پرش به محتوا

قبر حضرت فاطمه(س): تفاوت میان نسخه‌ها

R.bahmani (بحث | مشارکت‌ها)
R.bahmani (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۹: خط ۹:


== وصیت حضرت زهرا(س) ==
== وصیت حضرت زهرا(س) ==
حضرت زهرا(س) زماني كه اجل‌شان نزديك شد و در بستر به حالت احتضار به‌سر مي‌بردند، علي(ع) بر بالاي بسترشان آمدند و بعد از صحبت‌هايي كه با همديگر كردند، فاطمه(س) اجازه خواستند تا چند وصيّت به همسرشان كنند.<ref>حجة اللّه النجفي الرضوي الاميري، احتجاج الزهرا فاطمه، انتشارات فروزان، چاپ دوم، ص210</ref>
حضرت زهرا(س) زمانی كه اجل‌شان نزدیك شد و در بستر به حالت احتضار به‌سر می‌بردند، علی(ع) بر بالای بسترشان آمدند و بعد از صحبت‌هایی كه با همدیگر كردند، فاطمه(س) اجازه خواستند تا چند وصیّت به همسرشان كنند.<ref>حجة اللّه النجفي الرضوي الاميري، احتجاج الزهرا فاطمه، انتشارات فروزان، چاپ دوم، ص210</ref>


از جمله وصاياي حضرت زهرا(س) به علي(ع) اين بود كه گفتند اي پسرعمو! اگر تا چند ساعت ديگر از دنيا رفتم جنازه‌ام را شبانه تشييع كن و مراسم تشييع من را اعم از غسل و كفن و نماز خواندن و دفن كردن بايد در محيطي مخفي و پنهان انجام دهيد و فقط به كساني اجازه در تشييع دهيد كه ظلم و جفا نسبت به من روا نداشته‌اند و حتّي به يك نقل حضرت زهرا(س) تصريح كردند كه نگذاريد ابي‌بكر و عمر بر من نماز بخوانند و در تشييع جنازه من شركت كنند. يقيناً حضرت زهرا(س) با اين كارشان مي‌خواستند باري ديگر همانند جريان فدك مبارزه‌اي تازه با وصيّت‌نامه سياسي خويش شروع كنند كه ضربۀ سهمگيني به حكومت وقت وارد سازند.<ref>شهين خشاوي، زندگاني سياسي حضرت زهرا(س)، نشر عابد، چاپ اول، 1378، تهران، ص 280.</ref>
از جمله وصایای حضرت زهرا(س) به علی(ع) اين بود كه ای پسرعمو! اگر تا چند ساعت دیگر از دنيا رفتم جنازه‌ام را شبانه تشییع كن و مراسم تشییع من را اعم از غسل و كفن و نماز خواندن و دفن كردن باید در محيطی مخفی و پنهان انجام دهید و فقط به كسانی اجازه در تشییع دهید كه ظلم و جفا نسبت به من روا نداشته‌اند و حتّی به يك نقل حضرت زهرا(س) تصریح كردند كه نگذارید ابی‌بكر و عمر بر من نماز بخوانند و در تشییع جنازه من شركت كنند. یقیناً حضرت زهرا(س) با اين كارشان می‌خواستند بار ديگر همانند جریان فدك مبارزه‌ای تازه با وصیّت‌نامه سياسی خویش شروع كنند كه ضربۀ سهمگينی به حكومت وقت وارد سازند.<ref>شیخ مفید، الامالی، ۱۴۱۳ق، ص۲۸۱؛ طبری آملی صغیر، دلائل الامامة، ۱۴۱۳ق، ص۱۳۳؛ شهين خشاوي، زندگاني سياسي حضرت زهرا(س)، نشر عابد، چاپ اول، 1378، تهران، ص 280.</ref>


