پرش به محتوا

معنای صوم و صیام: تفاوت میان نسخه‌ها

فرج الله عباسی (بحث | مشارکت‌ها)
جز Fabbasi صفحهٔ صوم و صیام را به معنای صوم و صیام منتقل کرد
علی آزادوار (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش|fabbasi}}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
{{سوال}}
در آيات قرآن کریم از کلمه‌های "صوم" و "صيام" استفاده شده است، آيا بين اين دو کلمه تفاوتي وجود دارد؟
در آیات قرآن کریم از کلمه‌های «صوم» و «صیام» استفاده شده است، آیا بین این دو کلمه تفاوتی وجود دارد؟
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
فعل '''صام یصوم''' از فعل‌هایی است که سه مصدر دارد: «صَوْمْ، صِيامْ، اصْطامْ» که در اصل به معنای خودداری کردن است. كلمه صيام و صوم در لغت به یک معناست و تفاوتی با هم ندارد و در [[روزه‌|روزه‌داری]] خودداری کردن از کارهایی است که روزه را باطل می‌کند.<ref>ابن منظور، محمد، لسان العرب، دار صادر، بيروت، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق، ج۱۲، ص۳۵۰.</ref>
فعل صام یصوم دارای سه مصدر است: «صَوْمْ، صِیامْ، اصْطامْ». کلمه صیام و صوم به یک معنا بوده و به معنای ترک‌کردن و خودداری‌کردن است.
<ref>فراهیدی، خلیل، کتاب العین، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۷، ص۱۷۱.</ref>
<ref>ابن فارس، احمد، معجم مقاییس اللغه، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۳۲۳.</ref>
روزه‌داری نیز خودداری کردن از کارهایی است که روزه را باطل می‌کند.<ref>ابن منظور، محمد، لسان العرب، دار صادر، بیروت، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق، ج۱۲، ص۳۵۰.</ref>


در کتاب‌های لغت کلمه «صوم و صیام» به معنای ترک کردن و خودداری کردن آمده است.<ref>فراهيدى، خليل، كتاب العين، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۷، ص۱۷۱؛ ابن فارس، احمد، معجم مقاييس اللغه، قم، مكتب الاعلام الاسلامي، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۳۲۳.</ref> از اين روى به اسبى كه از رفتن و علف خوردن باز مى‏‌ايستد، «صَائِم‏» گویند و همچنين به نيمروز و سر ظهر به تصوّر ايستادن خورشيد در ميان آسمان «صَوْم‏» گفته می‌شود.<ref>راغب اصفهانى، حسين، ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن با تفسير لغوى و ادبى قرآن، مترجم: غلامرضا خسروی حسینی، تهران، مرتضوی، چاپ اول، ۱۳۶۹ش، ج‏۲، ص۴۳۵.</ref>
مشتقات صوم ۱۴ مرتبه در یازده آیه قرآن آمده است.
* صیام{{قرآن| صِيام}} <ref>سوره بقره، آیه۱۹۶. سوره نساء، آیه۹۲. صوره مائده، آیه۸۹. آیه۹۵.</ref>
* الصیام.{{قرآن| الصِّيام}}<ref>سوره بقره، آیه۸۳. آیه۱۸۷.</ref>  
* صوم.{{قرآن| صَوْماً }}<ref>سوره مریم، آیه۲۶. سوره مجادله آیه۴.</ref>
* فاعل.{{قرآن| الصَّائِمينَ وَ الصَّائِماتِ }}<ref>سوره احزاب، آیه۳۵.</ref>
* فعل امر.{{قرآن| تَصُومُوا}}،<ref>سوره بقره، آیه۱۸۴.</ref> {{قرآن| فَلْيَصُمْهُ}}<ref>سوره بقره، آیه۱۸۵.</ref>


[[علامه طباطبایی]] می‌نویسد: كلمه «صيام» و «صوم» در لغت به معناى خوددارى از عمل است؛ مثلا خودداری از خوردن، نوشيدن، سخن گفتن، راه رفتن، آمیزش جنسی و مانند آنها است و چه بسا می‌توان گفت به معناى خوددارى از كارهايى است كه انسان به انجام آنها گرایش و اشتیاق دارد.<ref>طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، دفتر انتشارات اسلامى، قم، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۷.</ref>
صوم و صیام با همه مشتقاتش در قرآن به معنای [[آثار روزه از نگاه قرآن و روایات|روزه]] گرفتن است.<ref>جفرى، آرتور، واژه‌‏هاى دخيل در قرآن مجيد، ترجمه: فریدون بدره‌ای، تهران، توس، چاپ دوم، ۱۳۸۵ش، ص۲۹۸.</ref>


