پرش به محتوا

آیات تأویل‌شده به قیام قائم(ع): تفاوت میان نسخه‌ها

Fabbasi (بحث | مشارکت‌ها)
جز اضافه کردن مطالعه بیشتر
جز جایگزینی متن - 'بحارالانوار' به 'بحار الانوار'
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش}}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
{{سوال}}
خط ۶: خط ۵:
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}


'''آیات تأویل شده به قیام قائم(ع)''' آیاتی هستند که در منابع تفسیری، بر ظهور و قیام امام زمان(عج) (حضرت مهدی) تطبیق داده شده‌اند. اغلب این آیات در تفسیر ظاهری، معنای عام‌تری دارند؛ اما در روایات بر موضوع قیام امام دوازدهم نیز تطبیق شده‌اند.
'''آیات تأویل شده به قیام قائم(ع)''' آیاتی هستند که در منابع تفسیری، بر ظهور و قیام حضرت مهدی) تطبیق داده شده‌اند. این آیات در تفسیر ظاهری، معنای عام‌تری دارند؛ اما در روایات بر موضوع قیام امام دوازدهم نیز تطبیق شده‌اند. برای مثال، آیه ۱۴۸ سوره بقره درباره جمع شدن یاران امام زمان، آیه ۵ سوره ابراهیم درباره روزهای خدا (که یکی از آن‌ها قیام حضرت مهدی است)، و آیه ۵۳ سوره فصلت که به نشانه‌های ظهور اشاره دارد، از جمله این آیات هستند.
[[جایگاه علامه مجلسی|علامه مجلسی]] در بابی با عنوان «الأيات المأولة بقيام القائم» در [[اعتبار کتاب بحارالانوار|بحار الانوار]] این آیات و روایات را آورده است.<ref>مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق، ج۵۱، ص۴۴.</ref>


*'''آیه ۸ سوره هود''': {{متن عربی|وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَىٰ أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ|ترجمه=و اگر عذاب را تا چندگاهى از آنان به تأخير افكنيم حتماً خواهند گفت: چه چيز آن را باز مى‌دارد؟}}. {{متن عربی|عن علي صلوات الله عليه في قوله ولئن أخرنا عنهم العذاب إلى امة معدودة ليقولن مايحبسه قال: الامة المعدودة أصحاب القائم الثلاثمأة والبضعة عشر|ترجمه=از علی که درود خداوند بر او باد در کلامش درباره آیه هشتم سوره هود که گفت: امت معدوده یاران قائم هستند که سیصد و سیزده نفرند}}.<ref>مجلسی، بحار الانوار، ج۵۱، ص۴۴.</ref>
== قیام حضرت مهدی(ع) در قرآن ==
*'''آیه ۵ سوره ابراهیم''': {{متن عربی|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَىٰ بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ|ترجمه=و در حقيقت، موسى را با آيات خود فرستاديم [و به او فرموديم‌] كه قوم خود را از تاريكی‌ها به سوى روشنايى بيرون آور و روزهاى خدا را به آنان يادآورى كن}}. {{متن عربی|قال: أيام الله ثلاثة يوم القائم صلوات الله عليه و يوم الموت ويوم القيامة|ترجمه=معصوم گفت: روزهای خداوندی سه روز است: روز ظهور قائم(ع)، روز مرگ و روز قیامت}}.<ref>مجلسی، بحار الانوار، ج۵۱، ص۴۵.</ref>
روايات اسلامی، قیام حضرت مهدي(ع) را مصداق حقيقي آيات فراوانی از قرآن دانسته‌اند. این آیات در تفسیر ظاهری، معنای عام‌تری دارند؛ اما در روایات بر موضوع قیام امام دوازدهم نیز تطبیق شده‌اند. [[جایگاه علامه مجلسی|علامه مجلسی]] در بابی با عنوان «الأيات المأولة بقيام القائم» در [[اعتبار کتاب بحار الانوار|بحار الانوار]] این آیات و روایات را آورده است.<ref>مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق، ج۵۱، ص۴۴.</ref>
*'''آیه ۵ سوره اسراء''': {{متن عربی|«وقضينا إلى بنی إسرائيل فی الكتاب» أی أعلمناهم ثم انقطعت مخاطبة بني إسرائيل وخاطب امة محمد(ص) فقال:«لتفسدن في الارض مرتين يعني فلانا وفلانا وأصحابهما ونقضهم العهد» ولتعلن علوا كبيرا «يعني ما ادعوه من الخلافة» فاذا جاء وعد اوليهما «يعني يوم الجمل» بعثنا عليكم عبادا لنا اولي بأس شديد «يعني أمير المؤمنين صلوات الله عليه وأصحابه» فجاسوا خلال الديار «أي طلبوكم وقتلوكم» وكان وعدا مفعولا «يعني يتم ويكون» ثم رددنا لكم الكرة عليهم يعني لبني امية على آل محمد «وأمددناكم بأموال وبنين وجعلناكم أكثر نفيرا» من الحسين ابن علي(ع) وأصحابه وسبوا نساء آل محمد «إن أحسنتم أحسنتم لانفسكم وإنأسأتم فلها فاذا جاء وعد الآخرة» يعني القائم صلوات الله عليه وأصحابه «ليسوؤا وجوهكم» يعني تسود وجوههم «وليدخلوا المسجد كما دخلوه أول مرة» يعني رسول الله و أصحابه «وليتبروا ماعلوا تتبيرا» أي يعلو عليكم فيقتلوكم ثم عطف على آل محمد عليه و: فقال: «عسى ربكم أن يرحمكم» أي ينصركم على عدوكم ثم خاطب بني امية فقال: «وإن عدتم عدنا» يعني إن عدتم بالسفياني عدنا بالقائم من آل محمد صلوات الله عليه|ترجمه=تفسیر علی بن ابراهیم قمی: در تورات به بنی‌اسرائیل اعلام کردیم سپس خداوند خطاب با بنی‌اسرائیل را قطع کرده و امت پیامبر اسلام(ص) را مخاطب ساخته و می‌فرماید که شما ای امت محمد(ص) به راه بنی‌اسرائیل خواهید رفت و دو بار در زمین دست به فساد می‌زنید. مقصود فلان و فلان و نقض عهد آنان است. و سرکشی بزرگ خواهید کرد؛ یعنی ادعای خلافت عظیمی می‌نمایید. پس چون نخستین فتنه پدید آید، یعنی جنگ جمل، بندگان خود را که سخت نیرومند هستند بر شما مسلط گردانیم و اینان امیرمؤمنان(ع) و اصحاب او هستند پس آنان شما را هرچند به خانه‌ها پناه ببرید جست‌وجو نموده به قتل رسانند تا بدانید که اراده خداوند انجام‌پذیر است. آنگاه باز به شما دولت و غلبه می‌دهیم؛ یعنی بنی‌امیه که بر آل پیامبر(ص) چیره می‌گردند و اموال بسیار و فرزندان بی‌شمار روزی کنیم و از اندازه فزرون گردانیم؛ یعنی با این عده وعده خود را بر آل پیامبر برتر یافته و با آنها به منازعه برخاسته و بالنتیجه حسین بن علی و یاران او را شهید و زنان خاندان پیامبر(ص) را به اسارت برید. اگر نیکی کنید، نیکی ببینید و اگر بدی یابید و چون وعده دیگر فرار رسد؛ یعنی قائم آل محمد و یارانش قیام کنند روی‌های شما سیاه گردد و با یارانش به مسجدالحرام دراید مانند روزی که پیامبر(ص) و امام علی(ع) و سپاه اسلام نخستین بار درآمدند تا دولت و شوکت شما را سخت تباه گردانند: یعنی بر شما غلبه یافته و همه شما را از دم شمشیر بگذرانند. سپس پروردگار جهان توجهی به آل پیامبر(ص) نموده و می‌گوید: خدای به شما ترحم خواهد کرد و شما را بر دشمنتان پیروز گرداند. آنگاه بنب امیه را مخاطب ساخته و می فرماید:‌اگر شما با شوکت سفیانی خروج کنید، دولت حق نیز با ظهور قائم آل محمد(ص) قیام خواهد کرد}}.<ref>مجلسی، بحار الانوار، ج۵۱، ص۴۵-۴۶.</ref>
 
