پرش به محتوا

مقام حضرت داود(ع) در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

A.rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
فرج الله عباسی (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{در دست ویرایش|کاربر=A.rezapour }}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
{{سوال}}
ویژگی‌های حضرت داود(ع) در قرآن چیست؟{{پایان سوال}}
ویژگی‌های حضرت داود(ع) در قرآن چیست؟
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
خداوند در قرآن [[حضرت داود(ع)]] را با اوصاف برجسته‌ای توصیف کرده است از جمله: صبر، فضیلت، حکمت، فصل الخطاب، خلیفه الهی، مقرب الهی و...
خداوند در قرآن [[حضرت داود(ع)]] را با اوصاف برجسته‌ای توصیف کرده است از جمله:  
صاحب کتاب آسمانی، صاحب فضیلت، هم‌آوازی کوه‌ها و پرندگان با داوود در تسبیح خداوند، نرم شدن آهن در دستان داوود برای امرار معاش، صاحب ملک، حکمت و فصل الخطاب، مقرب درگاه الهی، خلیفه الهی، نیرومندی و بسیار توبه‌کننده.


== فضائل حضرت داود (ع) در آیات ==
حضرت داود(ع) پدر [[حضرت سلیمان(ع)]] و از پیامبران [[بنی اسرائیل]] است و کتاب او [[زبور]] نام دارد.
۱. صاحب کتاب زبور: {{قرآن|وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا|ترجمه=و به داود هم زبور عطا کردیم.|سوره=نساء|آیه=۱۶۳}}


۲. صاحب فضیلت: {{قرآن|وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُودَ مِنَّا فَضْلًا ۖ يَا جِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَالطَّيْرَ ۖ وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ|ترجمه=داود را از سوى خود فضيلتى داديم كه: اى كوه‌ها و اى پرندگان، با او هماواز شويد. و آهن را برايش نرم كرديم.|سوره=سبأ|آیه=۱۰}}
== فضائل حضرت داود(ع) در آیات ==
 
نام حضرت داوود در هشت سوره قرآن آمده است.
۳. صاحب حکمت و فصل الخطاب: {{قرآن|وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ|ترجمه=و پادشاهيش را استوار كرديم و او را حكمت و كلام فيصله‌دهنده عطا كرديم.|سوره=ص|آیه=۲۰}}
<ref> سوره نساء، آیه۱۶۳.</ref>
 
<ref>سوره مائده، آیه۷۸.</ref>
۴. مقرب الهی، {{قرآن|فَغَفَرْنَا لَهُ ذَٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ|ترجمه=ما اين خطايش را بخشيديم. او را به درگاه ما تقرب است و بازگشتى نيكو|سوره=ص|آیه=۲۵}}  
<ref>سوره انعام، آیه۸۴.</ref>
 
<ref>سوره اسراء، آیه۵۵.</ref> 
۵. خلیفه الهی: {{قرآن|يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ|ترجمه=اى داوود، ما تو را در زمين خليفه [و جانشين‌] گردانيديم|سوره=ص|آیه=۲۶}}
<ref>سوره انبیاء، آیه۷۸ و ۷۹.</ref> 
<ref>سوره نمل، آیه۱۵ و ۱۶.</ref> 
<ref>سوره سبا، آیه۱۰ و ۱۳.</ref> 
<ref>سوره ص، آیه۱۷، ۲۲، ۲۴، ۲۶، ۳۰.</ref> در این آیات مقام و فضیلت‌هایی برای آن حضرت بیان شده است.
# '''صاحب کتاب زبور:''' {{قرآن|وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا|ترجمه=و به داود زبور دادیم.|سوره=نساء|آیه=۱۶۳}}
# '''صاحب فضیلت:''' {{قرآن|وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُودَ مِنَّا فَضْلًا |ترجمه=داود را از سوى خود فضيلتى داديم.|سوره=سبأ|آیه=۱۰}}
# ''' هم‌آوازی کوه‌ها و پرندگان با داوود در تسبیح خداوند:''' {{قرآن|يَا جِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَالطَّيْرَ|ترجمه= اى كوه‌ها و اى پرندگان، با او هم‌آواز شويد.|سوره=سبأ|آیه=۱۰}}
# '''نرم شدن آهن در دستان داوود برای امرار معاش:''' {{قرآن|وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ|ترجمه= و آهن را برايش نرم كرديم.|سوره=سبأ|آیه=۱۰}}
# '''صاحب ملک، حکمت و فصل الخطاب:''' {{قرآن|وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ|ترجمه=و پادشاهيش را استوار كرديم و او را حكمت و كلام فيصله‌دهنده عطا كرديم.|سوره=ص|آیه=۲۰}}
# '''مقرب الهی:''' {{قرآن|فَغَفَرْنَا لَهُ ذَٰلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ|ترجمه=ما اين خطايش را بخشيديم. او را به درگاه ما تقرب است و بازگشتى نيكو|سوره=ص|آیه=۲۵}}  
# '''خلیفه الهی:''' {{قرآن|يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ|ترجمه=اى داوود، ما تو را در زمين خليفه [و جانشين‌] گردانيديم|سوره=ص|آیه=۲۶}}
# '''نیرومندی و بسیار توبه‌کننده:''' {{قرآن|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ|ترجمه= و داوود، بنده ما را كه داراى امكانات بود به ياد آور؛ آرى، او بسيار بازگشت‌كننده [به سوى خدا] بود.|سوره=ص|آیه=۱۷}}


{{پایان پاسخ}}
{{پایان پاسخ}}
خط ۲۱: خط ۳۲:


== مطالعه بیشتر ==
== مطالعه بیشتر ==
۱. عیون الرضا، انتشارات جهان، ج۱، ص۱۹۳.
* صدرالدین بلاغى، قصص قرآن، تهران، امیر کبیر، چاپ ۱۸، ۱۳۸۱ ش.
 
