پرش به محتوا

عمر حضرت نوح(ع): تفاوت میان نسخه‌ها

Rezapour (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
فرج الله عباسی (بحث | مشارکت‌ها)
شناسه نویسی و تیتر بندی جدید
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:
{{سوال}}واقعاً بعید است که یک شخص ۹۵۰ سال عمر کند. چرا قرآن در مورد حضرت نوح همچین عمری را ذکر می‌کند؟
{{سوال}}واقعاً بعید است که یک شخص ۹۵۰ سال عمر کند. چرا قرآن در مورد حضرت نوح همچین عمری را ذکر می‌کند؟
{{پایان سوال}}
{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}
{{پاسخ}}حضرت نوح(ع) بنا به آیات قرآن، ۹۵۰ سال در میان قوم خود رسالت کرد، اما بسیاری از مفسران این مدت را تمام عمر او نمی‌دانند و براین باورند که این مدت، مدت رسالت حضرت نوح قبل از طوفان می‌باشد. منابع درباره عمر ایشان اختلاف دارند و از دوهزار تا سه‌هزار سال ذکر کردهاند. در حدیثی از امام صادق(ع)، عمر نوح دوهزار و پانصد سال دانسته شده است. طولانی بودن عمر او را می‌توان با قدرت بی‌پایان خداوند یا شرایط متفاوت زندگی در آن دوران توجیه کرد.
نوح(ع) عمر طولانی داشته که براساس قرآن، تنها ۹۵۰ سال در میان قوم خود رسالت کرده است:<ref name=":0">قرشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۱۹، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش.</ref>{{قرآن||ترجمه=ما نوح را بسوی قومش فرستادیم و او در میان آن‌ها «۹۵۰» سال درنگ کرد؛ امّا سرانجام طوفان آن‌ها را فرو گرفت در حالی که ظالم بودند.|سوره=عنکبوت|آیه=۱۴}} ظاهر این آیه را نشان از این دانسته‌اند که «۹۵۰» سال، تمام عمر نوح نبوده بلکه پس از [[طوفان نوح|طوفان]] هم زندگی کرده است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۲۹، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۴ش.</ref> برخی مفسران، شواهدی از جمله استفاده از فاء در آیه را نشان این دانستند که ۹۵۰ سال تمام عمر نوح(ع) نبوده است.<ref name=":0"/>


برخی در مخالفت با این رویکرد، از آیه چنین استنباط کرده‌اند که عمر حضرت نوح همین ۹۵۰ سال بوده و بیشتر عمر نکرده است.<ref>مغنیه، محمد جواد، تفسیر الکاشف، ج۶، ص۹۸، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۴۲۴ق.</ref> کتاب‌ها درباره عمر نوح، سال‌های متفاوتی را ذکر کرده<ref>‏زمخشری، محمود، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج۳، ص۴۴۵، بیروت، دارالکتاب العربی، ۱۴۰۷ق.</ref> و از بیش از دوهزار سال تا سه‌هزار سال را نام برده‌اند.<ref>مدرسی، سید محمدتقی، من هدی القرآن، ج۹، ص۱۲۴، تهران، دارمحبی الحسین، ۱۴۱۹ق.</ref>
== عمر حضرت نوح(ع) ==
[[نوح(ع)|حضرت نوح(ع)]] عمر طولانی داشته که به فرموده  قرآن کریم، تنها ۹۵۰ سال در میان قوم خود رسالت کرده است:<ref name=":0">قرشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۱۹، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش.</ref>{{قرآن||ترجمه=ما نوح را بسوی قومش فرستادیم و او در میان آن‌ها «۹۵۰» سال درنگ کرد؛ امّا سرانجام طوفان آن‌ها را فرو گرفت.|سوره=عنکبوت|آیه=۱۴}} ظاهر این آیه را نشان از این دانسته‌اند که «۹۵۰» سال، تمام عمر نوح نبوده بلکه پس از [[طوفان نوح|طوفان]] هم زندگی کرده است.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۲۹، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۴ش.</ref> برخی مفسران، شواهدی از جمله استفاده از فاء در آیه  شریف را نشان این می‌دانند که ۹۵۰ سال تمام عمر نوح(ع) نبوده است.<ref name=":0" />


