نام ملائکه در قرآن و روایات: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
* '''اسرافیل:''' اسرافیل از فرشتگان مقرب الهی است که بیشتر او را با دمیدن در صورِ (شیپور) پایان دنیا میشناسند.<ref>ضیائی ارزگانی، رحمتالله، «اسرافیل» در دانشنامه کلام اسلامی، قم، ج۱، انتشارات موسسه امام صادق، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۲۴۱.</ref> در قرآن کریم واژه اسرافیل ذکر نشده؛ اما چندین آیه درباره نفخ صور وجود دارد.<ref>سوره زمر، آیه ۶۸.</ref><ref>سوره یس، آیه ۵۳.</ref> که بر اساس روایات، دمیدن در آن صور، بر عهده اسرافیل است.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، دار احیاءالتراث، ۱۴۰۳ق، ج۶، ص۳۴۰.</ref> | * '''اسرافیل:''' اسرافیل از فرشتگان مقرب الهی است که بیشتر او را با دمیدن در صورِ (شیپور) پایان دنیا میشناسند.<ref>ضیائی ارزگانی، رحمتالله، «اسرافیل» در دانشنامه کلام اسلامی، قم، ج۱، انتشارات موسسه امام صادق، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۲۴۱.</ref> در قرآن کریم واژه اسرافیل ذکر نشده؛ اما چندین آیه درباره نفخ صور وجود دارد.<ref>سوره زمر، آیه ۶۸.</ref><ref>سوره یس، آیه ۵۳.</ref> که بر اساس روایات، دمیدن در آن صور، بر عهده اسرافیل است.<ref>مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، دار احیاءالتراث، ۱۴۰۳ق، ج۶، ص۳۴۰.</ref> | ||
* '''کرّوبین:''' كروبين به معناي سيد و بزرگ ملائكه است.<ref>خسروى حسينى سيد غلامرضا، ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن ، تهران، مرتضوى، چاپ دوم ، ۱۳۷۵ش، ج۴، ص۱۱.</ref> كروبين نام دو ملك ميباشند كه با همكاري جبرئيل و ميكائيل براي عذاب قوم لوط نازل شدند.<ref>طباطبايي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، مترجم سيد محمد باقر موسوي، دفتر انتشارات اسلامي، چاپ يازدهم، ۱۳۷۸، ج۱۰، ص۴۸۹.</ref> | * '''کرّوبین:''' كروبين به معناي سيد و بزرگ ملائكه است.<ref>خسروى حسينى سيد غلامرضا، ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن ، تهران، مرتضوى، چاپ دوم ، ۱۳۷۵ش، ج۴، ص۱۱.</ref> كروبين نام دو ملك ميباشند كه با همكاري جبرئيل و ميكائيل براي عذاب قوم لوط نازل شدند.<ref>طباطبايي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، مترجم سيد محمد باقر موسوي، دفتر انتشارات اسلامي، چاپ يازدهم، ۱۳۷۸، ج۱۰، ص۴۸۹.</ref> | ||
* '''نَکیر و مُنْکَر:''' نام دو فرشتهای است که در شب اول بعد از دفن، وارد قبر شده و از اعتقادات و اعمال مُرده سؤال میکنند. در روایات، چهره نکیر و منکر چنین توصیف شده است: صدایشان مانند رعد غرنده و چشمهایشان مانند برق خیره کننده بوده و از آنها آتش میجهد. البته چگونگی برخورد آنها با میت، بر اساس ایمان یا انحراف او است و چهره آنها در برخورد با افراد تفاوت دارد. | * '''نَکیر و مُنْکَر:''' نام دو فرشتهای است که در شب اول بعد از دفن، وارد قبر شده و از اعتقادات و اعمال مُرده سؤال میکنند. در روایات، چهره نکیر و منکر چنین توصیف شده است: صدایشان مانند رعد غرنده و چشمهایشان مانند برق خیره کننده بوده و از آنها آتش میجهد.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، تهران، دارالکتب اسلامیه، ۱۳۶۲ش، ج۶ ، باب احوال القبر و البرزخ</ref> البته چگونگی برخورد آنها با میت، بر اساس ایمان یا انحراف او است و چهره آنها در برخورد با افراد تفاوت دارد.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، بیروت، دار الکتب الإسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۳،ص ۲۳۸</ref> | ||
نسخهٔ ۶ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۶
 | این مقاله هماکنون به دست فرج الله عباسی در حال ویرایش است. |
سؤال
اسماء ملائکه در قرآن و روایات را بیان کنید؟
قرآن از جبرئیل، میکائیل، هاروت و ماروت به عنوان فرشتگان الهی یاد کرده است. در مورد بقیه فرشتگان، اوصاف آنها آمده است مانند: كِرَامًا كَاتِبِينَ، عِبَادٌ مُكْرَمُونَ، مَلَكُ الْمَوْتِ، رَقِيبٌ عَتِيدٌ و ... . نام برخی از فرشتگان در روایات آورده شده است. از جمله: اسرافیل، رضوان منکر و نکیر و ... .
