نبودن شفا در عمل حرام: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷ |
Nazarzadeh (بحث | مشارکتها) جز جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار' |
||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
* [[پیامبر(ص)]] میفرمایند: «در چیزهای حرام هیچ شفایی نیست». در روایت دیگری نقل شده شفای انسانها بر چیزهایی که تحریم شده قرار ندارد.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، بیروت، مؤسسه الوفاء، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۵۷، ص۱۶۲.</ref> | * [[پیامبر(ص)]] میفرمایند: «در چیزهای حرام هیچ شفایی نیست». در روایت دیگری نقل شده شفای انسانها بر چیزهایی که تحریم شده قرار ندارد.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، بیروت، مؤسسه الوفاء، چاپ دوم، ۱۴۰۳ق، ج۵۷، ص۱۶۲.</ref> | ||
* از [[امام صادق(ع)]] در رابطه با اثر دارویی شراب پرسیدند؛ آن حضرت(ع) فرمود: «به درستی خدای عزوجل در چیزی که آن را حرام کرده، دواء و شفایی قرار نداده است.»<ref>مجلسی، محمدباقر، | * از [[امام صادق(ع)]] در رابطه با اثر دارویی شراب پرسیدند؛ آن حضرت(ع) فرمود: «به درستی خدای عزوجل در چیزی که آن را حرام کرده، دواء و شفایی قرار نداده است.»<ref>مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، ج۵۹، ص۸۶، به نقل از طبّ الائمه، ص۳۲.</ref> | ||
* ابن ابییعفور به امام صادق(ع) گفت که به بیماری مبتلا هست که هر وقت شدت پیدا میکند با نوشیدن قدری نبیذ (شراب انگور) درد ساکن میشود. امام(ع) به او گفت که دیگر ننوشد. امام اینرا از شیطان دانست و گفت که میخواهد تو را به حرام بیندازد و اگر از شراب خوردنت ناامید شود، درد برطرف میگردد.<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ چهارم، ۱۳۹۱ق، ج۱۷، ص۲۷۷.</ref> | * ابن ابییعفور به امام صادق(ع) گفت که به بیماری مبتلا هست که هر وقت شدت پیدا میکند با نوشیدن قدری نبیذ (شراب انگور) درد ساکن میشود. امام(ع) به او گفت که دیگر ننوشد. امام اینرا از شیطان دانست و گفت که میخواهد تو را به حرام بیندازد و اگر از شراب خوردنت ناامید شود، درد برطرف میگردد.<ref> حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعه، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ چهارم، ۱۳۹۱ق، ج۱۷، ص۲۷۷.</ref> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۳ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۳۴
سؤال
آیا حدیثی با موضوع نبودن شفا در عمل حرام در منابع روایی وجود دارد؟
نبودن شفا در عمل حرام براساس روایات متعددی است که در منابع روایی شیعه نقل شده است.
- پیامبر(ص) میفرمایند: «در چیزهای حرام هیچ شفایی نیست». در روایت دیگری نقل شده شفای انسانها بر چیزهایی که تحریم شده قرار ندارد.[۱]
- از امام صادق(ع) در رابطه با اثر دارویی شراب پرسیدند؛ آن حضرت(ع) فرمود: «به درستی خدای عزوجل در چیزی که آن را حرام کرده، دواء و شفایی قرار نداده است.»[۲]
- ابن ابییعفور به امام صادق(ع) گفت که به بیماری مبتلا هست که هر وقت شدت پیدا میکند با نوشیدن قدری نبیذ (شراب انگور) درد ساکن میشود. امام(ع) به او گفت که دیگر ننوشد. امام اینرا از شیطان دانست و گفت که میخواهد تو را به حرام بیندازد و اگر از شراب خوردنت ناامید شود، درد برطرف میگردد.[۳]