از مفسران مانند: علامه طباطبايي، آيت الله معرفت و... با اين‌كه ترتيب آيات بيش‌تر سوره‌هاي قرآن كريم، توقيفي است، ولي تعداد سوره‌هايي كه تنظيم بعضي از آيات آنها به اجتهاد و رأي صحابه صورت گرفته، كم نيست، و وقوع برخي از آيات كه به صورت متفرق نازل شده، در جايي كه فعلاً قرار دارند، خالي از مداخله ي اجتهادي صحابه نبوده است و اين مسأله از ظاهر روايات جمع در زمان خليفه ي اول به خوبي به دست مي‌آيد.[۴]

ترتیب سوره‌های قرآن

بسیاری از مفسران و دانشمندان علوم قرآنی معتقدند، ترتیب سوره‌های قرآن بهاجتهاد و نظر صحابه بوده است.

علامه طباطبایی نویسنده تفسیر المیزان، معتقد است ترتیب سوره‌ها توسط صحابه بود؛ زیرا عثمان خلیفه سوم، سوره برائت را بعد از سوره انفال قرار داد.[۵] همچنین مصحف‌های قرآن در ترتیب، با یکدیگر، اختلاف و مغایرت داشتند.[۵] روایت شده مصحف امام علی(ع) براساس نزول بوده و نخستین سوره آن، سوره علق و سپس سوره مدثر و … بوده است.[۵]

جلال‌الدین سیوطی از مفسران و عالمان اهل‌سنت نیز ترتیب سوره‌های قرآن را به اجتهاد صحابه دانسته و می‌گوید: «عموم علما معتقدند که ترتیب سوره‌ها به اجتهاد صحابه است».[۶]

در مقابل برخی معتقدند ترتیب سوره‌های قرآن، توقیفی است و پیامبر اسلام از طریق وحی، سوره‌ها را مرتب نموده و در ادامه نیز سوره‌ها بر همین اساس مرتب شدند.[۷]

سید مرتضی علم الهدی، آیت‌الله خویی و دیگران معتقدند که سوره‌های قرآن کریم به همین ترتیب کنونی در زمان حیات پیامبر و به دستور ایشان، مرتب شده است. این افراد بعید می‌دانند پیامبر مسئله‌ای با این اهمیت، به حال خود رها کرده باشد، تا پس از ایشان، دیگران نظم و ترتیب دهند.[۸]

آیت‌الله خویی معتقد است، اجتهادی بودن ترتیب آیات و سوره‌ها توسط صحابه، امری اشتباه است و با قرآن، سنت، اجماع و عقل مخالف است؛ زیرا عظمت قرآن، اهمیت دادن پیامبر به حفظ و جمع آن و تلاش مسلمانان به توصیه‌ها با اجتهادی بودن ترتیب آیات و سوره‌ها به دست صحابه منافات دارد.[۹] قاضی ابوبکر باقلانی معتقد است مردم ترتیب آیات هر سوره به آنچه پیامبر فرموده بود، ثبت نمودند.

منابع

  1. ↑ علامه مجلسي، بحار الانوار، ج۸۹، ص۲۳۶.
  2. ↑ علامه مجلسي، بحار الانوار، ج89، ص236.
  3. ↑ ر.ك: حسن بن ابي الحسن ديلمي، ارشاد القلوب، ج۱، ص۳۸.
  4. ↑ ر.ك: الميزان في تفسير القرآن، ج۱۲، ص۱۲۷؛ الاتقان في علوم القرآن، ج۱، ص۲۱۴.
  5. ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ طباطبایی، محمد حسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ص۱۲۳.
  6. ↑ الاتقان فی علوم القرآن، ص۱۳۵.
  7. ↑ جمعی از محققان، علوم القرآن عند المفسرون، ص۴۵۱–۴۶۰.
  8. ↑ البیان فی علوم القرآن، ترجمهٔ محمد صادق نجفی و هاشم‌زاده هریسی.
  9. ↑ شیخ طوسی، التبیان فی تفسیر القرآن، ص۲۵۳–۲۵۷.