علامه امینی: تفاوت میان نسخهها
A.rezapour (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
A.rezapour (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
مبارزه با خرافه و تحریفزدایی از متون روایی و تاریخی، نخستین هدفِ علامه امینی در نوشتن الغدیر بوده است. علامه با کند و کاو در متون روایی و تاریخی از صدها موضوع خرافی و همراه با تزویر و تحریف، پیرامون گزارشهای منتسب به پیامبر(ص) پرده برمیدارد و با تحلیل دقیق سند و محتوا و نقادی مضامین روایی، سره را از ناسره سوا میکند. کتاب الغدیر نشانگر حجم گسترده اطلاعات و تلاش وی در اینباره است.<ref>صادقی، غلامعباس، «چند اثر پیرایهزدا از فرهنگ دینی»، حوزه، شماره ۱۵۳ و ۱۵۴، پاییز و زمستان ۱۳۸۸ش، ص۲۹۹.</ref> | مبارزه با خرافه و تحریفزدایی از متون روایی و تاریخی، نخستین هدفِ علامه امینی در نوشتن الغدیر بوده است. علامه با کند و کاو در متون روایی و تاریخی از صدها موضوع خرافی و همراه با تزویر و تحریف، پیرامون گزارشهای منتسب به پیامبر(ص) پرده برمیدارد و با تحلیل دقیق سند و محتوا و نقادی مضامین روایی، سره را از ناسره سوا میکند. کتاب الغدیر نشانگر حجم گسترده اطلاعات و تلاش وی در اینباره است.<ref>صادقی، غلامعباس، «چند اثر پیرایهزدا از فرهنگ دینی»، حوزه، شماره ۱۵۳ و ۱۵۴، پاییز و زمستان ۱۳۸۸ش، ص۲۹۹.</ref> | ||
در مجموعه ۱۱ جلدی الغدیر، صدها مورد تحریف و تزویر و خرافه و غلو که توسط راویان و مورخان ناآگاه یا مزدور در متون تاریخی و روایی گنجانیده شده، شناسایی و نمایانده شده است. برخی گفته اند بیش از هفتاد مورد از تحریفات مورخان و محدثان را که توسط تذکره نگاران معروف، چون: طبری، ابن حجر، ابن کثیر، ابن حزم و ذهبی به کتابهای تاریخی و حدیثی راه یافته، در کتاب الغدیر گزارش شده است. و نیز بیش از صد و پنجاه مورد از خرافه و بزرگنمایی و گزافهگویی که مورخان و محدثان درباره شخصیتهای مورد علاقه خود به قلم آوردهاند، علامه امینی آنان را شناسایی کرده است. محمدرضا حکیمی در حماسه غدیر، علامه امینی را نقاد تاریخ نامیده و بخشی از نقدهای سرنوشتساز علامه را بر کتابهای مشهور تاریخی شماره کرده است.<ref> | در مجموعه ۱۱ جلدی الغدیر، صدها مورد تحریف و تزویر و خرافه و غلو که توسط راویان و مورخان ناآگاه یا مزدور در متون تاریخی و روایی گنجانیده شده، شناسایی و نمایانده شده است. برخی گفته اند بیش از هفتاد مورد از تحریفات مورخان و محدثان را که توسط تذکره نگاران معروف، چون: طبری، ابن حجر، ابن کثیر، ابن حزم و ذهبی به کتابهای تاریخی و حدیثی راه یافته، در کتاب الغدیر گزارش شده است. و نیز بیش از صد و پنجاه مورد از خرافه و بزرگنمایی و گزافهگویی که مورخان و محدثان درباره شخصیتهای مورد علاقه خود به قلم آوردهاند، علامه امینی آنان را شناسایی کرده است. محمدرضا حکیمی در حماسه غدیر، علامه امینی را نقاد تاریخ نامیده و بخشی از نقدهای سرنوشتساز علامه را بر کتابهای مشهور تاریخی شماره کرده است.<ref>صادقی، غلامعباس، «چند اثر پیرایهزدا از فرهنگ دینی»، حوزه، شماره ۱۵۳ و ۱۵۴، پاییز و زمستان ۱۳۸۸ش، ص۳۰۱.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۵ مهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۲۱:۲۲
 | این مقاله هماکنون به دست A.rezapour در حال ویرایش است. |
علامه امینی کیست و چه جایگاهی در میان عالمان شیعه دارد؟
| علامه امینی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | عبالحسین امینی |
| تولد | ۱۲۸۱ش تبریز |
| وفات | ۱۳۴۹ش |
| تالیفات | الغدیر |
| مذهب | شیعه |
| علت شهرت | تألیف الغدیر |
علامه امینی (۱۲۸۱–۱۳۴۹ش) نویسنده کتاب الغدیر و از عالمان شیعه قرن چهاردهم.
