شغل انبیاء: تفاوت میان نسخهها
(جایگزینی متن - '<span></span>' به '') |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
(۴۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{شروع متن}} | {{شروع متن}} | ||
{{سوال}} | {{سوال}} | ||
شغل انبیاء الهی، که از طریق آن معیشت خود را تأمین میکردند، چه بوده است؟ | |||
{{پایان سوال}} | {{پایان سوال}} | ||
{{پاسخ}} | {{پاسخ}} | ||
[[پرونده:IMG 20221114 124449 046.jpg|بندانگشتی|تصویری از یک یادداشت دربارهٔ شغل انبیاء پشت یک نسخهٔ خطی. ]] | |||
[[انبیاء الهی(ع)]] پیش از مبعوثشدن به [[نبوت]] و یا در دوران نبوت خود، در کنار انجام وظیفهٔ ابلاغ پیامهای الهی به مردم و هدایت آنان، برای گذران زندگی دنیوی خود به کارهایی مشغول میشدند. در منابع مختلفی چون [[قرآن کریم]]، احادیث معصومان(ع) و اخبار تاریخی گاهی به این مشاغل اشاره شده است: | |||
* شغل [[حضرت آدم(ع)]] کشاورزی، <ref name=":1">مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳، ج ۱۰۳، ص ۵۶.</ref> آهنگری<ref>طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، روائع التراث العربی، ۱۳۸۷ق، ج۱، ص ۱۳۰.</ref> و نانوایی<ref>طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، روائع التراث العربی، ۱۳۸۷ق، ج۱، ص ۱۲۹.</ref> برشمرده شده است. | |||
* کار [[حضرت نوح(ع)]] نجاری دانسته شده است.<ref>سورهٔ هود، آیهٔ ۳۷. سورهٔ قصص، آیهٔ ۲۷. سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۸۰. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳، ج ۱۰۳، ص۵۶.</ref> | |||
* شغل [[حضرت ادریس(ع)]] کتابت و خیاطی برشمرده شده است.<ref>ابنرسته، احمد بن عمر، الاعلاق النفیسه، ترجمهٔ حسین قرهچانلو، تهران، مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۵ش، ص۲۲۶.</ref> در منابع او را اولین کسی دانستهاند که با بهکار گرفتن سوزن خیاطی کرده است.<ref>مسعودی، علی بن الحسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، بیروت، المکتبة العصریة، ۲۰۰۵م، ج ۱، ص ۳۲.</ref> | |||
* شغل [[حضرت هود(ع)]] تجارت عنوان شده است.<ref name=":0">ابن عساکر، أبوالقاسم علي بن الحسن، تاریخ مدینة دمشق، تحقیق عمرو بن غرامة العمروي، بیروت، دارالفكر للطباعة والنشر والتوزيع، ۱۹۹۵م، ج۷، ص۴۴۳.</ref> | |||
* شغل [[حضرت صالح(ع)]] تجارت برشمرده شده است.<ref name=":0"/> | |||
*کار [[حضرت ابراهیم(ع)]] کشاورزی<ref name=":2">ابنالجوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم في تاريخ الأمم و الملوک، تحقیق محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا، بیروت، دارالکتب العلمية، ۱۹۹۲-۱۹۹۳م، ج۲، ص ۱۴۶.</ref> و بنایی<ref>سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۲۷.</ref> عنوان شده است. | |||
*شغل [[حضرت اسماعیل(ع)]] بنایی دانسته شده است.<ref>سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۲۷.</ref> | |||
*شغل [[حضرت لوط(ع)]] کشاورزی دانسته شده است.<ref name=":1"/> | |||
* کار [[حضرت یعقوب(ع)]] شبانی و دامپروری دانسته شده است.<ref>مسعودی، علی بن الحسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، بیروت، الشرکة العلمیة للکتاب، ج۱، ص ۴۱.</ref> | |||
* شغل [[حضرت یوسف(ع)]] خزانهداری<ref>سورهٔ یوسف، آیهٔ ۵۵.</ref>، پادشاهی<ref>نیشابوری، ابواسحاق ابراهیم بن منصور، قصص الانبیاء، به اهتمام حبیب یغمایی، تهران، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ص ۱۱۴.</ref> و کاغذسازی <ref name=":3">قلقشندی، احمد بن علی، صبح الأعشی في صناعة الإنشاء، تحقیق محمدحسین شمسالدین، بیروت ،دارالکتب العلمية، بیتا، ج ۱، ص ۴۸۶.</ref> عنوان شده است. | |||
* شغل [[حضرت ایوب(ع)]] شبانی و دامداری تلقی شده است.<ref>طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، روائع التراث العربی، ۱۳۸۷ق، ج۱، ص ۳۲۳.</ref> | |||