نامها و صفات ملائکه در قرآن
قرآن به نام چند فرشته الهی اشاره کرده است:
- جبریل: نام جبریل سه بار در قرآن آمده است.[۱][۲][۳] جبریل که گاهی جبرئیل و جبرائیل هم گفته میشود، پیامآور وحی الهی بر پیامبران است.[۱] در قرآن تعابیر دیگری نیز هست که مفسران آنها را ناظر به جبرئیل دانستهاند، از جمله : «روح الامین»[۴] که حاکی از امانتداری او در رساندن وحی است؛ «رسولٍ کریم »[۵] که بر خصلتهای نیک وی دلالت دارد؛ « شدیدالقوی: بسیار نیرومند»[۶] و «ذومِرّة: دارای توانمندی»[۷] و «ذی قوة: داری نیرو»[۸] که بیان کننده توانمندی و قدرت بر انجام اوامر الهی است؛ «روح القدس»[۹] وحی را بر پیامبر نازل میکند.[۱۰][۱۱]
- میکال: میکائیل از فرشتگان مقرب خداوند است که در آیه ۹۸ سوره بقره، از او با نام «میکال» یاد شده است[۱۲] گفته شده ایشان فرشته رحمت است[۱۳][۱۴] و به روزیها و معرفت نفوس مأمور هست.[۱۵]
- هاروت و ماروت: قرآن از این دو به عنوان ملک یعنی فرشته یاد کرده است: ﴿وَمَا أُنْزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَه فَلَا تَكْفُرْ؛ و از آنچه بر دو فرشته بابل «هاروت» و «ماروت»، نازل شد، پیروی کردند. و آنها به هیچ کس چیزی یاد نمیدادند، مگر اینکه از پیش به او میگفتند: ما وسیله آزمایشیم کافر نشو﴾(بقره:۱۰۲)
فرشتگان دیگری هم در قرآن آمده است که نه با نام و بلکه با صفات از آنها یاد شده است.[۱۶] از جمله:
نامهای ملائکه در احادیث
نامهایی از ملائکه در روایات اسلامی آمده است که گاهی در کنار نام، به وظیفه و ماموریتالهی برخی از آنها نیز اشاره شده است.
