پرش به محتوا

حدیث طاغوت بودن قیام‌های قبل از ظهور: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی پاسخ
A.ahmadi (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
ابوالحسن بکتاش (بحث | مشارکت‌ها)
جز چنانكه هر پرچمی در مسیر ضلالت برافراشته شود طاغوت است نه پرچم حق
 
(۲۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{در دست ویرایش|کاربر=A.ahmadi }}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
{{سوال}}حدیثی از امام صادق(ع) ذکر شده که بر اساس آن، هر پرچمی قبل از ظهور قائم برافراشته شود، ضلالت و گمراهی است. آیا این حدیث صحیح است؟ منظور از این حدیث چیست؟ آیا این حدیث با هر نوع حکومتی مخالفت دارد؟
حدیثی از امام صادق(ع) شنیده شده که فرموده است: «هر پرچمی که قبل از قائم ما برافراشته شود، ضلالت و گمراهی است» منظور از این حدیث چیست؟ آیا این حدیث با ولایت یا با هر نوع حکومت مخالفت ندارد؟
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
{{درگاه|مهدویت}}
{{جعبه اطلاعات حدیث
 
| عنوان =
== متن و ترجمه ==
| تصویر =
 
| توضیح تصویر =
 
| اندازه تصویر =
 
| نام‌های دیگر =
{{متن عربی|كلُّ رَايَةٍ تُرْفَعُ قَبْلَ قِيَامِ اَلْقَائِمِ فَصَاحِبُهَا طَاغُوتٌ يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ}}.<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوم، ج۱۱، ص۳۷، روایت ۶.</ref>
| موضوع  = قیام قبل از [[ظهور امام مهدی(ع)|ظهور]]
 
| به نقل از = [[امام صادق(ع)]]
امام صادق(ع): «هر پرچمی قبل از قیام قائم(ع) (بلند شود)، صاحب آن طاغوت است (و با این کار) غیرخدا را پرستیده و بندگی کرده است.»
| روایات مشابه =
 
| راوی اصلی =
== محتوا ==
| دیگر راویان =
| اعتبار سند =
| منابع شیعه = [[اعتبار کتاب کافی|کافی]]
| منابع سنی =
| توضیحات =
}}


حدیث هر پرچمی که پیش از قیام قائم برافراشته شود، پرچم طاغوت است؛ از امام صادق(ع) نقل شده، اما سند آن مورد نقد است. مراد حدیث، قیام‌های گمراهان یا مدعیان دروغین مهدویت و امامت است، نه هر قیام اصلاح‌طلبی. امام خمینی این حدیث را ناظر به پرچم‌های دروغین دانسته و بر لزوم تشکیل حکومت برای جلوگیری از هرج‌ومرج تأکید کرده است. همچنین قیام‌هایی همچون زید که مورد تأیید ائمه بوده‌اند، نشان می‌دهد که اطلاق حدیث قابل پذیرش نیست.


== متن و ترجمه حدیث ==
{{درگاه|مهدویت}} امام صادق(ع) فرمود: 
{{عربی بزرگ|كلُّ رَايَةٍ تُرْفَعُ قَبْلَ قِيَامِ اَلْقَائِمِ فَصَاحِبُهَا طَاغُوتٌ يُعْبَدُ مِنْ دُونِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ|ترجمه=هر پرچمی قبل از قیام قائم بلند شود، صاحب آن طاغوت است (و با این کار) غیرخدا پرستیده می‌شود.|منبع=کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۸، ص۲۹۵.}}


در حدیث طاغوت بودن قیام قبل از ظهور، هر پرچمی که قبل از [[ظهور امام مهدی(ع)]] برافراشته شود، صاحب آن پرچم [[طاغوت]] شمرده شده است؛ البته برخی مراد از قیام در این روایت را، قیام‌هایی دانسته‌اند که در مسیر خدا و اهل‌بیت(ع) نبوده و در مسیر گمراهی و ضلالت باشد.{{مدرک|date=مارس ۲۰۲۲}} در روایت دیگری تصریح شده که هر کسی پرچم ضلالت و گمراهی برافرازد، صاحبش طاغوت است.<ref>محمد بن یعقوب کلینی، روضه کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج۸، ص۲۹۶، ح۴۵۶.</ref>  
== سند حدیث ==
حسین بن مختار در [[سلسله حدیث|سلسله سند]] این حدیث  قرار دارد که از نگاه ابن داود مهمل است <ref>ابن داود حلی، رجال ابن داود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۳ش، ص ۱۲۸. </ref> و در جایی دیگر گفته است [[واقفی مذهب]] و ضعیف است.<ref> ابن داود حلی، حسن، رجال ابن داود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۳ش، ص ۴۴۷.</ref>  


