شغل انبیاء: تفاوت میان نسخه‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۳۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۸ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{شروع متن}} | {{شروع متن}} | ||
{{سوال}} | {{سوال}} | ||
شغل انبیاء الهی، که از طریق آن معیشت خود را تأمین می‌کردند، چه | شغل انبیاء الهی، که از طریق آن معیشت خود را تأمین می‌کردند، چه بوده‌است؟ | ||
{{پایان سوال}} | {{پایان سوال}} | ||
{{پاسخ}}[[ | {{پاسخ}} | ||
[[ | {{درگاه|پیامبر}} | ||
* شغل [[حضرت آدم(ع)]] | شغل [[انبیاء]] معمولاً به کشاورزی، دامداری و تجارت مرتبط بوده‌است. بسیاری از انبیاء در تاریخ به عنوان کشاورز یا چوپان شناخته می‌شوند. به عنوان مثال، [[حضرت نوح(ع)]] به کشاورزی مشغول بود و [[حضرت داوود(ع)]] نیز به عنوان آهنگر و سازنده سلاح شناخته می‌شود. هم‌چنین، [[حضرت محمد(ص)]] قبل از [[بعثت حضرت محمد(ص)|بعثت]] به شبانی و تجارت مشغول بودند. این مشاغل نه تنها به تأمین معیشت آنها کمک می‌کرد، بلکه به عنوان ابزاری برای ارتباط با مردم و انتقال پیام‌های الهی نیز عمل می‌کرد. | ||
* کار [[حضرت | |||
* شغل [[ | شغل انبیای الهی به‌طور کلی به فعالیت‌هایی مرتبط است که به تأمین معیشت آنها کمک می‌کرد و در عین حال به‌عنوان ابزاری برای ارتباط با مردم و انتقال پیام‌های الهی عمل می‌کرد. | ||
* | |||
این فعالیت‌ها و شغل‌ها نه تنها به تأمین نیازهای مادی انبیاء کمک می‌کرد، بلکه به عنوان الگوهایی برای پیروانشان در زمینه‌های مختلف زندگی، از جمله صداقت، کار و تلاش، و خدمت به جامعه، محسوب می‌شدند. انبیاء با زندگی خود نشان دادند که چگونه می‌توان با [[ایمان به معنای امید|ایمان]] و تلاش، به اهداف عالی [[حقیقت انسان|انسانی]] دست یافت و در خدمت به بشریت بود. | |||
*کار [[حضرت ابراهیم(ع)]] کشاورزی<ref> | |||
*شغل [[حضرت اسماعیل(ع)]] بنایی | == شغل انبیاء الهی == | ||
[[پرونده:IMG 20221114 124449 046.jpg|بندانگشتی|تصویری از یک یادداشت دربارهٔ شغل انبیاء پشت یک نسخهٔ خطی.]] | |||
* کار [[حضرت یعقوب(ع)]] | در منابع مختلفی چون [[قرآن کریم]]، احادیث [[معصومان(ع)]] و اخبار تاریخی گاهی به این مشاغل اشاره شده است: | ||
* شغل [[حضرت | * شغل [[حضرت آدم(ع)]]: کشاورزی،<ref name=":1">{{یادکرد کتاب|عنوان=بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار|سال=1403|نام=محمدباقر|نام خانوادگی=مجلسی|ناشر=مؤسسة الوفاء|جلد=63|صفحه=255|مکان=بیروت}}</ref> آهنگری<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ الامم و الملوک|سال=۱۳۸۷|نام=محمد بن جریر|نام خانوادگی=طبری|ناشر=روائع التراث العربی|جلد=1|صفحه=130|کوشش=تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم}}</ref> و نانوایی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ الامم و الملوک|سال=1387|نام=محمد بن جریر|نام خانوادگی=طبری|ناشر=روائع التراث العربی|جلد=1|صفحه=129|کوشش=تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم}}</ref> برشمرده شده است. | ||