امام علی(ع) فاطمه(س) را شبانه و مخفیانه دفن کرد<ref>ابن شبة، تاریخ المدینه، ۱۳۹۹ق، ج۱، ص۱۰۷.</ref> و پس از دفن، آثار قبر او را از بین برد.<ref>کلینی، الکافی، ۱۴۲۹ق، ج۲، ص۴۹۰.</ref> پس از آن، چهل صورتِ قبر<ref>طبری آملی، دلائل الامامة، ۱۴۱۳ق، ص۱۳۶؛ خصیبی، الهدایة الکبری، ۱۴۱۹ق، ص۱۷۹.</ref> و به قولی هفت صورت قبر<ref>ابن شهر آشوب، مناقب، ۱۳۷۹ق، ج۳، ص۳۶۳.</ref> ساخت تا قبر فاطمه(س) مشخص نشود. در برخی منابع شیعه آمده است عمر بن خطاب تصمیم گرفت صورت‌های قبر را نبش کند و بر فاطمه نماز بخواند؛ ولی پس از تهدید امام علی(ع)، از این کار منصرف شد.<ref>هلالی، کتاب سلیم بن قیس الهلالی، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۸۷۱؛ مجلسی،‌ بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۲۸، ص۳۰۴.</ref>
امام علی(ع)، فاطمه(س) را شبانه و مخفیانه دفن کرد<ref>ابن شبة، تاریخ المدینه، ۱۳۹۹ق، ج۱، ص۱۰۷.</ref> و پس از دفن، آثار قبر او را از بین برد.<ref>کلینی، الکافی، ۱۴۲۹ق، ج۲، ص۴۹۰.</ref> پس از آن، چهل صورتِ قبر<ref>طبری آملی، دلائل الامامة، ۱۴۱۳ق، ص۱۳۶؛ خصیبی، الهدایة الکبری، ۱۴۱۹ق، ص۱۷۹.</ref> و به قولی هفت صورت قبر<ref>ابن شهر آشوب، مناقب، ۱۳۷۹ق، ج۳، ص۳۶۳.</ref> ساخت تا قبر فاطمه(س) مشخص نشود. در برخی منابع شیعه آمده است عمر بن خطاب تصمیم گرفت صورت‌های قبر را نبش کند و بر فاطمه نماز بخواند؛ ولی پس از تهدید امام علی(ع)، از این کار منصرف شد.<ref>هلالی، کتاب سلیم بن قیس الهلالی، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۸۷۱؛ مجلسی،‌ بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۲۸، ص۳۰۴.</ref>


فاطمه اطهر(س) با وصيّت خويش افكار خفتة مردم مدينه را بيدار مي‌ساختند و توجه افكار عمومي را نسبت به پايمال كردن حقّ خويش جلب مي‌كردند.<ref>رنج‌هاي حضرت زهرا(س)، علامه سيد جعفر مرتضي عاملي، ترجمة محمد سپهري، نشر ايام، چاپ اول، 1378، قم، ص 223.</ref>
فاطمه اطهر(س) با وصيّت خويش افكار خفتۀ مردم مدينه را بيدار می‌ساختند و توجه افكار عمومی را نسبت به پایمال كردن حقّ خويش جلب می‌كردند.<ref>رنج‌هاي حضرت زهرا(س)، علامه سيد جعفر مرتضي عاملي، ترجمة محمد سپهري، نشر ايام، چاپ اول، 1378، قم، ص 223.</ref>


