حدیث طاغوت بودن قیامهای قبل از ظهور: تفاوت میان نسخهها
جز چنانكه هر پرچمی در مسیر ضلالت برافراشته شود طاغوت است نه پرچم حق |
|||
| (۱۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{شروع متن}} | |||
{{سوال}}حدیثی از امام صادق(ع) ذکر شده که بر اساس آن، هر پرچمی قبل از ظهور قائم برافراشته شود، ضلالت و گمراهی است. آیا این حدیث صحیح است؟ منظور از این حدیث چیست؟ آیا این حدیث با هر نوع حکومتی مخالفت دارد؟ | {{سوال}}حدیثی از امام صادق(ع) ذکر شده که بر اساس آن، هر پرچمی قبل از ظهور قائم برافراشته شود، ضلالت و گمراهی است. آیا این حدیث صحیح است؟ منظور از این حدیث چیست؟ آیا این حدیث با هر نوع حکومتی مخالفت دارد؟ | ||
{{پایان سوال}} | {{پایان سوال}} | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
| دیگر راویان = | | دیگر راویان = | ||
| اعتبار سند = | | اعتبار سند = | ||
| منابع شیعه = [[ | | منابع شیعه = [[اعتبار کتاب کافی|کافی]] | ||
| منابع سنی = | | منابع سنی = | ||
| توضیحات = | | توضیحات = | ||
}} | }} | ||
حدیث هر پرچمی که پیش از قیام قائم برافراشته شود، پرچم طاغوت است؛ از امام صادق(ع) نقل شده، اما سند آن مورد نقد است. مراد حدیث، قیامهای گمراهان یا مدعیان دروغین مهدویت و امامت است، نه هر قیام اصلاحطلبی. امام خمینی این حدیث را ناظر به پرچمهای دروغین دانسته و بر لزوم تشکیل حکومت برای جلوگیری از هرجومرج تأکید کرده است. همچنین قیامهایی همچون زید که مورد تأیید ائمه بودهاند، نشان میدهد که اطلاق حدیث قابل پذیرش نیست. | |||
== متن و ترجمه == | == متن و ترجمه حدیث == | ||
{{درگاه|مهدویت}} امام صادق(ع) فرمود: | |||
{{عربی بزرگ|كلُّ رَايَةٍ تُرْفَعُ قَبْلَ قِيَامِ اَلْقَائِمِ فَصَاحِبُهَا طَاغُوتٌ يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ|ترجمه=هر پرچمی قبل از قیام قائم بلند شود، صاحب آن طاغوت است (و با این کار) غیرخدا پرستیده میشود.|منبع=کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۸، ص۲۹۵.}} | |||
== سند حدیث == | |||
حسین بن مختار در [[سلسله حدیث|سلسله سند]] این حدیث قرار دارد که از نگاه ابن داود مهمل است <ref>ابن داود حلی، رجال ابن داود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۳ش، ص ۱۲۸. </ref> و در جایی دیگر گفته است [[واقفی مذهب]] و ضعیف است.<ref> ابن داود حلی، حسن، رجال ابن داود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۳ش، ص ۴۴۷.</ref> | |||
== | == دلالت حدیث == | ||
این روایت (و یا مشابه آن) به هیچ وجه دلالت ندارد كه قیامهای به حق و تشكیل حكومت عادلانه، طاغوت و عبادت غیرخداوند (و یا گمراهی) است، بلكه در خود روایت قرینه وجود دارد كه مراد، قیامهایی است كه در مسیر خدا و اهلبیت نباشد؛ آن قرینه ذكر جمله «'''یعْبَدُ مِنْ دون الله عزّوجلّ'''» است. در روایت دیگری آمده است: {{متن عربی|و مَنْ رَفَعَ رایة ضلالة فصاحبها طاغوت|ترجمه= هر كسی پرچم ضلالت بر افرازد، صاحبش طاغوت است}}،<ref>كلینی، محمد، روضة كافی، تهران، دارالكتب الاسلامیه، ج۸، ص۲۹۶، ح۴۵۶.</ref> | |||
ا[[امام خمینی|مام خمینی]] مراد از این حدیث را پرچمی دانسته که به عنوان مدعی [[مهدویت]] بلند شود.<ref name=":0">موسوی خمینی، روح الله، صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۶–۱۹۷.</ref> به گفته وی نمیتوان حکومتی را تشکیل نداد چرا که نبودن حکومت باعث هرج و مرج و ریختن خون مردم میشود.<ref name=":2">موسوی خمینی، روح الله، صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۸.</ref> او همچنین این احتمال را داده که حدیث درباره علائم ظهور است و به پرچمهایی اشاره میکند که نزدیک ظهور، به عنوان امامت بلند میشود.<ref name=":1">موسوی خمینی، روح الله، ولایه الفقیه، تهران، دارالکتب الاسلامیّه، ج۱، ص۲۳۸.</ref> | |||
