حکمت غیبت پیامبران: تفاوت میان نسخه‌ها
A.rezapour (بحث | مشارکت‌ها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{شروع متن}} | {{شروع متن}} | ||
{{سوال}} | {{سوال}} | ||
| خط ۵: | خط ۴: | ||
{{پایان سوال}} | {{پایان سوال}} | ||
{{پاسخ}} | {{پاسخ}} | ||
حکمتِ غیبتِ بعضی از انبیاء الهی از اسرار | حکمتِ غیبتِ بعضی از انبیاء الهی از اسرار خداوند حکیم و غیبی از غیب‌های پروردگار است، که کسی به آن آگاه نیست و پس از آشکار شدن معلوم می‌شود؛ هرچند احتمالاتی نیز در فواید و حکمت غیبت گفته شده که در حد احتمال است و نه بیشتر. | ||
== آشکار شدن حکمت غیبت پیامبران پس از ظهور == | == آشکار شدن حکمت غیبت پیامبران پس از ظهور == | ||
عبدالله بن فضل هاشمی | عبدالله بن فضل هاشمی می‌گوید: از [[امام صادق(ع)]] شنیدم که می‌فرمود: همانا صاحب این امر را غیبتی است که ناچار از آن است؛ و هر باطل‌جویی در آن به شک می‌افتد. گفتم: فدایت شوم برای چه؟ فرمود: به جهت امری که به ما اجازه نداده‌اند آن را بر شما آشکار سازیم. عرض کردم: چه حکمتی در غیبت او است؟ فرمود: حکمت غیبت او، همان حکمتی است که در غیبت حجت‌های الهی پیش از او بوده‌است. وجه حکمت غیبت او پس از ظهورش آشکار گردد، همچنان که وجه حکمت کارهای حضرت خضر از شکستن کشتی و کشتن پسر بچه و به پا داشتن دیوار، بر موسی روشن نبود تا آن‌که وقت جدایی فرا رسید.ای پسر فضل! این، امری از امور الهی و سرّی از اسرار خدا و غیبی از غیب‌های پروردگار است؛ و چون دانستیم که خداوند، عزّ و جل، حکیم است، تصدیق می‌کنیم که تمام کارهای او حکیمانه است هرچند وجه و علت آن برای ما آشکار نباشد.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، محقق / مصحح: جمعى از محققان، بیروت، دار إحياء التراث العربي، چاپ دوم، 1403 ق، ج۵۲، ص۹۲.</ref> | ||
با توجه به این حدیث، سرّ غیبت | با توجه به این حدیث، سرّ غیبت انبیای الهی و حکمت آن، از اسرار خداوند حکیم و غیبی از غیب‌های پروردگار دانسته شده است؛ و وجه آن پس از غیبت و آشکار شدن معلوم می‌شود. | ||
'''احتمال بعضی حکمت‌ها''' | '''احتمال بعضی حکمت‌ها''' | ||
* از حکمت‌ها و فواید غیبت تأکید بر سنت ابتلاء و آزمایش گروهی است که ایمان محکمی ندارند، بدین وسیله باطنشان آشکار می‌شود؛ و | * از حکمت‌ها و فواید غیبت تأکید بر سنت ابتلاء و آزمایش گروهی است که ایمان محکمی ندارند، بدین وسیله باطنشان آشکار می‌شود؛ و کسانی‌که ایمان در اعماق دلشان ریشه کرده‌است به‌واسطه انتظار فرج و صبر در شدائد و ایمان به غیبت ارزش آنها معلوم خواهد شد.<ref>مجلسی، محمد باقر، بحارالأنوار، محقق / مصحح: جمعى از محققان، بیروت، دار إحياء التراث العربي، چاپ دوم، 1403 ق، ج۵۱، ص۱۵۲.</ref> پس در حال حاضر که بعضی از انبیای الهی غایب هستند باعث می‌شود افرادی که با ایمان هستند و غیبت اینها را می‌پذیرند، از افرادی که ایمانشان قوی نیست و غیبت اینها را بعید یا محال می‌دانند معلوم شود و حال اگر اینها غایب نمی‌شدند این نوع امتحان ممکن نبود. | ||
* احتمال دیگر این است که غیبت بعضی از پیامبران الهی باعث می‌شود، وقتی [[امام زمان(عج)]] ظهور کردند، این پیامبران نیز همراه او ظهور کنند و به او اقتدا کنند؛ لذا این بهترین عامل است که غالب ادیان با دیدن این قضیه به حقانیت امام و برتری او پی ببرند و به راحتی امامت و رهبری ایشان را | * احتمال دیگر این است که غیبت بعضی از پیامبران الهی باعث می‌شود، وقتی [[امام زمان(عج)]] ظهور کردند، این پیامبران نیز همراه او ظهور کنند و به او اقتدا کنند؛ لذا این بهترین عامل است که غالب ادیان با دیدن این قضیه به حقانیت امام و برتری او پی ببرند و به راحتی امامت و رهبری ایشان را بپذیرند؛ مثلا مسیحی‌ها وقتی ببینید که [[عیسی مسیح]] (ع) نمرده و زنده است و غایب بوده‌است و حال ظهور کرده و به امام زمان(ع) اقتدا می‌کند عمده مسیحی‌ها به امام ایمان می‌آورند. | ||