* | * کار [[حضرت انوش(ع)]]: اولین کسی بود که درخت خرما نشاند و زراعت کرد. | ||
* شغل حضرت [[ادریس(ع)]]: خیاطی(مخترع سوزن و خیاطی) برشمرده شده‌است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المنتظم فى تاريخ الأمم و الملوك|سال=1412|نام=أبو الفرج عبد الرحمن بن على|نام خانوادگی=ابن الجوزى|ناشر=دارالکتب العلمیه|جلد=2|صفحه=146}}</ref> | |||
* کار حضرت موسی(ع) | * کار [[حضرت نوح(ع)]]: نجاری و کشتی‌سازی دانسته شده‌است.<ref name=":1" /> <ref>سوره هود، آیه ۳۷</ref><ref>سوره قصص، آیه ۲۷</ref><ref>سوره انبیاء، آیه ۸۰</ref> | ||
* | * کار [[حضرت ابراهیم(ع)]]: کشاورزی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک|سال=۱۹۹۲–۱۹۹۳|نام=عبدالرحمن بن علی|نام خانوادگی=ابن‌الجوزی|ناشر=دارالکتب العلمیة|جلد=2|صفحه=146|مکان=بیروت|کوشش=تحقیق محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا}}</ref> و بنایی<ref>سوره بقره، آیه ۱۲۷.</ref> عنوان شده‌است. | ||
* کار [[حضرت داوود(ع)]] | * شغل [[حضرت اسماعیل(ع)]]: بنایی و خادم [[مسجد]] دانسته شده‌است.<ref>سوره بقره، آیه ۱۲۷.</ref> | ||
* شغل [[حضرت سلیمان(ع)]] | * کار [[حضرت یعقوب(ع)]]: چوپانی و دامداری دانسته شده‌است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=مروج الذهب و معادن الجوهر|سال=1409|نام=علی بن الحسین|نام خانوادگی=مسعودی|ناشر=دار الهجرة|جلد=1|صفحه=59|مکان=قم}}</ref> | ||
* کار [[حضرت زکریاء(ع)]] نجاری خوانده | * شغل [[حضرت ایوب(ع)]]: زراعت و گله‌داری و دامداری تلقی شده‌است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ الامم و الملوک|تاریخ=1387|نام=محمد بن جریر|نام خانوادگی=طبری|ناشر=روائع التراث العربی|جلد=1|صفحه=322-323|کوشش=محمد ابوالفضل ابراهیم}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تفسیر نمونه|سال=1371|نام=ناصر|نام خانوادگی=مکارم شیرازی|ناشر=دار الكتب الإسلامية|جلد=13|صفحه=436}}</ref> | ||
* | * کار [[حضرت شعیب(ع)]]: شبانی و دامداری و بنایی قلمداد شده‌است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=بحار الانوار|سال=1403|نام=محمد باقر|نام خانوادگی=مجلسی|ناشر=دار إحياء التراث العربي|جلد=12|صفحه=387|مکان=بیروت}}</ref><ref>''سوره قصص، آیه23.''</ref> | ||
* شغل [[پیامبر اسلام(ص)]] | * کار [[حضرت موسی(ع)]]: شبانی،<ref>سوره قصص، آیه ۲۷.</ref> کشاورزی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک|سال=۱۹۹۲–۱۹۹۳|نام=عبدالرحمن بن علی|نام خانوادگی=ابن‌الجوزی|ناشر=دارالکتب العلمیة|جلد=2|صفحه=146|مکان=بیروت|کوشش=محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا}}</ref> و بنایی<ref>سوره کهف، آیه ۷۷.</ref> عنوان شده‌است. | ||
* شغل [[حضرت خضر(ع)]]: بنایی برشمرده شده‌است.<ref>سوره کهف، آیه33.</ref> | |||
