توسل نوح(ع) به اهلبیت(ع): تفاوت میان نسخهها
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (۳۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{شروع متن}} | {{شروع متن}} | ||
{{سوال}} | {{سوال}} | ||
آیا | آیا توسل حضرت نوح(ع) به اهلبیت(ع) حقیقت دارد؟ | ||
{{پایان سوال}} | {{پایان سوال}} | ||
{{پاسخ}} | {{پاسخ}} | ||
توسل [[حضرت نوح(ع)|حضرت نوح]]، به [[اهل بیت(ع)|اهلبیت(ع)]]، در کتابهای روایی و تفسیری شیعه، پس از قرن هفتم نقل شده؛<ref>برای نمونه: مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ج ۱۱، ص ۳۲۸.</ref> این نقل، اولین بار در کتاب [[الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان]]، نوشته [[سید بن طاوس|سید بن طاووس]]، از عالمان شیعه قرن هفتم هجری، آمده؛<ref>سید بن طاووس، علی بن موسی، الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، ص ۱۱۸-۱۱۹.</ref> در این نقل، ضمن روایت داستان ساخته شدن کشتی، توسط نوح(ع)، از میخهای پنجگانهای در ساختن این کشتی، یاد شده که نام [[پنجتن آل عبا]] بر آنها حک شده است؛ جبرئیل به نوح(ع) درباره علت درج این نامهای مقدس بر میخها توضیح میدهد و محل کوبیده شدن این میخها را بر بدنه کشتی مشخص میکند. بر اساس این نقل، علت اصلی نجات کشتی نوح از توفان وجود همین نامهای مقدس و توسل نوح(ع) به آنها عنوان شده است.<ref>هندی، میرحامد حسین، عقبات الأنوار فی امامة الائمة الاطهار، قم، مؤسسه المعارف الاسلاميه، ج ۲۳، ص ۱۶۹.</ref> سایر متون روایی و تفسیری شیعه به تفسیر این نقل پرداختهاند.<ref>طیب اصفهانی، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، نشر اسلام، ج ۷، ص ۵۵.</ref> | |||
در اوایل دهه پنجاه شمسی در مقالهای<ref>ایمانی، مهدی، «گزارشی بسیار جالب باستانشناسی شوروی درباره کشتی حضرت نوح»، درسهایی از مکتب اسلام، سال دوازدهم، ش ۱۰، ص ۲۶-۲۹.</ref> ادعا شد که در کشفیات باستانشناسی در روسیه بقایای کشتی نوح پیدا شده است. در میان تختههای این کشتی لوحهای یافت شده که بر آن دعایی مبتنی بر توسل نوح(ع) به پنجتن درج شده است. نویسنده این مقاله این یافته باستانشناسی را دلیلی علمی بر صحت روایات مبنی بر توسل انبیاء الهی(ع) به اهل بیتپیامبر(ص) برشمرده است. برخی محققان در صحت این اطلاعات تردید کردهاند.<ref>بیآزار شیرازی، عبدالکریم، باستانشناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ص ۴۵. </ref> | |||
{{پایان پاسخ}} | {{پایان پاسخ}} | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۲: | خط ۱۵: | ||
{{شاخه | {{شاخه | ||
| شاخه اصلی =تاریخ | | شاخه اصلی =تاریخ | ||
|شاخه فرعی۱ = | | شاخه فرعی۱ =پیامبران و امتهای پیشین | ||
|شاخه فرعی۲ = | | شاخه فرعی۲ = | ||
|شاخه فرعی۳ = | | شاخه فرعی۳ = | ||
}} | }} | ||
{{تکمیل مقاله | {{تکمیل مقاله | ||
| شناسه =شد | | شناسه =شد | ||
| تیترها = | | تیترها = شد | ||
| ویرایش =شد | | ویرایش =شد | ||
| لینکدهی =شد | | لینکدهی =شد | ||
| خط ۳۵: | خط ۲۸: | ||
| تغییر مسیر =شد | | تغییر مسیر =شد | ||
| ارجاعات = | | ارجاعات = | ||
| بازبینی = | | بازبینی نویسنده = | ||
| ارزیابی کمی = | |||
| تکمیل = | | تکمیل = | ||
| اولویت = | | اولویت =ج | ||
| کیفیت =ج | | کیفیت =ج | ||
}} | }} | ||
{{پایان متن}} | {{پایان متن}} | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۳:۰۵
سؤال
آیا توسل حضرت نوح(ع) به اهلبیت(ع) حقیقت دارد؟
توسل حضرت نوح، به اهلبیت(ع)، در کتابهای روایی و تفسیری شیعه، پس از قرن هفتم نقل شده؛[۱] این نقل، اولین بار در کتاب الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان، نوشته سید بن طاووس، از عالمان شیعه قرن هفتم هجری، آمده؛[۲] در این نقل، ضمن روایت داستان ساخته شدن کشتی، توسط نوح(ع)، از میخهای پنجگانهای در ساختن این کشتی، یاد شده که نام پنجتن آل عبا بر آنها حک شده است؛ جبرئیل به نوح(ع) درباره علت درج این نامهای مقدس بر میخها توضیح میدهد و محل کوبیده شدن این میخها را بر بدنه کشتی مشخص میکند. بر اساس این نقل، علت اصلی نجات کشتی نوح از توفان وجود همین نامهای مقدس و توسل نوح(ع) به آنها عنوان شده است.[۳] سایر متون روایی و تفسیری شیعه به تفسیر این نقل پرداختهاند.[۴]
در اوایل دهه پنجاه شمسی در مقالهای[۵] ادعا شد که در کشفیات باستانشناسی در روسیه بقایای کشتی نوح پیدا شده است. در میان تختههای این کشتی لوحهای یافت شده که بر آن دعایی مبتنی بر توسل نوح(ع) به پنجتن درج شده است. نویسنده این مقاله این یافته باستانشناسی را دلیلی علمی بر صحت روایات مبنی بر توسل انبیاء الهی(ع) به اهل بیتپیامبر(ص) برشمرده است. برخی محققان در صحت این اطلاعات تردید کردهاند.[۶]
منابع
- ↑ برای نمونه: مجلسی، محمدباقر، بحارالأنوار، بیروت، مؤسسة الوفاء، ج ۱۱، ص ۳۲۸.
- ↑ سید بن طاووس، علی بن موسی، الأمان من أخطار الأسفار و الأزمان، قم، مؤسسه آل البیت(ع) لإحیاء التراث، ص ۱۱۸-۱۱۹.
- ↑ هندی، میرحامد حسین، عقبات الأنوار فی امامة الائمة الاطهار، قم، مؤسسه المعارف الاسلاميه، ج ۲۳، ص ۱۶۹.
- ↑ طیب اصفهانی، سید عبدالحسین، اطیب البیان فی تفسیر القرآن، تهران، نشر اسلام، ج ۷، ص ۵۵.
- ↑ ایمانی، مهدی، «گزارشی بسیار جالب باستانشناسی شوروی درباره کشتی حضرت نوح»، درسهایی از مکتب اسلام، سال دوازدهم، ش ۱۰، ص ۲۶-۲۹.
- ↑ بیآزار شیرازی، عبدالکریم، باستانشناسی و جغرافیای تاریخی قصص قرآن، تهران، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، ص ۴۵.