== قبر حضرت زهرا(س) ==
== محل قبر حضرت زهرا(س) ==
صدیقه کبری(س) در آخرین لحظات حیات، به همسر خود وصیت کرد که او را خود شستشو داده و کسی جز او و «اسماء بنت عمیس» ایشان را کفن و دفن نکند و او را در شب به خاک سپارند. پس از وفات آن مکرمه، علی(ع) همراه اسماء بنت عمیس وصیت پاره تن رسول خدا(ص) را عملی ساختند و همان‌گونه که خواسته بود آن را به انجام رسانیدند. فاطمه(س) را در شب و مخفیانه به خاک سپردند و تا ابد قبر او را بر ارادتمندان و مشتاقان او پنهان ساختند. براساس منابع تاریخی و روایات مأثوره، محل دفن آن معصومه احتمالاً در یکی از سه نقطه زیر است.
براساس منابع تاریخی و روایات مأثوره، محل دفن آن معصومه احتمالاً در یکی از سه نقطه زیر است:
# براساس روایت ابن شبه در تاریخ المدینه، قبر فاطمه(س) در قبرستان بقیع و در گوشه خانه «عقیل بن ابی طالب» است. این خانه در وسط قبرستان بقیع و همان جایی که امروز قبر عقیل است قرار داشته است. بسیاری از بنی هاشم در اطراف یا داخل این خانه مدفون شده‌اند. خانه او در نزدیکی قناتی بوده و قبر فاطمه(س) بر اساس روایات ابن شبه در مدخل خروجی کوچه‌ای بین «خانه عقیل» و «خانه نبیه» قرار داشته که بین قبر و قنات مورد نظر ۲۳ ذراع (یازده متر) فاصله بوده است.<ref>تاریخ المدینه المنوره، ابن شبه ج۱، ص۱۰۵ و ۱۰۶.</ref>
# براساس روایت "ابن شبه" در "تاریخ المدینه"، قبر فاطمه(س) در قبرستان بقیع و در گوشه خانه «عقیل بن ابی طالب» است. این خانه در وسط قبرستان بقیع و همان جایی که امروز قبر عقیل است قرار داشته است. بسیاری از بنی هاشم در اطراف یا داخل این خانه مدفون شده‌اند. خانه او در نزدیکی قناتی بوده و قبر فاطمه(س) بر اساس روایات ابن شبه در مدخل خروجی کوچه‌ای بین «خانه عقیل» و «خانه نبیه» قرار داشته که بین قبر و قنات مورد نظر ۲۳ ذراع (یازده متر) فاصله بوده است.<ref>تاریخ المدینه المنوره، ابن شبه ج۱، ص۱۰۵ و ۱۰۶.</ref>
# عده‌ای از مورخان گفته‌اند قبر فاطمه(س) در خانه ایشان قرار دارد. ابن شبه و سمهودی نیز روایاتی در این مورد ارائه کرده‌اند. از جمله سمهودی در جایی که از وصیت حضرت فاطمه(س) به علی(ع) سخن می‌گوید؛ که ایشان از علی(ع) در لحظات احتضار خواستند تا فرش خانه را برداشته و محلی را برای دفن ایشان آماده سازد<ref>وفاء الوفاء باخبار دارالمصطفی، سمهودی، ج۲، ص۹۰۳.</ref>.
# عده‌ای از مؤرخان گفته‌اند قبر فاطمه(س) در خانه ایشان قرار دارد. ابن شبه و سمهودی نیز روایاتی در این مورد ارائه کرده‌اند. از جمله سمهودی در جایی که از وصیت حضرت فاطمه(س) به علی(ع) سخن می‌گوید؛ که ایشان از علی(ع) در لحظات احتضار خواستند تا فرش خانه را برداشته و محلی را برای دفن ایشان آماده سازد.<ref>وفاء الوفاء باخبار دارالمصطفی، سمهودی، ج۲، ص۹۰۳.</ref>
# عده‌ای چون ابوعبدالله، ابوالفتوح رازی، ابن جبیر و ابن شهر آشوب نیز روایت کرده‌اند که قبر فاطمه(س) در محل روضه النبی(ص) یعنی فاصله بین منبر و مرقد پیامبر قرار دارد<ref>مناقب الائمه، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۳۶۵.</ref> که این نظر نیز مؤید نظر دوم است زیرا به اعتقاد شیعه، چنان که گفتیم، منزل حضرت فاطمه(س) جزء روضه النبی(ص) محسوب می‌گردد. پس می‌توان این نظر را با نظر دسته دوم که محل دفن را در خانه می‌دانند یکی دانست.
# عده‌ای چون ابوعبدالله، ابوالفتوح رازی، ابن جبیر و ابن شهر آشوب نیز روایت کرده‌اند که قبر فاطمه(س) در محل روضة النبی(ص) یعنی فاصله بین منبر و مرقد پیامبر قرار دارد<ref>مناقب الائمه، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۳۶۵.</ref> که این نظر نیز مؤید نظر دوم است، زیرا به اعتقاد شیعه، منزل حضرت فاطمه(س) جزء روضة النبی(ص) محسوب می‌گردد. پس می‌توان این نظر را با نظر دسته دوم که محل دفن را در خانه می‌دانند یکی دانست.