- عزرائیل: در قرآن «ملک الموت»[۲۳] به عنوان کسی که انسانها را میمیراند، آمده است. در روایاتی نام وی عزرائیل دانسته شده است.[۲۴][۲۵][۲۶]
- اسرافیل: اسرافیل از فرشتگان مقرب الهی است که بیشتر او را با دمیدن در صورِ (شیپور) پایان دنیا میشناسند.[۲۷] در قرآن کریم واژه اسرافیل ذکر نشده؛ اما چندین آیه درباره نفخ صور وجود دارد.[۲۸][۲۹] که بر اساس روایات، دمیدن در آن صور، بر عهده اسرافیل است.[۳۰]
- کرّوبین: كروبين به معناي سيد و بزرگ ملائكه است.[۳۱] كروبين نام دو ملك ميباشند كه با همكاري جبرئيل و ميكائيل براي عذاب قوم لوط نازل شدند.[۳۲]
- نَکیر و مُنْکَر: نام دو فرشتهای است که در شب اول بعد از دفن، وارد قبر شده و از اعتقادات و اعمال مُرده سؤال میکنند. در روایات، چهره نکیر و منکر چنین توصیف شده است: صدایشان مانند رعد غرنده و چشمهایشان مانند برق خیره کننده بوده و از آنها آتش میجهد.[۳۳] البته چگونگی برخورد آنها با میت، بر اساس ایمان یا انحراف او است و چهره آنها در برخورد با افراد تفاوت دارد.[۳۴]
بعضی از ملائکه به عنوان مأموران انواع بادها شمارش شدهاند. از آن جمله از امام صادق(ع) نقل شده که الشّمال، الجنوب، الصّبا و الدبور، موکلان باد هستند.[۳۵] و «راحیل» به عنوان یکی از خادمان بهشت شمرده شده است.[۳۶] «اسماعیل» نیز به عنوان یکی از ملائکه در احادیث ما آمده است.[۳۷]
در صحیفه سجادیه، امام سجاد(ع) در سومین دعا راجع به ملائکه توصیفاتی دارند که در ضمن، بعض اصناف ملائکه و اسماء بعضی از آنها را نیز ذکر فرمودهاند.
ایشان حضرت اسرافیل را ملکی که در صور میدمد تا مردگان را زنده کند، معرفی کردهاند. و «روح» را نیز از ملائکهای که بر بعضی فرشتگان گمارده شده شمردهاند. و از جمله اوصاف دیگری که برای فرشتگان و انواع آنها ذکر شده عبارتند از: فرشتگان ساکن آسمانها، امین بر رسالات الهی، فرشتگانی که همواره در فعالیت و کار و کوشش هستند. روحانیین، فرشتگان اهل قرب و منزلت، ملائک خازن باران، حرکت دهندگان ابر، ملکی که از فریاد او غرّش رعد به وجود میآید، فرشتگان بدرقه کننده دانههای برف و تگرگ، ملائکهای که همواره قطرات باران فرود میآیند، موکلان باد، موکلان کوهها و نگهدارنده آنها، ملائکهای که وزن آبها و اندازه بارانهای سیل آسا و رگبارهای متراکم را میدانند، موکلان گرفتاری و گشایش کارهای مردم، رومان فرشتهای که مردگان را در قبر آزمایش میکند، نکیر و منکر سؤال کنندگان در قبر، فرشتگان خازنان جهنم و بهشت، خدمتگزاران بهشت.[۳۸]
مطالعه بیشتر
- سیمای فرشتگان در قرآن و نهج البلاغه، لیلا حمداللهی.
- سیری در اسرار فرشتگان، محمدزمان رستمی و طاهر آلبویه.
- فرشتگان، علیرضا رجالی تهرانی و ملائکه، محمد شجاعی زنجانی.
منابع
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ سوره بقره، آیه ۹۷.
- ↑ سوره بقره، آیه ۹۸.
- ↑ سوره تحریم، آیه ۴.
- ↑ سوره شعراء، آیه ۱۹۳.
- ↑ سوره حاقه، آیه ۴۰. سوره تکویر، آیه ۱۹.
- ↑ سوره نجم، آیه ۵.
- ↑ سوره نجم، آیه ۶.
- ↑ سوره تکویر، آیه ۲۰.
- ↑ سوره نحل، آیه ۱۰۲.
- ↑ میبدی، احمدبن محمد، کشف الاسرار و عده الابرار، تهران، چاپ علی اصغر حکمت، ۱۳۶۱ش، ج۱، ص۲۶۳.
- ↑ فخررازی، محمدبن عمر، التفسیرالکبیر، قاهره، چاپ افست ج۳، ص۱۷۷.
