۱٬۲۷۷
ویرایش
Mohammad7576 (بحث | مشارکتها) (اصلاح نویسههای عربی، اصلاح فاصلهٔ مجازی، اصلاح ارقام، اصلاح سجاوندی) |
Mohammad7576 (بحث | مشارکتها) |
||
خط ۲: | خط ۲: | ||
{{شروع متن}}{{سوال}} | {{شروع متن}}{{سوال}} | ||
آیا در هر جای قرآن که کلمه حق آمده باشد میتوان یکی از مصادیق آن را حضرت علی(ع) دانست؟ | آیا در هر جای قرآن که کلمه حق آمده باشد میتوان یکی از مصادیق آن را حضرت علی(ع) دانست؟ | ||
{{پایان سوال}} | {{پایان سوال}}معنای لغوی حق نقیض الباطل است. البته برخی محققین لغوی معنای اصلی آن را «ثبوت شیء همراه با مطابقیت آن با واقع» معنی کرده اند. لفظ «حق» مجموعاً 283 مرتبه در قرآن مورد استفاده قرار گرفته است که صورت های استعمال آن متفاوت هستند. عناوینی که لفظ حق برای آن ها استعمال شده است متفاوت می باشند؛ گاهی به عنوان صفت خداوند، گاهی برای رساندن صحت و حکیمانه بودن فعل خداوند، گاهی به معنای واقعیت و معانی دیگر. در برخی از این استعمالات امام علی(ع) به عنوان مصداق حق بیان شده است. | ||
== معنای لفظ «حق» == | == معنای لفظ «حق» == | ||
در لغت لفظ «حق» را به «نقیض الباطل»، محکم بودن شیء، صحت شیء و ثابت بودن شیء معنی کردهاند.<ref>{{پک|1=فراهیدی|2=1409|ک=کتاب العین|ص=6|ج=3}}</ref><ref>{{پک|1=ابن فارس|2=1404|ک=معجم مقاییس اللغة|ص=15|ج=2}}</ref><ref>{{پک|1=فیومی|2=1414|ک=المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر|ص=143|ج=2}}</ref> صاحب التحقیق معنای اصلی این لغت را | در لغت لفظ «حق» را به «نقیض الباطل»، محکم بودن شیء، صحت شیء و ثابت بودن شیء معنی کردهاند.<ref>{{پک|1=فراهیدی|2=1409|ک=کتاب العین|ص=6|ج=3}}</ref><ref>{{پک|1=ابن فارس|2=1404|ک=معجم مقاییس اللغة|ص=15|ج=2}}</ref><ref>{{پک|1=فیومی|2=1414|ک=المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر|ص=143|ج=2}}</ref> صاحب التحقیق معنای اصلی این لغت را «ثبوت شیء همراه با مطابقیت آن با واقع» معنی کردهاند.<ref>{{پک|1=مصطفوی|2=1368|ک=التحقیق فی کلمات القرآن الکریم|ص=262|ج=2}}</ref> | ||
== استعمال کلمه «حق» در قرآن == | == استعمال کلمه «حق» در قرآن == |
ویرایش