سوره انسان: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{در دست ویرایش|کاربر=A.rezapour }}
{{شروع متن}}
{{شروع متن}}
{{سوال}}
{{سوال}}
درباره محتوای سوره دهر توضیح دهید.{{پایان سوال}}
درباره محتوای سوره دهر توضیح دهید.{{پایان سوال}}
{{پاسخ}}سوره دهر بر اساس ترتیب مصحف، هفتاد و ششمین سوره و دارای ۳۱ آیه و در مدینه نازل شده است. نام‌های دیگر این سوره «انسان» و «هل اتی» می‌باشد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۳۶۷، ج۲۵، ص۳۱۵، ۳۳۱.</ref>
{{پاسخ}}[[سوره دهر]] بر اساس ترتیب مصحف، هفتاد و ششمین سوره و دارای ۳۱ آیه و در مدینه نازل شده است. نام‌های دیگر این سوره «انسان» و «هل اتی» می‌باشد.<ref>مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۳۶۷، ج۲۵، ص۳۱۵، ۳۳۱.</ref>


پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: «کسی که سوره هل اتی را بخواند پاداش او بر خداوند بهشت و لباس‌های بهشتی است».<ref>محدث نوری، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۸ هـ، ج۴، ص۳۵۵.</ref>
[[پیامبر اکرم(ص)]] می‌فرماید: «کسی که سوره هل اتی را بخواند پاداش او بر خداوند بهشت و لباس‌های بهشتی است».<ref>محدث نوری، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۸ هـ، ج۴، ص۳۵۵.</ref>


این سوره در عین کوتاهی، محتوای عمیق و متنوع و جامعی دارد. ابن عباس نزول سوره یاد شده را در شأن اهل‌بیت(ع) می‌داند و روایات فراوانی این حقیقت را تأیید می‌کند.<ref>ر. ک. فضل بن حسن الطبرسی، مجمع‌البیان، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۳۷۹ هـ، ج۵، ص۴۰۴–۴۰۷.</ref>
این سوره در عین کوتاهی، محتوای عمیق و متنوع و جامعی دارد. ابن عباس نزول سوره یاد شده را در شأن [[اهل‌بیت(ع)]] می‌داند و روایات فراوانی این حقیقت را تأیید می‌کند.<ref>فضل بن حسن الطبرسی، مجمع‌البیان، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۳۷۹ هـ، ج۵، ص۴۰۴–۴۰۷.</ref> بیشتر آیات این سوره درباره ابرار(نیکان) و اوصاف آنان و پاداش آنان در آخرت است.
# در بخش اول سوره دهر از آفرینش انسان و خلقت او از نطفه مختلط و سپس هدایت و آزادی اراده او سخن می‌گوید.
# در بخش اول سوره دهر از آفرینش انسان و خلقت او از نطفه مختلط و سپس هدایت و آزادی اراده او سخن می‌گوید.
# در بخش دوم از ابرار و نیکان سخن گفته که شأن نزول آن گذشت.
# از آیه ۵ تا ۱۱ از اوصاف ابرار (نیکان) سخن گفته شده است.
# در بخش دیگری دلایل استحقاق این پاداش‌ها را در جمله‌هایی کوتاه و مؤثر بازگو می‌کند.
# از آیه ۱۲ تا ۲۲ اوصاف بهشت و بهشتیان را در جمله‌هایی کوتاه و مؤثر بازگو می‌کند.
# در بخش چهارم به اهمیت قرآن و شیوه اجرای احکام آن و راه پرفراز و نشیب خودسازی اشاره شده است.
#در چند آیه به پیامبر(ص) امر به عبادت خداوند می‌کند. که خداوند را تسبیح بگوی و یاد او باش. (آیه ۲۴ تا آیه ۲۶)
# در بخشی به اهمیت قرآن و نزول آن بر پیامبر(ص) اشاره شده است.
# و در بخش پایانی سوره از حاکمیت مشیت الهی (در عین مختار بودن انسان) سخن به میان آمده است.
# و در بخش پایانی سوره از حاکمیت مشیت الهی (در عین مختار بودن انسان) سخن به میان آمده است.
{{پایان پاسخ}}
{{پایان پاسخ}}

نسخهٔ ‏۹ فوریهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۲:۱۲

سؤال
درباره محتوای سوره دهر توضیح دهید.

سوره دهر بر اساس ترتیب مصحف، هفتاد و ششمین سوره و دارای ۳۱ آیه و در مدینه نازل شده است. نام‌های دیگر این سوره «انسان» و «هل اتی» می‌باشد.[۱]

پیامبر اکرم(ص) می‌فرماید: «کسی که سوره هل اتی را بخواند پاداش او بر خداوند بهشت و لباس‌های بهشتی است».[۲]

این سوره در عین کوتاهی، محتوای عمیق و متنوع و جامعی دارد. ابن عباس نزول سوره یاد شده را در شأن اهل‌بیت(ع) می‌داند و روایات فراوانی این حقیقت را تأیید می‌کند.[۳] بیشتر آیات این سوره درباره ابرار(نیکان) و اوصاف آنان و پاداش آنان در آخرت است.

  1. در بخش اول سوره دهر از آفرینش انسان و خلقت او از نطفه مختلط و سپس هدایت و آزادی اراده او سخن می‌گوید.
  2. از آیه ۵ تا ۱۱ از اوصاف ابرار (نیکان) سخن گفته شده است.
  3. از آیه ۱۲ تا ۲۲ اوصاف بهشت و بهشتیان را در جمله‌هایی کوتاه و مؤثر بازگو می‌کند.
  4. در چند آیه به پیامبر(ص) امر به عبادت خداوند می‌کند. که خداوند را تسبیح بگوی و یاد او باش. (آیه ۲۴ تا آیه ۲۶)
  5. در بخشی به اهمیت قرآن و نزول آن بر پیامبر(ص) اشاره شده است.
  6. و در بخش پایانی سوره از حاکمیت مشیت الهی (در عین مختار بودن انسان) سخن به میان آمده است.


مطالعه بیشتر

۱. محمد حسین طباطبایی، المیزان فی تفسیر القرآن، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ سوم، ۱۳۹۷ هـ، ج۲۰، ص۲۱۵.

۲. ملا محسن فیض کاشانی، الصافی، مشهد، دارالمرتضی، چاپ اول، بی‌تا، ج۵، ص۲۶۱.

۳. مکارم شیرازی، ناصر، تفسیر نمونه، ج۲۵، ص۳۴۸.

۴. نجفی خمینی، محمد جواد، تفسیر آسان، ج۱۳.

۵. قرشی، سید علی اکبر، قاموس قرآن، مجلد اول.


منابع

  1. مکارم شیرازی، ناصر و دیگران، تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیه، چاپ چهارم، ۱۳۶۷، ج۲۵، ص۳۱۵، ۳۳۱.
  2. محدث نوری، مستدرک الوسائل، قم، مؤسسه آل البیت(ع)، چاپ اول، ۱۴۰۸ هـ، ج۴، ص۳۵۵.
  3. فضل بن حسن الطبرسی، مجمع‌البیان، بیروت، دار احیاء التراث العربی، ۱۳۷۹ هـ، ج۵، ص۴۰۴–۴۰۷.