* عبدالکریم بى‌‏آزار شیرازى، باستان شناسى و جغرافیاى تاریخى قصص قرآن، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، ۱۳۸۰ ش.
۲. آمالی صدوق، مجلس ۲۲، ص۳.
{{پایان مطالعه بیشتر}}
{{پایان مطالعه بیشتر}}


خط ۳۵: خط ۴۵:
}}
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
  | شناسه =
  | شناسه =شد
  | تیترها =
  | تیترها =شد
  | ویرایش =
  | ویرایش =شد
  | لینک‌دهی =
  | لینک‌دهی =شد
  | ناوبری =
  | ناوبری =
  | نمایه =
  | نمایه =
خط ۴۵: خط ۵۵:
  | بازبینی =
  | بازبینی =
  | تکمیل =
  | تکمیل =
  | اولویت =
  | اولویت =ج
  | کیفیت =
  | کیفیت =ج
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۶ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۱

سؤال

ویژگی‌های حضرت داود(ع) در قرآن چیست؟

خداوند در قرآن حضرت داود(ع) را با اوصاف برجسته‌ای توصیف کرده است از جمله: صاحب کتاب آسمانی، صاحب فضیلت، هم‌آوازی کوه‌ها و پرندگان با داوود در تسبیح خداوند، نرم شدن آهن در دستان داوود برای امرار معاش، صاحب ملک، حکمت و فصل الخطاب، مقرب درگاه الهی، خلیفه الهی، نیرومندی و بسیار توبه‌کننده.

حضرت داود(ع) پدر حضرت سلیمان(ع) و از پیامبران بنی اسرائیل است و کتاب او زبور نام دارد.

فضائل حضرت داود(ع) در آیات

نام حضرت داوود در هشت سوره قرآن آمده است. [۱] [۲] [۳] [۴] [۵] [۶] [۷] [۸] در این آیات مقام و فضیلت‌هایی برای آن حضرت بیان شده است.

  1. صاحب کتاب زبور: ﴿وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا؛ و به داود زبور دادیم.﴾(نساء:۱۶۳)
  2. صاحب فضیلت: ﴿وَلَقَدْ آتَيْنَا دَاوُودَ مِنَّا فَضْلًا؛ داود را از سوى خود فضيلتى داديم.﴾(سبأ:۱۰)
  3. هم‌آوازی کوه‌ها و پرندگان با داوود در تسبیح خداوند: ﴿يَا جِبَالُ أَوِّبِي مَعَهُ وَالطَّيْرَ؛ اى كوه‌ها و اى پرندگان، با او هم‌آواز شويد.﴾(سبأ:۱۰)
  4. نرم شدن آهن در دستان داوود برای امرار معاش: ﴿وَأَلَنَّا لَهُ الْحَدِيدَ؛ و آهن را برايش نرم كرديم.﴾(سبأ:۱۰)
  5. صاحب ملک، حکمت و فصل الخطاب: ﴿وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ؛ و پادشاهيش را استوار كرديم و او را حكمت و كلام فيصله‌دهنده عطا كرديم.﴾(ص:۲۰)
  6. مقرب الهی: ﴿فَغَفَرْنَا لَهُ ذَٰلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ؛ ما اين خطايش را بخشيديم. او را به درگاه ما تقرب است و بازگشتى نيكو﴾(ص:۲۵)
  7. خلیفه الهی: ﴿يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ؛ اى داوود، ما تو را در زمين خليفه [و جانشين‌] گردانيديم﴾(ص:۲۶)
  8. نیرومندی و بسیار توبه‌کننده: ﴿وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ؛ و داوود، بنده ما را كه داراى امكانات بود به ياد آور؛ آرى، او بسيار بازگشت‌كننده [به سوى خدا] بود.﴾(ص:۱۷)


مطالعه بیشتر

  • صدرالدین بلاغى، قصص قرآن، تهران، امیر کبیر، چاپ ۱۸، ۱۳۸۱ ش.
  • عبدالکریم بى‌‏آزار شیرازى، باستان شناسى و جغرافیاى تاریخى قصص قرآن، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامى، ۱۳۸۰ ش.


منابع

  1. ↑ سوره نساء، آیه۱۶۳.
  2. ↑ سوره مائده، آیه۷۸.
  3. ↑ سوره انعام، آیه۸۴.
  4. ↑ سوره اسراء، آیه۵۵.
  5. ↑ سوره انبیاء، آیه۷۸ و ۷۹.
  6. ↑ سوره نمل، آیه۱۵ و ۱۶.
  7. ↑ سوره سبا، آیه۱۰ و ۱۳.
  8. ↑ سوره ص، آیه۱۷، ۲۲، ۲۴، ۲۶، ۳۰.