ریحانة النبی: تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
جز اضافه کردن منبع |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
'''رَیْحانَةُ النَّبی''' یا '''ریحانةُ رسولِ الله''' از صفتهای [[حضرت فاطمه(س)]] است.<ref>کافی، محمدمهدی، شمیم سیب بهشت، قم، پیام امام هادی(ع)، ۱۳۸۸ش، ص۱۹۴.</ref> در روایتی [[امام علی(ع) جمعکننده قرآن|امام علی(ع)]]، حضرت فاطمه را بهترین دختر و ریحانه رسول خدا دانسته است.<ref>شیخ صدوق، محمد، معانی الأخبار، قم، جامعه مدرسین، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ص۵۸.</ref> | '''رَیْحانَةُ النَّبی''' یا '''ریحانةُ رسولِ الله''' از صفتهای [[حضرت فاطمه(س)]] است.<ref>کافی، محمدمهدی، شمیم سیب بهشت، قم، پیام امام هادی(ع)، ۱۳۸۸ش، ص۱۹۴.</ref> در روایتی [[امام علی(ع) جمعکننده قرآن|امام علی(ع)]]، حضرت فاطمه را بهترین دختر و ریحانه رسول خدا دانسته است.<ref>شیخ صدوق، محمد، معانی الأخبار، قم، جامعه مدرسین، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ص۵۸.</ref> | ||
لغتشناسان، واژه ریحانة را به معنای «روزی»<ref>فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۲۹۴.</ref> و «چیزی که بوی خوش | لغتشناسان، واژه ریحانة را به معنای «روزی» | ||
<ref>فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۲۹۴.</ref> | |||
و «چیزی که بوی خوش دارد»، | |||
<ref>أزدى، عبدالله بن محمد، كتاب الماء، تهران، مؤسسه مطالعات تاريخ پزشكي، طب اسلامي و مكمل- دانشگاه علوم پزشكي ايران، چاپ اول، ۱۳۸۷ش، ج۲، ص۵۵۹.</ref> | |||
<ref>حسيني زبيدي، محمد مرتضى، تاج العروس من جواهر القاموس، بيروت، دار الفکر، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ج۴، ص۶۱.</ref> | |||
دانستهاند. فرزند به دلیل رزق و روزی بودنِ او، ریحان نامیده شده است.<ref>ابن اثیر جزری، مبارک، النهایه فی غریب الحدیث و الأثر، قم، اسماعیلیان، چاپ چهارم، ۱۳۶۷ش، ج۲ ص۲۸۸.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۶
سؤال
آیا ریحانه لقب حضرت فاطمه(س) است؟ این لقب به چه معنا است؟ آیا روایتی در این باره وجود دارد؟
درگاهها
رَیْحانَةُ النَّبی یا ریحانةُ رسولِ الله از صفتهای حضرت فاطمه(س) است.[۱] در روایتی امام علی(ع)، حضرت فاطمه را بهترین دختر و ریحانه رسول خدا دانسته است.[۲]
لغتشناسان، واژه ریحانة را به معنای «روزی» [۳] و «چیزی که بوی خوش دارد»، [۴] [۵] دانستهاند. فرزند به دلیل رزق و روزی بودنِ او، ریحان نامیده شده است.[۶]
منابع
- ↑ کافی، محمدمهدی، شمیم سیب بهشت، قم، پیام امام هادی(ع)، ۱۳۸۸ش، ص۱۹۴.
- ↑ شیخ صدوق، محمد، معانی الأخبار، قم، جامعه مدرسین، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ص۵۸.
- ↑ فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۲۹۴.
- ↑ أزدى، عبدالله بن محمد، كتاب الماء، تهران، مؤسسه مطالعات تاريخ پزشكي، طب اسلامي و مكمل- دانشگاه علوم پزشكي ايران، چاپ اول، ۱۳۸۷ش، ج۲، ص۵۵۹.
- ↑ حسيني زبيدي، محمد مرتضى، تاج العروس من جواهر القاموس، بيروت، دار الفکر، چاپ اول، ۱۴۱۴ق، ج۴، ص۶۱.
- ↑ ابن اثیر جزری، مبارک، النهایه فی غریب الحدیث و الأثر، قم، اسماعیلیان، چاپ چهارم، ۱۳۶۷ش، ج۲ ص۲۸۸.