پوشش مادر در مقابل فرزند: تفاوت میان نسخه‌ها

(ابرابزار)
جزبدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴۲: خط ۴۲:
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}
[[es:Vestimenta de la madre frente a los hijos]]

نسخهٔ ‏۲۵ دسامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۶:۵۶

سؤال
طرز پوشش مادر در خانه و در مقابل فرزند چگونه باید باشد؟ راهنمایی فرمائید.
درگاه‌ها
زن-و-خانواده.png


پوشش مادر مقابل فرزند، در حد پوشش بین محارم است. مادر نیازی نیست سر و گردن و دست و پاها را بپوشاند. البته به جهت تربیتی و اخلاقی باید به‌گونه‌ای لباس بپوشند که آسیبی متوجه فرزند نشود و فرزند از لحاظ اخلاقی، درست و صحیح رشد کند. لباس‌های زننده و نیمه‌عریان از پوشش‌هایی است که شایسته مادر نیست مقابل فرزند خود بپوشد.

حکم شرعی

پوشش همه اعضاء بدن مادر مقابل فرزندان از نظر شرعی، واجب نیست؛ بنابراین باز بودن سر و گردن، دستها و پاها و ساق پا اشکالی ندارد. مرد و زنی که با هم محرمند (مانند خواهر و برادر) می‌توانند به بدن یکدیگر به آن مقدار که در میان محارم معمول است نگاه کنند.[۱]

از نظر تربیتی و روان شناختی

تقلید و الگوپذیری از ویژگی‌های دوران کودکی است، کودک هر آنچه را ببیند براساس تقلید می‌پذیرد، و مطابق آنها عمل می‌کند.[۲] رفتار والدین به‌خصوص مادر تأثیر فراوانی بر روی کودکان دارد. کودک، اعمال و حرکات والدین از جمله نوع پوشش را مشاهده نموده و از آنان تقلید می‌کند.[۳]

زمانی که فرزند به دوران بلوغ نزدیک می‌شود، پوشش اطرافیان در بلوغ زودرس او نقش مهمی دارد. کودکی که در سن قبل از نوجوانی هر روز با بدن نیمه عریان مادر و خواهر مواجه است، زمینه تحریک جنسی در او سریع‌تر و زیادتر است و آنچه را در خانواده می‌بیند، ناخودآگاه در کوچه و خیابان بر افراد دیگر منطبق می‌کند و باعث می‌شود زودتر علائم بلوغ جنسی در او ظاهر شود. هر چه کودک بزرگتر می‌شود ضرورت رعایت این موضوع بیشتر می‌شود.

مطالعه بیشتر

  • قائمی، علی، نقش مادر در تربیت، قم: امیری، تهران، ۱۳۶۸.
  • بهشتی، احمد اسلام و تربیت کودکان، ج۲، تهران: سازمان تبلیغات، ۱۳۷۲.
  • سعیدی‌مبارکه، فاطمه، زوج‌های فردا و تربیت فرزندان از دیدگاه قرآن و احادیث، تهران: آیین احمد، ۱۳۹۰.

منابع

  1. مکارم شیرازی، ناصر، رساله توضیح المسائل، قم، انتشارات هدف، ص۴۲۴.
  2. فرهادیان، رضا، آنچه والدین و مربیان باید بدانند، قم، انتشارات رئوف، ۱۳۷۰، ص۳۸.
  3. فرهادیان، رضا، آنچه والدین و مربیان باید بدانند، قم، انتشارات رئوف، ۱۳۷۰، ص۳۸.