==منابع==
علامه طباطبایی معتقد است کلمه «صیام» و «صوم» به معنای خودداری از عمل است؛ خودداری از خوردن، نوشیدن، سخن گفتن، راه رفتن، آمیزش جنسی و در معنایی عام‌تر آن‌را به معنای خودداری از کارهایی خوانده‌اند که انسان به انجام آنها، گرایش و اشتیاق دارد.<ref>طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۷.</ref>
<references />
 
== منابع ==
{{پانویس}}
{{شاخه
{{شاخه
  | شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
  | شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
  | شاخه فرعی۱ = مفردات قرآن
  | شاخه فرعی۱ = مفردات قرآن
  | شاخه فرعی۲ =  
  | شاخه فرعی۲ =
  | شاخه فرعی۳ =  
  | شاخه فرعی۳ =
}}
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
  | شناسه = -
  | شناسه = -
  | تیترها = -
  | تیترها = -
  | ویرایش =  
  | ویرایش =
  | لینک‌دهی = -
  | لینک‌دهی = شد
  | ناوبری =  
  | ناوبری =
  | نمایه =  
  | نمایه =
  | تغییر مسیر =  
  | تغییر مسیر = شد
  | ارجاعات =  
  | ارجاعات =
  | بازبینی =  
  | بازبینی =شد
  | تکمیل =  
  | تکمیل =
  | اولویت = ج
  | اولویت = ج
  | کیفیت = ج
  | کیفیت = ب
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}
{{#seo:
|title=معنای صوم و صیام در قرآن - فرق بین صوم و صیام چیست؟ - ویکی پاسخ
|title_mode=Replaced Title
|keywords=صوم و صیام
|description=در این مطلب معنای دقیق صوم و صیام، تفاوت این دو واژه و کاربرد آن‌ها در قرآن بررسی شده است. مشتقات صوم در آیات، مفهوم خودداری در روزه و دیدگاه علامه طباطبایی درباره حقیقت صیام نیز توضیح داده می‌شود.
}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۵۹

سؤال

در آیات قرآن کریم از کلمه‌های «صوم» و «صیام» استفاده شده است، آیا بین این دو کلمه تفاوتی وجود دارد؟

فعل صام یصوم دارای سه مصدر است: «صَوْمْ، صِیامْ، اصْطامْ». کلمه صیام و صوم به یک معنا بوده و به معنای ترک‌کردن و خودداری‌کردن است. [۱] [۲] روزه‌داری نیز خودداری کردن از کارهایی است که روزه را باطل می‌کند.[۳]

مشتقات صوم ۱۴ مرتبه در یازده آیه قرآن آمده است.

  • صیام﴿صِيام﴾ [۴]
  • الصیام.﴿الصِّيام﴾[۵]
  • صوم.﴿صَوْماً﴾[۶]
  • فاعل.﴿الصَّائِمينَ وَ الصَّائِماتِ﴾[۷]
  • فعل امر.﴿تَصُومُوا﴾،[۸] ﴿فَلْيَصُمْهُ﴾[۹]

صوم و صیام با همه مشتقاتش در قرآن به معنای روزه گرفتن است.[۱۰]

علامه طباطبایی معتقد است کلمه «صیام» و «صوم» به معنای خودداری از عمل است؛ خودداری از خوردن، نوشیدن، سخن گفتن، راه رفتن، آمیزش جنسی و در معنایی عام‌تر آن‌را به معنای خودداری از کارهایی خوانده‌اند که انسان به انجام آنها، گرایش و اشتیاق دارد.[۱۱]

منابع

  1. ↑ فراهیدی، خلیل، کتاب العین، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۷، ص۱۷۱.
  2. ↑ ابن فارس، احمد، معجم مقاییس اللغه، قم، مکتب الاعلام الاسلامی، چاپ اول، ۱۴۰۴ق، ج۳، ص۳۲۳.
  3. ↑ ابن منظور، محمد، لسان العرب، دار صادر، بیروت، چاپ سوم، ۱۴۱۴ق، ج۱۲، ص۳۵۰.
  4. ↑ سوره بقره، آیه۱۹۶. سوره نساء، آیه۹۲. صوره مائده، آیه۸۹. آیه۹۵.
  5. ↑ سوره بقره، آیه۸۳. آیه۱۸۷.
  6. ↑ سوره مریم، آیه۲۶. سوره مجادله آیه۴.
  7. ↑ سوره احزاب، آیه۳۵.
  8. ↑ سوره بقره، آیه۱۸۴.
  9. ↑ سوره بقره، آیه۱۸۵.
  10. ↑ جفرى، آرتور، واژه‌‏هاى دخيل در قرآن مجيد، ترجمه: فریدون بدره‌ای، تهران، توس، چاپ دوم، ۱۳۸۵ش، ص۲۹۸.
  11. ↑ طباطبایی، محمدحسین، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۷.