معیارهای اصلی پذیرش روایات: تفاوت میان نسخه‌ها

(ایجاد مدخل : اصل اولیه در پذیرش روایات، اصلاح ارقام)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{در دست ویرایش|کاربر=fabbasi}}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{ سوال}}
{{سوال}}
اگر بعد از تحقيق و تفحص و بررسي قرائن، در صحت صدور روايتي از معصوم شك كرديم و نتوانستيم قاطعانه روايت را رد كرده يا بپذيريم، چه اصلي جاري مي‌گردد؟ آيا اصل اوليه در احاديث صدور است يا عدم صدور؟
اگر بعد از تحقیق و تفحص و بررسی قرائن، در صحت صدور روایتی از معصوم شک کردیم و نتوانستیم قاطعانه روایت را رد کرده یا بپذیریم، چه اصلی جاری می‌گردد؟ آیا اصل اولیه در احادیث صدور است یا عدم صدور؟
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}


اصل اولیه‌ای در پذیرش یا ردّ روایات وجود ندارد. اگر روایتی که با سلسله سند معتبر نیامده است، موافق با آیات قرآن یا روایات معتبر باشد، قبول می‌شود و اگر مخالف دیگر آیات و روایات یاشد، رد می‌شود. اگر غیر از آن روایت، روایت معتبری نباشد، به خاطر خبر واحد بودن، کنار گذاشته می‌شود.
معیارهای اصلی در روایت‌های فقهی سلسله سند معتبر<ref name=":0">قربانی لاهیجی، زین العابدین، علم حدیث، قم، انصاریان، چاپ اول، ۱۳۷۰، ص۱۱۱. عاملی، زین الدین بن علی، الرعایه فی علم الدرایه، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۸۱. کلباسی، ابو الهدی، سماء المقال فی علم الرجال، قم، مؤسسه ولی العصر(ع) للدراسات الإسلامیه، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج۲، ص۴۲۹.</ref> مخالف نبودن با قرآن<ref name=":1">حرّ عاملی، محمد، وسائل‌الشیعه، تهران، مکتبه الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۲، ج۱۸، ص۱۵ و ص۷۹.</ref> و مخالف نبودن با روایات معتبر،<ref name=":2">حرّ عاملی، محمد، وسائل‌الشیعه، تهران، مکتبه الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۲، ج۱۸، ص۸۹، حدیث۴۸.</ref> است. اگر این شرایط وجود نداشته باشند، چنین روایتی کنار گذاشته می‌شود. در روایات اعتقادی، علاوه بر شرایطی که در مورد روایات فقهی گفته شد این شرط وجود دارد که با مسلمات اعتقادات اسلامی نیز نباید ناهماهنگ باشد. هر حدیثی که با بدیهیات عقل مخالف باشد، صدور آن از معصوم پذیرفتنی نیست. مانند احادیثی درباره [[درک خداوند با حواس ظاهری|قابل رؤیت بودن خدا]]، [[جبر و اختیار]]، نقض [[دلیل عصمت انبیاء|عصمت پیامبران الهی]] و … .


== معیار پذیرش روایات فقهی ==
مبنای «خبر موثوقٌ به» از دیگر معیارهای پذیرش روایات است؛ یعنی روایتی که به وسیله ادلّه، قرائن و شواهد، به صحت محتوای آن اعتماد پیدا می‌شود. برخی فقیهان شیعه، بر این مبنا هستند و پشتوانه این مسئله را سیره عقلا می‌دانند که عقلای عالم خبری را حجت می‌دانند که برای آنان اطمینان‌آور است. این وثوق گاه از راه وثاقت راوی ثابت می‌شود و گاه از راه وثاقت کتاب‌ها و راه‌های دیگر.<ref>مقاله «دفاع از حدیث» مهدی حسینیان قمی، فصلنامه سمات، شماره اول، بهار ۱۳۸۹، ص۵۰–۷۱. مقاله «دفاع از حدیث؛ استدلال بر نظریه حجیت و اعتبار خبر موثوق به»، مهدی حسینیان، فصلنامه سمات، شماره دوم، تابستان ۱۳۸۹، ص۲۰–۲۹.</ref>
 
