پرش به محتوا

حضرت ابراهیم(ع) در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

A.rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
A.rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۶: خط ۶:
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
[[حضرت ابراهیم(ع)]] یک از پیامبران اولوالعزم است که از هر نظر اسوه و الگو و نمونه‌ای از یک انسان کامل است. نام آن حضرت ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده است و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده است.
[[حضرت ابراهیم(ع)]] از پیامبران اولوالعزم و پدر [[حضرت اسماعیل (ع)]] و [[حضرت اسحاق (ع)]] است. قرآن ویژگی‌ها و اوصاف زیادی درباره او به کار برده است. خداوند او را دوست(خلیل) خود برگزید و او را از صدیقان و صالحان و نیکان و بردباران و مؤمنان معرفی کرده است.
 
نام او ۶۹ بار در [[قرآن مجید]] ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده است.


==زندگی ==
==زندگی ==
.
.


حضرت ابراهيم عليه السلام دو همسر به نام‌هاى «ساره» و «هاجر» داشت. ساره همسر اوّل، و هاجر كه كنيزى بود، همسر دوم حضرت محسوب مى‌شد. ابتدا پسرى از هاجر متولّد شد كه نام او را اسماعيل نهادند، سپس خداوند به ساره هم پسرى عنايت كرد و نام اسحاق براى او انتخاب شد.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)،  مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۸</ref>
حضرت ابراهيم (ع) دو همسر به نام‌هاى «ساره» و «هاجر» داشت. ساره همسر اوّل، و هاجر كه كنيزى بود، همسر دوم حضرت محسوب مى‌شد. ابتدا پسرى از هاجر متولد شد كه نام او را اسماعيل نهادند، سپس خداوند به ساره هم پسرى عنايت كرد و نام اسحاق براى او انتخاب شد.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)،  مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۸</ref>


==ویژگی‌ها==
==ویژگی‌ها==
خط ۱۸: خط ۲۰:
به گفته قرآن او از نیکان،<ref>ص/ ۴۷.</ref> صالحان،<ref>نحل/ ۱۲۲.</ref> قانتان،<ref>نحل/ ۱۲۰.</ref> صدیقان،<ref>مریم/ ۴۱.</ref> بردباران<ref>توبه/ ۱۱۴.</ref> وفا کننده‌گان به عهد بود و شجاعتی بی نظیر و سخاوتی فوق‌العاده داشت.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۴۴۶.</ref>
به گفته قرآن او از نیکان،<ref>ص/ ۴۷.</ref> صالحان،<ref>نحل/ ۱۲۲.</ref> قانتان،<ref>نحل/ ۱۲۰.</ref> صدیقان،<ref>مریم/ ۴۱.</ref> بردباران<ref>توبه/ ۱۱۴.</ref> وفا کننده‌گان به عهد بود و شجاعتی بی نظیر و سخاوتی فوق‌العاده داشت.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۴۴۶.</ref>


خلیل الله ۱۲۵ نساء. دادن رشد به ابراهیم.  
خداوند در قرآن حضرت ابراهیم را خلیل الله معرفی می‌کند: {{قرآن|وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا|ترجمه=و خدا ابراهيم را به دوستى خود برگزيد.|سوره=نساء|آیه=۱۲۵}} و به او رشد و کمال داده است.<ref>سوره انبیاء آیه ۵۱</ref> و او را از مؤمنان می‌نامد.<ref>سوره صافات آیه ۱۱۱</ref>


=== امتحانات الهی ===
=== امتحانات الهی ===
خط ۲۴: خط ۲۶:


=== ساختن کعبه ===
=== ساختن کعبه ===
يكى از امتيازات مهمّ حضرت ابراهيم ع، تجديد بناى خانه كعبه است. كعبه در زمان حضرت آدم ع ساخته شد، امّا به هنگام طوفان نوح ع ويران گشت، و ابراهيم خليل عليه السلام از سوى خداوند جليل مأموريّت يافت آن را تجديد بنا كند.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)،  مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۷</ref>
يكى از امتيازات مهم حضرت ابراهيم (ع)، تجديد بناى خانه كعبه است. كعبه در زمان حضرت آدم (ع) ساخته شد، اما به هنگام طوفان نوح (ع) ويران گشت، و ابراهيم (ع) از سوى خداوند مأموريت يافت آن را تجديد بنا كند.<ref>قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)،  مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۷</ref>


۱۲۷ بقره. ۳۷ تا ۴۱ ابراهیم.
۱۲۷ بقره. ۳۷ تا ۴۱ ابراهیم.


