سیر تحول عزاداری: تفاوت میان نسخهها
برچسب: ویرایش مبدأ ۲۰۱۷ |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
سوگواری و مرثیهسرایی برای امام حسین(ع) از زمان [[امامان شیعه|امامان معصوم(ع)]] رایج بوده و بر آن توصیه شده است. در آن زمان، سوگواری بیشتر در قالب شعرخوانی و مرثیهسرایی با شعر بود. اما با گذشت زمان، نوع عزاداری براساس سنتها و فرهنگها تغییراتی کرد. | سوگواری و مرثیهسرایی برای امام حسین(ع) از زمان [[امامان شیعه|امامان معصوم(ع)]] رایج بوده و بر آن توصیه شده است. در آن زمان، سوگواری بیشتر در قالب شعرخوانی و مرثیهسرایی با شعر بود. اما با گذشت زمان، نوع عزاداری براساس سنتها و فرهنگها تغییراتی کرد. | ||
[[عزاداری]] به سبک موجود، از صدر اسلام نبوده، بلکه در دورههای مختلف و بیشتر در [[دوره صفویه]] و [[آلبویه]] به وجود آمد. با گذشت زمان، سبکهایی از روضهخوانی، سینهزنی، زنجیرزنی و ... بهوجود آمد و گسترش یافت. روضهخوانی یا خواندن | [[عزاداری]] به سبک موجود، از صدر اسلام نبوده، بلکه در دورههای مختلف و بیشتر در [[دوره صفویه]] و [[آلبویه]] به وجود آمد. با گذشت زمان، سبکهایی از روضهخوانی، سینهزنی، زنجیرزنی و ... بهوجود آمد و گسترش یافت. روضهخوانی یا خواندن [[کتاب روضة الشهداء]] (که چند ماه پس از سلطنت شاه اسماعیل صفوی در تبریز به پایان رسید) و کتابهای مشابه بر روی منبر، از دوره صفویه شروع شد.<ref>پترچلکووسکی، تعزیه هنر بومی پیشرو ایران، ترجمه، داود حاتمی، پاورقی، توضیح مترجم، ص۱۱.</ref> در همان زمان که مراسمهای عزادری محرم در دوره صفویه توسعه مییافت، [[تعزیهخوانی]] نیز به مراسمات ماه محرم افزوده شد. تعزیهخوانی نقل نمایشی زندگی، مصیبها و شهادت شهیدان کربلا بود. البته برخی محققان تاریخ شروع عزاداری به سبک روضهخوانی را به دوره حکومت آلبویه نسبت دادهاند. | ||
رواج سبک عزاداری در دوره صفویه و آلبویه را به دو دلیل دانستهاند: نخست اینکه دولت شیعه قدرت را به دست گرفته بود و شیعه از سلطه غیر خود در آمد. دوم اینکه بیشتر مردم تحت حکومت صفوی، پیرو مذهب شیعه بوده و خواستار ترویج نهضت حسینی بودند. | رواج سبک عزاداری در دوره صفویه و آلبویه را به دو دلیل دانستهاند: نخست اینکه دولت شیعه قدرت را به دست گرفته بود و شیعه از سلطه غیر خود در آمد. دوم اینکه بیشتر مردم تحت حکومت صفوی، پیرو مذهب شیعه بوده و خواستار ترویج نهضت حسینی بودند. | ||
| خط ۱۶: | خط ۱۶: | ||
== گالری سنتهای سوگواری == | == گالری سنتهای سوگواری == | ||
<gallery mode="packed" heights=" | <gallery mode="packed" heights="150"> | ||
پرونده:GEL MALI DAR MOHARRAM.jpg | پرونده:GEL MALI DAR MOHARRAM.jpg|بخشی از مراسم گلمالی در ایام محرم. | ||
پرونده:Tazie ashora.jpg|تعزیه امام حسین(ع) | |||
پرونده:Azadari moharram esfahan.jpg|عکس ارنست هولتزر از عزاداری محرم در اصفهان در نیمه دوم قرن سیزدهم شمسی | |||
پرونده:Karabzani.jpg|کَربزنی، شيوه عزاداری محرم در بخشهایی از ایران | |||
</gallery> | </gallery> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۸:۳۴
عزاداری موجود، چه سیر تحولی را پشت سر گذاشته است؟
سوگواری و مرثیهسرایی برای امام حسین(ع) از زمان امامان معصوم(ع) رایج بوده و بر آن توصیه شده است. در آن زمان، سوگواری بیشتر در قالب شعرخوانی و مرثیهسرایی با شعر بود. اما با گذشت زمان، نوع عزاداری براساس سنتها و فرهنگها تغییراتی کرد.
عزاداری به سبک موجود، از صدر اسلام نبوده، بلکه در دورههای مختلف و بیشتر در دوره صفویه و آلبویه به وجود آمد. با گذشت زمان، سبکهایی از روضهخوانی، سینهزنی، زنجیرزنی و ... بهوجود آمد و گسترش یافت. روضهخوانی یا خواندن کتاب روضة الشهداء (که چند ماه پس از سلطنت شاه اسماعیل صفوی در تبریز به پایان رسید) و کتابهای مشابه بر روی منبر، از دوره صفویه شروع شد.[۱] در همان زمان که مراسمهای عزادری محرم در دوره صفویه توسعه مییافت، تعزیهخوانی نیز به مراسمات ماه محرم افزوده شد. تعزیهخوانی نقل نمایشی زندگی، مصیبها و شهادت شهیدان کربلا بود. البته برخی محققان تاریخ شروع عزاداری به سبک روضهخوانی را به دوره حکومت آلبویه نسبت دادهاند.
رواج سبک عزاداری در دوره صفویه و آلبویه را به دو دلیل دانستهاند: نخست اینکه دولت شیعه قدرت را به دست گرفته بود و شیعه از سلطه غیر خود در آمد. دوم اینکه بیشتر مردم تحت حکومت صفوی، پیرو مذهب شیعه بوده و خواستار ترویج نهضت حسینی بودند.
این دو عامل، در شکل گرفتن سبک موجود عزاداری، نقش اساسی داشت. این تغییر در نیمه دوم قرن یازدهم قمری، تغییر جدیتری یافت و در این دوران، تدارک چشمگیری برای برگزاری عزای حسینی و تعزیههای سیّار آغاز شد و حمایت رسمی از این مراسم، سبب شد این عزاداریها، اهمیتی بسیار یابند.[۲]
ژان کالمار (درگذشت ۲۰۱۷م)، ایرانشناس و پژوهشگر فرانسوی، بخش بزرگی از تحولات عزاداری را به سنتهای دیرینه ایران مربوط میداند و میگوید: «به عقیده من قسمت اعظم این تحول، صرف نظر از جنبه ایمانی و عقیدتی آن، تحت تأثیر سنتهایی به وجود آمده که ریشههایی نزد ایرانیان دارد».[۳]
گالری سنتهای سوگواری
-
بخشی از مراسم گلمالی در ایام محرم. -
تعزیه امام حسین(ع) -
عکس ارنست هولتزر از عزاداری محرم در اصفهان در نیمه دوم قرن سیزدهم شمسی -
کَربزنی، شيوه عزاداری محرم در بخشهایی از ایران