* کار [[حضرت داوود(ع)]]: آهنگری،<ref>سوره سبأ، آیه ۱۰.</ref> زره‌سازی<ref>سوره انبیاء، آیه ۸۰.</ref> و زنبیل‌بافی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نهج البلاغه|سال=1414|نام=محمد بن الحسین|نام خانوادگی=شریف رضی|ناشر=دارالهجرة|صفحه=227|مکان=قم|کوشش=تحقیق صبحی الصالح|فصل=خطبه ۱۶۰}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=نهج البالغه|سال=1414|نام=محمد بن حسين|نام خانوادگی=شريف الرضي|ناشر=هجرت|صفحه=227|کوشش=محقق: صبحی صالح|فصل=خطبه 160}}</ref> عنوان شده‌است. | |||
* شغل [[حضرت هود(ع)]]: تجارت عنوان شده‌است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ مدینة دمشق|سال=1995|نام=أبوالقاسم علی بن الحسن|نام خانوادگی=ابن عساکر|ناشر=دارالفکر للطباعة والنشر والتوزیع|جلد=7|صفحه=443|مکان=بیروت|کوشش=تحقیق عمرو بن غرامة العمروی}}</ref><ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=بحار الانوار|سال=1403|نام=محمدباقر بن محمدقی|نام خانوادگی=مجلسی|ناشر=دار إحياء التراث العربي|جلد=11|صفحه=359|کوشش=محقق / مصحح: جمعى از محققان}}</ref> | |||
* شغل [[حضرت صالح(ع)]]: تجارت برشمرده شده‌است.<ref name=":0">{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ مدینة دمشق|سال=1995|نام=أبوالقاسم علی بن الحسن|نام خانوادگی=ابن عساکر|ناشر=دارالفکر للطباعة والنشر والتوزیع|جلد=7|صفحه=443|مکان=بیروت|کوشش=تحقیق عمرو بن غرامة العمروی}}</ref> | |||
* شغل [[حضرت لوط(ع)]]: کشاورزی دانسته شده‌است.<ref name=":1" /> | |||
* شغل [[حضرت سلیمان(ع)]]: نظامی‌گری،<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=صبح الأعشی فی صناعة الإنشاء|نام=أبو العباس|نام خانوادگی=قلقشندی|جلد=1|صفحه=488}}</ref> پادشاهی،<ref>سوره انبیاء، آیه ۸۱.</ref> حصیربافی،<ref name=":1" /> و صابون‌سازی<ref name=":3">قلقشندی، احمد بن علی، صبح الأعشی فی صناعة الإنشاء، تحقیق محمدحسین شمس‌الدین، بیروت، دارالکتب العلمیة، بی‌تا، ج ۱، ص ۴۸۶.</ref> آمده‌است. | |||
* کار [[حضرت عیسی(ع)]]: جهانگردی بیان شده‌است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=تاریخ مدینة دمشق|نام=علی بن حسن|نام خانوادگی=ابن عساکر|جلد=7|صفحه=443}}</ref> | |||
* کار [[حضرت زکریاء(ع)]]: نجاری خوانده شده‌است.<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=الدر المنثور فی تفسیر المأثور|سال=1404|نام=عبدالرحمن بن أبی‌بکر|نام خانوادگی=سیوطی|ناشر=قم كتابخانه عمومى حضرت آيت الله العظمى مرعشى نجفى( ره)|جلد=4|صفحه=258}}</ref> | |||
* شغل [[حضرت یوسف(ع)]]: خزانه‌داری،<ref>سوره یوسف، آیه ۵۵.</ref> پادشاهی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=قصص الانبیاء|نام=ابواسحاق ابراهیم بن منصور|نام خانوادگی=نیشابوری|ناشر=شرکت انتشارات علمی و فرهنگی|صفحه=114|مکان=تهران|کوشش=حبیب یغمایی}}</ref> و کاغذسازی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=صبح الأعشی فی صناعة الإنشاء|نام=احمد بن علی|نام خانوادگی=قلقشندی|ناشر=دارالکتب العلمیة|جلد=1|صفحه=486|مکان=بیروت|کوشش=محمدحسین شمس‌الدین}}</ref> عنوان شده‌است. | |||