=== قبول ذبح فرزند ===
=== ذبح فرزند ===
۱۰۱ تا ۱۰۸ صافات
حضرت ابراهیم در خواب می‌بیند که فرزند خود را ذبح می کند و این خواب را الهامی از سوی خدا می پندارد و نظر پسر خود را مخواهد. پسرش از امر الهی اطاعت می کند و پدرش را به این کار فرامی خواند. اما آن زمان که ابراهیم فرزند خود را بر زمین می گذارد و قصد ذبحش را دارد، از جانب خداوند ندا می آید که تو خوابت را محقق کردی و فرمان الهی را اطاعت کردی. این اتفاق در قرآن به نام «الْبَلَاءُ الْمُبِينُ» آزمایش روشن نام برده شده است و امتحانی بزرگ بود که ابراهیم و فرزندش از آن پیروز درآمدند.<ref>سوره صافات آیات ۱۰۱ تا ۱۰۸</ref>


== معجزات ==
== معجزات ==

نسخهٔ ‏۲۵ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۳۹


سؤال

شخصیت حضرت ابراهیم در قرآن چگونه شخصیتی است؟

حضرت ابراهیم(ع) از پیامبران اولوالعزم و پدر حضرت اسماعیل (ع) و حضرت اسحاق (ع) است. قرآن ویژگی‌ها و اوصاف زیادی درباره او به کار برده است. خداوند او را دوست(خلیل) خود برگزید و او را از صدیقان و صالحان و نیکان و بردباران و مؤمنان معرفی کرده است.

نام او ۶۹ بار در قرآن مجید ذکر شده، و در ۲۵ سوره، سخن از وی به میان آمده است. قرآن از حضرت ابراهیم به عنوان امام برای مردم نام برده است.

زندگی

.

حضرت ابراهيم (ع) دو همسر به نام‌هاى «ساره» و «هاجر» داشت. ساره همسر اوّل، و هاجر كه كنيزى بود، همسر دوم حضرت محسوب مى‌شد. ابتدا پسرى از هاجر متولد شد كه نام او را اسماعيل نهادند، سپس خداوند به ساره هم پسرى عنايت كرد و نام اسحاق براى او انتخاب شد.[۱]

ویژگی‌ها

در آیات قرآن از حضرت ابراهیم مدح و ستایش فراوان شده و صفات ارزنده او یادآوری گردیده است، مقام و معرفت او نسبت به خدا،[۲] منطق گویای او در برابر بت‌پرستان،[۳] مبارزات سرسختانه و خستگی ناپذیرش در مقابل جباران،[۴] اطاعتش در برابر فرمان پروردگار،[۵] استقامت بی نظیرش در برابر توفان حوادث و آزمایش‌های سخت[۶] از ویژگی های بارز اوست.

به گفته قرآن او از نیکان،[۷] صالحان،[۸] قانتان،[۹] صدیقان،[۱۰] بردباران[۱۱] وفا کننده‌گان به عهد بود و شجاعتی بی نظیر و سخاوتی فوق‌العاده داشت.[۱۲]

خداوند در قرآن حضرت ابراهیم را خلیل الله معرفی می‌کند: ﴿وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا؛ و خدا ابراهيم را به دوستى خود برگزيد.﴾(نساء:۱۲۵) و به او رشد و کمال داده است.[۱۳] و او را از مؤمنان می‌نامد.[۱۴]

امتحانات الهی

﴿وَ إِذِ ابْتَلی إِبْراهِیمَ رَبُّهُ بِکَلِماتٍ؛ و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتی بیازمود.﴾(بقره:۱۲۴) علامه طباطبایی در تفسیر المیزان می‌نویسند: مراد از کلمات در آیه قضایایی است که ابراهیم با آنها آزمایش شد و عهدهایی است الهی، که خداوند وفای بدانها را از او خواسته بود، مانند برخورد با ستاره پرستان، شکستن بتها، انداختن در آتش، هجرت به سرزمین مکه، قربانی کردن فرزند و … و اگر از این امتحانات در آیه نامی نبرده است برای این است که غرضی در ذکر آنها نداشته است.[۱۵]

ساختن کعبه

يكى از امتيازات مهم حضرت ابراهيم (ع)، تجديد بناى خانه كعبه است. كعبه در زمان حضرت آدم (ع) ساخته شد، اما به هنگام طوفان نوح (ع) ويران گشت، و ابراهيم (ع) از سوى خداوند مأموريت يافت آن را تجديد بنا كند.[۱۶]

۱۲۷ بقره. ۳۷ تا ۴۱ ابراهیم.

ذبح فرزند

حضرت ابراهیم در خواب می‌بیند که فرزند خود را ذبح می کند و این خواب را الهامی از سوی خدا می پندارد و نظر پسر خود را مخواهد. پسرش از امر الهی اطاعت می کند و پدرش را به این کار فرامی خواند. اما آن زمان که ابراهیم فرزند خود را بر زمین می گذارد و قصد ذبحش را دارد، از جانب خداوند ندا می آید که تو خوابت را محقق کردی و فرمان الهی را اطاعت کردی. این اتفاق در قرآن به نام «الْبَلَاءُ الْمُبِينُ» آزمایش روشن نام برده شده است و امتحانی بزرگ بود که ابراهیم و فرزندش از آن پیروز درآمدند.[۱۷]

معجزات

سوره انبیا۵۷ تا ۷۰. آتش.

