دلیل تخریب بقیع

نسخهٔ تاریخ ‏۱۳ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۸:۱۳ توسط Nazarzadeh (بحث | مشارکت‌ها) (ویرایش به‌وسیلهٔ ابرابزار:)
سؤال

تخریب بارگاه ائمه بقیع (ع) چرا و توسط چه کسی انجام شد و هدف از آنچه بود؟


تاریخچه بقیع

یکی از پرخاطره‌ترین مکان‌های مدینه قبرستان بقیع است. بقیع از پیش از اسلام، گورستان مردم این شهر بود و پس از اسلام نیز به عنوان مهمترین گورستان مدینه شناخته شد، در طول قرون مختلف اسلامی، مدفن صحابه، تابعین، همسران و فرزندان پیامبر و مهمتر از همه چهارتن از امامان شیعه بوده و از این رو محل زیارت تمامی زائران مدینه منوره است.

از منابع و متون اسلامی و تاریخی بر می‌آید که در طول چهارده قرن گذشته و از زمان پیامبر (ص) بقیع مورد توجه مسلمین و بالاخص شیعیان بوده و همواره سعی می‌کردند آنرا آباد نگه دارند و در تکریم آن می‌کوشیدند و همچنین بر قبور ائمه (ع) و مدفونین در آن قبه و بنا می‌ساختند که تا حدود یک قرن پیش هم این بناها وجود داشته.[۱]

اما وقتی وهابیان و آل سعود بر حجاز و شهرهای مکه و مدینه و اطراف آن تسلط یافتند در تاریخ ۸ شوال ۱۳۴۴ق به خاطر اعتقادات انحرافی و مخاالف با اسلام اصیل این بناها را تخریب کردند.[۲]

اینکه چرا وهابیان این عمل زشت را انجام دادند و هدفشان از این کار چه بود بایستی دید که این فرقه منحرفه چه عقایدی داشته و تحت تأثیر چه افکاری بود که این ننگ را بر پیشانی خود زده و در همیشه تاریخ با این عمل زشت همراه خواهد بود.

عقاید وهابیان

وهابیان که پیروان محمد بن عبداالوهاب می‌باشند و همچنین از عقاید و نظرات ابن تیمیه متأثر هستند. از نظر وهابیان نباید بر روی قبور قبه و بارگاه ساخت و همچنین توسل به انبیاء و اولیاء و صالحان را جایز نمی‌دانند. همچنین سفر به قصد زیارت قبر پیامبر یا طلب شفاعت از پیامبران و ائمه و استغاثه و استعانت از ارواح مقدسه و زیارت قبور را خلاف اسلام و توحید می‌دانند و معتقدند که هر کس این اعمال را انجام دهد به خدا شرک ورزیده است.[۳] وهابیان با آل سعود متحد شدند در نتیجه وقتی که آل سعود قدرت یافتند تحت تأثیر افکار وهابیان و با وحشیگری و با کینه ای که از اهل بیت (ع) داشتند این اقدام را انجام دادند. حتی ویران کردن حرم مطهر رسول اکرم (ص) نیز در حیطه اعتقادات منحرف این فرقه است اما تاکنون جرات به چنین اقدامی نیافته‌اند.

دلیل تخریب قبور از نظر وهابیان

اما دستمایه و مستمسک وهابیان بر این کار حدیثی است که به اعتقاد دانشمندان نه اعتبار سندی دارد و نه اعتبار متنی یعنی اینکه ارزش استناد ندارد.[۴]

اما در رد عقاید وهابیه درباره مسائل مطرح شده باید گفت با دلائل فراوانی می‌توان این عقاید را باطل دانست اول اینکه سیره عموم مسملین جهان از همان زمان رحلت پیامبر تا به امروز بر این بوده که پیوسته در مراسم حج و در ایام دیگر به قصد زیارت نزد قبر آن حضرت می‌روند و این سیره را هیچ‌کس نمی‌تواند منکر شود.