- ↑ رجالی تهرانی، علیرضا، فرشتگان تحقیقی قرآنی روایی و عقلی، قم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی، ۱۳۷۶ش، ص۱۰۵.
- ↑ زمخشری، محمود، الکشاف، بیروت، دارالکتب العربی، ۱۴۰۷ق، ج۴، ص۳۹۴.
- ↑ رستمی، محمد زمان و طاهره آل بویه، سیری در اسرار فرشتگان با رویکردی قرآنی و عرفانی، قم، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، ۱۳۹۳ش، ص۲۴۱
- ↑ قرشی، سیدعلی اکبر، قاموس قرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ یازدهم، ۱۳۷۲ش، مجلد سوم، ص۲۶۸.
- ↑ طباطبایی، سید محمد حسین، تفسیر المیزان، مترجم سید محمد باقر موسوی، دفتر انتشارات اسلامی، چاپ یازدهم، ۱۳۷۸، ج۱۷، ص۱۲.
- ↑ سوره انبیاء، آیه ۲۶.
- ↑ سوره انفطار، آیه ۱۱.
- ↑ سوره ق، آیه ۱۸.
- ↑ سوره عبس، آیه ۱۶.
- ↑ سوره سجده، آیه ۱۱.
- ↑ سوره انعام، آیه ۶۱.
- ↑ سوره سجده، آیه ۱۱.
- ↑ مجلسی، محمدباقر، بحار الأنوار، تحقيق: محمد تقي مصباح اليزدي ، محمد باقر بهبودي، بیروت، دار إحياء التراث العربي، چاپ سوم، ۱۴۰۳ق /۱۹۸۳ م، ج۵۶، ص۲۳۳.
- ↑ ثعلبی، احمد بن محمد، الكشف والبيان عن تفسير القرآن، تحقيق: الإمام أبي محمد بن عاشور، بيروت، دار إحياء التراث العربي، چاپ اول، ۱۴۲۲ق / ۲۰۰۲م، ج۷، ص۳۲۸.
- ↑ محمد عزه دروزه، التفسير الحديث، بیروت، دار الغرب الإسلامي، چاپ دوم، ۱۴۲۱ ق/ ۲۰۰۰ م ، ج۵، ص۳۴۶.
- ↑ ضیائی ارزگانی، رحمتالله، «اسرافیل» در دانشنامه کلام اسلامی، قم، ج۱، انتشارات موسسه امام صادق، ۱۳۸۷ش، ج۱، ص۲۴۱.
- ↑ سوره زمر، آیه ۶۸.
- ↑ سوره یس، آیه ۵۳.
- ↑ مجلسی، محمدباقر، بحار الانوار، بیروت، دار احیاءالتراث، ۱۴۰۳ق، ج۶، ص۳۴۰.
- ↑ خسروى حسينى سيد غلامرضا، ترجمه و تحقيق مفردات الفاظ قرآن ، تهران، مرتضوى، چاپ دوم ، ۱۳۷۵ش، ج۴، ص۱۱.
- ↑ طباطبايي، سيد محمد حسين، تفسير الميزان، مترجم سيد محمد باقر موسوي، دفتر انتشارات اسلامي، چاپ يازدهم، ۱۳۷۸، ج۱۰، ص۴۸۹.
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، تهران، دارالکتب اسلامیه، ۱۳۶۲ش، ج۶ ، باب احوال القبر و البرزخ
- ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، بیروت، دار الکتب الإسلامیه، ۱۴۰۷ق، ج۳،ص ۲۳۸
- ↑ کلینی، کافی، ج۸، ص۹۱.
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، مؤسسه الوفاء، بیروت، ۱۴۰۴ هـ ق، ج۱۰۱، ص۸۷، باب ۱.
- ↑ بحار الانوار، ج۵۶، ص۱۷۱، ح ۲.
- ↑ صحیفه سجادیه، ترجمه حسین انصاریان، انتشارات پیام آزادی، چاپ دوازدهم، ۱۳۸۲، دعای سوم، درود بر ملائکه، ص۴۳–۴۸.