*'''آیه ۱۲ سوره انبیاء''': {{متن عربی|فلما أحسوا بأسنا يعني بني امية إذا أحسوا بالقائم من آل محمد «إذا هم منها يركضون لاتركضوا وراجعوا إلى ما اترفتم فيه ومساكنكم لعلكم تسئلون» يعني الكنوز التي كنزوها قال: فيدخل بنو امية إلى الروم إذا طلبهم القائم صلوات الله عليه ثم يخرجهم من الروم ويطالبهم بالكنوز التي كنزوها فيقولون كما حكى الله «ياويلينا إنا كنا ظالمين فما زالت تلك دعواهم حتى جعلناهم حصيدا خامدين» قال :بالسيف وتحت ظلال السيوف.|ترجمه=تفسیر علی بن ابراهیم قمی:‌ چون بنی‌امیه عذاب ما را (که به‌وسیله ظهور قائم آل محمد بر آنها فرو فرستیم) احساس کنند، از آن می‌گریزند و به آنها گفته می‌شود: فرار نکنید و بازگردید تا شما را از آن نعمت‌ها و جایگاه‌ها که به خوشگذرانی سرگرم بودید بازخواست کنند. در حدیث است که چون امام زمان ظهور کند، بنی‌امیه از ترس به روم می‌گریزند؛ حضرت آنها را از روم بیرون می‌آورد و گنج‌هایی که پنهان کرده‌اند را از آنها طلب می‌کند. بنی‌امیه می‌گویند: وای بر ما که قومی ستمکار بودیم. پس همچنان بدین سخن تکلم کنند تا آنکه (به‌وسیله قائم آل محمد و سپاه او) همه را درو کنیم و از دم شمشیر بگذرانیم}}.<ref>مجلسی، بحار الانوار، ج۵۱، ص۴۶.</ref>
''' سوره بقره آیه۱۴۸ '''
 
{{قرآن|أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا|ترجمه=هر جا باشید، خداوند همه شما را حاضر می‌کند.}}
 