* کار [[حضرت شعیب(ع)]] شبانی و دامداری<ref>سورهٔ قصص، آیهٔ ۲۷.</ref> قلمداد شده است. | |||
* کار حضرت موسی(ع) شبانی،<ref>سورهٔ قصص، آیهٔ ۲۷.</ref> کشاورزی<ref name=":2"/> و بنایی<ref>سورهٔ کهف، آیهٔ ۷۷.</ref> عنوان شده است. | |||
* بنابر ماجرای [[حضرت خضر(ع)]] و حضرت موسی(ع) در قرآن، شغل حضرت خضر(ع) بنایی انگاشته شده است.<ref>سورهٔ کهف، آیهٔ ۷۷.</ref> | |||
* کار [[حضرت داوود(ع)]] آهنگری،<ref>سورهٔ سبأ، آیهٔ ۱۰.</ref> زرهسازی<ref>سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۸۰.</ref> و زنبیلبافی<ref>شریف رضی، محمد بن الحسین، نهج البلاغه، تحقیق صبحی الصالح، قم، دارالهجرة، ۱۴۱۴ق، خطبهٔ ۱۶۰، ص ۲۲۷. </ref> عنوان شده است. | |||
* شغل [[حضرت سلیمان(ع)]] نظامیگری<ref>قلقشندی، صبح الأعشی في صناعة الإنشاء، ج ۱، ص ۴۸۸.</ref>، پادشاهی<ref>سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۸۱.</ref>، حصیربافی<ref name=":1"/> و صابونسازی<ref name=":3"/> آمده است. | |||
* کار [[حضرت زکریاء(ع)]] نجاری خوانده شده است.<ref>سیوطی، عبدالرحمن بن أبيبكر، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، بیروت دارالفکر، بیتا، ج ۵، ص ۴۷۹.</ref> | |||
*کار [[حضرت عیسی(ع)]] جهانگردی بیان شده است.<ref>ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج ۷، ص ۴۴۳.</ref> | |||
* شغل [[پیامبر اسلام(ص)]] شبانی،<ref name=":2"/> بازرگانی<ref>ابن کثیر الدمشقی، اسماعیل بن کثیر، البدایة و النهایة، تحقیق علی شیری، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۹۸۸م، ج ۲، ص ۳۵۸.</ref> عنوان شده است. | |||
[[ | |||
[[ | |||
= | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{پانویس|۲}} | {{پانویس|۲}} | ||
{{شاخه | {{شاخه | ||
| شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن | | شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن | ||
|شاخه فرعی۱ = | | شاخه فرعی۱ = مسائل اجتماعی در قرآن | ||
|شاخه فرعی۲ = | | شاخه فرعی۲ = مسائل اقتصادی | ||
|شاخه فرعی۳ = | | شاخه فرعی۳ = | ||
}} | }} | ||
{{تکمیل مقاله | {{تکمیل مقاله | ||
| شناسه = | | شناسه =- | ||
| تیترها = | | تیترها =- | ||
| ویرایش = شد | | ویرایش = شد | ||
| لینکدهی = شد | | لینکدهی = شد | ||
| ناوبری = | | ناوبری = | ||
| نمایه = | | نمایه = | ||
| تغییر مسیر = | | تغییر مسیر =شد | ||
| ارجاعات = | | ارجاعات = | ||
| بازبینی = | | بازبینی نویسنده = | ||
| بازبینی = | |||
| تکمیل = | | تکمیل = | ||
| اولویت = ج | | اولویت = ج | ||
| کیفیت = | | کیفیت = ب | ||
}} | }} | ||
{{پایان متن}} | {{پایان متن}} | ||
[[رده:مقالههای پیشنهادی]] |
نسخهٔ ۱۵ ژانویهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۰:۳۳
سؤال
شغل انبیاء الهی، که از طریق آن معیشت خود را تأمین میکردند، چه بوده است؟
انبیاء الهی(ع) پیش از مبعوثشدن به نبوت و یا در دوران نبوت خود، در کنار انجام وظیفهٔ ابلاغ پیامهای الهی به مردم و هدایت آنان، برای گذران زندگی دنیوی خود به کارهایی مشغول میشدند. در منابع مختلفی چون قرآن کریم، احادیث معصومان(ع) و اخبار تاریخی گاهی به این مشاغل اشاره شده است:
- شغل حضرت آدم(ع) کشاورزی، [۱] آهنگری[۲] و نانوایی[۳] برشمرده شده است.
- کار حضرت نوح(ع) نجاری دانسته شده است.[۴]
- شغل حضرت ادریس(ع) کتابت و خیاطی برشمرده شده است.[۵] در منابع او را اولین کسی دانستهاند که با بهکار گرفتن سوزن خیاطی کرده است.[۶]
- شغل حضرت هود(ع) تجارت عنوان شده است.[۷]
- شغل حضرت صالح(ع) تجارت برشمرده شده است.[۷]
- کار حضرت ابراهیم(ع) کشاورزی[۸] و بنایی[۹] عنوان شده است.
- شغل حضرت اسماعیل(ع) بنایی دانسته شده است.[۱۰]
- شغل حضرت لوط(ع) کشاورزی دانسته شده است.[۱]
- کار حضرت یعقوب(ع) شبانی و دامپروری دانسته شده است.[۱۱]
- شغل حضرت یوسف(ع) خزانهداری[۱۲]، پادشاهی[۱۳] و کاغذسازی [۱۴] عنوان شده است.