۲۶۰ بقره پرنده

نبوت و امامت

در قرآن بارها به نبوت حضرت ابراهیم تصریح شده است: ﴿وَاذْكُرْ فِي الْكِتَابِ إِبْرَاهِيمَ ۚ إِنَّهُ كَانَ صِدِّيقًا نَبِيًّا؛ و در اين كتاب ابراهيم را ياد كن كه او پيامبرى راستگو بود.﴾(مریم:۴۱)

۴۱ مریم. ۵۱ تا ۷۳ . انبیا. سوره مریم، آیه۴۱تا۴۸ - سوره انبیاء، آیه ۵۱تا۵۷ - سوره شعراء، آیه ۶۹تا۸۲ - سوره صافات، آیه ۸۳تا۱۰۰ - سوره زخرف، آیه ۲۶و۲۷ - سوره ممتحنه، آیه۴ - سوره عنکبوت، آیه ۱۶تا۲۵.

﴿إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ؛ ‌من تو را پیشوای مردم قرار دادم.‌﴾(بقره:۱۲۴)


اسوه حسنه. ۴ ممتحنه

اولوالاعزم. احزاب آیه ۷. ۱۳ شورا. ۳۵ احقاف.

دعاهای حضرت ابراهیم

دعاهای زیادی از حضرت ابراهیم در قرآن نقل شده است. قسمتی از این دعاها مربوط به امور دنیوی و قسمتی در رابطه با امور معنوی و اخروی است. از قول ابراهیم(ع) آمده است: ﴿رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ؛ پروردگارا، به من دانش عطا كن و مرا به صالحان ملحق فرماى﴾(شعراء:۸۳)

آمرزش برای پدر(عمو)،[۱۸] آمرزش برای خود و وسیله آزمایش نشدن برای کافران،[۱۹]درخواست فرزند صالح،[۲۰] درخواست حکمت و علم، قرار دادن از صالحان، درخواست نام نیک، بهشتی شدن و رسوا نشدن در آخرت،[۲۱] رزق و روزی برای فرزند،[۲۲] برپا داشتن نماز، قبول دعا،[۲۳] آمرزش خود و پدر و مادر و مؤمنان.[۲۴] امن قرار دادن مکه و رزق برای ساکنان مؤمن آن،[۲۵] پذیرش ساخت کعبه،[۲۶] قرار دادن از مسلمین و ذریه‌اش، پذیرش توبه، نشان دادن عبادت و آداب دینی[۲۷] از دعاهایی است که حضرت ابراهیم(ع) آنها را بر زبان آورده است.

مطالعه بیشتر

  • قهرمان توحید،‌ مکارم شیرازی،‌ ناصر.
  • پدر پیامبران در قرآن، عباسی، حبیب الله.


منابع

  1. ↑ قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)، مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۸
  2. ↑ نخل/ ۱۲۰.
  3. ↑ انبیاء/ ۵۷–۵۲.
  4. ↑ انعام/ ۸۱–۸۰.
  5. ↑ صافات/ ۱۱۰–۱۰۱.
  6. ↑ صافات/ ۱۰۹–۱۰۷.
  7. ↑ ص/ ۴۷.
  8. ↑ نحل/ ۱۲۲.
  9. ↑ نحل/ ۱۲۰.
  10. ↑ مریم/ ۴۱.
  11. ↑ توبه/ ۱۱۴.
  12. ↑ مکارم شیرازی، ناصر و همکاران، تفسیر نمونه، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، ج۱، ص۴۴۶.
  13. ↑ سوره انبیاء آیه ۵۱
  14. ↑ سوره صافات آیه ۱۱۱
  15. ↑ طباطبائی، سید محمد حسین، ترجمه المبزان، انتشارات دفتر اسلامی، ج۱، ص۴۰۸.
  16. ↑ قهرمان توحيد، شرح و تفسير آيات مربوط به حضرت ابراهيم( ع)، مكارم شيرازى، ناصر، ج۱، ص۱۳۷
  17. ↑ سوره صافات آیات ۱۰۱ تا ۱۰۸
  18. ↑ سوره ممتحنه آیه ۴، سوره شعراء آیه ۸۶
  19. ↑ سوره ممتحنه آیه ۵
  20. ↑ سوره صافات آیه ۱۰۰
  21. ↑ سوره شعراء آیات ۸۳ تا ۸۹
  22. ↑ سوره ابراهیم آیه ۳۷
  23. ↑ سوره ابراهیم آیه ۴۰
  24. ↑ سوره ابراهیم آیه ۴۱
  25. ↑ سوره بقره آیه ۱۲۶
  26. ↑ سوره بقره آیه ۱۲۷
  27. ↑ سوره بقره آیه ۱۲۸