* شغل [[پیامبر اسلام(ص)]]: شبانی،<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک|سال=۱۹۹۲–۱۹۹۳|نام=عبدالرحمن بن علی|نام خانوادگی=ابن‌الجوزی|ناشر=دارالکتب العلمیة|جلد=2|صفحه=146|مکان=بیروت|کوشش=تحقیق محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا}}</ref> بازرگانی<ref>{{یادکرد کتاب|عنوان=سبل الهدی و الرشاد في سیرة خیر العباد|سال=1414|نام=محمد بن یوسف|نام خانوادگی=صالحی شامی|ناشر=دار الکتب العلمیة|جلد=2|صفحه=158|مکان=بیروت|کوشش=تحقیق: عادل احمد عبدالموجود و علی محمد معوض}}</ref> عنوان شده‌است. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس|۲}} | {{پانویس|۲}} | ||
| خط ۳۴: | خط ۴۳: | ||
}} | }} | ||
{{تکمیل مقاله | {{تکمیل مقاله | ||
| شناسه = | | شناسه =- | ||
| تیترها = | | تیترها =- | ||
| ویرایش = شد | | ویرایش = شد | ||
| لینک‌دهی = شد | | لینک‌دهی = شد | ||
| ناوبری = | | ناوبری = | ||
| نمایه = | | نمایه = | ||
| تغییر مسیر = | | تغییر مسیر =شد | ||
| ارجاعات = | | ارجاعات = | ||
| بازبینی نویسنده = | | بازبینی نویسنده = | ||
| بازبینی = | | بازبینی = | ||
| تکمیل = | | تکمیل = | ||
| اولویت = ج | | اولویت = ج | ||
| کیفیت = | | کیفیت = ب | ||
}} | }} | ||
{{پایان متن}} | {{پایان متن}} | ||
[[رده:مقاله‌های پیشنهادی]] | |||
{{#seo: | |||
|title=شغل انبیاء - کار پیامبران چه بود؟ - ویکی پاسخ | |||
|title_mode=Replaced Title | |||
|keywords=شغل انبیاء | |||
|description=پیامبران الهی برای تأمین معیشت خویش به مشاغلی چون کشاورزی، دامداری، تجارت و آهنگری مشغول بودند. این مطلب به ذکر پیشه‌های انبیاء و درس‌های اخلاقی آنها اختصاص دارد. | |||
}} | |||
نسخهٔ کنونی تا ۷ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۰
سؤال
شغل انبیاء الهی، که از طریق آن معیشت خود را تأمین می‌کردند، چه بوده‌است؟
درگاه‌ها
شغل انبیاء معمولاً به کشاورزی، دامداری و تجارت مرتبط بوده‌است. بسیاری از انبیاء در تاریخ به عنوان کشاورز یا چوپان شناخته می‌شوند. به عنوان مثال، حضرت نوح(ع) به کشاورزی مشغول بود و حضرت داوود(ع) نیز به عنوان آهنگر و سازنده سلاح شناخته می‌شود. هم‌چنین، حضرت محمد(ص) قبل از بعثت به شبانی و تجارت مشغول بودند. این مشاغل نه تنها به تأمین معیشت آنها کمک می‌کرد، بلکه به عنوان ابزاری برای ارتباط با مردم و انتقال پیام‌های الهی نیز عمل می‌کرد.
شغل انبیای الهی به‌طور کلی به فعالیت‌هایی مرتبط است که به تأمین معیشت آنها کمک می‌کرد و در عین حال به‌عنوان ابزاری برای ارتباط با مردم و انتقال پیام‌های الهی عمل می‌کرد.
این فعالیت‌ها و شغل‌ها نه تنها به تأمین نیازهای مادی انبیاء کمک می‌کرد، بلکه به عنوان الگوهایی برای پیروانشان در زمینه‌های مختلف زندگی، از جمله صداقت، کار و تلاش، و خدمت به جامعه، محسوب می‌شدند. انبیاء با زندگی خود نشان دادند که چگونه می‌توان با ایمان و تلاش، به اهداف عالی انسانی دست یافت و در خدمت به بشریت بود.
شغل انبیاء الهی
در منابع مختلفی چون قرآن کریم، احادیث معصومان(ع) و اخبار تاریخی گاهی به این مشاغل اشاره شده است:
- شغل حضرت آدم(ع): کشاورزی،[۱] آهنگری[۲] و نانوایی[۳] برشمرده شده است.