[[ | محققان عمل به اطلاق این حدیث را مخالف [[قرآن]] دانسته است؛<ref name=":1" /> زیرا در قرآن به قیام برای خدا<ref>سوره سبأ، آیه۴۶.</ref> [[جهاد]] در راه او، [[امر به معروف و نهی از منکر]]،<ref>سوره آل عمران، آیه ۱۰۴، ۱۱۰. سوره اعراف، آیه ۱۵۷. و ... .</ref> و مقابله با طاغوت<ref>سوره بقره، آیه ۲۵۶. سوره نساء، آیه ۵۱، ۶۰. سوره مائده، آیه ۶۰. و ... .</ref> دستور داده شده است. این دسته از دستورها را، دستورات و قوانین حکومتی دانستهاند که اجرای آن، نیاز به تشکیل حکومت دارد.<ref name=":2" /> برخی نیز عمل به اطلاق این حدیث را با دلایل نقلی<ref>حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، تهران، المکتبه الاسلامیه، چاپ اوّل، ۱۳۸۰، ج۱۸، باب اوصاف القاضی، ح۹.</ref><ref>علیزاده، اکبر اسد، در ساحل اندیشه، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۲۳۲–۲۳۹.</ref> و عقلیِ<ref>واعظی، احمد، حکومت اسلامی، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۱۷۲.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، ولایت فقیه، قم، نشر اسراء، ۱۳۷۸ش، ص۱۵۱-۱۵۲.</ref> مسئله [[ولایتفقیه]] ناسازگار شمردهاند. علاوه بر این به گفته [[مرتضی مطهری]]، اسلامپژوه، براساس برخی روایات، قبل از قیام مهدی(ع) دولتی از اهل حق شکل میگیرد که تا قیام وی ادامه پیدا میکند.<ref>مطهری، مرتضی، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ، قم، انتشارات صدرا، ص۶۷–۶۸.</ref> | ||
روایت پرچم طاغوت بودن قیامهای قبل از ظهور، به قرائن خارجی قید بر میدارد، چنانكه هر پرچمی در مسیر ضلالت برافراشته شود طاغوت است نه پرچم حق و هرگز به اطلاق روایت كه هر قیامی قبل از [[ظهور مهدی]] طاغوتی است نمیتوان تمسك نمود، چرا كه قیامهای فراوانی در تاریخ توسط غیر ائمه (ع) و انسانهای غیرمعصوم برپا شده است كه مورد تأیید ائمه قرار گرفتهاند. | |||
* '''قیام زید:''' زید فرزند امام سجاد (ع) و برادر امام باقر (ع) است كه در مقابل ستمكاریهای هشام خلیفه اموی به پا خاست و بر ضد امویان قیام كرد.<ref name=":3">مسعودی، علی، مروج الذهب، منشورات موسسه الاعلمی للمطبوعات، بیروت، ۱۴۱۱ق، ج۳، ص۳۱۸.</ref> این قیام در روایات فراوانی مورد تایید امامان بعدی قرار گرفته است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوّم، ۱۴۰۳ق ـ ۱۹۸۳م، ج۴۶، ص۱۹۹.</ref>از امام کاظم نقل شده است که فرمود:{{متن عربی|ترجمه=عمویم زید در راه رضایت آل محمد (ص) قیام كرد.}}<ref name=":3" /> امام رضا(ع) فرمود: {{متن عربی|ترجمه=زید از علمای آل محمد بود و برای خداوند خشم نمود، و برای خداوند با دشمنانش جنگید تا به شهادت رسید.}}<ref>حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوم، ج۱۱، ص۳۹، روایت ۱۱.</ref> | |||
* '''قیام یمانی:''' در روایات به قیام یمانی بر علیه طاغوت اشاره شده و تأیید شده است.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۵۳.</ref> | |||
استاد مطهری در این زمینه میفرماید: «از نظر روایات اسلامی در مقدّمه قیام و ظهور امام یك سلسله قیامهای دیگر از طرف اهل حق صورت میگیرد، آن چه به نام [[قیام یمانی]] قبل از ظهور بیان شده است، نمونهای از این سلسله قیامها است. در برخی روایات اسلامی سخن از دولتی است از اهل حق كه تا قیام مهدی (عج) ادامه پیدا میكند.<ref>مطهری، مرتضی، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفة تاریخ، قم، انتشارات صدرا، ص۶۷ـ۶۸.</ref> | |||
{{پایان پاسخ}} | |||
== مطالعه بیشتر == | == مطالعه بیشتر == | ||
