پرش به محتوا

زینت آشکار در آیه ۳۱ سوره نور: تفاوت میان نسخه‌ها

فرج الله عباسی (بحث | مشارکت‌ها)
فرج الله عباسی (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۲۵: خط ۲۵:


== زینت آشکار ==
== زینت آشکار ==
زينت زنان طبق آیه ۳۱ سوره نور دو قسم است:  زینت پنهان که پوشیدن آن در مقابل نامحرم واجب است.<ref>{{قرآن|وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَ‏}}</ref> زينت آشكار که لازم نيست پوشيده شود.<ref>{{قرآن| إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها}}</ref>
مفسران سه دیدگاه در باره زينت آشكار دارند:
#  لباس: بدن زن عورت است و پوشاندن آن لازم و فقط لباس است که دیدن آن توسط نامحرم ایرادی ندارد. ‏<ref>فاضل مقداد، مقداد بن عبدالله، كنز العرفان فى فقه القرآن، تهران، مرتضوى، چاپ اول، ۱۳۷۳ش، ج۲، ص۲۲۲.</ref>
# سرمه، انگشترى و حنای بر دست. <ref>نهاوندى، محمد، نفحات الرحمن فى تفسير القرآن، قم، موسسه البعثه، مركز الطباعه و النشر، چاپ اول، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۴۲۹.</ref>
# صورت و كف دست‌ها: فقها در واجب بودن حجاب گفته‌اند که پوشش دست‌ها و صورت از نامحرم لازم نیست.<ref>مغنيه، محمدجواد، التفسير الكاشف، ترجمه: موسی دانش، قم، بوستان كتاب، چاپ اول، ۱۳۷۸ش، ج۵، ص۶۷۸.</ref>
زینت آشکار شامل هر سه دیدگاه می‌شود و زن می‌تواند لباس، صورت، دست‌ها و زینت‌های معمولی بر آن‌ها را از نامحرم نپوشاند. <ref>صادقى تهرانى، محمد، الفرقان فى تفسير القرآن بالقرآن و السنه، قم، فرهنگ اسلامى، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ج۲۱، ص۱۱۰.</ref>


==منابع==
==منابع==

نسخهٔ ‏۱۱ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۴۷

سؤال

منظور از زینت‌های آشکار در آیه ۳۱ سوره نور چیست؟

درگاه‌ها


زینت هم به اندام زن اطلاق می‌شود و هم به زیورآلات و آرایش. بعضی‌ها زینت آشکاری را که می‌توان نمایان ساخت، صورت و دو دست تا مچ و زیورآلات و آرایش متعلق به این دو را می‌دانند. همچون سرمه، انگشتر و خضاب و دستبند و... برخی گوشواره و خلخال و جامه‌ها را هم جزء زینت آشکار می‌دانند. برخی[۱] هم زینت را فقط محل و موضع زینت می‌دانند چرا که نگاه به خود زیورآلات اشکالی ندارد. و مفسرینی[۲] هم هستند که معنای زینت را نسبت به هر عصر و زمان متفاوت می‌دانند.

متن آیه


مفهوم شناسی زینت‌

آیه ۳۱ سوره نور به شرح وظائف زنان مى‏‌پردازد؛ از جمله: فرو گرفتن چشم از نامحرم، پوشش خود در مقابل نامحرمان، آشکار نکردن زینت‌های خود بر نامحرمان.[۳] در این آیه آشکار شدن برخی از زینت‌ها استثنا شده است: ﴿وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها؛ و نبايد زينت خود را آشكار سازند جز آن مقدار كه آشکار است.﴾

مفسران در معنای زينت، دو دیدگاه دارند:

  1. بعضى آن را به معنى محل زينت گرفته‌‏اند(اندام زن)، زيرا آشكار كردن خود زينت مانند گوشواره، دستبند و بازوبند و ... به تنهايى مانعى ندارد.[۴] زينت به اين معنى كمتر اطلاق مى‏‌شود.[۵]
  2. بعضى ديگر آن را به معنى خود زينت آلات گرفته‏‌اند كه روى بدن قرار گرفته باشد. طبيعى است كه آشكار كردن چنين زينتى توام با آشكار كردن اندامى است كه زينت بر آن قرار دارد.[۶]