گفته شده اگر این حدیث را شامل همه قیام‌های قبل از ظهور بدانیم، قیام امام حسین(ع) را نیز شامل خواهد شد؛ بنابراین این روایت شامل همه قیام‌ها نمی‌شود.{{مدرک|date=مارس ۲۰۲۲}} همچنین جز قیام امام حسین(ع)، قیام‌های دیگری نیز قبل از ظهور مهدی بوده که مورد تأیید امامان(ع) قرار گرفته است. مانند قیام زید بن علی، که در روایاتی از امامان(ع)، مورد تأیید قرار گرفته است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوّم، ۱۴۰۳ق ـ ۱۹۸۳م، ج۴۶، ص۱۹۹؛ حر عاملی، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوم، ج۱۱، ص۳۹، روایت ۱۱.</ref>   
== دلالت حدیث ==
این روایت (و یا مشابه آن) به هیچ وجه دلالت ندارد كه قیام‌های به حق و تشكیل حكومت عادلانه، طاغوت و عبادت غیرخداوند (و یا گمراهی) است، بلكه در خود روایت قرینه وجود دارد كه مراد، قیام‌هایی است كه در مسیر خدا و اهل‌بیت نباشد؛ آن قرینه ذكر جمله «'''یعْبَدُ مِنْ دون الله عزّوجلّ'''» است. در روایت دیگری آمده است: {{متن عربی|و مَنْ رَفَعَ رایة ضلالة فصاحبها طاغوت|ترجمه= هر كسی پرچم ضلالت بر افرازد، صاحبش طاغوت است}}،<ref>كلینی، محمد، روضة كافی، تهران، دارالكتب الاسلامیه، ج۸، ص۲۹۶، ح۴۵۶.</ref>   


همچنین قیام یمانی که از نشانه‌های ظهور است و در روایات مورد تأیید قرار گرفته است نیز، قبل از ظهور مهدی است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوّم، ۱۴۰۳ق، ج۵۲، ص۲۵۳.</ref> به گفته مرتضی مطهری، اسلام‌پژوه، بر اساس برخی روایات، قبل از قیام مهدی(ع) دولتی از اهل حق شکل می‌گیرد که تا قیام وی ادامه پیدا می‌کند.<ref>مطهری، مرتضی، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ، قم، انتشارات صدرا، ص۶۷–۶۸.</ref>  
ا[[امام خمینی|مام خمینی]] مراد از این حدیث را پرچمی دانسته که به عنوان مدعی [[مهدویت]] بلند شود.<ref name=":0">موسوی خمینی، روح الله، صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۶–۱۹۷.</ref> به گفته وی نمی‌توان حکومتی را تشکیل نداد چرا که نبودن حکومت باعث هرج و مرج و ریختن خون مردم می‌شود.<ref name=":2">موسوی خمینی، روح الله، صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۸.</ref> او همچنین این احتمال را داده که حدیث درباره علائم ظهور است و به پرچم‌هایی اشاره می‌کند که نزدیک ظهور، به عنوان امامت بلند می‌شود.<ref name=":1">موسوی خمینی، روح الله، ولایه الفقیه، تهران، دارالکتب الاسلامیّه، ج۱، ص۲۳۸.</ref>  