* حکومت اسلامی، احمد واعظی، ص۱۴۷–۱۴۲. | * حکومت اسلامی، احمد واعظی، ص۱۴۷–۱۴۲. | ||
| خط ۶۲: | خط ۶۷: | ||
| تغییر مسیر =شد | | تغییر مسیر =شد | ||
| ارجاعات = | | ارجاعات = | ||
| | | ارزیابی کمی =شد | ||
| تکمیل = | | تکمیل =شد | ||
| اولویت =ج | | اولویت =ج | ||
| کیفیت =ج | | کیفیت =ج | ||
| خط ۷۰: | خط ۷۵: | ||
[[رده:اندیشه سیاسی اسلام]] | [[رده:اندیشه سیاسی اسلام]] | ||
[[رده:مقالههای پیشنهادی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۲
سؤال
حدیثی از امام صادق(ع) ذکر شده که بر اساس آن، هر پرچمی قبل از ظهور قائم برافراشته شود، ضلالت و گمراهی است. آیا این حدیث صحیح است؟ منظور از این حدیث چیست؟ آیا این حدیث با هر نوع حکومتی مخالفت دارد؟
| اطلاعات حدیث | |
|---|---|
| موضوع | قیام قبل از ظهور |
| به نقل از | امام صادق(ع) |
| سند | |
| منابع شیعه | کافی |
حدیث هر پرچمی که پیش از قیام قائم برافراشته شود، پرچم طاغوت است؛ از امام صادق(ع) نقل شده، اما سند آن مورد نقد است. مراد حدیث، قیامهای گمراهان یا مدعیان دروغین مهدویت و امامت است، نه هر قیام اصلاحطلبی. امام خمینی این حدیث را ناظر به پرچمهای دروغین دانسته و بر لزوم تشکیل حکومت برای جلوگیری از هرجومرج تأکید کرده است. همچنین قیامهایی همچون زید که مورد تأیید ائمه بودهاند، نشان میدهد که اطلاق حدیث قابل پذیرش نیست.
متن و ترجمه حدیث
درگاهها
امام صادق(ع) فرمود:
| « | كلُّ رَايَةٍ تُرْفَعُ قَبْلَ قِيَامِ اَلْقَائِمِ فَصَاحِبُهَا طَاغُوتٌ يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ[۱]
هر پرچمی قبل از قیام قائم بلند شود، صاحب آن طاغوت است (و با این کار) غیرخدا پرستیده میشود. |
» |
سند حدیث
حسین بن مختار در سلسله سند این حدیث قرار دارد که از نگاه ابن داود مهمل است [۲] و در جایی دیگر گفته است واقفی مذهب و ضعیف است.[۳]
دلالت حدیث
این روایت (و یا مشابه آن) به هیچ وجه دلالت ندارد كه قیامهای به حق و تشكیل حكومت عادلانه، طاغوت و عبادت غیرخداوند (و یا گمراهی) است، بلكه در خود روایت قرینه وجود دارد كه مراد، قیامهایی است كه در مسیر خدا و اهلبیت نباشد؛ آن قرینه ذكر جمله «یعْبَدُ مِنْ دون الله عزّوجلّ» است. در روایت دیگری آمده است: «و مَنْ رَفَعَ رایة ضلالة فصاحبها طاغوت؛ هر كسی پرچم ضلالت بر افرازد، صاحبش طاغوت است»،[۴]
امام خمینی مراد از این حدیث را پرچمی دانسته که به عنوان مدعی مهدویت بلند شود.[۵] به گفته وی نمیتوان حکومتی را تشکیل نداد چرا که نبودن حکومت باعث هرج و مرج و ریختن خون مردم میشود.[۶] او همچنین این احتمال را داده که حدیث درباره علائم ظهور است و به پرچمهایی اشاره میکند که نزدیک ظهور، به عنوان امامت بلند میشود.[۷]
محققان عمل به اطلاق این حدیث را مخالف قرآن دانسته است؛[۷] زیرا در قرآن به قیام برای خدا[۸] جهاد در راه او، امر به معروف و نهی از منکر،[۹] و مقابله با طاغوت[۱۰] دستور داده شده است. این دسته از دستورها را، دستورات و قوانین حکومتی دانستهاند که اجرای آن، نیاز به تشکیل حکومت دارد.[۶] برخی نیز عمل به اطلاق این حدیث را با دلایل نقلی[۱۱][۱۲] و عقلیِ[۱۳][۱۴] مسئله ولایتفقیه ناسازگار شمردهاند. علاوه بر این به گفته مرتضی مطهری، اسلامپژوه، براساس برخی روایات، قبل از قیام مهدی(ع) دولتی از اهل حق شکل میگیرد که تا قیام وی ادامه پیدا میکند.[۱۵]
روایت پرچم طاغوت بودن قیامهای قبل از ظهور، به قرائن خارجی قید بر میدارد، چنانكه هر پرچمی در مسیر ضلالت برافراشته شود طاغوت است نه پرچم حق و هرگز به اطلاق روایت كه هر قیامی قبل از ظهور مهدی طاغوتی است نمیتوان تمسك نمود، چرا كه قیامهای فراوانی در تاریخ توسط غیر ائمه (ع) و انسانهای غیرمعصوم برپا شده است كه مورد تأیید ائمه قرار گرفتهاند.