شیخ طوسی و شیخ صدوق، دو تن از علمان بزرگ شیعه، پس از بررسی مجموع روایات و اسناد اظهار داشته‌اند که محل قبر دخت مظلوم رسول خدا(ص) در منزل خود یعنی پشت مرقد مطهر پیامبر(ص) قرار دارد. این محل با بقعه‌ای کوچک مشخص و در قسمت جنوبی آن نیز محرابی به نام «محراب فاطمه(س)» وجود دارد که آن محراب در جنوب «محراب التهجد» واقع است؛ این مکان امروزه داخل ضریح و حجره است و قابل رؤیت نیست. به نظر می‌رسد این احتمال از سایر احتمالات صحیح‌تر و قوی‌تر باشد؛ زیرا بعید است با توجه به فاصله نسبتاً زیاد بین خانه فاطمه(س) و بقیع و این که ایشان وصیت کرده بودند تا هیچ کس از محل دفن و مراسم تشییع او با خبر نشود، علی(ع) ایشان را از این مسافت عبور داده و در بقیع به خاک سپرده باشد؛ لذا معقول‌تر آن می‌نماید که برای رعایت این امر و مخفی نگاه داشتن تشییع و مراسم خاکسپاری، آن مظلومه را در منزل خود به خاک سپرده باشند.<ref>مجتبی تونه‌ای، محمدنامه، ص ۷۴۷.</ref>
شیخ طوسی و شیخ صدوق، دو تن از عالمان بزرگ شیعه، پس از بررسی مجموع روایات و اسناد اظهار داشته‌اند که محل قبر دخت مظلوم رسول خدا(ص) در منزل خود یعنی پشت مرقد مطهر پیامبر(ص) قرار دارد. این محل با بقعه‌ای کوچک مشخص و در قسمت جنوبی آن نیز محرابی به نام «محراب فاطمه(س)» وجود دارد که آن محراب در جنوب «محراب التهجد» واقع است؛ این مکان امروزه داخل ضریح و حجره بوده و قابل رؤیت نیست. به نظر می‌رسد این احتمال از سایر احتمالات صحیح‌تر و قوی‌تر باشد؛ زیرا بعید است با توجه به فاصله نسبتاً زیاد بین خانه فاطمه(س) و بقیع و اینکه ایشان وصیت کرده بودند تا هیچ کس از محل دفن و مراسم تشییع او با خبر نشود، علی(ع) ایشان را از این مسافت عبور داده و در بقیع به خاک سپرده باشد؛ لذا معقول‌تر آن است که برای رعایت این امر و مخفی نگاه داشتن تشییع و مراسم خاکسپاری، آن مظلومه را در منزل خود به خاک سپرده باشند.<ref>مجتبی تونه‌ای، محمدنامه، ص ۷۴۷.</ref>


== علل مخفی بودن قبر ==
== علل مخفی بودن قبر ==
اميرالمؤمنين با عمل به وصيّت زهرا(س) ردپاي ظلمي که به دختر رسول خدا(س) شده بود را حفظ کرد تا به نسل‌هاي آينده راه راست را نسان دهد و از طرفي مشروعيت خليفه را زير سؤال برد و مظلوميت زهرا(س) را بيشتر آشكار و اين سؤال را هميشه براي همگان مطرح نمايد كه چرا قبر زهرا(س) مخفي مانده است.
امیرالمؤمنین با عمل به وصیّت زهرا(س) ردپای ظلمی که به دختر رسول خدا(س) شده بود را حفظ کرد تا به نسل‌های آینده راه راست را نشان دهد و از طرفی مشروعیت خليفه را زير سؤال برد و مظلومیت زهرا(س) را بيشتر آشكار و اين سؤال را همیشه براي همگان مطرح نماید كه چرا قبر زهرا(س) مخفی مانده است.


