سوره‌های مسبحات: تفاوت میان نسخه‌ها
Nazarzadeh (بحث | مشارکت‌ها) جز جایگزینی متن - ' <ref>' به '<ref>' |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
{{پایان سوال}} | {{پایان سوال}} | ||
{{پاسخ}} | {{پاسخ}} | ||
'''سوره‌های مُسَبِّحَات'''، سوره‌هایی که با الفاظی از ریشه «سبح» آغاز شده و ابتدای این سوره‌ها تسبیح الهی آمده است. سوره‌های [[سوره اسراء|اسراء]]، [[سوره حدید|حدید]]، [[سوره حشر|حشر]]، [[سوره صف|صف]]، [[سوره جمعه|جمعه]]، [[سوره تغابن|تغابن]] و [[سوره اعلی|اعلی]]، هفت سوره مسبّحات می‌باشند. نام‌گذاری این سوره‌ها به نام مسبحات، توسط [[پیامبر(ص)]] صورت گرفته است.<ref>رازی، ابوالفتوح، تفسیر روض الجنان و روح الجنان، ج۱۹، ص۱.</ref> | '''سوره‌های مُسَبِّحَات'''، سوره‌هایی که با الفاظی از ریشه «سبح» آغاز شده و ابتدای این سوره‌ها تسبیح الهی آمده است.<ref>حفنى، عبدالمنعم، موسوعه القرآن العظيم، مصر - قاهره، مكتبه مدبولي، چاپ اول، ۲۰۰۴ م، ج۱، ص۶۳.</ref> سوره‌های [[سوره اسراء|اسراء]]، [[سوره حدید|حدید]]، [[سوره حشر|حشر]]، [[سوره صف|صف]]، [[سوره جمعه|جمعه]]، [[سوره تغابن|تغابن]] و [[سوره اعلی|اعلی]]، هفت سوره مسبّحات می‌باشند.<ref>معرفت، محمدهادى، التمهيد في علوم القرآن، قم، مركز مديريت، چاپ سوم، ۱۴۱۰ق، ج۵، ص۲۹۳.</ref> نام‌گذاری این سوره‌ها به نام مسبحات، توسط [[پیامبر(ص)]] صورت گرفته است.<ref>رازی، ابوالفتوح، تفسیر روض الجنان و روح الجنان، ج۱۹، ص۱.</ref> | ||
«مسبّحات» از ماده «سبح» است و «سبح» در لغت به معنای حمد، ستایش، تقدیس، پاک و منزه دانستن است.<ref>سیاح، احمد، فرهنگ بزرگ جامع نوین (فرهنگ سیاح)، تهران، انتشارات اسلام، ۱۳۷۱، ماده سبح.</ref> برخی این سوره‌ها را مسبحات خمس (پنجگانه) ناميده‌اند و سوره اسراء و اعلی را جزء آن‌ها بحساب نياورده‌اند.<ref>فرهنگ نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۴۳۴۹</ref> | «مسبّحات» از ماده «سبح» است و «سبح» در لغت به معنای حمد، ستایش، تقدیس، پاک و منزه دانستن است.<ref>سیاح، احمد، فرهنگ بزرگ جامع نوین (فرهنگ سیاح)، تهران، انتشارات اسلام، ۱۳۷۱، ماده سبح.</ref> برخی این سوره‌ها را مسبحات خمس (پنجگانه) ناميده‌اند و سوره اسراء و اعلی را جزء آن‌ها بحساب نياورده‌اند.<ref>فرهنگ نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۴۳۴۹</ref><ref>حفنى، عبدالمنعم، موسوعه القرآن العظيم، مصر - قاهره، مكتبه مدبولي، چاپ اول، ۲۰۰۴ م، ج۱، ص۶۴.</ref> | ||
آیه ابتدایی این سوره‌ها عبارتند از: | آیه ابتدایی این سوره‌ها عبارتند از: | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۲
سؤال
سوره‌های مسبّحات را نام ببرید.
سوره‌های مُسَبِّحَات، سوره‌هایی که با الفاظی از ریشه «سبح» آغاز شده و ابتدای این سوره‌ها تسبیح الهی آمده است.[۱] سوره‌های اسراء، حدید، حشر، صف، جمعه، تغابن و اعلی، هفت سوره مسبّحات می‌باشند.[۲] نام‌گذاری این سوره‌ها به نام مسبحات، توسط پیامبر(ص) صورت گرفته است.[۳]
«مسبّحات» از ماده «سبح» است و «سبح» در لغت به معنای حمد، ستایش، تقدیس، پاک و منزه دانستن است.[۴] برخی این سوره‌ها را مسبحات خمس (پنجگانه) ناميده‌اند و سوره اسراء و اعلی را جزء آن‌ها بحساب نياورده‌اند.[۵][۶]
آیه ابتدایی این سوره‌ها عبارتند از:
- سوره اسراء: ﴿سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَیٰ بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الحرام…؛ پاک و منزه است خدایی که در شبی بنده خود را از مسجد حرام …﴾
- سوره حدید: ﴿سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ…؛ آنچه در آسمانها و زمین است، خدا را تسبیح می‌کنند …﴾
- سوره حشر: ﴿سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الْأَرْضِ؛ آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است، خدا را تسبیح می‌کنند﴾
- سوره صف: ﴿سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَ مَا فِی الْأَرْضِ؛ آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همه تسبیح خدا می‌گویند﴾
- سوره جمعه: ﴿یُسَبِّـحُ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ؛ آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همواره تسبیح خدا می‌گویند﴾
- سوره تغابن: ﴿یُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ؛ آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است همواره تسبیح خدا می‌گویند﴾
- سوره اعلی: ﴿سَبِّحِ اسْمَ رَبِّکَ الْأَعْلَی؛ منزّه شمار نام پروردگار بلندمرتبه‌ات را!﴾
در حديثى از پيامبر اسلام (ص) نقل شده كه قبل از خواب مسبحات را تلاوت مى‌کرد و مى‌فرمود: در آن‌ها آيه‌اى است كه از هزار آيه برتر است.[۷]
منابع
- ↑ حفنى، عبدالمنعم، موسوعه القرآن العظيم، مصر - قاهره، مكتبه مدبولي، چاپ اول، ۲۰۰۴ م، ج۱، ص۶۳.
- ↑ معرفت، محمدهادى، التمهيد في علوم القرآن، قم، مركز مديريت، چاپ سوم، ۱۴۱۰ق، ج۵، ص۲۹۳.
- ↑ رازی، ابوالفتوح، تفسیر روض الجنان و روح الجنان، ج۱۹، ص۱.
- ↑ سیاح، احمد، فرهنگ بزرگ جامع نوین (فرهنگ سیاح)، تهران، انتشارات اسلام، ۱۳۷۱، ماده سبح.
- ↑ فرهنگ نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۴۳۴۹
- ↑ حفنى، عبدالمنعم، موسوعه القرآن العظيم، مصر - قاهره، مكتبه مدبولي، چاپ اول، ۲۰۰۴ م، ج۱، ص۶۴.
- ↑ فرهنگ نامه علوم قرآن، دفتر تبلیغات اسلامی، ج۱، ص۴۳۴۹