دادگاه ویژه روحانیت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
خط ۱: | خط ۱: | ||
{{شروع متن}} | {{شروع متن}} | ||
{{سوال}} | {{سوال}} | ||
خط ۶: | خط ۵: | ||
{{پاسخ}} | {{پاسخ}} | ||
{{درگاه|حوزه و روحانیت}} | {{درگاه|حوزه و روحانیت}} | ||
دادسرا و دادگاه ویژهٔ | دادسرا و دادگاه ویژهٔ روحانیت از دادسراهای تخصصی است که به جرایم [[روحانیان]] رسیدگی میکند. این دادسرا و دادگاه به فرمان امام خمینی پس از [[انقلاب اسلامی]] تشکیل شد. به دلیل حفظ حیثیت و جایگاه روحانیت در جامعه و جلوگیری از نفوذ افراد منحرف و تبهکار در حوزههای علمیه و به کیفر رساندن روحانیان متخلف دادسرا و دادگاه ویژهٔ روحانیت تشکیل شد. تشخیص انحرافات روحانیان متخلف نیاز به تخصص خاص داشت که تشکیل چنین دادسرا و دادگاهی ویژهای را ایجاب میکرد. | ||
==تاریخچه == | ==تاریخچه == | ||
خط ۱۶: | خط ۱۵: | ||
وظایف دادسرا و دادگاه ویژه روحانیت به قرار زیر تبیین شده است: | وظایف دادسرا و دادگاه ویژه روحانیت به قرار زیر تبیین شده است: | ||
* اقدامات لازم جهت پيشگيری از وقوع تخلفات و جرائم در محدودهٔ مسائل | * اقدامات لازم جهت پيشگيری از وقوع تخلفات و جرائم در محدودهٔ مسائل قضایی | ||
* ارشاد در امور خلاف شأن | * ارشاد در امور خلاف شأن روحانیت | ||
* رسيدگی به جرائم روحانیان و پروندههایی كه به نحو مؤثری با اهداف اين دادسرا مرتبط باشد.<ref>آیيننامه دادسراها و دادگاههای ويژهٔ روحانيت.</ref> | * رسيدگی به جرائم روحانیان و پروندههایی كه به نحو مؤثری با اهداف اين دادسرا مرتبط باشد.<ref>آیيننامه دادسراها و دادگاههای ويژهٔ روحانيت.</ref> | ||
همچنین، دادسراها و دادگاههای ويژهٔ روحانيت در موارد زیر صلاحیت ورود و رسیدگی دارند: | همچنین، دادسراها و دادگاههای ويژهٔ روحانيت در موارد زیر صلاحیت ورود و رسیدگی دارند: | ||
* كليهٔ جرائم | * كليهٔ جرائم روحانیان | ||
* كليهٔ اعمال خلاف شأن | * كليهٔ اعمال خلاف شأن روحانیان | ||
* كليهٔ اختلافات محلی آسیبزا نسبت به امنيت عمومی در صورتی كه طرف اختلاف روحانی | * كليهٔ اختلافات محلی آسیبزا نسبت به امنيت عمومی در صورتی كه طرف اختلاف روحانی باشد. | ||
* كليهٔ اموری كه از سوی [[مقام معظم رهبری]] برای رسيدگی مأموريت داده میشود.<ref>آیيننامه دادسراها و دادگاههای ويژهٔ روحانيت | * كليهٔ اموری كه از سوی [[مقام معظم رهبری]] برای رسيدگی مأموريت داده میشود.<ref>آیيننامه دادسراها و دادگاههای ويژهٔ روحانيت.</ref> | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
خط ۴۰: | خط ۳۳: | ||
}} | }} | ||
{{تکمیل مقاله | {{تکمیل مقاله | ||
| شناسه = | | شناسه = شد | ||
| تیترها = | | تیترها = شد | ||
| ویرایش = | | ویرایش = شد | ||
| لینکدهی = | | لینکدهی = شد | ||
