پرش به محتوا

باردار شدن حضرت مریم(س): تفاوت میان نسخه‌ها

Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۱۵: خط ۱۵:
اینکه این بارداری تنها با دمی دمیدن فرشته بوده و نزدیکی جنسی صورت نگرفته در روایات نیز به صراحت نقل شده است: [[امام باقر(ع)]] فرمود: جبرئیل گریبان [[حضرت مریم]] را گرفت و در آن دمید.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، تهران، نشر دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۹ ش، ج۱۴، ص۵۲.</ref>
اینکه این بارداری تنها با دمی دمیدن فرشته بوده و نزدیکی جنسی صورت نگرفته در روایات نیز به صراحت نقل شده است: [[امام باقر(ع)]] فرمود: جبرئیل گریبان [[حضرت مریم]] را گرفت و در آن دمید.<ref>طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، تهران، نشر دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۹ ش، ج۱۴، ص۵۲.</ref>


آیت الله مکارم در تفسیر نمونه به این نکته توجه داده که آیات قران  درباره آفرينش عيسى تعبیر «يخلق؛ می‌‏آفريند» استفاده شده، در حالى كه در باره آفرينش يحيى در چند آيه قبل، تعبير به «يفعل؛ انجام می‌‏دهد»<ref>سوره آل‌عمران، آیه۴۰.</ref> استفاده شده است. شايد اين تفاوت تعبير، اشاره به تفاوت خلقت اين دو پيامبر بوده باشد كه يكى از مجراى عادى و ديگرى از مجراى غير عادى به وجود آمده‌‏اند<ref>تفسير نمونه، ج‏2، ص: ۵۵۲.</ref>
آیت الله مکارم در تفسیر نمونه به این نکته توجه داده که آیات قران  درباره آفرينش عيسى تعبیر «يخلق؛ می‌‏آفريند» استفاده شده، در حالى كه در باره آفرينش يحيى در چند آيه قبل، تعبير به «يفعل؛ انجام می‌‏دهد»<ref>سوره آل‌عمران، آیه۴۰.</ref> استفاده شده است. شايد اين تفاوت تعبير، اشاره به تفاوت خلقت اين دو پيامبر بوده باشد كه يكى از مجراى عادى و ديگرى از مجراى غير عادى به وجود آمده‌‏اند<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش،‌ج۲، ص۵۵۲.</ref>


==منابع==
==منابع==

نسخهٔ ‏۲۷ مهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۱:۳۳

سؤال

حضرت مریم چگونه به حضرت عیسی باردار شد؟ آیا از طریق ازدواج با فرشته یا از طریق دمیدن فرشته، حضرت عیسی به وجود آمد؟


مریم(س) در بیت‌المقدس و ظاهر شدن جبرئیل

حضرت مریم در بیت المقدس، مکانی را برای عبادت خداوند قرار داده و در آنجا خداوند را عبادت می‌کرد.[۱] خداوند فرستاده‌ای را به نزد مریم فرستاد و در قران با تعبیر «روح» از آن یاد کرده است.[۲] بیشتر مفسران مقصود از این روح را جبرئیل دانسته‌اند.[۳] این فرشته خداوند همانند یک انسان کامل بر مریم ظاهر شد.[۲]

مریم با دیدن آن انسان ترسید و گفت من از شر تو به خداوند پناه می‌برد.[۴] فرشته خود را فرستاده خدواند معرفی کرد که پسری پاک به او ببخشد.[۵] فرزندی که نامش مسیح عیسی‌بن مریم است که در هر دو جهان آبرومند و در نزد خداوند از مقربان است.[۶] مریم گفت چگونه فرزندی داشته باشم در حالی که هیچ مردی با من برخورد نداشته است[۷] فرشته به او اطمینان خاطر داده و گفت این امر برای خداوند آسان است.[۸]

دمیدن فرشته

مریم باردار شد و قرآن در مورد نحوه بارداری او توضیح صریحی نمی‌دهد.[۹] و تنها با تعبیر «فَنَفَخْنا؛ دمیدیم»[۱۰] از آن یاد کرده است. از آیات قرآن استفاده می‌شود، خلقت حضرت عیسی(ع) با سایر انسان‌ها متفاوت است و به صورت معجزه بوده است؛ قرآن عیسی(ع) را به مانند حضرت آدم دانسته[۱۱] که بدون پدر متولد شده است.[۱۲] در این معجزه، مریم(س) نقش خود را به عنوان مادر انجام داده که البته بدون تماس با جنس مرد. خداوند در مورد مریم می‌فرماید: ﴿مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا؛ و همچنين به مريم دختر عمران كه دامان خود را پاك نگه داشت، و ما را از روح خود در آن دميدیم.﴾(تحریم:۱۲)

اینکه این بارداری تنها با دمی دمیدن فرشته بوده و نزدیکی جنسی صورت نگرفته در روایات نیز به صراحت نقل شده است: امام باقر(ع) فرمود: جبرئیل گریبان حضرت مریم را گرفت و در آن دمید.[۱۳]

آیت الله مکارم در تفسیر نمونه به این نکته توجه داده که آیات قران درباره آفرينش عيسى تعبیر «يخلق؛ می‌‏آفريند» استفاده شده، در حالى كه در باره آفرينش يحيى در چند آيه قبل، تعبير به «يفعل؛ انجام می‌‏دهد»[۱۴] استفاده شده است. شايد اين تفاوت تعبير، اشاره به تفاوت خلقت اين دو پيامبر بوده باشد كه يكى از مجراى عادى و ديگرى از مجراى غير عادى به وجود آمده‌‏اند[۱۵]

منابع

  1. ↑ الميزان في تفسير القرآن، ج‏14، ص: 35
  2. ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ سوره مریم، آیه۱۷.
  3. ↑ تفسير نمونه، ج‏13، ص: ۳۶
  4. ↑ سوره مریم، آیه۱۸.
  5. ↑ سوره مریم، آیه۱۹.
  6. ↑ سوره آل‌عمران، آیه۴۵.
  7. ↑ سوره مریم، آیه۲۰.
  8. ↑ سوره مریم، آیه۲۱.
  9. ↑ سوره مریم، آیه۲۲.
  10. ↑ سوره تحریم، آیه۱۲.
  11. ↑ سوره آل‌عمران، آیه۵۹.
  12. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۲، ص۵۷۶.
  13. ↑ طباطبایی، سید محمد حسین، المیزان، تهران، نشر دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۷۹ ش، ج۱۴، ص۵۲.
  14. ↑ سوره آل‌عمران، آیه۴۰.
  15. ↑ مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش،‌ج۲، ص۵۵۲.