و دیگر اینکه در رابطه با بنای قبه روی قبر در قرآن هست که مردم در زمان اصحاب کهف وقتی که از محل خواب آنها باخبر شدند بر روی آن مسجدی بنا کردند[۵] تا یاد آنها همیشه زنده بماند، اگر این عمل خلاف بود قرآن ذکر نمی‌کرد یا اینکه چطور ممکن است ۱۴ قرن هیچ‌کس به خلاف اسلام بودن ساختن بنا بر روی قبر را نداند و در قرن ۱۴ فقط وهابیان به آن پی ببرند، در حاالی که حتی روی قبر ائمه چهارگانه اهل سنت هم قبه بنا کرده‌اند که الان هم در بغداد یکی از آنها موجود است در باب شفاعت خواستن از پیامبر (ص) و شفیع قرار دادن آن حضرت باید گفت که حتی در زمان خود حضرت صحابه شخصاً از حضرت شفاعت می‌خواستند. انس بن مالک می‌گوید: از پیامبر (ص) درخواست کردم که در روز قیامت در حق من شفاعت کند وی درخواست مرا پذیرفت.[۶]

یا اینکه درباره زیارت قبور در منابع اسلامی اعم از شیعه و سنی آمده است که پیامبر (ص) شخصاً به زیارت مدفونین در بقیع می‌رفت، به آنها سلام می‌کرد و به مردم سفارش می‌کردند به زیارت بقیع و مدفونین آن بروند؛ و باز از آن حضرت نقل است که فرمودند: هر کس قبر مرا زیارت کند شفاعتم بر او واجب است.[۷]

بنابر اعتقاد خود اهل سنت نیز ساختن بنا و قبه بر روی قبور ائمه (ع) و انبیاء و شهدا و صالحین جایز است، تا اینکه دیگران به زیارت آن پرداخته و به آن تبرک جویند.[۸]

بنابراین می‌توان گفت که هدف وهابیان از این عمل زشت و ننگین چیزی جز کینه با اهل بیت (ع) و تشیع و همچنین اختلاف میان مسلمین که خواسته استعمار و استکبار بوده، نیست و با این عمل سرسپردگی خود به مستکبران را نشان دادند و با توجه به خفقانی که در جامعه عربستان ایجاد کرده بودند و مخاالفین خود را مشرک می‌پنداشتند براحتی این عمل را انجام دادند و با توجه به اینکه چندین سال قبل از تخریب بقیع در کربلا و نجف نیز حمله برده و این دو شهر مذهبی و شیعی را غارت و قتل و عام کرده بودند، می‌توان به شدت به کینه آنها پی برد.


برای مطالعهٔ بیشتر

۱. فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی، ج ۳، جعفر سبحانی.

۲. بنای بر قبور، حسین غیب غلامی.


منابع

  1. نور الدین علی سمهودی، وفاء الوفاء باخبار دارالمصطفی، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۹۹۵، ج ۳، ص ۹۱۶.
  2. حسین قره چانلو، حرمین شریفین، تهران، انتشارات امیر کبیر، چاپ اول، ۱۳۶۲، ص ۱۶۲.
  3. محمد جواد مشکور، موسوعه فرق اسلامی، بیروت، چاپ اول، ۱۴۱۵، جمع بحوث اسلامی، ص ۵۲۲ و جعفر سبحانی، آئین وهابیت، تهران، چاپ اول، انتشارات اسلامی، از ص ۳۸ تا ۱۰۰.
  4. همان، ص ۶۰.
  5. سوره کهف، آیه ۲۱.
  6. جعفر سبحانی، توسل یا استمداد از ارواح مقدسه، تهران، چاپ دوم، ۱۳۶۳، انتشارات قدر، ص ۶۹.
  7. علاء الدین هندی، کنز العمال، بیروت، چاپ ۱۴۰۹، مؤسسه رساله، ج ۱، ص ۶۵۱.
  8. سید البکری، اعانه الطالبین، ج ۲، بیروت، داراحیاء التراث العربی، چاپ چهارم، ص ۱۲۰.