| ناوبری = | | ناوبری = | ||
| نمایه = | | نمایه = | ||
| تغییر مسیر = | | تغییر مسیر = شد | ||
| ارجاعات = | | ارجاعات = | ||
| بازبینی = | | بازبینی = | ||
| تکمیل = | | تکمیل = | ||
| اولویت = | | اولویت = ج | ||
| کیفیت = | | کیفیت = ج | ||
}} | }} | ||
{{پایان متن}} | {{پایان متن}} |
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۹
چرا دادگاه روحانیون از دادگاه مردم جدا است؟
دادسرا و دادگاه ویژهٔ روحانیت از دادسراهای تخصصی است که به جرایم روحانیان رسیدگی میکند. این دادسرا و دادگاه به فرمان امام خمینی پس از انقلاب اسلامی تشکیل شد. به دلیل حفظ حیثیت و جایگاه روحانیت در جامعه و جلوگیری از نفوذ افراد منحرف و تبهکار در حوزههای علمیه و به کیفر رساندن روحانیان متخلف دادسرا و دادگاه ویژهٔ روحانیت تشکیل شد. تشخیص انحرافات روحانیان متخلف نیاز به تخصص خاص داشت که تشکیل چنین دادسرا و دادگاهی ویژهای را ایجاب میکرد.
تاریخچه
دادسرا و دادگاه ویژهٔ روحانیت برای اولین بار به حکم امام خمینی در سوم خرداد ماه ۱۳۵۸ تشکیل شد. این دادسرا و دادگاه در سال ۱۳۶۴ منحل شد.[۱] در تاریخ ۲۵ خردادماه ۱۳۶۶ دستور تشکیل مجدد این دادسرا و دادگاه از سوی امام خمینی به علی رازینی داده شد.[۲]
آییننامهٔ ۴۷ مادهای دادرسی مستقل این دادسرا و دادگاه با عنوان «آییننامهٔ دادسراها و دادگاههای ویژهٔ روحانیت» در تاریخ ۱۴ مرداد ۱۳۶۹ به تأیید مقام رهبری جمهوری اسلامی رسید. از این تاریخ، این آییننامه، بدون تصویب مجلس و طی مسیر قانونگزاری، با درج در روزنامههای رسمی در سال ۱۳۶۹ مبنای رسیدگی در دادسرا و دادگاه ویژهٔ روحانیت شد.[۳]
وظایف و صلاحیتها
وظایف دادسرا و دادگاه ویژه روحانیت به قرار زیر تبیین شده است:
- اقدامات لازم جهت پيشگيری از وقوع تخلفات و جرائم در محدودهٔ مسائل قضایی
- ارشاد در امور خلاف شأن روحانیت
- رسيدگی به جرائم روحانیان و پروندههایی كه به نحو مؤثری با اهداف اين دادسرا مرتبط باشد.[۴]
همچنین، دادسراها و دادگاههای ويژهٔ روحانيت در موارد زیر صلاحیت ورود و رسیدگی دارند:
- كليهٔ جرائم روحانیان
- كليهٔ اعمال خلاف شأن روحانیان
- كليهٔ اختلافات محلی آسیبزا نسبت به امنيت عمومی در صورتی كه طرف اختلاف روحانی باشد.
- كليهٔ اموری كه از سوی مقام معظم رهبری برای رسيدگی مأموريت داده میشود.[۵]
منابع
- ↑ دریابادی، محمدزمان، دادسرا و دادگاه ویژه روحانیت، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۱۳۸۳، ص ۸۰.
- ↑ امام خمینی، روحالله موسوی، صحيفهٔ امام خمینی، تهران، مؤسسهٔ تنظیم و نشر آثار امام خمینی، ج ۱۰، ص ۲۷۹.
- ↑ دریابادی، دادسرا و دادگاه ویژه روحانیت، تهران، ص ۸۰.
- ↑ آیيننامه دادسراها و دادگاههای ويژهٔ روحانيت.
- ↑ آیيننامه دادسراها و دادگاههای ويژهٔ روحانيت.