پرش به محتوا

یاران شیطان: تفاوت میان نسخه‌ها

A.ahmadi (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
عبدالرحیم رضاپور (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۳۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۸ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{شاخه
| شاخه اصلی = اخلاق
|شاخه فرعی۱ = تهذیب نفس
|شاخه فرعی۲ = محاسبه نفس
|شاخه فرعی۳ =
}}
{{سوال}}
{{سوال}}
یاران شیطان چه کسانی هستند؟{{پایان سوال}}
یاران شیطان چه کسانی هستند؟{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}براساس [[آیه|آیات]] و [[روایت|روایات]]، یاران شیطان، افرادی هستند که شیطان بر آنها مسلط شده و [[یاد خدا]] را از دل‌های آنان برده است. [[منافق|منافقان]]، فراموش‌کنندگان یاد خدا، کسانی که زیاد خشمگین می‌شوند و اسرافکاران، یاران شیطان شمرده شده‌اند. یاران شیطان اختصاص به انسان‌ها ندارد و می‌تواند از [[جنیان]] نیز باشد.
 
== ویژگی‌‌ها ==
یاران شیطان، از جنس جن یا انسان بوده و از کار اصلی شیطان، که وسوسه و گمراه نمودن دیگران است پیروی می‌کنند.  
 
در قرآن، با تعبیر «یاران شیطان» مطلبی ذکر نشده؛ ولی واژه‌های هم‌معنی آن بیان شده و در ضمن آن، ویژگی‌های آنها نیز گفته شده است:


* '''جنود شیطان''': منظور از جنود شیطان که در آیه ۹۵ سوره شعرا {{قرآن|و جنود ابلیس اجمعین}} آمده با توجه به حدیثی که از امام باقر(ع) وارد شده عبارت است از ذُرّیه شیطان.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی ۸ جلدی، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵، ج۲، ص۳۱.</ref>
در [[قرآن]] از یاران شیطان با تعبیرهایی مانند قبیله شیطان و حزب شیطان یاد شده است.
* '''قبیله شیطان''': منظور از قبیله شیطان که در آیه ۲۷ سوره اعراف آمده، عبارت است از ذریه، خویشان و یاران شیطان که از جنس خود او هستند.
* '''حزب شیطان''': منظور از حزب شیطان پیروان او و کسانی هستند که در خط او باشند. بر اساس قرآن، اعضای حزب او کسانی هستند که ولایت و بندگی او را پذیرفته<ref>نحل / ۱۰۰.</ref> و نیز کسانی که بر آنها چیره شده و یاد خدا را از دلهای آنان برده است.<ref>مجادله / ۱۹.</ref> خداوند نشانه‌های حزب شیطان را نفاق، دشمنی با حق، فراموشی یاد خدا، دروغ و نیرنگ بیان کرده است.
* '''دوستان شیطان''': دوستان شیطان کسانی هستند که شیطان با آن ها رفیق و همراه شده و آن ها را دوست دارد. این گروه کسانی اند که گناهکار یا فاسق و فاجرند. خداوند در قرآن از کسانی که ایمان نمی آورند<ref>اعراف:۲۷.</ref> و از افرادی که کفر می‌ورزند، با عنوان اولیاء شیطان نام می برد<ref>نساء: ۷۶.</ref> و به نصّ صریح قرآن شیطان دوستان خود را سخت وسوسه می کنند.<ref>انعام :۱۲۱.</ref>