در حدیثی از امام صادق(ع)، حضرت نوح دوهزار و پانصد سال عمر کرد، پیش از مرگ، در مکانی که آفتاب بود، حرکت کرده و به سایه آمد، سپس به فرشته مرگ، طول عمر خود را به اندازه حرکت از آفتاب به سایه دانست.<ref>شیخ صدوق، الامالی، ص۵۱۲، بیروت،‌ اعلمی، ۱۴۰۰ق.</ref>
منابع درباره عمر حضرت نوح(ع)، سال‌های متفاوتی را ذکر کرده<ref>‏زمخشری، محمود، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج۳، ص۴۴۵، بیروت، دارالکتاب العربی، ۱۴۰۷ق.</ref> و از بیش از دوهزار سال تا سه‌هزار سال را نام برده‌اند.<ref>مدرسی، سید محمدتقی، من هدی القرآن، ج۹، ص۱۲۴، تهران، دارمحبی الحسین، ۱۴۱۹ق.</ref> در حدیثی امام صادق(ع)، عمر حضرت نوح را دوهزار و پانصد سال دانسته و پیش از مرگ، از مکانی که آفتاب بود، حرکت کرده و به سایه آمد، سپس به فرشته مرگ، طول عمر خود را به اندازه حرکت از آفتاب به سایه دانست.<ref>ابن بابویه، محمد بن علی، الامالی، ص۵۱۲، بیروت،‌ اعلمی، ۱۴۰۰ق.</ref>
 
برخی در مخالفت با این رویکرد، از آیه ۱۴ سوره عنکبوت<ref>{{قرآن|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَه إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ|ترجمه=و همانا نوح را به سوی قومش فرستادیم پس نهصد و پنجاه سال در میان‌شان درنگ کرد [ولی بیشتر مردم به او ایمان نیاوردند]، سرانجام توفان آنان را در حالی که ستم‌کار بودند، فرا گرفت.}}</ref> چنین استنباط کرده‌اند که عمر حضرت نوح(ع)، ۹۵۰ سال بوده و بیشتر عمر نکرده است.<ref>مغنیه، محمد جواد، تفسیر الکاشف، ج۶، ص۹۸، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۴۲۴ق.</ref>


== قدرت خداوند و عمر طولانی انسان ==
== قدرت خداوند و عمر طولانی انسان ==
عمر طولانی نوح(ع) در مقایسه با عمرهای زمان ما، بسیار زیاد است و طبیعی به نظر نمی‌رسد. دواحتمال در علت این عمر طولانی ذکر شده است:
عمر طولانی نوح(ع) در مقایسه با عمرهای عصر حاضر، بسیار زیاد است و طبیعی به نظر نمی‌رسد. دو احتمال در علت این عمر طولانی ذکر شده است:


* با استناد به قرآن در می‌یابیم که خداوند با قدرت بی‌انتهای خودش، قادر است در این جهان، معجزه‌ای را بر خلاف طبیعت، خلق نماید؛ مانند: طوفان نوح،<ref>سوره هود، آیه ۴۷–۳۸.</ref> سرد شدن آتش برای [[ابراهیم|ابراهیم(ع)]]،<ref>سوره انبیاء، آیه۶۹.</ref> تبدیل شدن عصای [[موسی|موسی(ع)]] به اژدها<ref>سوره قصص، آیه۳۲.</ref> بنابراین، خداوند قادر است به شخصی عمر طولانی عطا کند و به شخص دیگر عمر کوتاه‌تر. این فرض در این صورت است که چنین عمری در آن زمان را خلاف طبیعت آن دوره بدانیم.
* با استناد به قرآن مجید، در می‌یابیم که خداوند با قدرت بی‌انتهای خودش، قادر است در این جهان، معجزه‌ای را بر خلاف طبیعت، خلق نماید؛ مانند: طوفان نوح(ع)،<ref>سوره هود، آیه ۴۷–۳۸.</ref> سرد شدن آتش برای [[ابراهیم|ابراهیم(ع)]]،<ref>سوره انبیاء، آیه۶۹.</ref> تبدیل عصای [[موسی|موسی(ع)]] به مار.<ref>سوره قصص، آیه۳۲.</ref> بنابراین، خداوند قادر است به شخصی عمر طولانی عطا کند و به شخص دیگر عمر کوتاه‌تر. این فرض در این صورت است که چنین عمری در آن زمان را خلاف طبیعت آن دوره بدانیم.