[[امام باقر(ع)]] این آیه را درباره قائم آل محمد(ع) و اصحابش دانسته که سیصد و چند نفرند که بدون قرار و وعده قبلی جمع خواهند شد.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح: علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۸، ۳۱۳.</ref> [[امام جواد(ع)]] یاران اصلی امام زمان(ع) را سیصد و سیزده نفر به تعداد اصحاب جنگ بدر معرفی کرده که خدا آنها را جمع خواهد کرد و بعد از آن امام عصر(ع) ظهور خواهد کرد؛ سپس به این آیه استناد کرد که{{قرآن| هر جا باشید، خداوند همه شما را حاضر می‌کند.|سوره =بقره| آیه=۱۴۸}}. <ref>ابن بابویه، محمد بن علی، كمال الدين وتمام النعمه، تصحيح: علي أكبر غفاري، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ۱۴۰۵ق/ ۱۳۶۳ ش، ص۳۷۸.</ref> [[امام سجاد(ع)]] نیز این آیه مصداق اصحاب امام عصر(ع) دانسته که برای قیام قائم در مکه جمع خواهند شد. <ref>ابن بابویه، محمد بن علی، كمال الدين وتمام النعمه، تصحيح: علي أكبر غفاري، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ۱۴۰۵ق/ ۱۳۶۳ ش، ص۶۵۴.</ref>
 
''' سوره هود آیه ۸ '''
 
{{قرآن| وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ |ترجمه= و اگر مجازات را تا زمان محدودی از آنها به تأخیر اندازیم، (از روی استهزا می‌گویند: «چه چیز مانع آن شده است؟!» آگاه باشید، آن روز که (عذاب) به سراغشان آید، از آنها بازگردانده نخواهد شد؛ (و هیچ قدرتی مانع آن نخواهد بود؛) و آنچه را مسخره می‌کردند، دامانشان را می‌گیرد! }}
 
[[امام صادق(ع)]] فرمود: {{متن عربی|این عذاب، قیام امام زمان و امت معدوده یاران او می‌باشند که به تعداد سپاه اسلام در جنگ بدر هستند.}}<ref>نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبه، تصحیح: علی اکبر غفاری،‌ تهران، نشر صدوق‌، ۱۳۹۷ق، ص۲۴۱.</ref>
 
''' سوره ابراهیم آیه ۵ '''
 
{{قرآن| وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ |ترجمه= ما موسی را با آیات خود فرستادیم؛ (و دستور دادیم:) قومت را از ظلمات به نور بیرون آر! و «ایّام اللّه» را به آنان یاد آور! در این، نشانه‌هایی است برای هر صبر کننده شکرگزار! }}
 
امام باقر(ع) روزهای خداوند را سه روز دانسته است: {{متن عربی|روزی که قائم بپا خیزد، روز رجعت و روز قیامت.}}<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، الخصال، تصحيح: علي أكبر الغفاري، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ۱۴۰۳ق/ ۱۳۶۲ ش، ص۱۰۸.</ref> <ref>بحرانی، هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن، قم، مؤسسه بعثه، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۸۶.</ref>
 
''' سوره نحل آیه۱ '''
 
{{قرآن| أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ | ترجمه =[هان‌] امر خدا دررسيد، پس در آن شتاب مکنید. او منزّه و فراتر است از آنچه [با وى‌] شریک مى‌سازند.}}
 
در روایات ائمه(ع) یکی از مصداق‌های امر، ظهور امام زمان(ع) تفسیر شده است که جبرئیل ندا می‌دهد هان آگاه باشید که امر الهی رسید. <ref>ابن بابویه، محمد بن علی، كمال الدين وتمام النعمه، تصحيح: علي أكبر غفاري، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ۱۴۰۵ق/ ۱۳۶۳ ش، ص۶۵۴.</ref> نباید در امر الهی عجله کرد تا زمینه ظهور آن فراهم شود. <ref>نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبه للنعمانی، تصحیح: علی اکبر غفاری،‌ تهران، نشر صدوق‌، ۱۳۹۷ق، ص۶۷۱.</ref>
 
''' سوره اسراء آیه۸۱ '''
 
{{قرآن|وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا| ترجمه= و بگو: حق آمد و باطل نابود شد. آرى، باطل همواره نابودشدنى است.}}
 
امام باقر(ع) در تفسیر آیه فرمود: {{متن عربی|هنگامی که امام قائم(ع) قیام کند، دولت باطل برچیده می‌شود.}}<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۲۸۷.</ref>
 
''' سوره انبیاء آیه ۱۰۵ '''
 
{{قرآن| وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ |ترجمه= و در زبور بعد از ذکر(تورات) نوشتیم: بندگان شایسته‌ام وارث زمین خواهند شد! }}
 
روایات اسلامی، بندگان صالح را قائم آل محمد و یاران او دانسته‌اند که با قیام خود حکومت جهانی را تشکیل خواهد داد.
<ref>مفید، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، تحقيق: مؤسسه آل البيت(ع) لتحقيق التراث، بیروت، دار المفيد للطباعه والنشر والتوزيع، ۱۴۱۴م/ ۱۹۹۳م، ج۲، ص۳۴۰.</ref>
<ref>تمیمی مغربی، نعمان بن محمد، شرح الأخبار، تحقيق: محمد حسيني جلالي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ج۳، ص۳۶۵.</ref>
<ref>استرآبادی، علی، تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، تصحیح: حسین ولی، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، ۱۴۰۹ق، ص۳۲۷.</ref>
 
''' سوره حج آیه۴۱ '''
 
