قوارع: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷ |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
[[پرونده:قوارع القرآن.jpg|بندانگشتی|کتاب قوارع القرآن نوشته ابیعمرو محمد بن یحیی در موضوع خواص برخی سورهها و آیات]] | [[پرونده:قوارع القرآن.jpg|بندانگشتی|کتاب قوارع القرآن نوشته ابیعمرو محمد بن یحیی در موضوع خواص برخی سورهها و آیات]] | ||
{{پاسخ}} | {{پاسخ}} | ||
[[معوذتین| | '''قَوارِع''' به معنی کوبندگان شامل دو سوره [[معوذتین|معوذتَین]] (فلق و ناس)، [[سوره یس]]، [[آیة الکرسی|آیةالکرسی]] و دو آیه آخر سوره بقره<ref>سوره بقره: آیه۲۸۵ و ۲۸۶.</ref> میشود.<ref>سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن، الاتقان فی علوم القرآن، ترجمة سید مهدی حائری قزوینی، تهران، انتشارات سپهر، چاپ اول، ۱۳۶۳ش، ج۱، ص۲۰۰.</ref> قوارع جمعِ قارعه به معنای کوبیدن و کوفتن است. به تازیانه «مِقَرعَهَ» و به قیامت به جهت گرفتاریهایش که جهان و مردم را میکوبد، «قارعهَ» میگویند.<ref>ابنمنظور، لسان العرب، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۴۰۸ق، ج۱۱، ماده قرع.</ref> | ||
در علت نامیده شدن | در علت نامیده شدن برخی سورهها و آیات به قوارع گفته شده که قرائت کننده این سورهها و آیات با تمسک به آنها در پناه و حمایت خداوند قرار میگیرند. همچنین با خواندن این آیات، تسلط شیطان به واسطه این آیات و سورهها بر مؤمنان از بین میرود.<ref>سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن، الاتقان فی علوم القرآن، ترجمة سید مهدی حائری قزوینی، تهران، انتشارات سپهر، چاپ اول، ۱۳۶۳ش، ج۱، ص۲۰۰.</ref>{{پایان پاسخ}} | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۶ نوامبر ۲۰۲۲، ساعت ۰۸:۱۷
سؤال
قوارع القرآن را توضیح دهید؟
قَوارِع به معنی کوبندگان شامل دو سوره معوذتَین (فلق و ناس)، سوره یس، آیةالکرسی و دو آیه آخر سوره بقره[۱] میشود.[۲] قوارع جمعِ قارعه به معنای کوبیدن و کوفتن است. به تازیانه «مِقَرعَهَ» و به قیامت به جهت گرفتاریهایش که جهان و مردم را میکوبد، «قارعهَ» میگویند.[۳]
در علت نامیده شدن برخی سورهها و آیات به قوارع گفته شده که قرائت کننده این سورهها و آیات با تمسک به آنها در پناه و حمایت خداوند قرار میگیرند. همچنین با خواندن این آیات، تسلط شیطان به واسطه این آیات و سورهها بر مؤمنان از بین میرود.[۴]
منابع
- ↑ سوره بقره: آیه۲۸۵ و ۲۸۶.
- ↑ سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن، الاتقان فی علوم القرآن، ترجمة سید مهدی حائری قزوینی، تهران، انتشارات سپهر، چاپ اول، ۱۳۶۳ش، ج۱، ص۲۰۰.
- ↑ ابنمنظور، لسان العرب، بیروت، داراحیاء التراث العربی، ۱۴۰۸ق، ج۱۱، ماده قرع.
- ↑ سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن، الاتقان فی علوم القرآن، ترجمة سید مهدی حائری قزوینی، تهران، انتشارات سپهر، چاپ اول، ۱۳۶۳ش، ج۱، ص۲۰۰.