محققان عمل به اطلاق این حدیث را مخالف [[قرآن]] دانسته است؛<ref name=":1" /> زیرا در قرآن به قیام برای خدا<ref>سوره سبأ، آیه۴۶.</ref> [[جهاد]] در راه او، [[امر به معروف و نهی از منکر]]،<ref>سوره آل عمران، آیه ۱۰۴، ۱۱۰. سوره اعراف، آیه ۱۵۷. و ... .</ref> و مقابله با طاغوت<ref>سوره بقره، آیه ۲۵۶. سوره نساء، آیه ۵۱، ۶۰. سوره مائده، آیه ۶۰. و ... .</ref> دستور داده شده است. این دسته از دستورها را، دستورات و قوانین حکومتی دانسته‌اند که اجرای آن، نیاز به تشکیل حکومت دارد.<ref name=":2" /> برخی نیز عمل به اطلاق این حدیث را با دلایل نقلی<ref>حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، تهران، المکتبه الاسلامیه، چاپ اوّل، ۱۳۸۰، ج۱۸، باب اوصاف القاضی، ح۹.</ref><ref>علیزاده، اکبر اسد، در ساحل اندیشه، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۲۳۲–۲۳۹.</ref> و عقلیِ<ref>واعظی، احمد، حکومت اسلامی، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۱۷۲.</ref><ref>جوادی آملی، عبدالله، ولایت فقیه، قم، نشر اسراء، ۱۳۷۸ش، ص۱۵۱-۱۵۲.</ref> مسئله [[ولایت‌فقیه]] ناسازگار شمرده‌اند. علاوه بر این به گفته [[مرتضی مطهری]]، اسلام‌پژوه، براساس برخی روایات، قبل از قیام مهدی(ع) دولتی از اهل حق شکل می‌گیرد که تا قیام وی ادامه پیدا می‌کند.<ref>مطهری، مرتضی، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ، قم، انتشارات صدرا، ص۶۷–۶۸.</ref>


امام (ره) توجیهات مختلفی از حدیث نموده که به برخی از آنها اشاره می‌شود.
روایت پرچم طاغوت بودن قیام‌های قبل از ظهور، به قرائن خارجی قید بر می‌دارد، چنانكه هر پرچمی در مسیر ضلالت برافراشته شود طاغوت است نه پرچم حق و هرگز به اطلاق روایت كه هر قیامی قبل از [[ظهور مهدی]] طاغوتی است نمی‌توان تمسك نمود، چرا كه قیام‌های فراوانی در تاریخ توسط غیر ائمه (ع) و انسان‌های غیرمعصوم برپا شده است كه مورد تأیید ائمه قرار گرفته‌اند.


۱. مراد روایتی است که در مقابل روایت حضرت باشد نه روایتی که دعوت به ایشان و ولایتشان می‌کند<ref>مجله انتظار، سال اول، شماره ۲، مصاحبه با استاد علی کورانی، ص۸۱.</ref> دلیل این توجیه ذیل روایت مذکور، و روایتی است که قید «رایه ضلاله» پرچم گمراهی دارد.
* '''قیام زید:''' زید فرزند امام سجاد (ع) و برادر امام باقر (ع) است كه در مقابل ستم‌كاری‌های هشام خلیفه اموی به پا خاست و بر ضد امویان قیام كرد.<ref name=":3">مسعودی، علی، مروج الذهب، منشورات موسسه الاعلمی للمطبوعات، بیروت، ۱۴۱۱ق، ج۳، ص۳۱۸.</ref> این قیام در روایات فراوانی مورد تایید امامان بعدی قرار گرفته است.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوّم، ‌۱۴۰۳ق ـ ۱۹۸۳م، ج۴۶، ص۱۹۹.</ref>از امام کاظم نقل شده است که فرمود:{{متن عربی|ترجمه=عمویم زید در راه رضایت آل محمد (ص) قیام كرد.}}<ref name=":3" />  امام رضا(ع) فرمود: {{متن عربی|ترجمه=زید از علمای آل محمد بود و برای خداوند خشم نمود، و برای خداوند با دشمنانش جنگید تا به شهادت رسید.}}<ref>حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوم، ج۱۱، ص۳۹، روایت ۱۱.</ref>
* '''قیام یمانی:''' در روایات به قیام یمانی بر علیه طاغوت اشاره شده و تأیید شده است.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۵۳.</ref>


