پرش به محتوا

صفت مجید و کریم برای قرآن

نسخهٔ تاریخ ‏۱۷ دسامبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۳:۱۴ توسط Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
سؤال

آیا صفت «کریم» و «مجید» برای قرآن با هم فرق می‌کند؟ آیا نشان دهنده دو کتاب الهی نیست؟


صفت مجید

«مجید» از ریشه «مجد» به معنای بزرگواری است که از زیادی خیر و فضل ناشی می‌شود.خداوند نیز به جهت زیادی فضل «مجید» خوانده می‌شود.[۱]

قرآن نیز در دو جا با صفت «مجید» آمده است:

  • ﴿ق وَالْقُرْآنِ الْمَجِیدِ؛ ق، سوگند به قرآن مجید﴾(ق:۱)
  • ﴿بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِیدٌ۝۲۱فِی لَوْحٍ مَحْفُوظٍ۝۲۲؛ [این آیات‏، سحر و دروغ نیست‏] بلکه قرآن با عظمت است‏. که در لوح محفوظ جای دارد﴾(بروج:۲۱ و ۲۲)

مجید بودن قرآن در اثر زیادی خیرات و برکات آن است.[۲] همچنین به جهت آن‌که محتوای قرآن بزرگ و گسترده و معانی‌اش در تمام معارف و اعتقادات، اخلاق و مواعظ و احکام و سنن بلندمرتبه می‌باشد.[۳]

صفت کریم

«کریم» از ماده «کرم» به معنای شرافت، سخاوت و عزت که به عنوان صفتی برای خداوند نیز استفاده شده است: ﴿… فَإِنَّ رَبِّی غَنِیٌّ کَرِیمٌ؛ همانا پروردگارم بی‌نیاز و سخاوتمند است﴾(نمل:۴۰)

اگر «کرم» وصف خدا واقع شود، مراد از آن احسان و نعمت آشکار خداست و اگر وصف انسان باشد، نام اخلاق و افعال پسندیده اوست که از وی ظاهر می‌شود. «کریم» از اسماء حسنی است که در غیر خدا نیز به کار می‌رود و قرآن را که با وصف کریم می‌آورند به خاطر شرافت و عزت و گرانقدری اوست: ﴿إِنَّهُ لَقُرْآنٌ کَرِیمٌ؛ که آن‏، قرآن کریمی است﴾(واقعه:۷۷)[۴]

بنابراین چون معارف قرآن فراوان است، خداوند متعال به این کتاب مجید گفته و چون دارای شرافت و عزت می‌باشد، کریم نامیده شده است.

منابع

  1. ↑ سوره هود، آیه۷۳.
  2. ↑ ابن منظور، لسان العرب، نشرادب حوزه، قم، ۱۳۶۳، ذیل ماده «مجد».
  3. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیرنمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج۲۶، ص۳۵۳ و ج۲۲، ص۲۲۷.
  4. ↑ ر. ک. قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ذیل ماده «کرم».