ریحانة النبی: تفاوت میان نسخهها
روایت حذف شد چون در متن این زیارت نامه خطاب به علی اکبر می گوییم سلام بر پسر ریحانه الرسول و در روایات به امام حسین بارها ریحانه الرسول گفته شده است. پس منظور از این این است که سلام بر تو علی اکبر فرزند ریحانه الرسول یعنی فرزند امام حسین |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
[[پرونده:قطعه خوشنویسی ریحانة النبی.jpg|بندانگشتی|250x250px|قطعه خوشنویسی، اثر محمد المشرفاوی.]] | [[پرونده:قطعه خوشنویسی ریحانة النبی.jpg|بندانگشتی|250x250px|قطعه خوشنویسی، اثر محمد المشرفاوی.]] | ||
'''رَیْحانَةُ النَّبی''' یا '''ریحانةُ رسولِ الله''' از صفتهای [[حضرت فاطمه(س)]]<ref>کافی، محمدمهدی، شمیم سیب بهشت، قم، پیام امام هادی(ع)، ۱۳۸۸ش، ص۱۹۴.</ref> | '''رَیْحانَةُ النَّبی''' یا '''ریحانةُ رسولِ الله''' از صفتهای [[حضرت فاطمه(س)]] است.<ref>کافی، محمدمهدی، شمیم سیب بهشت، قم، پیام امام هادی(ع)، ۱۳۸۸ش، ص۱۹۴.</ref> در روایتی [[امام علی(ع) جمعکننده قرآن|امام علی(ع)]]، حضرت فاطمه را بهترین دختر و ریحانه رسول خدا دانسته است.<ref>شیخ صدوق، محمد، معانی الأخبار، قم، جامعه مدرسین، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ص۵۸.</ref> | ||
لغتشناسان، واژه ریحانة را به معنای «روزی»<ref>فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۲۹۴.</ref> و «چیزی که بوی خوش دارد»<ref>أزدى، عبدالله بن محمد، كتاب الماء، تهران، مؤسسه مطالعات تاريخ پزشكي، طب اسلامي و مكمل- دانشگاه علوم پزشكي ايران، چاپ اول، ۱۳۸۷ش، ج۲، ص۵۵۹.</ref> دانستهاند. فرزند به دلیل رزق و روزی بودنِ او، ریحان نامیده شده است.<ref>ابن اثیر جزری، مبارک، النهایه فی غریب الحدیث و الأثر، قم، اسماعیلیان، چاپ چهارم، ۱۳۶۷ش، ج۲ ص۲۸۸.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۲۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۱:۵۳
سؤال
آیا ریحانه لقب حضرت فاطمه(س) است؟ این لقب به چه معنا است؟ آیا روایتی در این باره وجود دارد؟
درگاهها
رَیْحانَةُ النَّبی یا ریحانةُ رسولِ الله از صفتهای حضرت فاطمه(س) است.[۱] در روایتی امام علی(ع)، حضرت فاطمه را بهترین دختر و ریحانه رسول خدا دانسته است.[۲]
لغتشناسان، واژه ریحانة را به معنای «روزی»[۳] و «چیزی که بوی خوش دارد»[۴] دانستهاند. فرزند به دلیل رزق و روزی بودنِ او، ریحان نامیده شده است.[۵]
منابع
- ↑ کافی، محمدمهدی، شمیم سیب بهشت، قم، پیام امام هادی(ع)، ۱۳۸۸ش، ص۱۹۴.
- ↑ شیخ صدوق، محمد، معانی الأخبار، قم، جامعه مدرسین، چاپ اول، ۱۴۰۳ق، ص۵۸.
- ↑ فراهيدى، خليل بن أحمد، كتاب العين، قم، نشر هجرت، چاپ دوم، ۱۴۰۹ق، ج۳، ص۲۹۴.
- ↑ أزدى، عبدالله بن محمد، كتاب الماء، تهران، مؤسسه مطالعات تاريخ پزشكي، طب اسلامي و مكمل- دانشگاه علوم پزشكي ايران، چاپ اول، ۱۳۸۷ش، ج۲، ص۵۵۹.
- ↑ ابن اثیر جزری، مبارک، النهایه فی غریب الحدیث و الأثر، قم، اسماعیلیان، چاپ چهارم، ۱۳۶۷ش، ج۲ ص۲۸۸.