۲. مراد این است که پرچمی به عنوان مهدویّت بلند کند.<ref>صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۶–۱۹۷.</ref> چنان‌که در طول تاریخ پرچم‌های زیادی به نام مهدی(عج) قیام کردند، ولی گذشت زمان آنها را رسوا نمود. در جای دیگر می‌فرماید: این‌هایی که می‌گویند که هر عَلَمی بلند بشود، و هر حکومتی، خیال کردند که هر حکومتی باشد، این برخلاف فرج است، این‌ها نمی‌فهمند چی دارند می‌گویند… حکومت نبودن یعنی این‌که همه مردم به جان هم بریزند و همدیگر را بکشند…، اگر فرض می‌کردیم دویست تا روایت هم در این باب داشتند، همه را به دیوار می‌زدیم، برای این‌که خلاف قرآن است.<ref>مجله انتظار، همان، ص۱۵؛ و صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۸.</ref>
استاد مطهری در این زمینه می‌فرماید: «از نظر روایات اسلامی در مقدّمه قیام و ظهور امام یك سلسله قیام‌های دیگر از طرف اهل‌ حق صورت می‌گیرد، آن چه به نام [[قیام یمانی]] قبل از ظهور بیان شده است، نمونه‌ای از این سلسله قیام‌ها است. در برخی روایات اسلامی سخن از دولتی است از اهل حق كه تا قیام مهدی (عج) ادامه پیدا می‌كند.<ref>مطهری، مرتضی، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفة تاریخ، قم، انتشارات صدرا، ص۶۷ـ۶۸.</ref>


۳. (ممکن است روایت) راجع به خبرهای ظهور ولی‌عصر باشد و مربوط به علامات ظهور باشد و بخواهد بگوید در زمان غیبت عَلَم‌هایی که به عنوان امامت، قبل از قیام قائم برپا می‌شود باطل است یعنی روایت مورد خاص را می‌گوید، لذا اطلاق ندارد.<ref>ولایه الفقیه، تهران، دارالکتب الاسلامیّه، ج۱، ص۲۳۸.</ref>
۴. احتمال دیگر آن که از قبیل پیش‌گویی باشد از این حکومت‌هایی که در جهان تشکیل می‌شود تا زمان ظهور که هیچ‌کدام به وظیفه خود عمل نمی‌کنند، همین‌طور هم تاکنون بوده شما چه حکومتی در جهان بعد از حکومت علی بن ابی‌طالب ـ علیه‌السّلام ـ سراغ دارید، که حکومت عادلانه باشد و سلطنتش طاغی و برخلاف حق نباشد.{{مدرک|date=مارس ۲۰۲۲}}
جواب دیگر این است که بر فرض روایت طبق ظاهر معنا شود، باز قابل اعتنا نمی‌باشد، چون در مقابل این روایات آیات زیادی داریم که دستور به قیام برای خدا<ref>سبأ/۴۶.</ref> جهاد در راه خدا، امر به معروف و نهی از منکر، و مقابله با طاغوت داده است و هم چنین روایات فراوانی داریم که دستور به امر به معروف و نهی از منکر،<ref>حر عاملی، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوم، ج۱۱، ص۳۹۵.</ref> قیام در راه خدا، نموده است و دستورات و قوانین فراوان حکومتی که در قرآن و روایات وجود دارد، نمی‌توانند مخصوص زمان خاصی باشد. امام خمینی (ره) در این زمینه می‌فرماید: «ممکن است صدها هزار سال دیگر (بگذرد) و مصلحت اقتضا نکند که حضرت تشریف بیاورد و در طول این مدّت طولانی (آیا) احکام اسلام باید بر زمین بماند و اجرا نشود و هرکه هر کاری خواست بکند؟
(آیا) قوانینی که پیامبر اسلام، در راه بیان و تبلیغ و نشر و اجرای آن ۲۳ سال زحمت طاقت‌فرسا کشید، فقط برای مدّت محدودی بود؟ آیا خداوند اجرای احکامش را محدود کرد به دویست سال؟ و (آیا) پس از غیبت صغری، اسلام دیگر همه چیزش را رها کرده است؟
جواب سوّم این است که مسئله ولایت فقیه و تشکیل حکومت اسلامی؛ ادله فراوان نقلی و عقلی همراه است که هرگز روایت فوق‌الذکر در مقابل آن قدرت استقامت ندارد. به عنوان نمونه به یک دلیل عقلی و یک دلیل نقلی اشاره می‌شود:
۱. دلیل عقلی، در این‌جا جهت اختصار فقط<ref>واعظی، احمد، حکومت اسلامی، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۱۷۲.</ref> به یک دلیل عقلی اشاره می‌شود: «حیات اجتماعی بشر و نیز کمال فردی و معنوی او، از سویی نیازمند قانون الهی در ابعاد فردی و اجتماعی است که مصون و محفوظ از ضعف و نقص و خطا و نسیان باشد، و از سوی دیگر نیازمند حکومت دینی و حاکمی عالم و عادل برای تحقق و اجرای قانون کامل، حیات انسانی در بعد فردی و اجتماعی‌اش بدون این دو یا با یکی از آن دو متحقق نمی‌شود و فقدان آن دو، در بعد اجتماعی، سبب هرج و مرج و فساد و تباهی جامعه می‌شود که هیچ انسان خردمندی به آن رضا نمی‌دهد این برهان که دلیل عقلی است هم شامل زمان انبیاء می‌شود که نتیجه‌اش ضرورت نبوّت است و هم شامل زمان پس از نبوّت رسول خاتم که ضرورت امامت را نتیجه می‌دهد، و هم ناظر به عصر غیبت امام معصوم است که حاصلش ضرورت ولایت فقیه است.»<ref>جوادی آملی، عبدالله، ولایت فقیه، قم، نشر اسراء، ۱۳۷۸ش، ص۱۵۱–۱۵۲.</ref>
۲. دلیل نقلی: آیات و روایات فراوانی بر مسئله ولایت فقیه دلالت دارند. که فقط به یک روایت اشاره می‌شود.<ref>واعظی، احمد، حکومت اسلامی، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۱۴۷–۱۶۷؛ علیزاده، اکبر اسد، در ساحل اندیشه، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۲۳۲–۲۳۹.</ref> امام زمان(عج) در قسمتی از پاسخ به پرسش اسحاق می‌نویسد: «در پیشامدها به راویان احادیث ما مراجعه کنید آنها حجّت من بر شما هستند و من حجت خدایم.»<ref>محمد بن الحسن الحر العاملی، وسائل الشیعه، تهران، المکتبه الاسلامیه، چاپ اوّل، ۱۳۸۰، ج۱۸، باب اوصاف القاضی، ح۹.</ref>
نتیجه این که: اوّلاً در خود روایت مذکور قرینه است که مراد از قیام، قیام‌های طاغوتی است و در ثانی ادله فراوانی در برابر اطلاق آن وجود دارد.
{{پایان پاسخ}}
{{پایان پاسخ}}
{{مطالعه بیشتر}}


