پرش به محتوا

غفلت: تفاوت میان نسخه‌ها

A.ahmadi (بحث | مشارکت‌ها)
A.ahmadi (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۲: خط ۲:
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}غفلت به چه معنا است؟ عوامل و پیامدهای آن چیست؟{{پایان سوال}}
{{سوال}}غفلت به چه معنا است؟ عوامل و پیامدهای آن چیست؟{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}غفلت یکی از [[رذائل اخلاقی]] است و به سه نوعِ غفلت از [[یاد خدا]]، غفلت از نشانه‌های خدا و غفلت از [[آخرت]] تقسیم شده است.
 
عوامل غفلت پیروی از [[وسوسه|وسوسه شیطان]]، [[دلبستگی به دنیا]]، افراط در امور معنوی و ضعف در [[اعتقادات]] است. از دست دادن قابلیت انسان برای پیشرفت معنوی، یکی دیگر از عوامل غفلت است که بر اثر [[گناه|ارتکاب گناهان]] و [[توبه|توبه نکردن]] رخ می‌دهد.
 
پیامدهای غفلت [[دوری از خدا]]، [[ناامیدی]] هنگام سختی‌ها، از دست دادن [[آرامش]]، تسلط [[شیطان]] بر [[انسان]] و محروم شدن از [[نعمت‌های الهی]] است.


== مفهوم‌شناسی ==
== مفهوم‌شناسی ==
غفلت به معنای فراموش کردن،<ref>دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه غفلت.</ref> یکی از [[رذائل اخلاقی]] است و به سه نوع تقسیم شده است:
غفلت به معنای فراموش کردن،<ref>دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه غفلت.</ref> یکی از [[رذائل اخلاقی]] است و در [[قرآن]] سه نوع از آن، مورد نکوهش قرار گرفته است:‌
* غفلت از [[یاد خدا]]؛
* غفلت از [[یاد خدا]]؛
* غفلت از [[آیات]] و نشانه‌های خدا؛
* غفلت از [[آیات]] و نشانه‌های خدا؛
* غفلت از [[آخرت]].<ref>شیروانی، علی؛ چکیده اخلاق در قرآن، ۱۳۷۹ش، چاپ دوم، ج۲، ص۶۰.</ref>
* غفلت از [[آخرت]].<ref>شیروانی، علی؛ چکیده اخلاق در قرآن، ۱۳۷۹ش، چاپ دوم، ج۲، ص۶۰.</ref>


غفلت گاهی اختیاری و گاهی بدون اختیار است. آنچه مورد نکوهش است غفلت اختیاری است. غفلت اختیاری جایی است که انسان امکان و توانایی توجه را دارد ولی توجه نمی‌کند.
غفلت گاهی [[اختیار|اختیاری]] و گاهی بدون اختیار است. آنچه مورد نکوهش است غفلت اختیاری است.  
 
غفلت اختیاری جایی است که انسان امکان و توانایی توجه را دارد ولی توجه نمی‌کند.


== عوامل ==
== عوامل ==

نسخهٔ ‏۱۰ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۲

سؤال
غفلت به چه معنا است؟ عوامل و پیامدهای آن چیست؟

غفلت یکی از رذائل اخلاقی است و به سه نوعِ غفلت از یاد خدا، غفلت از نشانه‌های خدا و غفلت از آخرت تقسیم شده است.

عوامل غفلت پیروی از وسوسه شیطان، دلبستگی به دنیا، افراط در امور معنوی و ضعف در اعتقادات است. از دست دادن قابلیت انسان برای پیشرفت معنوی، یکی دیگر از عوامل غفلت است که بر اثر ارتکاب گناهان و توبه نکردن رخ می‌دهد.

پیامدهای غفلت دوری از خدا، ناامیدی هنگام سختی‌ها، از دست دادن آرامش، تسلط شیطان بر انسان و محروم شدن از نعمت‌های الهی است.

مفهوم‌شناسی

غفلت به معنای فراموش کردن،[۱] یکی از رذائل اخلاقی است و در قرآن سه نوع از آن، مورد نکوهش قرار گرفته است:‌

غفلت گاهی اختیاری و گاهی بدون اختیار است. آنچه مورد نکوهش است غفلت اختیاری است.

غفلت اختیاری جایی است که انسان امکان و توانایی توجه را دارد ولی توجه نمی‌کند.

عوامل

عوامل غفلت گوناگون است که برخی از آنها چنین شمرده شده است:

  • افراط در امور معنوی: انسان در کنار امور عبادی باید به تفریح، کار، خواب و دیگر امور زندگی نیز رسیدگی کند؛ چراکه افراط در امور معنوی، تأثیر عکس گذاشته و فرد را دچار دلزدگی و غفلت می‌کند.
  • ضعف در اعتقادات: نداشتن اعتقادات قوی انسان را در امور معنوی دچار تزلزل کرده، درنتیجه فرد از یاد خدا و معنویت غافل می‌شود.
  • ضعف در اراده: ضعف اراده انسان را از ادامه عمل بازمی‌دارد و موجب می‌شود که زمینه نفوذ و سیطره شیطان در انسان فراهم شود.

پیامدها

غفلت پیامدهای مختلفی دارد که برخی از آنها چنین است:

  • دوری از خدا: زمانی که انسان خدا را فراموش می‌کند و نسبت به یاد او غافل می‌شود، به‌تدریج از خداوند دور می‌شود.[۴]
  • ناامیدی هنگام سختی‌ها: انسانی که در زندگی، خدا را فراموش کرده است، در برابر مشکلات خود را تنها می‌بیند و توان مقاومت در برابر آن را ندارد.[۵]
  • از دست دادن آرامش: بر اساس آیه ۲۹ سوره رعد، تنها با یاد خدا دل‌ها آرامش پیدا می‌کند.
  • تسلط شیطان بر انسان: در صورت غفلت از یاد خدا، رابطه انسان با خدا ضعیف شده و شیطان بر روح او تسلط پیدا می‌کند.[۶]
  • محروم شدن از نعمت‌های الهی: فرد با غفلت نشان می‌دهد شایسته نعمت‌های بیشتری از جانب خدا نیست و همین امر موجب محروم ماندن او از نعمت‌های الهی می‌شود.[۷]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه غفلت.
  2. ↑ شیروانی، علی؛ چکیده اخلاق در قرآن، ۱۳۷۹ش، چاپ دوم، ج۲، ص۶۰.
  3. ↑ بحارالانوار، چاپ بیروت، ج۷۳، ص۹۰.
  4. ↑ اقتباس از: مصباح یزدی، محمد تقی، به سوی خود سازی، قم، انتشارات مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی (ره)، ص۲۶۷.
  5. ↑ برگرفته از مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیستم، ج۱۳، ص۳۲۷–۳۲۸.
  6. ↑ شجاعی، محمد صادق، توکل به خدا، قم، انتشارات مؤسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی (ره)، ص۸۷.
  7. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، تهران، انتشارات دارالکتب الاسلامیه، چاپ بیستم، ج۱۰، ص۲۷۸.