پرش به محتوا

الشموس الطالعه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی پاسخ
فرج الله عباسی (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
فرج الله عباسی (بحث | مشارکت‌ها)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۵: خط ۵:
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
{{درگاه|واژه‌ها}}
{{درگاه|واژه‌ها}}
«أَيْنَ الشَّمُوسُ‏ الطَّالِعَةُ؛ کجایند خورشید‌های تابان» تعبیری در دعای ندبه است.<ref>ابن‌المشهدی، المزار الكبير، ص۵۷۸.</ref> محققان با توجه به خطاب‌ها و عبارات قبل، این تعبیر را  در مورد مجموعه ائمه معصوم و [[امام زمان(ع) در احادیث پیامبر(ص)|امام زمان(ع)]] دانسته‌اند. این فقره از دعا، خطاب عمومی به همه امامان(ع) دارد و به‌صورت جمع مورد خطاب قرار گرفته شده است.
«'''أَيْنَ الشَّمُوسُ‏ الطَّالِعَةُ؛''' کجایند خورشید‌های تابان» تعبیری در [[دعای ندبه]] است.
<ref>ابن مشهدى، محمد بن جعفر، المزار الكبير، قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ص۵۷۸.</ref>
<ref>ابن طاووس، على بن موسى، إقبال الأعمال، تهران، دار الكتب الإسلاميه‏، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۲۹۷.</ref>
محققان با توجه به خطاب‌ها و عبارات قبل، این تعبیر را  در مورد مجموعه ائمه معصوم و [[امام زمان(ع) در احادیث پیامبر(ص)|امام زمان(ع)]] دانسته‌اند. این فقره از دعا، خطاب عمومی به همه امامان(ع) دارد و به‌صورت جمع مورد خطاب قرار گرفته شده است.


استفاده از تعبیر «شمس؛ خورشید» در روایات برای پیامبر و ائمه نقل شده است؛ پیامبر در روایتی که [[جابر بن عبدالله انصاری]] نقل کرده، از خود با تعبیر خورشید یاد کرده است.<ref>شرحی بر دعای ندبه، ص۲۰۰–۲۰۲.</ref> [[امام علی(ع)]] نیز امام را خورشید درخشان بر بندگان دانسته که کسی توانایی چشم دوختن یا دست رساندن  به مقام او را ندارد. از [[امام موسی بن جعفر(ع)]] روایت شده که فرمود: «همانا امام در زمین به منزله ماه در آسمان است و او بر همه اشیا آگاه است.»<ref>مهدوی، مهدی، امید منتظران مهدی (عج) دعای ندبه از دیدگاه معصومین(ع)، تهران، دانش هوشیار، چاپ اول، ۱۳۸۱، ص۱۴۳.</ref> [[شیخ صدوق]] روایتی را نقل می‌کند که پیامبر در خطاب به [[امام حسین علیه‌السلام|امام حسین(ع)]]، او را زینت آسمان‌ها و زمین‌ها دانست.<ref>واعظ موسوی، سید علی اکبر، شرح دعای ندبه از کتاب و سنت، تهران، بی نا، چاپ اول، ۱۳۶۳، ص۱۹۹.</ref>
استفاده از تعبیر «شمس؛ خورشید» در روایات برای پیامبر و ائمه نقل شده است؛<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ: چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۱، ص۲۰۰.</ref> <ref>ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، كتابچى‏، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، ص۶۷۶.</ref> پیامبر خدا(ص) در روایتی از خود با تعبیر خورشید یاد کرده است.
<ref>ابن بابويه، محمد بن على، معاني الأخبار - قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ص۱۱۴.</ref>
<ref>خزاز رازى، على بن محمد، كفايه الأثر في النصّ على الأئمه الإثني عشر، قم، بیدار، ۱۴۰۱ق، ص۴۱.</ref>
<ref>شرحی بر دعای ندبه، ص۲۰۰–۲۰۲.</ref>
از [[امام موسی بن جعفر(ع)]] روایت شده که فرمود: {{متن عربی|همانا امام در زمین به منزله ماه در آسمان است و او بر همه اشیا آگاه است.}}<ref>مهدوی، مهدی، امید منتظران مهدی (عج) دعای ندبه از دیدگاه معصومین(ع)، تهران، دانش هوشیار، چاپ اول، ۱۳۸۱، ص۱۴۳.</ref> [[شیخ صدوق]] روایتی را نقل می‌کند که پیامبر در خطاب به [[امام حسین علیه‌السلام|امام حسین(ع)]]، او را زینت آسمان‌ها و زمین‌ها دانست.<ref>واعظ موسوی، سید علی اکبر، شرح دعای ندبه از کتاب و سنت، تهران، بی نا، چاپ اول، ۱۳۶۳، ص۱۹۹.</ref>


{{پایان پاسخ}}
{{پایان پاسخ}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۴۲

سؤال

تعبیر الشموس الطالعه در مورد چه افرادی است؟

درگاه‌ها


«أَيْنَ الشَّمُوسُ‏ الطَّالِعَةُ؛ کجایند خورشید‌های تابان» تعبیری در دعای ندبه است. [۱] [۲] محققان با توجه به خطاب‌ها و عبارات قبل، این تعبیر را در مورد مجموعه ائمه معصوم و امام زمان(ع) دانسته‌اند. این فقره از دعا، خطاب عمومی به همه امامان(ع) دارد و به‌صورت جمع مورد خطاب قرار گرفته شده است.

استفاده از تعبیر «شمس؛ خورشید» در روایات برای پیامبر و ائمه نقل شده است؛[۳] [۴] پیامبر خدا(ص) در روایتی از خود با تعبیر خورشید یاد کرده است. [۵] [۶] [۷] از امام موسی بن جعفر(ع) روایت شده که فرمود: «همانا امام در زمین به منزله ماه در آسمان است و او بر همه اشیا آگاه است.»[۸] شیخ صدوق روایتی را نقل می‌کند که پیامبر در خطاب به امام حسین(ع)، او را زینت آسمان‌ها و زمین‌ها دانست.[۹]

منابع

  1. ↑ ابن مشهدى، محمد بن جعفر، المزار الكبير، قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ص۵۷۸.
  2. ↑ ابن طاووس، على بن موسى، إقبال الأعمال، تهران، دار الكتب الإسلاميه‏، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۱، ص۲۹۷.
  3. ↑ كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ: چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۱، ص۲۰۰.
  4. ↑ ابن بابويه، محمد بن على، الأمالي، تهران، كتابچى‏، چاپ ششم، ۱۳۷۶ش، ص۶۷۶.
  5. ↑ ابن بابويه، محمد بن على، معاني الأخبار - قم، دفتر انتشارات اسلامى‏، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ص۱۱۴.
  6. ↑ خزاز رازى، على بن محمد، كفايه الأثر في النصّ على الأئمه الإثني عشر، قم، بیدار، ۱۴۰۱ق، ص۴۱.
  7. ↑ شرحی بر دعای ندبه، ص۲۰۰–۲۰۲.
  8. ↑ مهدوی، مهدی، امید منتظران مهدی (عج) دعای ندبه از دیدگاه معصومین(ع)، تهران، دانش هوشیار، چاپ اول، ۱۳۸۱، ص۱۴۳.
  9. ↑ واعظ موسوی، سید علی اکبر، شرح دعای ندبه از کتاب و سنت، تهران، بی نا، چاپ اول، ۱۳۶۳، ص۱۹۹.