{{قرآن| الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ|ترجمه= همان کسانی که هر گاه در زمین به آنها قدرت بخشیدیم، نماز را برپا می‌دارند، و زکات می‌دهند، و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند، و پایان همه کارها از آن خداست!}}
در روایتی آمده است وقتی قائم آل محمد قیام کند، خواهد گفت: آنچه خدا در این آیه وعده داده، ما هستیم.<ref>حسكاني، عبيد الله بن عبد الله، شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مجمع إحياء الثقافه الإسلاميه، چاپ اول، ۱۴۱۱ ق، ج۱، ص۵۲۳، حدیث۵۵۶.</ref> <ref>فيض كاشانى، محمد محسن بن شاه مرتضى، تفسير الصافي، تهران، مكتبه الصدر، چاپ دوم، ۱۴۱۵ ق، ج۲، ص۳۸۱.</ref>
 
''' سوره قصص آیه ۵ '''
 
{{قرآن| وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ |ترجمه= ما می‌خواهیم بر مستضعفان زمین منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم! }}
 
شیخ طوسی از [[امیرالمؤمنین|امیرالمؤمنین(ع)]] روایت می‌کند که در تفسیر این آیه فرمود: {{متن عربی|اینان که در زمین ضعیف گشته‌‏اند آل پیغمبرند که خداوند مهدی آنها را برانگیزد تا آنان را عزیز و دشمنان‌شان را ذلیل گرداند.}}<ref>طوسی، محمد بن حسن، الغیبه للحجه، تصحیح: عبادالله تهرانی و علی احمد ناصح، قم، دار المعارف الاسلامیه، ۱۴۱۱ق، ص۱۸۴.</ref>
 
''' سوره سجده آیه۲۱ '''
 
{{قرآن| وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ |ترجمه= به آنان از عذاب نزدیک (عذاب این دنیا) پیش از عذاب بزرگ (آخرت) می‌چشانیم، شاید بازگردند! }}
 
منظور از عذاب اکبر خروج قائم(ع) با شمشیر در آخر الزمان دانسته شده است.<ref>بحرانی، هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن، قم، مؤسسه بعثه، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۴۰۱.</ref> <ref>استرآبادى، على، تأويل الآيات الظاهره في فضائل العتره الطاهره، قم، مؤسسه النشر الإسلامي‏، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ص۴۳۷.</ref>
 
''' سوره ص آیه۸۸ '''
 
{{قرآن| وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ |ترجمه= و خبر آن را بعد از مدّتی می‌شنوید! }}
 
امام باقر(ع) منظور از {{قرآن|وَلَتَعْلَمُنَّ}} را هنگام خروج قائم(ع) دانسته است.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح: علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۲۸۷.</ref>
 
''' سوره فصلت آیه۵۳ '''
 
{{قرآن|سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ|ترجمه=به زودی نشانه‌های خود را در اطراف جهان و در درون جان‌شان به آنها نشان می‌دهیم تا برای آنان آشکار گردد که او حق است.}}
 
آشکار شدن نشانه‌ها و حقیقت در روایاتی به خروج و ظهور حضرت قائم(ع) تفسیر شده است. <ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۸، ص۱۶۶و ص۳۸۱.</ref> <ref>نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبه للنعمانی، تصحیح علی اکبر غفاری،‌ تهران، نشر صدوق‌، ۱۳۹۷ق ، ص۲۶۹.</ref>
 
''' سوره جاثیه آیه۱۴ '''
 
{{قرآن| قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ |ترجمه= به مؤمنان بگو: کسانی را که امید به ایّام اللّه ندارند، مورد عفو قرار دهند تا خداوند هر قومی را به اعمالی که انجام می‌دادند جزا دهد! }}
 
روز قیام امام زمان(ع) در روایتی یکی از مصداق‌های [[ایام‌الله در قرآن|ایام الله]] معرفی شده است.<ref>استرآبادی، علی، تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، تصحیح: حسین ولی، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، ۱۴۰۹ق، ص۵۵۸.</ref>
 
''' سوره فتح آیه۲۸ '''
 
{{قرآن| هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ | ترجمه= اوست کسی که پیامبر خود را به [قصد] هدایت با آیین درست روانه ساخت تا آن را بر تمام ادیان پیروز گرداند و گواه‌بودن خدا کفایت می‌کند.}}
 
طبرسی از مفسران شیعه، با استناد به برخی روایات<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۱، ص۴۳۲.</ref> <ref>ابن بابويه، محمد بن على، كمال الدين و تمام النعمه، تهران، اسلامیه، چاپ دوم، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۶۷۰، حدیث۱۶.</ref> معتقد است، با ظهور امام زمان دین اسلام بر ادیان دیگر غلبه می‌یابد.<ref>طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصر خسرو، ۱۳۷۲ش، ج۹، ص۱۹۲.</ref>
 
''' سوره الرحمن آیه۴۱ '''
 
{{قرآن| يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ |ترجمه= تبهکاران از سیمای‌شان شناخته می‌شوند و از پیشانی و پای‌شان بگیرند.}}
 
امام صادق(ع) در روایتی فرمود: {{متن عربی| هنگام قیام حضرت مهدی، خداوند شناختِ چهره‌ها را به امام زمان عطا می‌کند.}}<ref>صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد، تصحیح: محسن بن عباسعلی کوچه باغی، قم، مکتبه آیه الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۴ق، ص۳۵۶.</ref> <ref>ابن أبي زينب، محمد بن ابراهيم، الغيبه، تهران، نشر صدوق، چاپ اول، ۱۳۹۷ق، ص۲۴۲.</ref>
 
 
''' سوره حدید آیه۱۷ '''
 