== مصادیق ==
== مصادیق ==
۱ـ منافقین؛ یعنی کسانی که دلشان با زبانشان یکی نیست و بالاتر از این یعنی آن هایی که به ظاهر مسلمان و به دل کافرند. امام علی ـ(ع) ـ فرمود: المنافقین حزب الشیطان.<ref>آمدی، غرر الحکم، دفتر تبلیغات، ۱۳۶۶، ص۴۵۸.</ref>  
براساس آیات و روایات، برخی از مصادیق یاران شیطان چنین‌اند:
* '''فراموش‌کنندگان یاد خدا''': کسانی که یاد خدا را فراموش کنند یاران شیطان دانسته شده‌اند؛ زیرا شیطان زمانی به دل راه می‌یابد که یاد خدا از دل او بیرون رفته باشد.<ref>سوره مجادله، آیه۹.</ref>
* '''کسانی که زیاد خشمگین می‌شوند''': امام علی(ع) [[خشم]] را سپاهی بزرگ از لشکرهای شیطان دانسته است.<ref>نوری، حسین، مستدرک الوسائل، محقق / مصحح: مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، چاپ اول، 1408 ق‏، ج۱۲، ص۱۱.</ref>
* '''اسرافکاران''': در آیه {{قرآن|إِنَّ الْمُبَذِّرِینَ کانُواْ إِخْوَانَ الشَّیَاطِینِ
| سوره = اسراء
| آیه = ۲۷
| ترجمه = اسراف کنندگان برادران شیطان هستند.
}} اسرافکاران برادران شیطان معرفی شده‌اند.
* '''منافقان''' کسانی هستند که در ظاهر مسلمان، ولی در باطن کافر هستند. کسانی که دلشان با زبانشان یکی نیست منافق شمرده شده‌اند. [[امام علی(ع)]]، منافقان را حزب شیطان خوانده است.<ref>تميمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، تصنيف غرر الحكم و درر الكلم‏، محقق / مصحح: درايتى، مصطفى‏، قم، دفتر تبليغات‏، چاپ اول، 1366 ش‏، ص۴۵۸.</ref>
* '''دشمنان امام علی(ع)''': براساس روایتی از [[پیامبر(ص)]]، دشمنان امام علی(ع)، اهل نفاق و از برادران شیطان هستند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، محقق / مصحح: جمعى از محققان‏، بیروت، دار إحياء التراث العربي‏، چاپ دوم، 1403 ق‏، ج۳۷، ص212.</ref>
* '''دشمنان اهل بیت(ع)''': در روایتی از رسول خدا(ص) به امام علی(ع) نقل شده که دشمنان شما [اهل بیت] از حزب شیطان هستند.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، محقق / مصحح: جمعى از محققان‏، بیروت، دار إحياء التراث العربي‏، چاپ دوم، 1403 ق‏، ج۲۳، ص۱۴۲.</ref>
* '''مشرکان''': [[امام باقر(ع)]] در تفسیر آیه ۹۹ [[سوره شعراء]]، مشرکان را پیروی‌کنندگانِ شیطان معرفی کرده است.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407ق، ج۲، ص۳۱.</ref>


۲ـ دشمنان علی(ع)؛ پیغمبر فرمود: بدانید که دشمنان علی(ع)، اهل شقاق و نفاق و از برادران شیطانند.<ref>مجلسی، بحار الانوار، موسسه وفا بیروت، ۱۴۰۴، ج۳۷، ص۲۱۱.</ref>
== نام‌های دیگر ==
یاران شیطان، از جنس [[جن]] یا [[انسان]] بوده و از کار اصلی [[شیطان]]، که [[وسوسه]] و [[گمراهی|گمراه]] نمودن دیگران است پیروی می‌کنند.


۳ـ مشرکین؛ امام باقر(ع) در تفسیر آیه ۹۹ سوره شعرا، که می فرماید: (جنود ابلیس می گویند ما کسی را گمراه نمی کنیم مگر مجرمون را) فرمود: منظور از مجرمون در این آیه مشرکین اند که به شیاطین اقتدا کرده و پیروی آنان را می کنند.<ref>کلینی، اصول کافی ۸ جلدی، دار الکتب الاسلامیه، ۱۳۶۵، ج۲، ص۳۱.</ref>
در [[قرآن]]، با تعبیر «یاران شیطان» مطلبی ذکر نشده؛ ولی واژه‌های هم‌معنی آن بیان شده:
 
* '''جنود شیطان''': از جنود شیطان در آیه {{قرآن|وَجُنُودُ إِبْلِیسَ أَجْمَعُون
۴ـ دشمنان اهل بیت(ع): پیغمبر به علی ـ(ع) ـ فرمود: و اعداؤکم حزب الشیطان.<ref>بحار الانوار، مدرک قبل، ج۲۳، ص۱۴۲.</ref> یعنی دشمنان شما از حزب شیطانند.
| سوره = شعرا
 
| آیه = ۹۵
۵ـ فراموش کنندگان یاد خدا؛ زیرا شیطان زمانی به دل راه می یابد که یاد خدا از دل بیرون رفته باشد.<ref>مجادله / ۹.</ref>
| ترجمه = و همه سپاه ابلیس.
 
