پرش به محتوا

قرائت‌های مختلف قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}
قرآن‌ها در مناطق مختلف اسلامی، از لحاظ کم یا زیاد بودن کلمات، تفاوتی نداشته و تنها سیر تکاملی خود را از نظر حرکات و قواعد تجویدی طی کرده‌<ref>محمد طاهر عبدالقاهر الکردی، تاریخ القرآن، ص۱۲۰.</ref> و به کم یا زیاد شدن برخی حروف یا حرکات، تعداد آیات و رسم‌الخط ختم شده است.<ref>علوم القرآن عند المفسرون، ص۲۷–۳۵.</ref>
قرآن‌ها در مناطق مختلف اسلامی، از لحاظ کم یا زیاد بودن کلمات، تفاوتی نداشته و تنها سیر تکاملی خود را از نظر حرکات و [[تجوید|قواعد تجویدی]] طی کرده‌<ref>محمد طاهر عبدالقاهر الکردی، تاریخ القرآن، ص۱۲۰.</ref> و به کم یا زیاد شدن برخی حروف یا حرکات، تعداد آیات و [[رسم‌الخط قرآن|رسم‌الخط]] ختم شده است.<ref>علوم القرآن عند المفسرون، ص۲۷–۳۵.</ref>


در زمان [[عثمان بن عفان|عثمان]] خلیفه سوم، مصحف‌های قرآن یکی شد، اما علت‌های مختلفی مانند خالی بودن مصحف عثمانی از نقطه و اعراب، خالی بودن از «الف» در وسط کلمات، تفاوت لهجه‌ها، اعمال رأی و اجتهاد قاریان و … در اختلاف قرائت‌ها مؤثر بودند.<ref>رسم‌الخط المصحف، ترجمهٔ یعقوب جعفری، ص۱۷۱–۱۷۷؛ محمد هادی معرفت، تاریخ قرآن، ص۱۴۰–۱۵۳.</ref>
در زمان [[عثمان بن عفان|عثمان]] خلیفه سوم، [[جمع‌آوری قرآن توسط خلیفه اول و خلیفه سوم|مصحف‌های قرآن یکی شد]]، اما علت‌های مختلفی مانند خالی بودن از نقطه و إعراب، خالی بودن از «الف» در وسط کلمات، تفاوت لهجه‌ها، إعمال رأی و اجتهاد قاریان و … در اختلاف قرائت‌ها مؤثر بودند.<ref>رسم‌الخط المصحف، ترجمهٔ یعقوب جعفری، ص۱۷۱–۱۷۷؛ محمد هادی معرفت، تاریخ قرآن، ص۱۴۰–۱۵۳.</ref>


امام صادق(ع) فرموده‌اند:
[[امام صادق(ع)]] فرموده‌اند:
«إِنَّ الْقُرْآنَ‏ وَاحِدٌ نَزَلَ‏ مِنْ‏ عِنْدِ وَاحِدٍ وَ لَكِنَّ الِاخْتِلَافَ يَجِي‏ءُ مِنْ قِبَلِ الرُّوَاةِ؛ قرآن یکی است و از سوی یک فرد (خداوند) نازل شده، ولی اختلاف بر سر قرائت آن، از جانب راویان (قاریان) صورت گرفته است».<ref>الکافی، ج۲، ص۶۳۰.</ref>
«إِنَّ الْقُرْآنَ‏ وَاحِدٌ نَزَلَ‏ مِنْ‏ عِنْدِ وَاحِدٍ وَ لَكِنَّ الِاخْتِلَافَ يَجِي‏ءُ مِنْ قِبَلِ الرُّوَاةِ؛ قرآن یکی است و از سوی یک فرد (خداوند) نازل شده، ولی اختلاف بر سر قرائت آن، از جانب راویان (قاریان) صورت گرفته است».<ref>الکافی، ج۲، ص۶۳۰.</ref>