{{قرآن|اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْ‌ضَ بَعْدَ مَوْتِهَا|ترجمه= بدانيد كه خدا زمين را پس از مرگش زنده مى‌گرداند.}}
 
امام حسین(ع) فرمود: {{متن عربی|قائم به حق زمین را بعد از مرگش زنده خواهد کرد.}} <ref>خزاز رازى، على بن محمد، كفايه الأثر في النصّ على الأئمه الإثني عشر، قم، بیدار، ۱۴۰۱ ق، ص۲۳۱.</ref> <ref>ابن بابويه، محمد بن على، عيون أخبار الرضا عليه السلام، تهران، نشر جهان‏، چاپ اول، ۱۳۷۸ق، ج۱، ص۶۸.</ref>یعنی بعد از مرگ یعنی بعد از فراگیر شدن ظلم، عدالت را برپا خواهد کرد.<ref>ابن أبي زينب، محمد بن ابراهيم، الغيبه، تهران، نشر صدوق، چاپ اول، ۱۳۹۷ق، ص۲۵.</ref>
 
''' سوره صف آیه ۸ '''
 
{{قرآن| يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ |ترجمه= آنان می‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند؛ ولی خدا نور خود را کامل می‌کند هر چند کافران خوش نداشته باشند!}}
 
محمد بن فضیل می‌گوید: از [[امام کاظم(ع)]] پرسیدم: {{قرآن|لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ}} چیست؟ فرمود: یعنی خداوند به هنگام ظهور قائم ما دین حق را بر همه ادیان باطله پیروز می گرداند. چنان که خود فرمود: {{قرآن|وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ}} یعنی خداوند نور خود را با ولایت قائم آل محمد تمام می‌کند {{قرآن|وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ}} یعنی هر چند دشمنان علی این را نخواهند».<ref>كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۱، ص۴۳۲.</ref>
 
''' سوره تکویر آیه۱۶-۱۵ '''
 
{{قرآن|فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ الْجَوَارِ‌ الْكُنَّسِ| ترجمه=پس سوگند به ستارگانی که باز می‌گردند، حرکت می‌کنند و از دیده‌ها پنهان می‌شوند}}
 
امام باقر(ع) این آیه را به غیبت امام زمان و ظهورشان تفسیر کرده است که در سال ۲۶۰ هجری قمری غایب شده و با ظهورش همانند شهاب، تاریکی‌ها را روشن خواهد کرد.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۴۱.</ref>
 
''' سوره عصر آیه۱ '''
 
{{قرآن|وَالْعَصْرِ‌ |ترجمه= سوگند به عصر.}}
 
امام صادق(ع) منظور از عصر در این آیه را، زمان ظهور و خروج قائم(ع) دانسته است.<ref>صدوق، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمه، تصحیح علی اکبر غفاری، تهران، اسلامیه، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۶۵۶.</ref>


== مطالعه بیشتر ==
== مطالعه بیشتر ==
 
* سيماي‏ حضرت مهدي‏ عليه السلام در قرآن(ترجمه كتاب المَحَجَّةُ فِيما نَزَلَ فِي القائِمِ الحُجَّةِ)، هاشم ‏بن بحراني، مترجم: مهدي حائري قزويني
* سيماي‏ حضرت مهدي‏ عليه السلام در قرآن(ترجمه كتاب المَحَجَّةُ فِيما نَزَلَ فِي القائِمِ الحُجَّةِ)، هاشم ‏بن بحراني، مترجم: مهدي حائري قزويني
* امام مهدي در قرآن، مهدی یوسفیان
* امام مهدي در قرآن، مهدی یوسفیان
* امام زمان در آیات قرآن، علی‌اصغر ماهی
* امام زمان در آیات قرآن، علی‌اصغر ماهی
* حضرت مهدی (عج) در قرآن کریم، جواد صادق زاده
* حضرت مهدی (عج) در قرآن کریم، جواد صادق زاده
== جستارهای وابسته ==
* [[مهدویت در قرآن]]
* [[حکومت امام مهدی(ع) براساس آیه ۵ سوره قصص]]
* [[امام زمان(ع) مصداقی از غیب در قرآن]]
* [[آیه ۵۵ سوره نور]]


== منابع ==
== منابع ==
خط ۳۰: خط ۱۴۲:
}}
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
  | شناسه =-
  | شناسه = شد
  | تیترها =-
  | تیترها = شد
  | ویرایش =شد
  | ویرایش =شد
  | لینک‌دهی =شد
  | لینک‌دهی =شد

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۳۷

سؤال

گفته می‌شود برخی آیات قرآن درباره ظهور و قیام امام زمان(ع) هستند؟ این آیات کدام هستند؟


آیات تأویل شده به قیام قائم(ع) آیاتی هستند که در منابع تفسیری، بر ظهور و قیام حضرت مهدی(ع) تطبیق داده شده‌اند. این آیات در تفسیر ظاهری، معنای عام‌تری دارند؛ اما در روایات بر موضوع قیام امام دوازدهم نیز تطبیق شده‌اند. برای مثال، آیه ۱۴۸ سوره بقره درباره جمع شدن یاران امام زمان، آیه ۵ سوره ابراهیم درباره روزهای خدا (که یکی از آن‌ها قیام حضرت مهدی است)، و آیه ۵۳ سوره فصلت که به نشانه‌های ظهور اشاره دارد، از جمله این آیات هستند.

