رسوا نشدن در قیامت در آیه ۱۹۴ سوره آلعمران
وَلَا تُخْزِنَا یَوْمَ الْقِیَامَةِ در آیه ۱۹۴ سوره آلعمران دعایی است که با توجه به آیات پیشین، از زبان اولوا الالباب گفته میشود که از خداوند میخواهند در قیامت رسوا نشوند.
واژهٔ «خزی» در لغت به معنای هلاکت، ذلت، اهانت و مانند این است.[۱][۲][۳] واژه «خزی» با مشتقاتش ۲۶ مرتبه در قرآن آمده است و کارهایی که باعث «خزی» میشود را، میشمارد؛ از جمله:
- قتل نفس، بیرون کردن مظلومان از خانههای خود، اظهار گناه و عداوت، فدیه گرفتن از اسراء، ایمان به بعض و کفر به بعض دیگر آیات الهی.[۴]
- منع دیگران از عبادت در مسجد و تلاش برای خراب کردن آن.[۵]
- اهل جهنم شدن به خاطر ستمکاری.[۶]
- محاربه با و رسول، تلاش برای فساد در روی زمین با کشتار و شکنجه کردن.[۷]
- کفر به خدا، انتشار دروغ در جامعه، فتنهانگیزی.[۸]
- انجام کارهای ناروا.[۹]
- ایمان نیاوردن به پیامبران و تکذیب آنها.[۱۰]
- مجادله بدون علم.[۱۱]
- استکبارورزی.[۱۲]
- فسق.[۱۳]
خداوند در رابطه با کفر و مستکبران میفرماید: ﴿ثُمَّ یَوْمَ الْقِیَامَةِ یُخْزِیهِمْ؛ سپس روز قیامت آنان را رسوا میکند.﴾(نحل:۲۷) رسوایی در آخرت به معنای این است که انسان در آخرت گرفتار جهنم و عذاب آن شود.
حضرت ابراهیم(ع) هم دعا میکند که: ﴿وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ؛ و روزى كه [مردم] برانگيخته مىشوند رسوايم مكن﴾(شعراء:۸۷)
متن آیه
| ﴿ | رَبَّنَا وَآتِنَا مَا وَعَدْتَنَا عَلَیٰ رُسُلِکَ وَلَا تُخْزِنَا یَوْمَ الْقِیَامَةِ ۗ إِنَّکَ لَا تُخْلِفُ الْمِیعَادَ
پروردگارا، و آنچه را که به وسیله فرستادگانت به ما وعده دادهای به ما عطا کن، و ما را روز رستاخیز رسوا مگردان، زیرا تو وعدهات را خلاف نمیکنی. آل عمران:۱۹۴ |
﴾ |
منابع
- ↑ جوهری، اسماعیل بن حماد، صحاح، ج۶، ص۲۳۲۶، بیروت: دارالعلم للملایین، چاپ چهارم، سال ۱۴۰۷.
- ↑ ابن منظور، لسان العرب، ج۱۴، ص۲۲۶، قم: نشر ادب حوزه قم، سال چاپ ۱۴۰۵.
- ↑ محمد مرتضی حسینی معروف به زبیدی، تاج العروس، ج۱۹، ص۳۷۲، بیروت: دار ا لفکر، سال چاپ ۱۴۱۴ هجری قمری.
- ↑ سوره بقره، آیه ۸۵.
- ↑ سوره بقره، آیه ۱۱۴.
- ↑ سوره آل عمران، آیه۱۹۲.
- ↑ سوره مائده، آیه ۳۳.
- ↑ سوره مائده، آیه ۴۱.
- ↑ سوره هود، آیه ۷۸. سوره حجر، آیه ۶۹.
- ↑ سوره طه، آیه ۱۳۴. سوره زمر، آیه ۲۶.
- ↑ سوره حج، آیه۹.
- ↑ سوره فصلت، آیه ۱۶.
- ↑ سوره حشر، آیه ۵.