- کار حضرت انوش(ع): اولین کسی بود که درخت خرما نشاند و زراعت کرد.
- شغل حضرت ادریس(ع): خیاطی(مخترع سوزن و خیاطی) برشمرده شده‌است.[۴]
- کار حضرت نوح(ع): نجاری و کشتی‌سازی دانسته شده‌است.[۱] [۵][۶][۷]
- کار حضرت ابراهیم(ع): کشاورزی[۸] و بنایی[۹] عنوان شده‌است.
- شغل حضرت اسماعیل(ع): بنایی و خادم مسجد دانسته شده‌است.[۱۰]
- کار حضرت یعقوب(ع): چوپانی و دامداری دانسته شده‌است.[۱۱]
- شغل حضرت ایوب(ع): زراعت و گله‌داری و دامداری تلقی شده‌است.[۱۲][۱۳]
- کار حضرت شعیب(ع): شبانی و دامداری و بنایی قلمداد شده‌است.[۱۴][۱۵]
- کار حضرت موسی(ع): شبانی،[۱۶] کشاورزی[۱۷] و بنایی[۱۸] عنوان شده‌است.
- شغل حضرت خضر(ع): بنایی برشمرده شده‌است.[۱۹]
- کار حضرت داوود(ع): آهنگری،[۲۰] زره‌سازی[۲۱] و زنبیل‌بافی[۲۲][۲۳] عنوان شده‌است.
- شغل حضرت هود(ع): تجارت عنوان شده‌است.[۲۴][۲۵]
- شغل حضرت صالح(ع): تجارت برشمرده شده‌است.[۲۶]
- شغل حضرت لوط(ع): کشاورزی دانسته شده‌است.[۱]
- شغل حضرت سلیمان(ع): نظامی‌گری،[۲۷] پادشاهی،[۲۸] حصیربافی،[۱] و صابون‌سازی[۲۹] آمده‌است.
- کار حضرت عیسی(ع): جهانگردی بیان شده‌است.[۳۰]
- کار حضرت زکریاء(ع): نجاری خوانده شده‌است.[۳۱]
- شغل حضرت یوسف(ع): خزانه‌داری،[۳۲] پادشاهی[۳۳] و کاغذسازی[۳۴] عنوان شده‌است.
- شغل پیامبر اسلام(ص): شبانی،[۳۵] بازرگانی[۳۶] عنوان شده‌است.
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ مجلسی، محمدباقر (۱۴۰۳). بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار. ج۶۳. بیروت: مؤسسة الوفاء. ص۲۵۵.
- ↑ طبری، محمد بن جریر (۱۳۸۷). تاریخ الامم و الملوک. ج۱. به کوشش تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم. روائع التراث العربی. ص۱۳۰.
- ↑ طبری، محمد بن جریر (۱۳۸۷). تاریخ الامم و الملوک. ج۱. به کوشش تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم. روائع التراث العربی. ص۱۲۹.
- ↑ ابن الجوزى، أبو الفرج عبد الرحمن بن على (۱۴۱۲). المنتظم فى تاريخ الأمم و الملوك. ج۲. دارالکتب العلمیه. ص۱۴۶.
- ↑ سوره هود، آیه ۳۷
- ↑ سوره قصص، آیه ۲۷
- ↑ سوره انبیاء، آیه ۸۰
- ↑ ابن‌الجوزی، عبدالرحمن بن علی (۱۹۹۲–۱۹۹۳). المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک. ج۲. به کوشش تحقیق محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا. بیروت: دارالکتب العلمیة. ص۱۴۶.
- ↑ سوره بقره، آیه ۱۲۷.
- ↑ سوره بقره، آیه ۱۲۷.
- ↑ مسعودی، علی بن الحسین (۱۴۰۹). مروج الذهب و معادن الجوهر. ج۱. قم: دار الهجرة. ص۵۹.
- ↑ طبری، محمد بن جریر (۱۳۸۷). تاریخ الامم و الملوک. ج۱. به کوشش محمد ابوالفضل ابراهیم. روائع التراث العربی. ص۳۲۲-۳۲۳.