قیام حضرت مهدی(ع) در قرآن

روايات اسلامی، قیام حضرت مهدي(ع) را مصداق حقيقي آيات فراوانی از قرآن دانسته‌اند. این آیات در تفسیر ظاهری، معنای عام‌تری دارند؛ اما در روایات بر موضوع قیام امام دوازدهم نیز تطبیق شده‌اند. علامه مجلسی در بابی با عنوان «الأيات المأولة بقيام القائم» در بحار الانوار این آیات و روایات را آورده است.[۱]

سوره بقره آیه۱۴۸

﴿أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا؛ هر جا باشید، خداوند همه شما را حاضر می‌کند.

امام باقر(ع) این آیه را درباره قائم آل محمد(ع) و اصحابش دانسته که سیصد و چند نفرند که بدون قرار و وعده قبلی جمع خواهند شد.[۲] امام جواد(ع) یاران اصلی امام زمان(ع) را سیصد و سیزده نفر به تعداد اصحاب جنگ بدر معرفی کرده که خدا آنها را جمع خواهد کرد و بعد از آن امام عصر(ع) ظهور خواهد کرد؛ سپس به این آیه استناد کرد که﴿هر جا باشید، خداوند همه شما را حاضر می‌کند.(بقره:۱۴۸). [۳] امام سجاد(ع) نیز این آیه مصداق اصحاب امام عصر(ع) دانسته که برای قیام قائم در مکه جمع خواهند شد. [۴]

سوره هود آیه ۸

﴿وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ؛ و اگر مجازات را تا زمان محدودی از آنها به تأخیر اندازیم، (از روی استهزا می‌گویند: «چه چیز مانع آن شده است؟!» آگاه باشید، آن روز که (عذاب) به سراغشان آید، از آنها بازگردانده نخواهد شد؛ (و هیچ قدرتی مانع آن نخواهد بود؛) و آنچه را مسخره می‌کردند، دامانشان را می‌گیرد!

امام صادق(ع) فرمود: «این عذاب، قیام امام زمان و امت معدوده یاران او می‌باشند که به تعداد سپاه اسلام در جنگ بدر هستند.»[۵]

سوره ابراهیم آیه ۵

﴿وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مُوسَى بِآيَاتِنَا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَكَ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِكُلِّ صَبَّارٍ شَكُورٍ؛ ما موسی را با آیات خود فرستادیم؛ (و دستور دادیم:) قومت را از ظلمات به نور بیرون آر! و «ایّام اللّه» را به آنان یاد آور! در این، نشانه‌هایی است برای هر صبر کننده شکرگزار!

امام باقر(ع) روزهای خداوند را سه روز دانسته است: «روزی که قائم بپا خیزد، روز رجعت و روز قیامت.»[۶] [۷]

سوره نحل آیه۱

﴿أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ؛ [هان‌] امر خدا دررسيد، پس در آن شتاب مکنید. او منزّه و فراتر است از آنچه [با وى‌] شریک مى‌سازند.

در روایات ائمه(ع) یکی از مصداق‌های امر، ظهور امام زمان(ع) تفسیر شده است که جبرئیل ندا می‌دهد هان آگاه باشید که امر الهی رسید. [۸] نباید در امر الهی عجله کرد تا زمینه ظهور آن فراهم شود. [۹]

سوره اسراء آیه۸۱

﴿وَقُلْ جَاءَ الْحَقُّ وَزَهَقَ الْبَاطِلُ إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا؛ و بگو: حق آمد و باطل نابود شد. آرى، باطل همواره نابودشدنى است.

امام باقر(ع) در تفسیر آیه فرمود: «هنگامی که امام قائم(ع) قیام کند، دولت باطل برچیده می‌شود.»[۱۰]

سوره انبیاء آیه ۱۰۵

﴿وَلَقَدْ كَتَبْنَا فِي الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُهَا عِبَادِيَ الصَّالِحُونَ؛ و در زبور بعد از ذکر(تورات) نوشتیم: بندگان شایسته‌ام وارث زمین خواهند شد!

روایات اسلامی، بندگان صالح را قائم آل محمد و یاران او دانسته‌اند که با قیام خود حکومت جهانی را تشکیل خواهد داد. [۱۱] [۱۲] [۱۳]

سوره حج آیه۴۱

﴿الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ ۗ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ؛ همان کسانی که هر گاه در زمین به آنها قدرت بخشیدیم، نماز را برپا می‌دارند، و زکات می‌دهند، و امر به معروف و نهی از منکر می‌کنند، و پایان همه کارها از آن خداست! در روایتی آمده است وقتی قائم آل محمد قیام کند، خواهد گفت: آنچه خدا در این آیه وعده داده، ما هستیم.[۱۴] [۱۵]

سوره قصص آیه ۵

﴿وَنُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الْأَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِينَ؛ ما می‌خواهیم بر مستضعفان زمین منّت نهیم و آنان را پیشوایان و وارثان روی زمین قرار دهیم!

شیخ طوسی از امیرالمؤمنین(ع) روایت می‌کند که در تفسیر این آیه فرمود: «اینان که در زمین ضعیف گشته‌‏اند آل پیغمبرند که خداوند مهدی آنها را برانگیزد تا آنان را عزیز و دشمنان‌شان را ذلیل گرداند.»[۱۶]

سوره سجده آیه۲۱

﴿وَلَنُذِيقَنَّهُمْ مِنَ الْعَذَابِ الْأَدْنَى دُونَ الْعَذَابِ الْأَكْبَرِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ؛ به آنان از عذاب نزدیک (عذاب این دنیا) پیش از عذاب بزرگ (آخرت) می‌چشانیم، شاید بازگردند!