== مطالعه بیشتر ==
== مطالعه بیشتر ==
* حکومت اسلامی، احمد واعظی، ص۱۴۷–۱۴۲.
* حکومت اسلامی، احمد واعظی، ص۱۴۷–۱۴۲.
* رهبری پرچمدار مبارزه با کفر و استکبار، احمد آذری قمی، ص۲۶–۵۰.
* رهبری پرچمدار مبارزه با کفر و استکبار، احمد آذری قمی، ص۲۶–۵۰.
خط ۶۵: خط ۵۹:
}}
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
  | شناسه =
  | شناسه =شد
  | تیترها =
  | تیترها =شد
  | ویرایش =
  | ویرایش =شد
  | لینک‌دهی =
  | لینک‌دهی =شد
  | ناوبری =
  | ناوبری =
  | نمایه =
  | نمایه =
  | تغییر مسیر =
  | تغییر مسیر =شد
  | ارجاعات =
  | ارجاعات =
  | بازبینی =
  | ارزیابی کمی =شد
  | تکمیل =
  | تکمیل =شد
  | اولویت =
  | اولویت =ج
  | کیفیت =
  | کیفیت =ج
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}


[[رده:اندیشه سیاسی اسلام]]
[[رده:اندیشه سیاسی اسلام]]
[[رده:مقاله‌های پیشنهادی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۶ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۲

