پرش به محتوا

کلمات فرج

از ویکی پاسخ
سؤال

کلمات فرج چیست و چه زمان خوانده می‌شود؟

کلمات فَرَج‏ (کلماتی برای از بین بردن غم)، دعایی است که برای قنوت نماز[۱] و تلقین شخص در حال احتضار[۲] سفارش شده است. کلینی از محدثان شیعه در قرن چهارم، متن کلمات فرج را از امام باقر(ع) چنین نقل کرده است:

این دعا با کمی تغییرات در منابع دیگر نیز ذکر شده است.[۳]

در روایات سفارش شده بر بالین فردی که در حالت احتضار است، کلمات فرج خوانده شود. ‏[۴] همچنین برای تلقین فرد فوت شده نیز سفارش شده از کلمات فرج استفاده شود.[۵]

ابوحمزه ثمالی از امام باقر(ع) نقل کرده که در قنوت نماز جمعه، کلمات فرج خوانده شود.[۶] همچنین به خواندن این دعا در قنوت همه نمازها، توصیه شده است.[۱]

پیامبر اسلام به امام علی(ع) آموخت که برای بخشیده شدن، کلمات فرج را بگوید. ‏[۷] همچنین توصیه شده که در زمان گرفتاری و مشکلات، این دعا خوانده شود.[۸]

منابع

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ کفعمی، ابراهیم بن علی، المصباح (جنة الأمان الواقیة)، قم، دار الرضی(زاهدی)، چاپ دوم، ۱۴۰۵ق، ص۱۷.
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق، ج۳، ص۱۲۲.
  3. ↑ شیخ صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، قم، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ دوم، ۱۴۱۳ق، ج۱، ص۱۳۱.
  4. ↑ مجلسی، محمد باقر بن محمد تقی، زاد المعاد، بیروت، موسسة الأعلمی للمطبوعات‏، ۱۴۲۳ق، ص۳۳۴.
  5. ↑ مجلسی، محمدتقی بن مقصودعلی، روضة المتقین فی شرح من لا یحضره الفقیه، قم، مؤسسه فرهنگی اسلامی کوشانبور، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ج۱، ص۳۳۷.
  6. ↑ طوسی، محمد بن الحسن، مصباح المتهجد و سلاح المتعبد، بیروت، مؤسسه فقه الشیعه، ۱۴۱۱ق، ج۱، ص۳۶۵.
  7. ↑ ابن‌أبی‌جمهور، عوالی اللئالی العزیزیة فی الأحادیث الدینیة، قم، دار سید الشهداء للنشر، چاپ اول، ۱۴۰۵ق، ج۱، ص۱۰۴.
  8. ↑ طوسی، محمد بن الحسن، الأمالی، قم، دار الثقافه، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ص۶۲۲.