مشهورترین و معروف‌ترین قاریانی که قرآن طبق قرائت آنها تلاوت می‌شود، عبارت‌اند از:
مشهورترین و معروف‌ترین قاریانی که قرآن طبق قرائت آنها تلاوت می‌شود، عبارت‌اند از:
* عبدالله بن عامر عصبی (م ۱۱۸ق)، از شام.
* [[عبدالله بن عامر عصبی]] (م ۱۱۸ق)، از [[شام]].
* عبدالله بن کثیر دارمی (م ۱۲۰ ق)، از مکه.
* عبدالله بن کثیر دارمی (م ۱۲۰ ق)، از [[مکه]].
* عاصم بن ابی النَجود اسدی (م ۱۲۸ ق)، از کوفه که قرائت او از ناحیهٔ حفص به‌طور دقیق، ضبط و منتشر شده است. قاریان جمهوری اسلامی ایران و بیش‌تر کشورهای اسلامی به روش او قرائت می‌کنند.
* [[عاصم بن ابی‌النجود اسدی|عاصم بن ابی النَجود اسدی]] (م ۱۲۸ ق)، از [[کوفه]] که قرائت او از ناحیهٔ حفص به‌طور دقیق، ضبط و منتشر شده است. قاریان جمهوری اسلامی ایران و بیش‌تر کشورهای اسلامی به روش او قرائت می‌کنند.
* ابوعمرو بن علاء مازنی (م ۱۵۴ ق)، از بصره.
* ابوعمرو بن علاء مازنی (م ۱۵۴ ق)، از بصره.
* حمزه بن حبیب زیّات (م ۱۵۶ ق)، از کوفه.
* حمزه بن حبیب زیّات (م ۱۵۶ ق)، از کوفه.

نسخهٔ ‏۸ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۹

سؤال

چرا در مناطق مختلف اسلامی، قرآن‌ها گاهی با هم تفاوت دارند؟

قرآن‌ها در مناطق مختلف اسلامی، از لحاظ کم یا زیاد بودن کلمات، تفاوتی نداشته و تنها سیر تکاملی خود را از نظر حرکات و قواعد تجویدی طی کرده‌[۱] و به کم یا زیاد شدن برخی حروف یا حرکات، تعداد آیات و رسم‌الخط ختم شده است.[۲]

در زمان عثمان خلیفه سوم، مصحف‌های قرآن یکی شد، اما علت‌های مختلفی مانند خالی بودن از نقطه و إعراب، خالی بودن از «الف» در وسط کلمات، تفاوت لهجه‌ها، إعمال رأی و اجتهاد قاریان و … در اختلاف قرائت‌ها مؤثر بودند.[۳]

امام صادق(ع) فرموده‌اند: «إِنَّ الْقُرْآنَ‏ وَاحِدٌ نَزَلَ‏ مِنْ‏ عِنْدِ وَاحِدٍ وَ لَكِنَّ الِاخْتِلَافَ يَجِي‏ءُ مِنْ قِبَلِ الرُّوَاةِ؛ قرآن یکی است و از سوی یک فرد (خداوند) نازل شده، ولی اختلاف بر سر قرائت آن، از جانب راویان (قاریان) صورت گرفته است».[۴]

مشهورترین و معروف‌ترین قاریانی که قرآن طبق قرائت آنها تلاوت می‌شود، عبارت‌اند از:

  • عبدالله بن عامر عصبی (م ۱۱۸ق)، از شام.
  • عبدالله بن کثیر دارمی (م ۱۲۰ ق)، از مکه.
  • عاصم بن ابی النَجود اسدی (م ۱۲۸ ق)، از کوفه که قرائت او از ناحیهٔ حفص به‌طور دقیق، ضبط و منتشر شده است. قاریان جمهوری اسلامی ایران و بیش‌تر کشورهای اسلامی به روش او قرائت می‌کنند.
  • ابوعمرو بن علاء مازنی (م ۱۵۴ ق)، از بصره.
  • حمزه بن حبیب زیّات (م ۱۵۶ ق)، از کوفه.
  • نافع بن عبدالرحمن اللیثی، (م ۱۶۹ ق)، از مدینه.
  • علی بن حمزه کسایی (م ۱۸۹ ق)، از کوفه.

علاوه بر این افراد، خلف بن هشام، یعقوب حضرمی و ابوجعفر مخزومی را نیز از قاریان مشهور دانسته‌اند. برخی نیز تعداد دیگری را به آنها افزوده‌اند.[۵]

منابع

  1. ↑ محمد طاهر عبدالقاهر الکردی، تاریخ القرآن، ص۱۲۰.
  2. ↑ علوم القرآن عند المفسرون، ص۲۷–۳۵.
  3. ↑ رسم‌الخط المصحف، ترجمهٔ یعقوب جعفری، ص۱۷۱–۱۷۷؛ محمد هادی معرفت، تاریخ قرآن، ص۱۴۰–۱۵۳.
  4. ↑ الکافی، ج۲، ص۶۳۰.
  5. ↑ محمد هادی معرفت، تاریخ قرآن، ص۱۴۷–۱۴۸؛ علوم القرآن عند المفسران، ج۲، ص۱۳–۱۵.