بدين طريق زماني كه حضرت زهرا(س) از دنيا رفتند مردم سراسيمه به خانۀ زهرا(س) ‌آمدند و منتظر بيرون آمدن جنازه بودند كه علي(ع) به ابوذر فرمود: برو و با صداي بلند اعلام كن كه برگردند چرا كه تشييع جنازۀ دختر رسول خدا امشب صورت نمي‌گيرد و به تأخير افتاده است. مردم كه متفرق شدند حضرت علي(ع) با كمك اسماء بدن حضرت را غسل و كفن كردند و در نيمۀ شب با عده‌اي از نزديكان و ياران خويش كه عبارت بودند. از: سلمان، ابوذر، مقداد، عمار، عباس و زبير و چند تن ديگر به همراه علي(ع) جنازۀ دختر رسول‌خدا را شبانه تشييع كردند و شبانه به خاك سپردند و حضرت علي(ع) قبر فاطمه(س) را هم‌سطح زمين كردند و حتي روايت شده در چند نقطه در بقيع، قبرهاي متعدد درست كردند تا قبر فاطمه(س) قابل شناسايي نباشد؛ ازاينرو مخفي بودن قبر فاطمه(س) به‌عنوان يک راز، براي هميشه باقی مانده است و كساني هم كه حضور داشتند بعدها محل قبر فاطمه(س) را بازگو نكردند.<ref>مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، ترجمة محمدجواد نجفي، انتشارات اسلاميه، 1354، جلد دهم، ص 195.</ref> به گفته شیخ مفید و نویسنده کتاب دلائل الامامه، حضرت فاطمه(س) وصیت کرد قبر او مخفی باشد.<ref>شیخ مفید، الامالی، ۱۴۱۳ق، ص۲۸۱؛ طبری آملی صغیر، دلائل الامامة، ۱۴۱۳ق، ص۱۳۳.</ref>
بدين طريق زمانی كه حضرت زهرا(س) از دنیا رفتند مردم سراسيمه به خانۀ زهرا(س) ‌آمدند و منتظر بيرون آمدن جنازه بودند كه علی(ع) به ابوذر فرمود: برو و با صدای بلند اعلام كن كه برگردند چرا كه تشییع جنازۀ دختر رسول خدا امشب صورت نمی‌گيرد و به تأخير افتاده است. مردم كه متفرق شدند حضرت علی(ع) با كمك اسماء بدن حضرت را غسل و كفن كردند و در نیمۀ شب با عده‌ای از نزديكان و ياران خويش كه عبارت بودند. از: سلمان، ابوذر، مقداد، عمار، عباس و زبير و چند تن ديگر به همراه علی(ع) جنازۀ دختر رسول‌خدا را شبانه تشييع كردند و شبانه به خاك سپردند و حضرت علی(ع) قبر فاطمه(س) را هم‌سطح زمين كردند و حتي روايت شده در چند نقطه در بقيع، قبرهای متعدد درست كردند تا قبر فاطمه(س) قابل شناسایی نباشد؛ ازاين‌رو مخفی بودن قبر فاطمه(س) به‌عنوان يک راز، براي هميشه باقی مانده است و كسانی هم كه حضور داشتند بعدها محل قبر فاطمه(س) را بازگو نكردند.<ref>مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، ترجمة محمدجواد نجفي، انتشارات اسلاميه، 1354، جلد دهم، ص 195.</ref>


بنابراين علت، مخفي ماندن قبر آن حضرت را مي‌توان در امور زير خلاصه كرد:
علت، مخفی ماندن قبر آن حضرت را می‌توان در امور زير خلاصه كرد:
# دشمنان و غاصبانِ حق آن مظلومه به قبر آن حضرت دسترسي نداشته و به آن بي‌حرمتي نکنند.
# دشمنان و غاصبانِ حق آن مظلومه به قبر آن حضرت دسترسی نداشته و به آن بی‌حرمتی نکنند.
# خواستۀ خود آن حضرت بود كه شبانه و مخفيانه، دفن شوند كه به تبع آن قبرشان مخفي بماند.<ref>طبرسی، تاج الموالید، ۱۴۲۲ق، ص۸۰؛ ناجی جزائری، مرقد سیدة النساء فاطمة الشهیدة الزهراء(س) فی ای مکان؟!، ۱۳۹۵ش، ص۱۶.</ref>
# خواستۀ خود آن حضرت بود كه شبانه و مخفيانه، دفن شوند كه به تبع آن قبرشان مخفی بماند.<ref>طبرسی، تاج الموالید، ۱۴۲۲ق، ص۸۰؛ ناجی جزائری، مرقد سیدة النساء فاطمة الشهیدة الزهراء(س) فی ای مکان؟!، ۱۳۹۵ش، ص۱۶.</ref>
# با توجه به محتواي وصيت ايشان در مورد دفن آن حضرت؛ مي‌توان گفت كه مي‌خواستند با اين كار، افكار عمومي را بيدار كرده و مردم را نسبت به ظلم و انحراف حُكّام زمانشان نسبت به اهل بيت(ع)، آگاه سازند و مهم‌تر از همه راه راستين اسلام  و پيامبر(ص) از راه‌هاي منحرف جدا باشد؛ ازاينرو مي توان گفت يکي از حکمت‌هاي پنهان بودن قبر زهرا(س)، زنده نگه داشتن اسلام اصيل و ناب است.<ref>خصیبی، الهدایة الکبری، ۱۴۱۹ق، ص۱۷۸؛ فتال نیشابوری، روضة‌ الواعظین، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۱۵۱.</ref>
# با توجه به محتوای وصيت ايشان در مورد دفن آن حضرت؛ می‌توان گفت كه می‌خواستند با اين كار، افكار عمومی را بيدار كرده و مردم را نسبت به ظلم و انحراف حُكّام زمانشان نسبت به اهل بيت(ع)، آگاه سازند و مهم‌تر از همه راه راستين اسلام  و پيامبر(ص) از راه‌های منحرف جدا باشد؛ از اينرو می‌توان گفت يکی از حکمت‌های پنهان بودن قبر زهرا(س)، زنده نگه داشتن اسلام اصيل و ناب است.<ref>خصیبی، الهدایة الکبری، ۱۴۱۹ق، ص۱۷۸؛ فتال نیشابوری، روضة‌ الواعظین، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۱۵۱.</ref>