}} یاد شده که مراد از آن با توجه به حدیثی از [[امام باقر(ع)]] ذُرّیه شیطان است.<ref>کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407ق، ج۲، ص۳۱.</ref>
۶ـ غضب و خشم و کسانی که زیاد خشمگین می شوند زیرا خشم منشأ بسیاری از گناهان است امام علی ـ(ع) ـ به حارث همدانی فرمود: از غضب بپرهیز، زیرا غضب خود سپاهی عظیم از لشکرهای شیطان است.<ref>مستدرک الوسائل، ۱۸ جلدی، موسسه آل البیت قم، ۱۴۰۸، ج۱۲، ص۱۱.</ref>
* '''قبیله شیطان''': در آیه ۲۷ [[سوره اعراف]] از تعبیر قبیله شیطان استفاده شده است.
 
* '''حزب شیطان''': منظور از حزب شیطان پیروان او و کسانی هستند که در خط او باشند. بر اساس قرآن، اعضای حزب او کسانی هستند که [[ولایت]] و بندگی او را پذیرفته<ref>سوره نحل، آیه۱۰۰.</ref> و نیز کسانی که شیطان بر آنها چیره شده و [[یاد خدا]] را از دل‌های آنان برده است.<ref>سوره مجادله، آیه۱۹.</ref>
۷ـ اسرافکاران. خداوند در سوره اسراء آیه ۲۷ می فرماید: {{قرآن|إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ کانُواْ إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ}} یعنی اسرافکاران از برادران شیطانند.
* '''دوستان شیطان''': دوستان شیطان کسانی هستند که شیطان با آنها همراه شده و آن‌ها را دوست دارد. قرآن کسانی که [[کفر]] ورزیده<ref>سوره نساء، آیه۷۶.</ref> و [[ایمان]] نمی‌آورند<ref>سوره اعراف، آیه۲۷.</ref> را اولیاء شیطان نامیده است. به تعبیر قرآن، شیطان، دوستان خود را وسوسه می‌کند تا با مؤمنان به مجادله بپردازند.<ref>سوره انعام، آیه۱۲۱.</ref>
 
۸ـ عزوبت و مجرّد بودن در حدیث است که العزّاب اخوان الشیاطین.<ref>مدرک قبل، ج۱۴، ص۱۵۶.</ref>
 
{{مطالعه بیشتر}}
==معرفی منابع جهت مطالعه بیشتر:==
 
۱ـ تفسیر نمونه، ذیل آیه ۲۲ سوره مجادله.
 
۲ـ شرح حدیث جنود عقل و جهل، امام خمینی.
 
۳ـ نهج البلاغه.
 
==منابع==
<references />


== منابع ==
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
| شاخه اصلی = اخلاق
| شاخه فرعی۱ = تهذیب نفس
| شاخه فرعی۲ = محاسبه نفس
| شاخه فرعی۳ =
| شاخه فرعی۴ =
}}
{{تکمیل مقاله
{{تکمیل مقاله
  | شناسه =  
  | شناسه = شد
  | تیترها =  
  | تیترها = شد
  | ویرایش =  
  | ویرایش = شد
  | لینک‌دهی =  
  | لینک‌دهی = شد
  | ناوبری =  
  | ناوبری =
  | نمایه =  
  | نمایه = شد
  | تغییر مسیر =  
  | تغییر مسیر = شد
  | ?§?±?¬?§?¹?§?? =  
  | ارجاعات =
  | بازبینی =  
  | ارزیابی کمی =
  | تکمیل =  
| ارزیابی کیفی =  
  | اولویت =  
  | تکمیل =
  | کیفیت =  
  | اولویت = ج
  | کیفیت = ب
}}
}}
{{پایان متن}}
{{پایان متن}}
[[ar:أصحاب الشيطان]]
[[es:Compañeros de satanás]]
[[fr:Compagnons du Satan]]
[[ps:د شیطان ملګري]]
[[رده:شیطان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۱ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۳۶

سؤال
یاران شیطان چه کسانی هستند؟

براساس آیات و روایات، یاران شیطان، افرادی هستند که شیطان بر آنها مسلط شده و یاد خدا را از دل‌های آنان برده است. منافقان، فراموش‌کنندگان یاد خدا، کسانی که زیاد خشمگین می‌شوند و اسرافکاران، یاران شیطان شمرده شده‌اند. یاران شیطان اختصاص به انسان‌ها ندارد و می‌تواند از جنیان نیز باشد.

در قرآن از یاران شیطان با تعبیرهایی مانند قبیله شیطان و حزب شیطان یاد شده است.