سؤال
حدیثی از امام صادق(ع) ذکر شده که بر اساس آن، هر پرچمی قبل از ظهور قائم برافراشته شود، ضلالت و گمراهی است. آیا این حدیث صحیح است؟ منظور از این حدیث چیست؟ آیا این حدیث با هر نوع حکومتی مخالفت دارد؟
حدیث طاغوت بودن قیام‌های قبل از ظهور
اطلاعات حدیث
موضوعقیام قبل از ظهور
به نقل ازامام صادق(ع)
سند
منابع شیعهکافی


حدیث هر پرچمی که پیش از قیام قائم برافراشته شود، پرچم طاغوت است؛ از امام صادق(ع) نقل شده، اما سند آن مورد نقد است. مراد حدیث، قیام‌های گمراهان یا مدعیان دروغین مهدویت و امامت است، نه هر قیام اصلاح‌طلبی. امام خمینی این حدیث را ناظر به پرچم‌های دروغین دانسته و بر لزوم تشکیل حکومت برای جلوگیری از هرج‌ومرج تأکید کرده است. همچنین قیام‌هایی همچون زید که مورد تأیید ائمه بوده‌اند، نشان می‌دهد که اطلاق حدیث قابل پذیرش نیست.

متن و ترجمه حدیث

درگاه‌ها


امام صادق(ع) فرمود:

سند حدیث

حسین بن مختار در سلسله سند این حدیث قرار دارد که از نگاه ابن داود مهمل است [۲] و در جایی دیگر گفته است واقفی مذهب و ضعیف است.[۳]

دلالت حدیث

این روایت (و یا مشابه آن) به هیچ وجه دلالت ندارد كه قیام‌های به حق و تشكیل حكومت عادلانه، طاغوت و عبادت غیرخداوند (و یا گمراهی) است، بلكه در خود روایت قرینه وجود دارد كه مراد، قیام‌هایی است كه در مسیر خدا و اهل‌بیت نباشد؛ آن قرینه ذكر جمله «یعْبَدُ مِنْ دون الله عزّوجلّ» است. در روایت دیگری آمده است: «و مَنْ رَفَعَ رایة ضلالة فصاحبها طاغوت؛ هر كسی پرچم ضلالت بر افرازد، صاحبش طاغوت است»،[۴]

امام خمینی مراد از این حدیث را پرچمی دانسته که به عنوان مدعی مهدویت بلند شود.[۵] به گفته وی نمی‌توان حکومتی را تشکیل نداد چرا که نبودن حکومت باعث هرج و مرج و ریختن خون مردم می‌شود.[۶] او همچنین این احتمال را داده که حدیث درباره علائم ظهور است و به پرچم‌هایی اشاره می‌کند که نزدیک ظهور، به عنوان امامت بلند می‌شود.[۷]

محققان عمل به اطلاق این حدیث را مخالف قرآن دانسته است؛[۷] زیرا در قرآن به قیام برای خدا[۸] جهاد در راه او، امر به معروف و نهی از منکر،[۹] و مقابله با طاغوت[۱۰] دستور داده شده است. این دسته از دستورها را، دستورات و قوانین حکومتی دانسته‌اند که اجرای آن، نیاز به تشکیل حکومت دارد.[۶] برخی نیز عمل به اطلاق این حدیث را با دلایل نقلی[۱۱][۱۲] و عقلیِ[۱۳][۱۴] مسئله ولایت‌فقیه ناسازگار شمرده‌اند. علاوه بر این به گفته مرتضی مطهری، اسلام‌پژوه، براساس برخی روایات، قبل از قیام مهدی(ع) دولتی از اهل حق شکل می‌گیرد که تا قیام وی ادامه پیدا می‌کند.[۱۵]

روایت پرچم طاغوت بودن قیام‌های قبل از ظهور، به قرائن خارجی قید بر می‌دارد، چنانكه هر پرچمی در مسیر ضلالت برافراشته شود طاغوت است نه پرچم حق و هرگز به اطلاق روایت كه هر قیامی قبل از ظهور مهدی طاغوتی است نمی‌توان تمسك نمود، چرا كه قیام‌های فراوانی در تاریخ توسط غیر ائمه (ع) و انسان‌های غیرمعصوم برپا شده است كه مورد تأیید ائمه قرار گرفته‌اند.