{{مطالعه بیشتر}} | {{مطالعه بیشتر}} | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۱: | ||
}} | }} | ||
{{تکمیل مقاله | {{تکمیل مقاله | ||
| شناسه = | | شناسه =شد | ||
| تیترها = | | تیترها =شد | ||
| ویرایش = | | ویرایش =شد | ||
| لینک‌دهی = | | لینک‌دهی =شد | ||
| ناوبری = | | ناوبری = | ||
| نمایه = | | نمایه = | ||
| تغییر مسیر =شد | | تغییر مسیر =شد | ||
| | | ارزیابی کمی = | ||
| تکمیل = | | تکمیل = | ||
| اولویت = | | اولویت =ج | ||
| کیفیت = | | کیفیت =ج | ||
}} | }} | ||
{{پایان متن}} | {{پایان متن}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۵۴
سؤال
حکمت غیبت پیامبران چیست؟
حکمتِ غیبتِ بعضی از انبیاء الهی از اسرار خداوند حکیم و غیبی از غیب‌های پروردگار است، که کسی به آن آگاه نیست و پس از آشکار شدن معلوم می‌شود؛ هرچند احتمالاتی نیز در فواید و حکمت غیبت گفته شده که در حد احتمال است و نه بیشتر.
آشکار شدن حکمت غیبت پیامبران پس از ظهور
عبدالله بن فضل هاشمی می‌گوید: از امام صادق(ع) شنیدم که می‌فرمود: همانا صاحب این امر را غیبتی است که ناچار از آن است؛ و هر باطل‌جویی در آن به شک می‌افتد. گفتم: فدایت شوم برای چه؟ فرمود: به جهت امری که به ما اجازه نداده‌اند آن را بر شما آشکار سازیم. عرض کردم: چه حکمتی در غیبت او است؟ فرمود: حکمت غیبت او، همان حکمتی است که در غیبت حجت‌های الهی پیش از او بوده‌است. وجه حکمت غیبت او پس از ظهورش آشکار گردد، همچنان که وجه حکمت کارهای حضرت خضر از شکستن کشتی و کشتن پسر بچه و به پا داشتن دیوار، بر موسی روشن نبود تا آن‌که وقت جدایی فرا رسید.ای پسر فضل! این، امری از امور الهی و سرّی از اسرار خدا و غیبی از غیب‌های پروردگار است؛ و چون دانستیم که خداوند، عزّ و جل، حکیم است، تصدیق می‌کنیم که تمام کارهای او حکیمانه است هرچند وجه و علت آن برای ما آشکار نباشد.[۱]
با توجه به این حدیث، سرّ غیبت انبیای الهی و حکمت آن، از اسرار خداوند حکیم و غیبی از غیب‌های پروردگار دانسته شده است؛ و وجه آن پس از غیبت و آشکار شدن معلوم می‌شود.
احتمال بعضی حکمت‌ها
- از حکمت‌ها و فواید غیبت تأکید بر سنت ابتلاء و آزمایش گروهی است که ایمان محکمی ندارند، بدین وسیله باطنشان آشکار می‌شود؛ و کسانی‌که ایمان در اعماق دلشان ریشه کرده‌است به‌واسطه انتظار فرج و صبر در شدائد و ایمان به غیبت ارزش آنها معلوم خواهد شد.[۲] پس در حال حاضر که بعضی از انبیای الهی غایب هستند باعث می‌شود افرادی که با ایمان هستند و غیبت اینها را می‌پذیرند، از افرادی که ایمانشان قوی نیست و غیبت اینها را بعید یا محال می‌دانند معلوم شود و حال اگر اینها غایب نمی‌شدند این نوع امتحان ممکن نبود.
- احتمال دیگر این است که غیبت بعضی از پیامبران الهی باعث می‌شود، وقتی امام زمان(عج) ظهور کردند، این پیامبران نیز همراه او ظهور کنند و به او اقتدا کنند؛ لذا این بهترین عامل است که غالب ادیان با دیدن این قضیه به حقانیت امام و برتری او پی ببرند و به راحتی امامت و رهبری ایشان را بپذیرند؛ مثلا مسیحی‌ها وقتی ببینید که عیسی مسیح (ع) نمرده و زنده است و غایب بوده‌است و حال ظهور کرده و به امام زمان(ع) اقتدا می‌کند عمده مسیحی‌ها به امام ایمان می‌آورند.
مطالعه بیشتر
- کمال الدین و اکمال النعمه، شیخ صدوق.
- تاریخ عصر غیبت، مؤلفان، جبّاری، عاشوری، حکیم.