مصادیق

براساس آیات و روایات، برخی از مصادیق یاران شیطان چنین‌اند:

  • فراموش‌کنندگان یاد خدا: کسانی که یاد خدا را فراموش کنند یاران شیطان دانسته شده‌اند؛ زیرا شیطان زمانی به دل راه می‌یابد که یاد خدا از دل او بیرون رفته باشد.[۱]
  • کسانی که زیاد خشمگین می‌شوند: امام علی(ع) خشم را سپاهی بزرگ از لشکرهای شیطان دانسته است.[۲]
  • اسرافکاران: در آیه ﴿إِنَّ الْمُبَذِّرِینَ کانُواْ إِخْوَانَ الشَّیَاطِینِ؛ اسراف کنندگان برادران شیطان هستند.﴾(اسراء:۲۷) اسرافکاران برادران شیطان معرفی شده‌اند.
  • منافقان کسانی هستند که در ظاهر مسلمان، ولی در باطن کافر هستند. کسانی که دلشان با زبانشان یکی نیست منافق شمرده شده‌اند. امام علی(ع)، منافقان را حزب شیطان خوانده است.[۳]
  • دشمنان امام علی(ع): براساس روایتی از پیامبر(ص)، دشمنان امام علی(ع)، اهل نفاق و از برادران شیطان هستند.[۴]
  • دشمنان اهل بیت(ع): در روایتی از رسول خدا(ص) به امام علی(ع) نقل شده که دشمنان شما [اهل بیت] از حزب شیطان هستند.[۵]
  • مشرکان: امام باقر(ع) در تفسیر آیه ۹۹ سوره شعراء، مشرکان را پیروی‌کنندگانِ شیطان معرفی کرده است.[۶]

نام‌های دیگر

یاران شیطان، از جنس جن یا انسان بوده و از کار اصلی شیطان، که وسوسه و گمراه نمودن دیگران است پیروی می‌کنند.

در قرآن، با تعبیر «یاران شیطان» مطلبی ذکر نشده؛ ولی واژه‌های هم‌معنی آن بیان شده:

  • جنود شیطان: از جنود شیطان در آیه ﴿وَجُنُودُ إِبْلِیسَ أَجْمَعُون؛ و همه سپاه ابلیس.﴾(شعرا:۹۵) یاد شده که مراد از آن با توجه به حدیثی از امام باقر(ع) ذُرّیه شیطان است.[۷]
  • قبیله شیطان: در آیه ۲۷ سوره اعراف از تعبیر قبیله شیطان استفاده شده است.
  • حزب شیطان: منظور از حزب شیطان پیروان او و کسانی هستند که در خط او باشند. بر اساس قرآن، اعضای حزب او کسانی هستند که ولایت و بندگی او را پذیرفته[۸] و نیز کسانی که شیطان بر آنها چیره شده و یاد خدا را از دل‌های آنان برده است.[۹]
  • دوستان شیطان: دوستان شیطان کسانی هستند که شیطان با آنها همراه شده و آن‌ها را دوست دارد. قرآن کسانی که کفر ورزیده[۱۰] و ایمان نمی‌آورند[۱۱] را اولیاء شیطان نامیده است. به تعبیر قرآن، شیطان، دوستان خود را وسوسه می‌کند تا با مؤمنان به مجادله بپردازند.[۱۲]

منابع

  1. ↑ سوره مجادله، آیه۹.
  2. ↑ نوری، حسین، مستدرک الوسائل، محقق / مصحح: مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، قم، مؤسسة آل البيت عليهم السلام‏، چاپ اول، 1408 ق‏، ج۱۲، ص۱۱.
  3. ↑ تميمى آمدى، عبد الواحد بن محمد، تصنيف غرر الحكم و درر الكلم‏، محقق / مصحح: درايتى، مصطفى‏، قم، دفتر تبليغات‏، چاپ اول، 1366 ش‏، ص۴۵۸.
  4. ↑ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، محقق / مصحح: جمعى از محققان‏، بیروت، دار إحياء التراث العربي‏، چاپ دوم، 1403 ق‏، ج۳۷، ص212.
  5. ↑ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، محقق / مصحح: جمعى از محققان‏، بیروت، دار إحياء التراث العربي‏، چاپ دوم، 1403 ق‏، ج۲۳، ص۱۴۲.
  6. ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407ق، ج۲، ص۳۱.
  7. ↑ کلینی، محمد بن یعقوب، اصول کافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، 1407ق، ج۲، ص۳۱.
  8. ↑ سوره نحل، آیه۱۰۰.
  9. ↑ سوره مجادله، آیه۱۹.
  10. ↑ سوره نساء، آیه۷۶.
  11. ↑ سوره اعراف، آیه۲۷.
  12. ↑ سوره انعام، آیه۱۲۱.