سلسله سند معتبر،<ref name=":0">قربانی لاهیجی، زین العابدین، علم حدیث، قم، انصاریان، چاپ اول، ۱۳۷۰، ص۱۱۱. عاملی، زین الدین بن علی، الرعایه فی علم الدرایه، قم، مکتبه آیت الله مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۸۱. کلباسی، ابو الهدی، سماء المقال فی علم الرجال، قم، مؤسسه ولی العصر(ع) للدراسات الإسلامیه، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج۲، ص۴۲۹.</ref>
مخالف نبودن با قرآن<ref name=":1">حرّ عاملی، محمد، وسائل‌الشیعه، تهران، مکتبه الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۲، ج۱۸، ص۱۵ و ص۷۹.</ref>
و مخالف نبودن با روایات معتبر،<ref name=":2">حرّ عاملی، محمد، وسائل‌الشیعه، تهران، مکتبه الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۲، ج۱۸، ص۸۹، حدیث۴۸.</ref> معیارهای اصلی پذیرش روایات فقهی است. اگر روایتی در خصوص احکام فقهی آمده باشد و سند معتبری نداشته باشد، روایت معتبری دیگری هم که آن عمل را واجب یا حرام بداند، وجود نداشته باشد چنین روایتی کنار گذاشته می‌شود.
 
اگر روایت دیگری با سند معتبر آن عمل را لازم یا حرام بداند، به این روایت مشکوک به عنوان موید عمل می‌شود.
 
== معیار پذیرش روایات اعتقادی ==
 
روایات اعتقادی، علاوه بر داشتن سلسله سند معتبر،<ref name=":0"/> مخالف نبودن با قرآن<ref name=":1"/> و مخالف نبودن با روایات معتبر،<ref name=":2"/> با مسلمات اعتقادات اسلامی نیز نباید ناهماهنگ باشد. هر حدیثی که با بدیهیات عقل مخالف باشد، صدور آن از معصوم پذیرفتنی نیست. مانند احادیثی درباره قابل رؤیت بودن خدا، جبر و اختیار، نقض عصمت پیامبران الهی و … .
 
== اعتماد به صدور روایات ==
 
مبنای «خبر موثوقٌ به» یکی دیگر از معیارهای پذیرش روایات است. یعنی روایتی که به وسیله ادلّه، قرائن و شواهدی به صحّت محتوای آن اعتماد پیدا می‌‏شود. برخی از فقیهان شیعه، بر این مبنا هستند و پشتوانه این مسأله را هم سیره عقلا می‌دانند که عقلای عالم خبری را حجّت می‌‏دانند که برای آنان اطمینان‏‌آور است. این وثوق گاه از راه وثاقت راوی ثابت می‏شود و گاه از راه وثاقت کتاب‏ها و راه‏های دیگر.<ref>مقاله «دفاع از حدیث» مهدی حسینیان قمی، فصلنامه سمات، شماره اول، بهار ۱۳۸۹، ص۵۰ ـ ۷۱. مقاله «دفاع از حدیث ؛ استدلال بر نظریه حجیت و اعتبار خبر موثوق به»، مهدی حسینیان، فصلنامه سمات، شماره دوم، تابستان ۱۳۸۹، ص۲۰ ـ ۲۹.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
خط ۲۹: خط ۱۴:
* [[سلسله حدیث]]
* [[سلسله حدیث]]