- شغل حضرت ایوب(ع) شبانی و دامداری تلقی شده است.[۱۵]
- کار حضرت شعیب(ع) شبانی و دامداری[۱۶] قلمداد شده است.
- کار حضرت موسی(ع) شبانی،[۱۷] کشاورزی[۸] و بنایی[۱۸] عنوان شده است.
- بنابر ماجرای حضرت خضر(ع) و حضرت موسی(ع) در قرآن، شغل حضرت خضر(ع) بنایی انگاشته شده است.[۱۹]
- کار حضرت داوود(ع) آهنگری،[۲۰] زرهسازی[۲۱] و زنبیلبافی[۲۲] عنوان شده است.
- شغل حضرت سلیمان(ع) نظامیگری[۲۳]، پادشاهی[۲۴]، حصیربافی[۱] و صابونسازی[۱۴] آمده است.
- کار حضرت زکریاء(ع) نجاری خوانده شده است.[۲۵]
- کار حضرت عیسی(ع) جهانگردی بیان شده است.[۲۶]
- شغل پیامبر اسلام(ص) شبانی،[۸] بازرگانی[۲۷] عنوان شده است.
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳، ج ۱۰۳، ص ۵۶.
- ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، روائع التراث العربی، ۱۳۸۷ق، ج۱، ص ۱۳۰.
- ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، روائع التراث العربی، ۱۳۸۷ق، ج۱، ص ۱۲۹.
- ↑ سورهٔ هود، آیهٔ ۳۷. سورهٔ قصص، آیهٔ ۲۷. سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۸۰. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار الجامعة لدرر اخبار الائمة الاطهار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ۱۴۰۳، ج ۱۰۳، ص۵۶.
- ↑ ابنرسته، احمد بن عمر، الاعلاق النفیسه، ترجمهٔ حسین قرهچانلو، تهران، مؤسسهٔ انتشارات امیرکبیر، ۱۳۶۵ش، ص۲۲۶.
- ↑ مسعودی، علی بن الحسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، بیروت، المکتبة العصریة، ۲۰۰۵م، ج ۱، ص ۳۲.
- ↑ ۷٫۰ ۷٫۱ ابن عساکر، أبوالقاسم علي بن الحسن، تاریخ مدینة دمشق، تحقیق عمرو بن غرامة العمروي، بیروت، دارالفكر للطباعة والنشر والتوزيع، ۱۹۹۵م، ج۷، ص۴۴۳.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ ۸٫۲ ابنالجوزی، عبدالرحمن بن علی، المنتظم في تاريخ الأمم و الملوک، تحقیق محمد عبدالقادر عطا و مصطفی عبدالقادر عطا، بیروت، دارالکتب العلمية، ۱۹۹۲-۱۹۹۳م، ج۲، ص ۱۴۶.
- ↑ سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۲۷.
- ↑ سورهٔ بقره، آیهٔ ۱۲۷.
- ↑ مسعودی، علی بن الحسین، مروج الذهب و معادن الجوهر، بیروت، الشرکة العلمیة للکتاب، ج۱، ص ۴۱.
- ↑ سورهٔ یوسف، آیهٔ ۵۵.
- ↑ نیشابوری، ابواسحاق ابراهیم بن منصور، قصص الانبیاء، به اهتمام حبیب یغمایی، تهران، شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ص ۱۱۴.
- ↑ ۱۴٫۰ ۱۴٫۱ قلقشندی، احمد بن علی، صبح الأعشی في صناعة الإنشاء، تحقیق محمدحسین شمسالدین، بیروت ،دارالکتب العلمية، بیتا، ج ۱، ص ۴۸۶.
- ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، تحقیق محمد ابوالفضل ابراهیم، روائع التراث العربی، ۱۳۸۷ق، ج۱، ص ۳۲۳.
- ↑ سورهٔ قصص، آیهٔ ۲۷.
- ↑ سورهٔ قصص، آیهٔ ۲۷.
- ↑ سورهٔ کهف، آیهٔ ۷۷.
- ↑ سورهٔ کهف، آیهٔ ۷۷.
- ↑ سورهٔ سبأ، آیهٔ ۱۰.
- ↑ سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۸۰.
- ↑ شریف رضی، محمد بن الحسین، نهج البلاغه، تحقیق صبحی الصالح، قم، دارالهجرة، ۱۴۱۴ق، خطبهٔ ۱۶۰، ص ۲۲۷.
- ↑ قلقشندی، صبح الأعشی في صناعة الإنشاء، ج ۱، ص ۴۸۸.
- ↑ سورهٔ انبیاء، آیهٔ ۸۱.
- ↑ سیوطی، عبدالرحمن بن أبيبكر، الدر المنثور فی تفسیر المأثور، بیروت دارالفکر، بیتا، ج ۵، ص ۴۷۹.
- ↑ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج ۷، ص ۴۴۳.
- ↑ ابن کثیر الدمشقی، اسماعیل بن کثیر، البدایة و النهایة، تحقیق علی شیری، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۹۸۸م، ج ۲، ص ۳۵۸.