- قیام زید: زید فرزند امام سجاد (ع) و برادر امام باقر (ع) است كه در مقابل ستمكاریهای هشام خلیفه اموی به پا خاست و بر ضد امویان قیام كرد.[۱۶] این قیام در روایات فراوانی مورد تایید امامان بعدی قرار گرفته است.[۱۷]از امام کاظم نقل شده است که فرمود:«عمویم زید در راه رضایت آل محمد (ص) قیام كرد.»[۱۶] امام رضا(ع) فرمود: «زید از علمای آل محمد بود و برای خداوند خشم نمود، و برای خداوند با دشمنانش جنگید تا به شهادت رسید.»[۱۸]
- قیام یمانی: در روایات به قیام یمانی بر علیه طاغوت اشاره شده و تأیید شده است.[۱۹]
استاد مطهری در این زمینه میفرماید: «از نظر روایات اسلامی در مقدّمه قیام و ظهور امام یك سلسله قیامهای دیگر از طرف اهل حق صورت میگیرد، آن چه به نام قیام یمانی قبل از ظهور بیان شده است، نمونهای از این سلسله قیامها است. در برخی روایات اسلامی سخن از دولتی است از اهل حق كه تا قیام مهدی (عج) ادامه پیدا میكند.[۲۰]
مطالعه بیشتر
- حکومت اسلامی، احمد واعظی، ص۱۴۷–۱۴۲.
- رهبری پرچمدار مبارزه با کفر و استکبار، احمد آذری قمی، ص۲۶–۵۰.
منابع
- ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۸، ص۲۹۵.
- ↑ ابن داود حلی، رجال ابن داود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۳ش، ص ۱۲۸.
- ↑ ابن داود حلی، حسن، رجال ابن داود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۳ش، ص ۴۴۷.
- ↑ كلینی، محمد، روضة كافی، تهران، دارالكتب الاسلامیه، ج۸، ص۲۹۶، ح۴۵۶.
- ↑ موسوی خمینی، روح الله، صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۶–۱۹۷.
- ↑ ۶٫۰ ۶٫۱ موسوی خمینی، روح الله، صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۸.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ موسوی خمینی، روح الله، ولایه الفقیه، تهران، دارالکتب الاسلامیّه، ج۱، ص۲۳۸.
- ↑ سوره سبأ، آیه۴۶.
- ↑ سوره آل عمران، آیه ۱۰۴، ۱۱۰. سوره اعراف، آیه ۱۵۷. و ... .
- ↑ سوره بقره، آیه ۲۵۶. سوره نساء، آیه ۵۱، ۶۰. سوره مائده، آیه ۶۰. و ... .
- ↑ حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، تهران، المکتبه الاسلامیه، چاپ اوّل، ۱۳۸۰، ج۱۸، باب اوصاف القاضی، ح۹.
- ↑ علیزاده، اکبر اسد، در ساحل اندیشه، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۲۳۲–۲۳۹.
- ↑ واعظی، احمد، حکومت اسلامی، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۱۷۲.
- ↑ جوادی آملی، عبدالله، ولایت فقیه، قم، نشر اسراء، ۱۳۷۸ش، ص۱۵۱-۱۵۲.
- ↑ مطهری، مرتضی، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ، قم، انتشارات صدرا، ص۶۷–۶۸.
- ↑ ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ مسعودی، علی، مروج الذهب، منشورات موسسه الاعلمی للمطبوعات، بیروت، ۱۴۱۱ق، ج۳، ص۳۱۸.
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوّم، ۱۴۰۳ق ـ ۱۹۸۳م، ج۴۶، ص۱۹۹.
- ↑ حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوم، ج۱۱، ص۳۹، روایت ۱۱.
- ↑ مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۵۳.
- ↑ مطهری، مرتضی، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفة تاریخ، قم، انتشارات صدرا، ص۶۷ـ۶۸.