پرش به محتوا

مهلت دادن خداوند به ابلیس: تفاوت میان نسخه‌ها

Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۵: خط ۵:
ابلیس از فرمان خداوند به سجده بر آدم(ع) خودداری کرد و مورد لعن خداوند قرار گرفت.<ref>سور حجر، آیه۳۱-۳۵.</ref> ابلیس از خداوند درخواست کرد {{قرآن|إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ|ترجمه=تا روزی که انسان‌ها برانگیخته می‌شوند.|سوره=سوره حجر|آیه=۳۶}} به او مهلت دهد.<ref>سوره حجر، آیه۳۶.</ref> خداوند به او تا {{قرآن|إِلی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ|ترجمه=تا روز و زمان معین، مهلت داده شده‌ای.|سوره=حجر|آیه=۳۸}}
ابلیس از فرمان خداوند به سجده بر آدم(ع) خودداری کرد و مورد لعن خداوند قرار گرفت.<ref>سور حجر، آیه۳۱-۳۵.</ref> ابلیس از خداوند درخواست کرد {{قرآن|إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ|ترجمه=تا روزی که انسان‌ها برانگیخته می‌شوند.|سوره=سوره حجر|آیه=۳۶}} به او مهلت دهد.<ref>سوره حجر، آیه۳۶.</ref> خداوند به او تا {{قرآن|إِلی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ|ترجمه=تا روز و زمان معین، مهلت داده شده‌ای.|سوره=حجر|آیه=۳۸}}


خداوند در سوره «ص» آیه «۸۳–۷۱» قصه [[ابلیس]] و تمرد او از اوامر خداوند و مهلت خواستن او را بیان می‌کند و از زبان ابلیس می‌گوید: {{قرآن|قالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِی إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ قالَ فَإِنَّکَ مِنَ الْمُنْظَرِینَ إِلی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ|ترجمه=شیطان گفت: پروردگارا! مرا تا روزی که انسان‌ها برانگیخته می‌شوند مهلت ده، فرمود: تو از مهلت داده شدگانی، ولی تا روز و زمان معین}}
مقصود از مهلت خواستن ابلیس را رهایی از مرگ دانسته‌اند.<ref>فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۱۱۲.</ref> این گفتگو در آیات متعددی در سوره‌های «اعراف»<ref>سوره اعراف، آیات ۱۱-۱۵.</ref>، «حجر»<ref>سوره حجر، آیات۳۲-۳۸.</ref>، «ص»<ref>سوره ص، آیات ۷۴-۸۱.</ref> ذکر شده است.


در این که «روز وقت معلوم» چه روزی است میان مفسران اختلاف است. عده‌ای آن روز را پایان جهان می‌دانند. و برخی هم می‌گویند روزی است که جز خدا کسی نمی‌داند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج۱۹، ص۳۴۳.</ref> احادیث معصومین نشان می‌دهد که ابلیس بین نفحه اول و دوم می‌میرد.<ref>بحرانی، تفسیر البرهان، قم، مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان، ج۲، ص۳۴۲.</ref> نویسنده المیزان معتقد است که ابلیس قبل از قیامت می‌میرد. زیرا ابلیس تقاضا کرده بود تا قیمت زنده بماند اما خداوند پاسخ داد تا روز وقت معلوم.<ref>طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، قم، نشر اسراء، ج۱۷، ص۳۴۶.</ref>{{پایان پاسخ}}
مفسران در مورد این‌که مقصود از «روز وقت معلوم» چه روزی است، اختلاف دارند. عده‌ای آن روز را پایان جهان می‌دانند. و برخی هم می‌گویند روزی است که جز خدا کسی نمی‌داند.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج۱۹، ص۳۴۳.</ref> احادیث معصومین نشان می‌دهد که ابلیس بین نفحه اول و دوم می‌میرد.<ref>بحرانی، تفسیر البرهان، قم، مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان، ج۲، ص۳۴۲.</ref> نویسنده المیزان معتقد است که ابلیس قبل از قیامت می‌میرد. زیرا ابلیس تقاضا کرده بود تا قیمت زنده بماند اما خداوند پاسخ داد تا روز وقت معلوم.<ref>طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، قم، نشر اسراء، ج۱۷، ص۳۴۶.</ref>
{{مطالعه بیشتر}}
 
{{پایان پاسخ}}{{مطالعه بیشتر}}


== مطالعه بیشتر ==
== مطالعه بیشتر ==

نسخهٔ ‏۱۶ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۵۶

سؤال

خداوند در سوره «ص» آیه ۸۱ به شیطان مهلت داده است؛ آن روز چه روزی است؟

ابلیس از فرمان خداوند به سجده بر آدم(ع) خودداری کرد و مورد لعن خداوند قرار گرفت.[۱] ابلیس از خداوند درخواست کرد ﴿إِلی یَوْمِ یُبْعَثُونَ؛ تا روزی که انسان‌ها برانگیخته می‌شوند.﴾(سوره حجر:۳۶) به او مهلت دهد.[۲] خداوند به او تا ﴿إِلی یَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ؛ تا روز و زمان معین، مهلت داده شده‌ای.﴾(حجر:۳۸)

مقصود از مهلت خواستن ابلیس را رهایی از مرگ دانسته‌اند.[۳] این گفتگو در آیات متعددی در سوره‌های «اعراف»[۴]، «حجر»[۵]، «ص»[۶] ذکر شده است.

مفسران در مورد این‌که مقصود از «روز وقت معلوم» چه روزی است، اختلاف دارند. عده‌ای آن روز را پایان جهان می‌دانند. و برخی هم می‌گویند روزی است که جز خدا کسی نمی‌داند.[۷] احادیث معصومین نشان می‌دهد که ابلیس بین نفحه اول و دوم می‌میرد.[۸] نویسنده المیزان معتقد است که ابلیس قبل از قیامت می‌میرد. زیرا ابلیس تقاضا کرده بود تا قیمت زنده بماند اما خداوند پاسخ داد تا روز وقت معلوم.[۹]


مطالعه بیشتر

۱. تفسیر نمونه، مکارم شیرازی، ج۱۹، ص۳۴۳.

۲. تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ج۱۵، ص۶۱۳.

۳. امام مهدی، سیدکاظم قزوینی، نشر الهادی، ص۷۹۲–۸۰۵.


منابع

  1. ↑ سور حجر، آیه۳۱-۳۵.
  2. ↑ سوره حجر، آیه۳۶.
  3. ↑ فیض کاشانی، تفسیر الصافی، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۱۱۲.
  4. ↑ سوره اعراف، آیات ۱۱-۱۵.
  5. ↑ سوره حجر، آیات۳۲-۳۸.
  6. ↑ سوره ص، آیات ۷۴-۸۱.
  7. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ج۱۹، ص۳۴۳.
  8. ↑ بحرانی، تفسیر البرهان، قم، مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان، ج۲، ص۳۴۲.
  9. ↑ طباطبایی، محمد حسین، تفسیر المیزان، قم، نشر اسراء، ج۱۷، ص۳۴۶.