منظور از عذاب اکبر خروج قائم(ع) با شمشیر در آخر الزمان دانسته شده است.[۱۷] [۱۸]

سوره ص آیه۸۸

﴿وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ؛ و خبر آن را بعد از مدّتی می‌شنوید!

امام باقر(ع) منظور از ﴿وَلَتَعْلَمُنَّ را هنگام خروج قائم(ع) دانسته است.[۱۹]

سوره فصلت آیه۵۳

﴿سَنُرِيهِمْ آيَاتِنَا فِي الْآفَاقِ وَفِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ؛ به زودی نشانه‌های خود را در اطراف جهان و در درون جان‌شان به آنها نشان می‌دهیم تا برای آنان آشکار گردد که او حق است.

آشکار شدن نشانه‌ها و حقیقت در روایاتی به خروج و ظهور حضرت قائم(ع) تفسیر شده است. [۲۰] [۲۱]

سوره جاثیه آیه۱۴

﴿قُلْ لِلَّذِينَ آمَنُوا يَغْفِرُوا لِلَّذِينَ لَا يَرْجُونَ أَيَّامَ اللَّهِ لِيَجْزِيَ قَوْمًا بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ؛ به مؤمنان بگو: کسانی را که امید به ایّام اللّه ندارند، مورد عفو قرار دهند تا خداوند هر قومی را به اعمالی که انجام می‌دادند جزا دهد!

روز قیام امام زمان(ع) در روایتی یکی از مصداق‌های ایام الله معرفی شده است.[۲۲]

سوره فتح آیه۲۸

﴿هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ؛ اوست کسی که پیامبر خود را به [قصد] هدایت با آیین درست روانه ساخت تا آن را بر تمام ادیان پیروز گرداند و گواه‌بودن خدا کفایت می‌کند.

طبرسی از مفسران شیعه، با استناد به برخی روایات[۲۳] [۲۴] معتقد است، با ظهور امام زمان دین اسلام بر ادیان دیگر غلبه می‌یابد.[۲۵]

سوره الرحمن آیه۴۱

﴿يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ بِسِيمَاهُمْ فَيُؤْخَذُ بِالنَّوَاصِي وَالْأَقْدَامِ؛ تبهکاران از سیمای‌شان شناخته می‌شوند و از پیشانی و پای‌شان بگیرند.

امام صادق(ع) در روایتی فرمود: «هنگام قیام حضرت مهدی، خداوند شناختِ چهره‌ها را به امام زمان عطا می‌کند.»[۲۶] [۲۷]


سوره حدید آیه۱۷

﴿اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يُحْيِي الْأَرْ‌ضَ بَعْدَ مَوْتِهَا؛ بدانيد كه خدا زمين را پس از مرگش زنده مى‌گرداند.

امام حسین(ع) فرمود: «قائم به حق زمین را بعد از مرگش زنده خواهد کرد.» [۲۸] [۲۹]یعنی بعد از مرگ یعنی بعد از فراگیر شدن ظلم، عدالت را برپا خواهد کرد.[۳۰]

سوره صف آیه ۸

﴿يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ؛ آنان می‌خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند؛ ولی خدا نور خود را کامل می‌کند هر چند کافران خوش نداشته باشند!

محمد بن فضیل می‌گوید: از امام کاظم(ع) پرسیدم: ﴿لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ چیست؟ فرمود: یعنی خداوند به هنگام ظهور قائم ما دین حق را بر همه ادیان باطله پیروز می گرداند. چنان که خود فرمود: ﴿وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ یعنی خداوند نور خود را با ولایت قائم آل محمد تمام می‌کند ﴿وَ لَوْ کَرِهَ الْکافِرُونَ یعنی هر چند دشمنان علی این را نخواهند».[۳۱]

سوره تکویر آیه۱۶-۱۵

﴿فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ الْجَوَارِ‌ الْكُنَّسِ؛ پس سوگند به ستارگانی که باز می‌گردند، حرکت می‌کنند و از دیده‌ها پنهان می‌شوند

امام باقر(ع) این آیه را به غیبت امام زمان و ظهورشان تفسیر کرده است که در سال ۲۶۰ هجری قمری غایب شده و با ظهورش همانند شهاب، تاریکی‌ها را روشن خواهد کرد.[۳۲]

سوره عصر آیه۱

﴿وَالْعَصْرِ‌؛ سوگند به عصر.

امام صادق(ع) منظور از عصر در این آیه را، زمان ظهور و خروج قائم(ع) دانسته است.[۳۳]

مطالعه بیشتر

  • سيماي‏ حضرت مهدي‏ عليه السلام در قرآن(ترجمه كتاب المَحَجَّةُ فِيما نَزَلَ فِي القائِمِ الحُجَّةِ)، هاشم ‏بن بحراني، مترجم: مهدي حائري قزويني
  • امام مهدي در قرآن، مهدی یوسفیان
  • امام زمان در آیات قرآن، علی‌اصغر ماهی
  • حضرت مهدی (عج) در قرآن کریم، جواد صادق زاده