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۷۱). تفسیر نمونه. ج۱۳. دار الكتب الإسلامية. ص۴۳۶.
- ↑ مجلسی، محمد باقر (۱۴۰۳). بحار الانوار. ج۱۲. بیروت: دار إحياء التراث العربي. ص۳۸۷.
- ↑ سوره قصص، آیه23.
- ↑ سوره قصص، آیه ۲۷.
- ↑ ابن‌الجوزی، عبدالرحمن بن علی (۱۹۹۲–۱۹۹۳). المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک. ج۲. به کوشش محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا. بیروت: دارالکتب العلمیة. ص۱۴۶.
- ↑ سوره کهف، آیه ۷۷.
- ↑ سوره کهف، آیه33.
- ↑ سوره سبأ، آیه ۱۰.
- ↑ سوره انبیاء، آیه ۸۰.
- ↑ شریف رضی، محمد بن الحسین (۱۴۱۴). «خطبه ۱۶۰». نهج البلاغه. به کوشش تحقیق صبحی الصالح. قم: دارالهجرة. ص۲۲۷.
- ↑ شريف الرضي، محمد بن حسين (۱۴۱۴). «خطبه ۱۶۰». نهج البالغه. به کوشش محقق: صبحی صالح. هجرت. ص۲۲۷.
- ↑ ابن عساکر، أبوالقاسم علی بن الحسن (۱۹۹۵). تاریخ مدینة دمشق. ج۷. به کوشش تحقیق عمرو بن غرامة العمروی. بیروت: دارالفکر للطباعة والنشر والتوزیع. ص۴۴۳.
- ↑ مجلسی، محمدباقر بن محمدقی (۱۴۰۳). بحار الانوار. ج۱۱. به کوشش محقق / مصحح: جمعى از محققان. دار إحياء التراث العربي. ص۳۵۹.
- ↑ ابن عساکر، أبوالقاسم علی بن الحسن (۱۹۹۵). تاریخ مدینة دمشق. ج۷. به کوشش تحقیق عمرو بن غرامة العمروی. بیروت: دارالفکر للطباعة والنشر والتوزیع. ص۴۴۳.
- ↑ قلقشندی، أبو العباس. صبح الأعشی فی صناعة الإنشاء. ج۱. ص۴۸۸.
- ↑ سوره انبیاء، آیه ۸۱.
- ↑ قلقشندی، احمد بن علی، صبح الأعشی فی صناعة الإنشاء، تحقیق محمدحسین شمس‌الدین، بیروت، دارالکتب العلمیة، بی‌تا، ج ۱، ص ۴۸۶.
- ↑ ابن عساکر، علی بن حسن. تاریخ مدینة دمشق. ج۷. ص۴۴۳.
- ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن أبی‌بکر (۱۴۰۴). الدر المنثور فی تفسیر المأثور. ج۴. قم كتابخانه عمومى حضرت آيت الله العظمى مرعشى نجفى( ره). ص۲۵۸.
- ↑ سوره یوسف، آیه ۵۵.
- ↑ نیشابوری، ابواسحاق ابراهیم بن منصور. قصص الانبیاء. به کوشش حبیب یغمایی. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی. ص۱۱۴.
- ↑ قلقشندی، احمد بن علی. صبح الأعشی فی صناعة الإنشاء. ج۱. به کوشش محمدحسین شمس‌الدین. بیروت: دارالکتب العلمیة. ص۴۸۶.
- ↑ ابن‌الجوزی، عبدالرحمن بن علی (۱۹۹۲–۱۹۹۳). المنتظم فی تاریخ الأمم و الملوک. ج۲. به کوشش تحقیق محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا. بیروت: دارالکتب العلمیة. ص۱۴۶.
- ↑ صالحی شامی، محمد بن یوسف (۱۴۱۴). سبل الهدی و الرشاد في سیرة خیر العباد. ج۲. به کوشش تحقیق: عادل احمد عبدالموجود و علی محمد معوض. بیروت: دار الکتب العلمیة. ص۱۵۸.