{{پایان پاسخ}}
{{پایان پاسخ}}

نسخهٔ ‏۹ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۳۴

سؤال

چرا قبر حضرت فاطمه زهرا(س) مخفي است؟

نقاشی «لاهوت در تابوت» با تکنیک رنگ روغن، اثر حسن روح‌الامینی
درگاه‌ها


وصیت حضرت زهرا(س)

حضرت زهرا(س) زمانی كه اجل‌شان نزدیك شد و در بستر به حالت احتضار به‌سر می‌بردند، علی(ع) بر بالای بسترشان آمدند و بعد از صحبت‌هایی كه با همدیگر كردند، فاطمه(س) اجازه خواستند تا چند وصیّت به همسرشان كنند.[۱]

از جمله وصایای حضرت زهرا(س) به علی(ع) اين بود كه ای پسرعمو! اگر تا چند ساعت دیگر از دنيا رفتم جنازه‌ام را شبانه تشییع كن و مراسم تشییع من را اعم از غسل و كفن و نماز خواندن و دفن كردن باید در محيطی مخفی و پنهان انجام دهید و فقط به كسانی اجازه در تشییع دهید كه ظلم و جفا نسبت به من روا نداشته‌اند و حتّی به يك نقل حضرت زهرا(س) تصریح كردند كه نگذارید ابی‌بكر و عمر بر من نماز بخوانند و در تشییع جنازه من شركت كنند. یقیناً حضرت زهرا(س) با اين كارشان می‌خواستند بار ديگر همانند جریان فدك مبارزه‌ای تازه با وصیّت‌نامه سياسی خویش شروع كنند كه ضربۀ سهمگينی به حكومت وقت وارد سازند.[۲]

امام علی(ع)، فاطمه(س) را شبانه و مخفیانه دفن کرد[۳] و پس از دفن، آثار قبر او را از بین برد.[۴] پس از آن، چهل صورتِ قبر[۵] و به قولی هفت صورت قبر[۶] ساخت تا قبر فاطمه(س) مشخص نشود. در برخی منابع شیعه آمده است عمر بن خطاب تصمیم گرفت صورت‌های قبر را نبش کند و بر فاطمه نماز بخواند؛ ولی پس از تهدید امام علی(ع)، از این کار منصرف شد.[۷]

فاطمه اطهر(س) با وصيّت خويش افكار خفتۀ مردم مدينه را بيدار می‌ساختند و توجه افكار عمومی را نسبت به پایمال كردن حقّ خويش جلب می‌كردند.[۸]

محل قبر حضرت زهرا(س)

براساس منابع تاریخی و روایات مأثوره، محل دفن آن معصومه احتمالاً در یکی از سه نقطه زیر است:

  1. براساس روایت "ابن شبه" در "تاریخ المدینه"، قبر فاطمه(س) در قبرستان بقیع و در گوشه خانه «عقیل بن ابی طالب» است. این خانه در وسط قبرستان بقیع و همان جایی که امروز قبر عقیل است قرار داشته است. بسیاری از بنی هاشم در اطراف یا داخل این خانه مدفون شده‌اند. خانه او در نزدیکی قناتی بوده و قبر فاطمه(س) بر اساس روایات ابن شبه در مدخل خروجی کوچه‌ای بین «خانه عقیل» و «خانه نبیه» قرار داشته که بین قبر و قنات مورد نظر ۲۳ ذراع (یازده متر) فاصله بوده است.[۹]
  2. عده‌ای از مؤرخان گفته‌اند قبر فاطمه(س) در خانه ایشان قرار دارد. ابن شبه و سمهودی نیز روایاتی در این مورد ارائه کرده‌اند. از جمله سمهودی در جایی که از وصیت حضرت فاطمه(س) به علی(ع) سخن می‌گوید؛ که ایشان از علی(ع) در لحظات احتضار خواستند تا فرش خانه را برداشته و محلی را برای دفن ایشان آماده سازد.[۱۰]
  3. عده‌ای چون ابوعبدالله، ابوالفتوح رازی، ابن جبیر و ابن شهر آشوب نیز روایت کرده‌اند که قبر فاطمه(س) در محل روضة النبی(ص) یعنی فاصله بین منبر و مرقد پیامبر قرار دارد[۱۱] که این نظر نیز مؤید نظر دوم است، زیرا به اعتقاد شیعه، منزل حضرت فاطمه(س) جزء روضة النبی(ص) محسوب می‌گردد. پس می‌توان این نظر را با نظر دسته دوم که محل دفن را در خانه می‌دانند یکی دانست.

شیخ طوسی و شیخ صدوق، دو تن از عالمان بزرگ شیعه، پس از بررسی مجموع روایات و اسناد اظهار داشته‌اند که محل قبر دخت مظلوم رسول خدا(ص) در منزل خود یعنی پشت مرقد مطهر پیامبر(ص) قرار دارد. این محل با بقعه‌ای کوچک مشخص و در قسمت جنوبی آن نیز محرابی به نام «محراب فاطمه(س)» وجود دارد که آن محراب در جنوب «محراب التهجد» واقع است؛ این مکان امروزه داخل ضریح و حجره بوده و قابل رؤیت نیست. به نظر می‌رسد این احتمال از سایر احتمالات صحیح‌تر و قوی‌تر باشد؛ زیرا بعید است با توجه به فاصله نسبتاً زیاد بین خانه فاطمه(س) و بقیع و اینکه ایشان وصیت کرده بودند تا هیچ کس از محل دفن و مراسم تشییع او با خبر نشود، علی(ع) ایشان را از این مسافت عبور داده و در بقیع به خاک سپرده باشد؛ لذا معقول‌تر آن است که برای رعایت این امر و مخفی نگاه داشتن تشییع و مراسم خاکسپاری، آن مظلومه را در منزل خود به خاک سپرده باشند.[۱۲]

علل مخفی بودن قبر

امیرالمؤمنین با عمل به وصیّت زهرا(س) ردپای ظلمی که به دختر رسول خدا(س) شده بود را حفظ کرد تا به نسل‌های آینده راه راست را نشان دهد و از طرفی مشروعیت خليفه را زير سؤال برد و مظلومیت زهرا(س) را بيشتر آشكار و اين سؤال را همیشه براي همگان مطرح نماید كه چرا قبر زهرا(س) مخفی مانده است.

بدين طريق زمانی كه حضرت زهرا(س) از دنیا رفتند مردم سراسيمه به خانۀ زهرا(س) ‌آمدند و منتظر بيرون آمدن جنازه بودند كه علی(ع) به ابوذر فرمود: برو و با صدای بلند اعلام كن كه برگردند چرا كه تشییع جنازۀ دختر رسول خدا امشب صورت نمی‌گيرد و به تأخير افتاده است. مردم كه متفرق شدند حضرت علی(ع) با كمك اسماء بدن حضرت را غسل و كفن كردند و در نیمۀ شب با عده‌ای از نزديكان و ياران خويش كه عبارت بودند. از: سلمان، ابوذر، مقداد، عمار، عباس و زبير و چند تن ديگر به همراه علی(ع) جنازۀ دختر رسول‌خدا را شبانه تشييع كردند و شبانه به خاك سپردند و حضرت علی(ع) قبر فاطمه(س) را هم‌سطح زمين كردند و حتي روايت شده در چند نقطه در بقيع، قبرهای متعدد درست كردند تا قبر فاطمه(س) قابل شناسایی نباشد؛ ازاين‌رو مخفی بودن قبر فاطمه(س) به‌عنوان يک راز، براي هميشه باقی مانده است و كسانی هم كه حضور داشتند بعدها محل قبر فاطمه(س) را بازگو نكردند.[۱۳]