وی شاخصترین چهره در مباحث مربوط به غدیر و امامت در دوران متأخر جهان تشیع بهشمار میرود.
زندگینامه و جایگاه
عبدالحسین تبریزی نجفی معروف به «علامه امینی»، نویسنده کتاب «الغدیر»، سال ۱۳۲۰ق در تبریز متولد شد. وی برای تحصیل به نجف اشرف رفت و در محضر علمای بزرگ آن شهر، مانند میرزای نائینی، سید ابوالحسن اصفهانی، محمدحسین آل کاشف الغطا، و محمدحسین غروی اصفهانی (کمپانی) بهره فراوان گرفت و خیلی زود به مقام عالی فقاهت رسید.[۱] علامه امینی در روز جمعه ۲۸ ربیع الثانی ۱۳۹۰ هجری قمری (برابر با ۱۲ تیر ۱۳۴۹ شمسی) درگذشت.[۲]
علامه امینی، سفرهای زیادی به شهرها و کشورهای اسلامی داشت که با اهداف علمی فرهنگی انجام میگرفت: تحقیق و پژوهش در کتابخانهها و یادداشتبرداری و استنساخ از کتب شیعه و سنی (بویژه مآخذ خطی کهن) برای الغدیر و سایر آثار خویش، ملاقات با استادان حوزه و دانشگاه، اصلاح و ارشاد مردم، تربیت اهل علم و تأثیر در آنان، ایراد سخنرانی برای توده مردم و نیز دانشگاهیان، القای بحث و ایجاد زمینههای فکری در مسائل مربوط به فلسفه حکومت در اسلام و ابلاغ پیام «غدیر» از جمله این اهداف بود.[۳]
علامه امینی شاخصترین چهره در مباحث مربوط به غدیر و امامت در دوران متأخر جهان تشیع بهشمار میرود.[۴] علامه امینی، از تاریخشناسان معاصر و نقادان تاریخ است.[۵]
آثار
فهرست آثار «چاپ شده» او از قرار زیر است:
- شهداءالفضیله.
- تحقیق و تعلیق بر «کامل الزیارات».
- ادب الزائر لمن یمم الحائر.
- سیرتنا و سنتنا سیره نبینا و سنته.
- تفسیر فاتحه الکتاب، ترجمه قدرتالله حسینی شاهمرادی.