  • قیام زید: زید فرزند امام سجاد (ع) و برادر امام باقر (ع) است كه در مقابل ستم‌كاری‌های هشام خلیفه اموی به پا خاست و بر ضد امویان قیام كرد.[۱۶] این قیام در روایات فراوانی مورد تایید امامان بعدی قرار گرفته است.[۱۷]از امام کاظم نقل شده است که فرمود:«عمویم زید در راه رضایت آل محمد (ص) قیام كرد.»[۱۶] امام رضا(ع) فرمود: «زید از علمای آل محمد بود و برای خداوند خشم نمود، و برای خداوند با دشمنانش جنگید تا به شهادت رسید.»[۱۸]
  • قیام یمانی: در روایات به قیام یمانی بر علیه طاغوت اشاره شده و تأیید شده است.[۱۹]

استاد مطهری در این زمینه می‌فرماید: «از نظر روایات اسلامی در مقدّمه قیام و ظهور امام یك سلسله قیام‌های دیگر از طرف اهل‌ حق صورت می‌گیرد، آن چه به نام قیام یمانی قبل از ظهور بیان شده است، نمونه‌ای از این سلسله قیام‌ها است. در برخی روایات اسلامی سخن از دولتی است از اهل حق كه تا قیام مهدی (عج) ادامه پیدا می‌كند.[۲۰]


مطالعه بیشتر

  • حکومت اسلامی، احمد واعظی، ص۱۴۷–۱۴۲.
  • رهبری پرچمدار مبارزه با کفر و استکبار، احمد آذری قمی، ص۲۶–۵۰.


منابع

  1. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵ش، ج۸، ص۲۹۵.
  2. ابن داود حلی، رجال ابن داود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۳ش، ص ۱۲۸.
  3. ابن داود حلی، حسن، رجال ابن داود، تهران، دانشگاه تهران، ۱۳۸۳ش، ص ۴۴۷.
  4. كلینی، محمد، روضة كافی، تهران، دارالكتب الاسلامیه، ج۸، ص۲۹۶، ح۴۵۶.
  5. موسوی خمینی، روح الله، صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۶–۱۹۷.
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ موسوی خمینی، روح الله، صحیفه نور، ج۲۰، ص۱۹۸.
  7. ۷٫۰ ۷٫۱ موسوی خمینی، روح الله، ولایه الفقیه، تهران، دارالکتب الاسلامیّه، ج۱، ص۲۳۸.
  8. سوره سبأ، آیه۴۶.
  9. سوره آل عمران، آیه ۱۰۴، ۱۱۰. سوره اعراف، آیه ۱۵۷. و ... .
  10. سوره بقره، آیه ۲۵۶. سوره نساء، آیه ۵۱، ۶۰. سوره مائده، آیه ۶۰. و ... .
  11. حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، تهران، المکتبه الاسلامیه، چاپ اوّل، ۱۳۸۰، ج۱۸، باب اوصاف القاضی، ح۹.
  12. علیزاده، اکبر اسد، در ساحل اندیشه، قم، مؤسسه امام صادق(ع)، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۲۳۲–۲۳۹.
  13. واعظی، احمد، حکومت اسلامی، چاپ اوّل، ۱۳۸۰ش، ص۱۷۲.
  14. جوادی آملی، عبدالله، ولایت فقیه، قم، نشر اسراء، ۱۳۷۸ش، ص۱۵۱-۱۵۲.
  15. مطهری، مرتضی، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفه تاریخ، قم، انتشارات صدرا، ص۶۷–۶۸.
  16. ۱۶٫۰ ۱۶٫۱ مسعودی، علی، مروج الذهب، منشورات موسسه الاعلمی للمطبوعات، بیروت، ۱۴۱۱ق، ج۳، ص۳۱۸.
  17. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوّم، ‌۱۴۰۳ق ـ ۱۹۸۳م، ج۴۶، ص۱۹۹.
  18. حر عاملی، محمد بن الحسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ دوم، ج۱۱، ص۳۹، روایت ۱۱.
  19. مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۵۲، ص۲۵۳.
  20. مطهری، مرتضی، قیام و انقلاب مهدی از دیدگاه فلسفة تاریخ، قم، انتشارات صدرا، ص۶۷ـ۶۸.