علت، مخفی ماندن قبر آن حضرت را می‌توان در امور زير خلاصه كرد:

  1. دشمنان و غاصبانِ حق آن مظلومه به قبر آن حضرت دسترسی نداشته و به آن بی‌حرمتی نکنند.
  2. خواستۀ خود آن حضرت بود كه شبانه و مخفيانه، دفن شوند كه به تبع آن قبرشان مخفی بماند.[۱۴]
  3. با توجه به محتوای وصيت ايشان در مورد دفن آن حضرت؛ می‌توان گفت كه می‌خواستند با اين كار، افكار عمومی را بيدار كرده و مردم را نسبت به ظلم و انحراف حُكّام زمانشان نسبت به اهل بيت(ع)، آگاه سازند و مهم‌تر از همه راه راستين اسلام و پيامبر(ص) از راه‌های منحرف جدا باشد؛ از اينرو می‌توان گفت يکی از حکمت‌های پنهان بودن قبر زهرا(س)، زنده نگه داشتن اسلام اصيل و ناب است.[۱۵]


مطالعه بیشتر

  1. زندگانی حضرت فاطمه مرحوم دکتر شهیدی.
  2. زندگانی سیاسی حضرت زهرا(س) ، شهین خشاوی
  3. تحلیل سیره فاطمه زهرا(س)، علی اكبر بابازاده.

منابع

  1. حجة اللّه النجفي الرضوي الاميري، احتجاج الزهرا فاطمه، انتشارات فروزان، چاپ دوم، ص210
  2. شیخ مفید، الامالی، ۱۴۱۳ق، ص۲۸۱؛ طبری آملی صغیر، دلائل الامامة، ۱۴۱۳ق، ص۱۳۳؛ شهين خشاوي، زندگاني سياسي حضرت زهرا(س)، نشر عابد، چاپ اول، 1378، تهران، ص 280.
  3. ابن شبة، تاریخ المدینه، ۱۳۹۹ق، ج۱، ص۱۰۷.
  4. کلینی، الکافی، ۱۴۲۹ق، ج۲، ص۴۹۰.
  5. طبری آملی، دلائل الامامة، ۱۴۱۳ق، ص۱۳۶؛ خصیبی، الهدایة الکبری، ۱۴۱۹ق، ص۱۷۹.
  6. ابن شهر آشوب، مناقب، ۱۳۷۹ق، ج۳، ص۳۶۳.
  7. هلالی، کتاب سلیم بن قیس الهلالی، ۱۴۰۵ق، ج۲، ص۸۷۱؛ مجلسی،‌ بحار الانوار، ۱۴۰۳ق، ج۲۸، ص۳۰۴.
  8. رنج‌هاي حضرت زهرا(س)، علامه سيد جعفر مرتضي عاملي، ترجمة محمد سپهري، نشر ايام، چاپ اول، 1378، قم، ص 223.
  9. تاریخ المدینه المنوره، ابن شبه ج۱، ص۱۰۵ و ۱۰۶.
  10. وفاء الوفاء باخبار دارالمصطفی، سمهودی، ج۲، ص۹۰۳.
  11. مناقب الائمه، ابن شهر آشوب، ج۳، ص۳۶۵.
  12. مجتبی تونه‌ای، محمدنامه، ص ۷۴۷.
  13. مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، ترجمة محمدجواد نجفي، انتشارات اسلاميه، 1354، جلد دهم، ص 195.
  14. طبرسی، تاج الموالید، ۱۴۲۲ق، ص۸۰؛ ناجی جزائری، مرقد سیدة النساء فاطمة الشهیدة الزهراء(س) فی ای مکان؟!، ۱۳۹۵ش، ص۱۶.
  15. خصیبی، الهدایة الکبری، ۱۴۱۹ق، ص۱۷۸؛ فتال نیشابوری، روضة‌ الواعظین، ۱۳۷۵ش، ج۱، ص۱۵۱.