* این احتمال وجود دارد که میزان عمر در آن ایام با امروز تفاوت داشته است. از بعضی منابع به دست می‌آید که قوم نوح، عمر طولانی داشتند و عمر خود نوح نیز فوق‌العاده بود.<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۱۶، ص۲۳۰.</ref> دانشمندان معتقدند عمر طبیعی در آن زمان،‌ زیاد بوده است. دانشمندان، یکی از علل طولانی بودن عمر انسان‌های اولین را، نبود بیماری‌ها، سالم بودن ژن‌ها، غذای ساده و طبیعی و … می‌دانند.<ref>طاهری، حبیب الله، سیمای آفتاب، ص۲۱۱، قم، انتشارات مشهور، ۱۳۷۸ش.</ref>
* این احتمال وجود دارد که میزان عمر در آن ایام با امروز تفاوت داشته است. از بعضی منابع به دست می‌آید که قوم نوح، عمر طولانی داشتند و عمر خود نوح نیز فوق‌العاده بود.<ref>مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۱۶، ص۲۳۰، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۴ش.</ref> دانشمندان معتقدند عمر طبیعی در آن زمان،‌ زیاد بوده است. دانشمندان، یکی از علل طولانی بودن عمر انسان‌های اولین را، نبود بیماری‌ها، سالم بودن ژن‌ها، غذای ساده و طبیعی و … می‌دانند.<ref>طاهری، حبیب الله، سیمای آفتاب، ص۲۱۱، قم، انتشارات مشهور، ۱۳۷۸ش.</ref>


== منابع ==
== منابع ==
{{پانویس|۲}}
{{پانویس|۲}}
{{شاخه
{{شاخه
  | شاخه اصلی = علوم و معارف قرآن
  | شاخه اصلی = کلام
| شاخه فرعی۱ = پیامبرشناسی در قرآن
| شاخه فرعی۱ = نبوت
| شاخه فرعی۲ = ویژگی‌های پیامبران
| شاخه فرعی۲ = انبیای الهی
| شاخه فرعی۳ =
| شاخه فرعی۳ =
}}
}}
خط ۳۳: خط ۳۵:
  | تغییر مسیر =
  | تغییر مسیر =
  | ارجاعات =
  | ارجاعات =
  | بازبینی نویسنده =
  | ارزیابی کمی =  
  | بازبینی =شد
  | ارزیابی کیفی =  
  | تکمیل =
  | تکمیل =
  | اولویت =ج
  | اولویت =ج

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۱

سؤال
واقعاً بعید است که یک شخص ۹۵۰ سال عمر کند. چرا قرآن در مورد حضرت نوح همچین عمری را ذکر می‌کند؟

حضرت نوح(ع) بنا به آیات قرآن، ۹۵۰ سال در میان قوم خود رسالت کرد، اما بسیاری از مفسران این مدت را تمام عمر او نمی‌دانند و براین باورند که این مدت، مدت رسالت حضرت نوح قبل از طوفان می‌باشد. منابع درباره عمر ایشان اختلاف دارند و از دوهزار تا سه‌هزار سال ذکر کردهاند. در حدیثی از امام صادق(ع)، عمر نوح دوهزار و پانصد سال دانسته شده است. طولانی بودن عمر او را می‌توان با قدرت بی‌پایان خداوند یا شرایط متفاوت زندگی در آن دوران توجیه کرد.

