غریب الغرباء: تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
{{پایان سوال}} | {{پایان سوال}} | ||
{{پاسخ}} | {{پاسخ}} | ||
{{درگاه|واژهها}} | |||
به هرچیز دور غریب گفته میشود.<ref>راغب اصفهانى، حسين بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، محقق: داوودى، صفوان عدنان، بیروت، ناشر: دار الشامية، چاپ اول، 1412 ه. ق، ص604.</ref> در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب [[امام رضا(ع)]] گفته شده و این توصیف بدون کلمه «ِالغُرَبَاء» بودهاست. به همین جهت، محققان معتقد هستند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست و در روایات، تنها تعبیر غریب آمدهاست: | |||
* [[امام صادق(ع)]] فرزندی از فرزندان خود را یاد کرده که در [[خراسان]] کشته میشود. امام، پاداش [[زیارت]] این فرزند را (در حالی که با شناخت همراه باشد،) چنین میداند که [[روز قیامت]] او را با دست خود گرفته و وارد [[بهشت]] میکند. در ادامه روایت، از معنای شناخت پرسیدند و امام صادق(ع)، شناخت را اطاعت از امام رضا(ع) و اینکه او را ولی خداوند، '''غریب''' و [[شهید]] بدانند، دانست.<ref name=":0">صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، محقق / مصحح: غفارى، على اكبر، قم، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، چاپ دوم، 1413 ق، ج۲، ص۵۸۴.</ref> | |||
* [[امام صادق(ع)]] | * امام رضا(ع): «به خدا قسم از ما [[اهل بیت]] نیست، مگر اینکه به قتل میرسد و شهید میگردد. راوی: یابن رسول الله چه کسی شما را به قتل میرساند؟ امام: شقیترین اهل زمانم مرا مسموم میگرداند، سپس بدنم را در خانهاى تنگنا در غربت دفن میکنند. آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار [[حج]] و [[عمره]] مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا میدهد، همچنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».<ref>صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، محقق / مصحح: غفارى، على اكبر، قم، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، چاپ دوم، 1413 ق، ج۲، ص۵۸۵.</ref> | ||
* | |||
امام رضا(ع) به جهت اینکه از وطن و از میان خویشانش که در [[مدینه]] بودند، جدا شده و به اجبار به خراسان رفته و در آنجا درگذشت و دفن گردید، غریب خوانده شد.<ref>قمی، عباس، مفاتيح الجنان، قم، ناشر: اسوه، بیتا، ص1665.</ref> | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۰: | خط ۱۷: | ||
{{شاخه | {{شاخه | ||
| شاخه اصلی = کلام | | شاخه اصلی = کلام | ||
|شاخه فرعی۱ = امامت خاصه | | شاخه فرعی۱ = امامت خاصه | ||
|شاخه فرعی۲ = | | شاخه فرعی۲ = امام رضا(ع) | ||
|شاخه فرعی۳ = | | شاخه فرعی۳ = | ||
}} | }} | ||
{{تکمیل مقاله | {{تکمیل مقاله | ||
| خط ۳۰: | خط ۲۷: | ||
| لینکدهی = شد | | لینکدهی = شد | ||
| ناوبری = | | ناوبری = | ||
| نمایه = | | نمایه = شد | ||
| تغییر مسیر = شد | | تغییر مسیر = شد | ||
| ارجاعات = | | ارجاعات = | ||
| بازبینی = | | بازبینی نویسنده = | ||
| بازبینی =شد | |||
| تکمیل = | | تکمیل = | ||
| اولویت = ج | | اولویت = ج | ||
| کیفیت = | | کیفیت = ج | ||
}} | }} | ||
{{پایان متن}} | {{پایان متن}} | ||
[[رده:امام رضا(ع)]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۴۵
سؤال
چرا به امام رضا(ع) غریب الغربا میگویند؟ آیا این لقب مستند است؟
درگاهها
به هرچیز دور غریب گفته میشود.[۱] در روایات، کلمه «غریب» به عنوان لقب امام رضا(ع) گفته شده و این توصیف بدون کلمه «ِالغُرَبَاء» بودهاست. به همین جهت، محققان معتقد هستند تعبیر «غریب الغرباء» تعبیر روایی نیست و در روایات، تنها تعبیر غریب آمدهاست:
- امام صادق(ع) فرزندی از فرزندان خود را یاد کرده که در خراسان کشته میشود. امام، پاداش زیارت این فرزند را (در حالی که با شناخت همراه باشد،) چنین میداند که روز قیامت او را با دست خود گرفته و وارد بهشت میکند. در ادامه روایت، از معنای شناخت پرسیدند و امام صادق(ع)، شناخت را اطاعت از امام رضا(ع) و اینکه او را ولی خداوند، غریب و شهید بدانند، دانست.[۲]
- امام رضا(ع): «به خدا قسم از ما اهل بیت نیست، مگر اینکه به قتل میرسد و شهید میگردد. راوی: یابن رسول الله چه کسی شما را به قتل میرساند؟ امام: شقیترین اهل زمانم مرا مسموم میگرداند، سپس بدنم را در خانهاى تنگنا در غربت دفن میکنند. آگاه باشید که هر کس در این غربتم به زیارت من بیاید، خداوند به او اجر صد هزار شهید و صد هزار صدیق و صد هزار حج و عمره مقبول و صد هزار مجاهد در راه خدا میدهد، همچنین او در زمره ما اهل بیت محشور شود و در بالاترین درجات بهشت در کنار ما خواهد بود».[۳]
امام رضا(ع) به جهت اینکه از وطن و از میان خویشانش که در مدینه بودند، جدا شده و به اجبار به خراسان رفته و در آنجا درگذشت و دفن گردید، غریب خوانده شد.[۴]
منابع
- ↑ راغب اصفهانى، حسين بن محمد، مفردات ألفاظ القرآن، محقق: داوودى، صفوان عدنان، بیروت، ناشر: دار الشامية، چاپ اول، 1412 ه. ق، ص604.
- ↑ صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، محقق / مصحح: غفارى، على اكبر، قم، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، چاپ دوم، 1413 ق، ج۲، ص۵۸۴.
- ↑ صدوق، محمد بن علی، من لا یحضره الفقیه، محقق / مصحح: غفارى، على اكبر، قم، ناشر: دفتر انتشارات اسلامى وابسته به جامعه مدرسين حوزه علميه قم، چاپ دوم، 1413 ق، ج۲، ص۵۸۵.
- ↑ قمی، عباس، مفاتيح الجنان، قم، ناشر: اسوه، بیتا، ص1665.