حضرت هود(ع)
حضرت هود(ع) یکی از پیامبران الهی است که نامش در قرآن آمده است و سورهای به نام او در قرآن وجود دارد. هود به سوی قوم عاد مبعوث شد. خداوند قوم عاد را به دلیل اینکه از حضرت هود پیروی نکردند، دچار عذاب کرد و هود و یارانش را به رحمت خود نجات داد. قوم عاد، حضرت هود را از سفیهان و دروغگویان میدانستند و از او درخواست عذاب کردند. عذاب این قوم، بادی بود که همه چیز را نابود کرد.
حضرت هود(ع) در قرآن
نام هود هفت بار در قرآن آمده است[۱] اما در آیات بیشتری درباره او و قومش سخن گفته شده است. نام سورهای در قرآن به نام هود است. هود از نوادگان حضرت نوح(ع) است.[۲] حضرت هود(ع) از پيامبران عرب است.[۳] طبق گفته قرآن، خداوند هود را برای قوم عاد فرستاد و او مردم را به سوی خداوند و تقوا و اطاعت[۴] دعوت کرد و همچون پیامبران گفت از شما هیچ مزدی نمیخواهم.[۵] هود خود را «رسول امین» معرفی کرده است.[۶] قوم عاد ایمان نیاوردند و در جواب او پاسخ دادند تو دلیل روشنی برای ما نیاوردی و حتما خدایان ما به تو آسیب زدهاند.[۷] حضرت هود به قوم خود گفت هرگونه نیرنگی که دارید علیه من بهکار گیرید و من به پروردگارم توکل کردم.[۸] قومش، او را از نادانان و دروغگویان پنداشتند و از او خواستند اگر راست میگویی عذاب را بر ما بیاور.[۹]
خداوند هود و یارانش را از عذاب سخت نجات داد.[۱۰] درباره قوم عاد آمده است که آنان آیات خداوند را منکر شدند و پیامبران را نافرمانی کردند و به تعبیر قرآن «جبار عنید، سرکش ستیزهجو» [۱۱] را پیروی کردند. خداوند در قرآن میفرماید آنان در دنیا و آخرت گرفتار لعنت شدند.[۱۲]
عذاب قوم هود
کیفیت عذاب قوم هود معروف به قوم عاد در سوره احقاف و سوره قمر آمده است که آنان ابری متراکم را در آسمان دیدند و تصور کردند قرار است باران ببارد. و هود به آنان گفت این بادی است که همه چیز را نابود میکند. و چنان بادی بود که جز خانههای ویران دیده نمیشد و آنان هلاک شده بودند.[۱۳] خداوند آنان را در روزی شوم با طوفانی شدید و سرد از زمین برکند، همچون نخلهایی که ریشه ندارند.[۱۴] در آیه ۲۴ سوره احقاف گفته شده هود، قوم خود را در سرزمین احقاف بیم و انذار داده است و از این گفته، این برداشت را میتوان کرد که محل سکونت این قوم، سرزمین احقاف بوده است. داستان حضرت هود(ع) در سورههای هود، اعراف، قمر، شعراء و احقاف آمده است.
گفته شده عمر هود ۱۵۰ سال بود. درباره قبر او نيز اختلاف است؛ بعضى آن را نزديک به «برهوت» و عدهاى آن را در مسجد دمشق و احاديثى نيز قبر هود و ۹۸ پيغمبر ديگر را در اطراف کعبه معرفى کردهاند.[۱۵]
توکل حضرت هود
حضرت هود در برابر دشمنی قوم عاد به اینان گفت نیرنگ خود را به کار گیرید و مهلتم ندهید.[۱۶] و در ادامه گفت: ﴿إِنِّي تَوَكَّلْتُ عَلَى اللَّهِ رَبِّي وَرَبِّكُمْ؛ من بر خدا، پروردگار خودم و پروردگار شما توكّل كردم.﴾(هود:۵۶) این عبارت نشان دهنده توکل حضرت هود است که در برابر دشمنی یک قوم، آسوده به سر میبرد و از خطرات و تهدیدات آنان نمیترسد. حضرت هود در ادامه دلیل اطمینان خود را بیان میکند: ﴿هيچ جنبندهاى نيست مگر اينكه او مهار هستىاش را در دست دارد.﴾(هود:۵۶) با این جمله نشان میدهد که خداوند بر کار من و شما احاطه دارد و در ادامه میگوید که خداوند بر طریق حق است و نه باطل. از این جهت شما هلاک میشوید نه من: ﴿إِنَّ رَبِّي عَلَىٰ صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ؛ به راستى پروردگار من بر راه راست است.﴾(هود:۵۶) یاری کردن حق و غلبه دادن آن بر باطل سنت الهی است.[۱۷]
مطالعه بیشتر
- حضرت هود، نوشته محمدرضا عابدینی.
- داستان پیامبران، هود(ع)، نوشته فریبا کلهر.
- نگاهی به زندگی انبیاء در قرآن، حضرت هود علیه السلام.
منابع
- ↑ سوره اعراف، آیه۶۵. سوره هود، آیه۵۰و ۵۳ و ۵۸و ۶۰ و ۸۹. سوره شعراء، آیه۱۲۴.
- ↑ مُهری، محمد جواد، احسن القصص، ج۱، ص۹۱.
- ↑ فرهنگ نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۳۸۵۹.
- ↑ سوره شعراء، آیه ۱۲۶.
- ↑ سوره هود، آیه ۵۰ و۵۱. سوره شعراء، آیه ۱۲۷.
- ↑ سوره شعرا، آیه ۱۲۵.
- ↑ سوره هود، آیه ۵۳ و ۵۴.
- ↑ سوره هود، آیه ۵۵ و ۵۶.
- ↑ سوره اعراف، آیه ۶۷ تا۷۰. سوره احقاف، آیه ۲۲.
- ↑ سوره هود، آیه ۵۸.
- ↑ سوره هود، آیه۵۹.
- ↑ سوره هود، آیه۶۰.
- ↑ سوره احقاف، آیه ۲۴.
- ↑ سوره قمر، آیه ۱۹و۲۰.
- ↑ فرهنگ نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۳۸۵۹.
- ↑ سوره هود، آیه ۵۵.
- ↑ طباطبائی، محمد حسین، الميزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، ج۱۰، ص ۴۴۹.