عمر حضرت نوح(ع)

حضرت نوح(ع) عمر طولانی داشته که به فرموده قرآن کریم، تنها ۹۵۰ سال در میان قوم خود رسالت کرده است:[۱]﴿ما نوح را بسوی قومش فرستادیم و او در میان آن‌ها «۹۵۰» سال درنگ کرد؛ امّا سرانجام طوفان آن‌ها را فرو گرفت.﴾(عنکبوت:۱۴) ظاهر این آیه را نشان از این دانسته‌اند که «۹۵۰» سال، تمام عمر نوح نبوده بلکه پس از طوفان هم زندگی کرده است.[۲] برخی مفسران، شواهدی از جمله استفاده از فاء در آیه شریف را نشان این می‌دانند که ۹۵۰ سال تمام عمر نوح(ع) نبوده است.[۱]

منابع درباره عمر حضرت نوح(ع)، سال‌های متفاوتی را ذکر کرده[۳] و از بیش از دوهزار سال تا سه‌هزار سال را نام برده‌اند.[۴] در حدیثی امام صادق(ع)، عمر حضرت نوح را دوهزار و پانصد سال دانسته و پیش از مرگ، از مکانی که آفتاب بود، حرکت کرده و به سایه آمد، سپس به فرشته مرگ، طول عمر خود را به اندازه حرکت از آفتاب به سایه دانست.[۵]

برخی در مخالفت با این رویکرد، از آیه ۱۴ سوره عنکبوت[۶] چنین استنباط کرده‌اند که عمر حضرت نوح(ع)، ۹۵۰ سال بوده و بیشتر عمر نکرده است.[۷]

قدرت خداوند و عمر طولانی انسان

عمر طولانی نوح(ع) در مقایسه با عمرهای عصر حاضر، بسیار زیاد است و طبیعی به نظر نمی‌رسد. دو احتمال در علت این عمر طولانی ذکر شده است:

  • با استناد به قرآن مجید، در می‌یابیم که خداوند با قدرت بی‌انتهای خودش، قادر است در این جهان، معجزه‌ای را بر خلاف طبیعت، خلق نماید؛ مانند: طوفان نوح(ع)،[۸] سرد شدن آتش برای ابراهیم(ع)،[۹] تبدیل عصای موسی(ع) به مار.[۱۰] بنابراین، خداوند قادر است به شخصی عمر طولانی عطا کند و به شخص دیگر عمر کوتاه‌تر. این فرض در این صورت است که چنین عمری در آن زمان را خلاف طبیعت آن دوره بدانیم.
  • این احتمال وجود دارد که میزان عمر در آن ایام با امروز تفاوت داشته است. از بعضی منابع به دست می‌آید که قوم نوح، عمر طولانی داشتند و عمر خود نوح نیز فوق‌العاده بود.[۱۱] دانشمندان معتقدند عمر طبیعی در آن زمان،‌ زیاد بوده است. دانشمندان، یکی از علل طولانی بودن عمر انسان‌های اولین را، نبود بیماری‌ها، سالم بودن ژن‌ها، غذای ساده و طبیعی و … می‌دانند.[۱۲]

منابع

  1. ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ قرشی، سید علی‌اکبر، قاموس قرآن، ج۷، ص۱۱۹، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۱ش.
  2. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۱۶، ص۲۲۹، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۴ش.
  3. ↑ ‏زمخشری، محمود، الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل، ج۳، ص۴۴۵، بیروت، دارالکتاب العربی، ۱۴۰۷ق.
  4. ↑ مدرسی، سید محمدتقی، من هدی القرآن، ج۹، ص۱۲۴، تهران، دارمحبی الحسین، ۱۴۱۹ق.
  5. ↑ ابن بابویه، محمد بن علی، الامالی، ص۵۱۲، بیروت،‌ اعلمی، ۱۴۰۰ق.
  6. ↑ ﴿وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَه إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ؛ و همانا نوح را به سوی قومش فرستادیم پس نهصد و پنجاه سال در میان‌شان درنگ کرد [ولی بیشتر مردم به او ایمان نیاوردند]، سرانجام توفان آنان را در حالی که ستم‌کار بودند، فرا گرفت.﴾
  7. ↑ مغنیه، محمد جواد، تفسیر الکاشف، ج۶، ص۹۸، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۴۲۴ق.
  8. ↑ سوره هود، آیه ۴۷–۳۸.
  9. ↑ سوره انبیاء، آیه۶۹.
  10. ↑ سوره قصص، آیه۳۲.
  11. ↑ مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ۱۳۷۴ش، ج۱۶، ص۲۳۰، تهران، دارالکتب الإسلامیة، ۱۳۷۴ش.
  12. ↑ طاهری، حبیب الله، سیمای آفتاب، ص۲۱۱، قم، انتشارات مشهور، ۱۳۷۸ش.