جستارهای وابسته

منابع

  1. مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳ق، ج۵۱، ص۴۴.
  2. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح: علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۸، ۳۱۳.
  3. ابن بابویه، محمد بن علی، كمال الدين وتمام النعمه، تصحيح: علي أكبر غفاري، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ۱۴۰۵ق/ ۱۳۶۳ ش، ص۳۷۸.
  4. ابن بابویه، محمد بن علی، كمال الدين وتمام النعمه، تصحيح: علي أكبر غفاري، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ۱۴۰۵ق/ ۱۳۶۳ ش، ص۶۵۴.
  5. نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبه، تصحیح: علی اکبر غفاری،‌ تهران، نشر صدوق‌، ۱۳۹۷ق، ص۲۴۱.
  6. ابن بابویه، محمد بن علی، الخصال، تصحيح: علي أكبر الغفاري، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ۱۴۰۳ق/ ۱۳۶۲ ش، ص۱۰۸.
  7. بحرانی، هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن، قم، مؤسسه بعثه، ۱۳۷۴ش، ج۳، ص۲۸۶.
  8. ابن بابویه، محمد بن علی، كمال الدين وتمام النعمه، تصحيح: علي أكبر غفاري، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ۱۴۰۵ق/ ۱۳۶۳ ش، ص۶۵۴.
  9. نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبه للنعمانی، تصحیح: علی اکبر غفاری،‌ تهران، نشر صدوق‌، ۱۳۹۷ق، ص۶۷۱.
  10. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۲۸۷.
  11. مفید، محمد بن محمد، الإرشاد في معرفه حجج الله على العباد، تحقيق: مؤسسه آل البيت(ع) لتحقيق التراث، بیروت، دار المفيد للطباعه والنشر والتوزيع، ۱۴۱۴م/ ۱۹۹۳م، ج۲، ص۳۴۰.
  12. تمیمی مغربی، نعمان بن محمد، شرح الأخبار، تحقيق: محمد حسيني جلالي، قم، مؤسسه النشر الإسلامي، ج۳، ص۳۶۵.
  13. استرآبادی، علی، تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، تصحیح: حسین ولی، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، ۱۴۰۹ق، ص۳۲۷.
  14. حسكاني، عبيد الله بن عبد الله، شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، تهران، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، مجمع إحياء الثقافه الإسلاميه، چاپ اول، ۱۴۱۱ ق، ج۱، ص۵۲۳، حدیث۵۵۶.
  15. فيض كاشانى، محمد محسن بن شاه مرتضى، تفسير الصافي، تهران، مكتبه الصدر، چاپ دوم، ۱۴۱۵ ق، ج۲، ص۳۸۱.
  16. طوسی، محمد بن حسن، الغیبه للحجه، تصحیح: عبادالله تهرانی و علی احمد ناصح، قم، دار المعارف الاسلامیه، ۱۴۱۱ق، ص۱۸۴.
  17. بحرانی، هاشم بن سلیمان، البرهان فی تفسیر القرآن، قم، مؤسسه بعثه، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۴۰۱.
  18. استرآبادى، على، تأويل الآيات الظاهره في فضائل العتره الطاهره، قم، مؤسسه النشر الإسلامي‏، چاپ اول، ۱۴۰۹ق، ص۴۳۷.
  19. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح: علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۸، ص۲۸۷.
  20. كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۸، ص۱۶۶و ص۳۸۱.
  21. نعمانی، محمد بن ابراهیم، الغیبه للنعمانی، تصحیح علی اکبر غفاری،‌ تهران، نشر صدوق‌، ۱۳۹۷ق ، ص۲۶۹.
  22. استرآبادی، علی، تأویل الآیات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره، تصحیح: حسین ولی، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، ۱۴۰۹ق، ص۵۵۸.
  23. كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۱، ص۴۳۲.
  24. ابن بابويه، محمد بن على، كمال الدين و تمام النعمه، تهران، اسلامیه، چاپ دوم، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۶۷۰، حدیث۱۶.
  25. طبرسی، فضل بن حسن، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، تهران، ناصر خسرو، ۱۳۷۲ش، ج۹، ص۱۹۲.
  26. صفار، محمد بن حسن، بصائر الدرجات فی فضائل آل محمد، تصحیح: محسن بن عباسعلی کوچه باغی، قم، مکتبه آیه الله المرعشی النجفی، ۱۴۰۴ق، ص۳۵۶.
  27. ابن أبي زينب، محمد بن ابراهيم، الغيبه، تهران، نشر صدوق، چاپ اول، ۱۳۹۷ق، ص۲۴۲.
  28. خزاز رازى، على بن محمد، كفايه الأثر في النصّ على الأئمه الإثني عشر، قم، بیدار، ۱۴۰۱ ق، ص۲۳۱.
  29. ابن بابويه، محمد بن على، عيون أخبار الرضا عليه السلام، تهران، نشر جهان‏، چاپ اول، ۱۳۷۸ق، ج۱، ص۶۸.
  30. ابن أبي زينب، محمد بن ابراهيم، الغيبه، تهران، نشر صدوق، چاپ اول، ۱۳۹۷ق، ص۲۵.
  31. كلينى، محمد بن يعقوب، الكافي، تهران، دار الكتب الإسلاميه، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ ق، ج۱، ص۴۳۲.
  32. کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران، دار الکتب الاسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۱، ص۳۴۱.
  33. صدوق، محمد بن علی، کمال الدین و تمام النعمه، تصحیح علی اکبر غفاری، تهران، اسلامیه، ۱۳۹۵ق، ج۲، ص۶۵۶.