- دوره ۱۱جلدی الغدیر.[۶]
الغدیر
الغدیر را دائرهالمعارف سترگ و شاهکار بزرگ شیعه شمردهاند. نگارش الغدیر، تقریباً حدود ۴۰ سال از عمر امینی را به خود اختصاص داده و برای نوشتن آن، ۱۰ هزار عنوان کتاب را خوانده و به ۱۰۰ هزار کتاب مراجعات مکرر داشته است.[۷] الغدیر نقطه عطفی در تدوین و ارائه ادله اعتقادی شیعه در خصوص امامت و خلافت و جانشینی امام علی(ع) دانسته شده است.[۸]
وی با سفرهای متعدد و مطالعه دقیق کتابهای چاپی و خطی بسیار زیاد در کتابخانههای مختلف جهان اسلام الغدیر را نگاشت و به مباحث اعتقادی شیعه جانی تازه بخشید و در احتجاجها و تألیفات اعتقادی شیعی پس از خود، اثرگذاری زیادی داشت.[۹]
مبارزه با خرافه و تحریفزدایی از متون روایی و تاریخی، نخستین هدفِ علامه امینی در نوشتن الغدیر بوده است. علامه با کند و کاو در متون روایی و تاریخی از صدها موضوع خرافی و همراه با تزویر و تحریف، پیرامون گزارشهای منتسب به پیامبر(ص) پرده برمیدارد و با تحلیل دقیق سند و محتوا و نقادی مضامین روایی، سره را از ناسره سوا میکند. کتاب الغدیر نشانگر حجم گسترده اطلاعات و تلاش وی در اینباره است.[۱۰]
در مجموعه ۱۱ جلدی الغدیر، صدها مورد تحریف و تزویر و خرافه و غلو که توسط راویان و مورخان ناآگاه یا مزدور در متون تاریخی و روایی گنجانیده شده، شناسایی و نمایانده شده است. برخی گفته اند بیش از هفتاد مورد از تحریفات مورخان و محدثان را که توسط تذکره نگاران معروف، چون: طبری، ابن حجر، ابن کثیر، ابن حزم و ذهبی به کتابهای تاریخی و حدیثی راه یافته، در کتاب الغدیر گزارش شده است. و نیز بیش از صد و پنجاه مورد از خرافه و بزرگنمایی و گزافهگویی که مورخان و محدثان درباره شخصیتهای مورد علاقه خود به قلم آوردهاند، علامه امینی آنان را شناسایی کرده است. محمدرضا حکیمی در حماسه غدیر، علامه امینی را نقاد تاریخ نامیده و بخشی از نقدهای سرنوشتساز علامه را بر کتابهای مشهور تاریخی شماره کرده است.[۱۱]
منابع
- ↑ علی ابوالحسنی (منذر)، «علامه امینی؛ زمان، اندیشه، تکاپو»، یاد ایام، شماره ۳۸، ۱۳۸۷ش، ص
- ↑ علی ابوالحسنی (منذر)، «علامه امینی؛ زمان، اندیشه، تکاپو»، یاد ایام، شماره ۳۸، ۱۳۸۷ش، ص
- ↑ علی ابوالحسنی (منذر)، «علامه امینی؛ زمان، اندیشه، تکاپو»، یاد ایام، شماره ۳۸، ۱۳۸۷ش، ص
- ↑ «آیة الله شیخ عبدالحسین امینی نجفی (علامه امینی)»، بنیاد محقق طباطبایی، بازدید ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۳ش.
- ↑ صادقی، غلامعباس، «چند اثر پیرایهزدا از فرهنگ دینی»، حوزه، شماره ۱۵۳ و ۱۵۴، پاییز و زمستان ۱۳۸۸ش، ص۲۹۹.
- ↑ علی ابوالحسنی (منذر)، «علامه امینی؛ زمان، اندیشه، تکاپو»، یاد ایام، شماره ۳۸، ۱۳۸۷ش، ص
- ↑ علی ابوالحسنی (منذر)، «علامه امینی؛ زمان، اندیشه، تکاپو»، یاد ایام، شماره ۳۸، ۱۳۸۷ش، ص
- ↑ «آیة الله شیخ عبدالحسین امینی نجفی (علامه امینی)»، بنیاد محقق طباطبایی، بازدید ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۳ش.
- ↑ «آیة الله شیخ عبدالحسین امینی نجفی (علامه امینی)»، بنیاد محقق طباطبایی، بازدید ۲۹ اردیبهشت ۱۴۰۳ش.
- ↑ صادقی، غلامعباس، «چند اثر پیرایهزدا از فرهنگ دینی»، حوزه، شماره ۱۵۳ و ۱۵۴، پاییز و زمستان ۱۳۸۸ش، ص۲۹۹.
- ↑ صادقی، غلامعباس، «چند اثر پیرایهزدا از فرهنگ دینی»، حوزه، شماره ۱۵۳ و ۱۵۴، پاییز و زمستان ۱۳۸۸ش، ص۳۰۱.