==منابع==
== منابع ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
{{شاخه
{{شاخه
  | شاخه اصلی = حدیث
  | شاخه اصلی = حدیث
  | شاخه فرعی۱ = منبع‌شناسی
  | شاخه فرعی۱ = منبع‌شناسی
  | شاخه فرعی۲ = علم رجال
  | شاخه فرعی۲ = علم رجال
  | شاخه فرعی۳ =  
  | شاخه فرعی۳ =
}}
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
  | شناسه = شد
  | شناسه = شد
  | تیترها = شد
  | تیترها = شد
  | ویرایش =  
  | ویرایش =
  | لینک‌دهی = شد  
  | لینک‌دهی = شد
  | ناوبری =  
  | ناوبری =
  | نمایه =  
  | نمایه =
  | تغییر مسیر =  
  | تغییر مسیر = شد
  | ارجاعات =  
  | ارجاعات =
  | بازبینی =  
  | بازبینی =
  | تکمیل =  
  | تکمیل =
  | اولویت = ج
  | اولویت = ج
  | کیفیت = ج
  | کیفیت = ج
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ اکتبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۵۳

سؤال

اگر بعد از تحقیق و تفحص و بررسی قرائن، در صحت صدور روایتی از معصوم شک کردیم و نتوانستیم قاطعانه روایت را رد کرده یا بپذیریم، چه اصلی جاری می‌گردد؟ آیا اصل اولیه در احادیث صدور است یا عدم صدور؟


معیارهای اصلی در روایت‌های فقهی سلسله سند معتبر[۱] مخالف نبودن با قرآن[۲] و مخالف نبودن با روایات معتبر،[۳] است. اگر این شرایط وجود نداشته باشند، چنین روایتی کنار گذاشته می‌شود. در روایات اعتقادی، علاوه بر شرایطی که در مورد روایات فقهی گفته شد این شرط وجود دارد که با مسلمات اعتقادات اسلامی نیز نباید ناهماهنگ باشد. هر حدیثی که با بدیهیات عقل مخالف باشد، صدور آن از معصوم پذیرفتنی نیست. مانند احادیثی درباره قابل رؤیت بودن خدا، جبر و اختیار، نقض عصمت پیامبران الهی و … .

مبنای «خبر موثوقٌ به» از دیگر معیارهای پذیرش روایات است؛ یعنی روایتی که به وسیله ادلّه، قرائن و شواهد، به صحت محتوای آن اعتماد پیدا می‌شود. برخی فقیهان شیعه، بر این مبنا هستند و پشتوانه این مسئله را سیره عقلا می‌دانند که عقلای عالم خبری را حجت می‌دانند که برای آنان اطمینان‌آور است. این وثوق گاه از راه وثاقت راوی ثابت می‌شود و گاه از راه وثاقت کتاب‌ها و راه‌های دیگر.[۴]

جستارهای وابسته

منابع

  1. قربانی لاهیجی، زین العابدین، علم حدیث، قم، انصاریان، چاپ اول، ۱۳۷۰، ص۱۱۱. عاملی، زین الدین بن علی، الرعایه فی علم الدرایه، قم، کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی، چاپ اول، ۱۴۱۳ق، ص۸۱. کلباسی، ابو الهدی، سماء المقال فی علم الرجال، قم، مؤسسه ولی العصر(ع) للدراسات الإسلامیه، چاپ اول، ۱۴۱۹ق، ج۲، ص۴۲۹.
  2. حرّ عاملی، محمد، وسائل‌الشیعه، تهران، مکتبه الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۲، ج۱۸، ص۱۵ و ص۷۹.
  3. حرّ عاملی، محمد، وسائل‌الشیعه، تهران، مکتبه الاسلامیه، چاپ هفتم، ۱۳۷۲، ج۱۸، ص۸۹، حدیث۴۸.
  4. مقاله «دفاع از حدیث» مهدی حسینیان قمی، فصلنامه سمات، شماره اول، بهار ۱۳۸۹، ص۵۰–۷۱. مقاله «دفاع از حدیث؛ استدلال بر نظریه حجیت و اعتبار خبر موثوق به»، مهدی حسینیان، فصلنامه سمات، شماره دوم، تابستان ۱۳۸۹، ص۲۰–۲۹.