تفسیر نمونه بعد از نقل دیدگاه‌ها، مراد از زینت را همان زیور آلات می‌داند که زنان حق ندارند زينت‌هاي پنهانى را آشكار سازند هر چند اندام‌شان نمايان نشود و به اين ترتيب آشكار كردن لباس‌هاى زينتى مخصوصى را كه در زير لباس عادى يا چادر مى‏‌پوشند مجاز نيست، چرا كه قرآن از ظاهر ساختن چنين زينت‌هايى نهى كرده است.[۷]

زینت آشکار

زينت زنان طبق آیه ۳۱ سوره نور دو قسم است: زینت پنهان که پوشیدن آن در مقابل نامحرم واجب است.[۸] زينت آشكار که لازم نيست پوشيده شود.[۹]

مفسران سه دیدگاه در باره زينت آشكار دارند:

  1. لباس: بدن زن عورت است و پوشاندن آن لازم و فقط لباس است که دیدن آن توسط نامحرم ایرادی ندارد. ‏[۱۰]
  2. سرمه، انگشترى و حنای بر دست. [۱۱]
  3. صورت و كف دست‌ها: فقها در واجب بودن حجاب گفته‌اند که پوشش دست‌ها و صورت از نامحرم لازم نیست.[۱۲]

زینت آشکار شامل هر سه دیدگاه می‌شود و زن می‌تواند لباس، صورت، دست‌ها و زینت‌های معمولی بر آن‌ها را از نامحرم نپوشاند. [۱۳]

منابع

  1. ↑ علامه طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، جلد ۱۵، ص۱۱۱
  2. ↑ سید قطب، فی ظلال القرآن، جلد چهار، ص۲۵۱۲
  3. ↑ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران ، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۴، ص۴۳۸.
  4. ↑ طباطبايى، محمدحسين، المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه: محمد باقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامى، چاپ پنجم، ۱۳۷۴ش، ج۱۵، ص۱۵۶. مغنيه، محمدجواد، التفسير الكاشف، ترجمه: موسی دانش، قم، بوستان كتاب، چاپ اول، ۱۳۷۸ش، ج۵، ص۶۷۸.
  5. ↑ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران ، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۴، ص۴۳۸.
  6. ↑ امامى، عبدالنبى، فرهنگ قرآن، اخلاق حميده، قم، مطبوعات دينى، چاپ اول، ۱۳۸۹ش، ج۳، ص۳۲۹.
  7. ↑ مكارم شيرازى، ناصر، تفسير نمونه، تهران ، دار الكتب الإسلاميه، چاپ دهم، ۱۳۷۱ش، ج۱۴، ص۴۳۹.
  8. ↑ ﴿وَ لا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَ‏﴾
  9. ↑ ﴿إِلَّا ما ظَهَرَ مِنْها﴾
  10. ↑ فاضل مقداد، مقداد بن عبدالله، كنز العرفان فى فقه القرآن، تهران، مرتضوى، چاپ اول، ۱۳۷۳ش، ج۲، ص۲۲۲.
  11. ↑ نهاوندى، محمد، نفحات الرحمن فى تفسير القرآن، قم، موسسه البعثه، مركز الطباعه و النشر، چاپ اول، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۴۲۹.
  12. ↑ مغنيه، محمدجواد، التفسير الكاشف، ترجمه: موسی دانش، قم، بوستان كتاب، چاپ اول، ۱۳۷۸ش، ج۵، ص۶۷۸.
  13. ↑ صادقى تهرانى، محمد، الفرقان فى تفسير القرآن بالقرآن و السنه، قم، فرهنگ اسلامى، چاپ دوم، ۱۴۰۶ق، ج۲۱، ص۱۱۰.